บททั้งหมดของ ไม่ได้อยากเป็นนางร้าย: บทที่ 21 - บทที่ 30

คีรินไม่ได้มาคนเดียว แต่ยังพาเพื่อนมาด้วยเป็นโขยง เวลาเขาไปไหนมาไหนมักจะเหมือนพวกตัวโกงในหนังไทยร่วมสมัย ที่เดินมาแบบนำหน้ากลุ่มอันธพาลมีลูกน้องตามเป็นพรวนทั้งหมดทักทายแฟนสาวคนสวยของเพื่อนแล้วก็มองเพื่อนของแฟนเพื่อนตาปรอย“หวัดดีครับ น้องรันคนสวย”“หวัดดีค่ะพี่วิน พี่โชติ พี่โก้ พี่กิต พี่...”ดรัลดายิ้มแย้มทักมายทุกคนอย่างไม่หยิ่งไม่ถือตัวอะไรเพราะพวกเขาคือเพื่อนของแฟนเพื่อน คนกันเองทั้งนั้นแต่ดันต้องสะดุดเมื่อสบสายตากับใครบางคนในกลุ่มคีริน เขาคนนี้ผิดแผกแหวกแนวที่สุดในกลุ่มผู้ชายสูงหล่อ ไหล่กว้าง ผิวขาว หน้าตาออกแนวผู้ดีที่ดูกี่ทีก็เหมือนจะมีดีกรีไม่ธรรมดาเป็นผู้ชายที่สาวๆ สบตาด้วยเป็นต้องเนื้อเต้นใจสั่น ถ้าเผลอมองจนตาค้างก็ต้องหลบตาให้ทัน ไม่งั้นคงได้ปั่นป่วนท้องน้อยกระทั่งทนไม่ไหวต้องช่วยตัวเองนี่ไม่ใช่คุณชายข้างบ้านเหรอไง ทำไมมากับพี่คินด้วยล่ะโกมินทร์เองก็มองดรัลดาอย่างกังขาเช่นกัน ครั้นถูกมองมาด้วยแววตาแบบเดียวกัน เขาก็เพียงเลิกคิ้ว “สวัสดีครับ เจอกันอีกแล้ว พี่มินนะครับ”เสียงทุ้มสุภาพและทรงเสน่ห์ดังขึ้นเมื่อเขาทักทายเธอดรัลดาหน้าเหวอ คนอะไรดูดีกระทั่งเ

ระยะห่างจากร้านก๋วยเตี๋ยวมาตรงนี้หลายเมตรทีเดียว เด็กสาวหน้าสวยออกแนวหวานละมุนกำลังนอนหงายเลือดกบปาก เส้นผมกลุ่มหนึ่งถูกอีกฝ่ายจับตรึงแล้วดึงกระชากขึ้น เกวลินอยู่ในสภาพตกอยู่เบื้องล่างของผู้หญิงที่ตามมาทีหลัง โดยมีผู้ชายที่กระชากมือเข้ามายืนมองอย่างห้ามไม่ได้ทำอะไรไม่ถูก“แกกล้าดียังไงแย่งแฟนฉัน ยายหน้าจืด” ผู้หญิงคนนั้นด่า“ฉันเปล่านะ” เกวลินเถียง “ไม่ได้แย่ง โอ๊ย!”เสียงเพี้ยะดังขึ้น เกวลินหน้าสะบัดเพราะแรงตบจากคนด้านบน “ไม่ได้แย่งแล้วที่เห็นอะไร ออกมาด้วยกัน จับมือขนาดนั้น อีหน้าด้าน”เกวลินน้ำตาไหล มองผู้ชายตาละห้อย “เต้ ช่วยลินด้วย”ผู้ชายที่ชื่อเต้มีหรือจะห้ามได้เต็มปาก “พลอยพอเถอะ”“ไม่พอ อีนี่จะแย่งเต้ไปจากพลอย”“ก็บอกไม่ได้แย่ง โอ๊ย!”เสียงเพี๊ยะๆ ดังติดกัน เกวลินหน้าหันไม่หยุด ปากแตก แก้มแดงช้ำ เธอถูกตบจนหูอื้อตาลาย หมดสภาพสาวน้อยวัยใสหน้าสวยหวานชวนถนอมไปโดยปริยายแต่ไม่นาน ผู้หญิงที่ชื่อพลอยกลับถูกกระชากตัวออกไป ยังไม่ทันที่เกวลินจะทันปรับสายตาที่พร่าเลือน ร่างของพลอยก็ล้มกระแทกพื้นอีกฝั่งตรงที่เต้ยืนอยู่“กรี๊ด! อุ...”เสียงพลอยขาดห้วงเพราะดรัลดาไม่ปล่อยให

เมื่อเดินเข้าประตูบ้านมา สภาพของเกวลินที่หน้าบวมปากเจ่อมีรอยเล็บเต็มไปหมดตรงคอและแก้ม ไม่บอกก็รู้ว่าจารวีจะร้องเสียงโหยหวนขนาดไหน ดรัลดานิ่วหน้ามอง เธอยังไม่ทันได้พูดอะไร จารวีก็เหมือนสติแตก“ตายแล้ว ยายลิน ทำไมกลับมาสภาพนี้” หลังจากนั้นวิชาเอกมโนโทจินตนาการก็พร่างพรู จารวีหันมาแว้ดใส่ดรัลดา “แกใช่มั้ยยายรัน แกทำน้อง ทะเลาะกับฉันแล้วไปลงที่น้องได้ยังไง แกตบน้องทำไม หา!”จารวีปรี่มากอดเกวลินไว้ในอ้อมแขน เธอรักลูกสาวยิ่งกว่าแก้วตาดวงใจ ริ้นไม่ให้ไต่ ไรไม่ให้ตอม ทะนุถนอมมาโดยตลอด มือสั่นเทาลูบใบหน้าจับตัวลูกสาวอย่างสำรวจแล้วหันไปฟ้องร้องเสียงดังลั่นบ้าน “พี่กิต พี่ออกมาดูลูกสาวของพี่สิ มันตียายลิน”และทันทีที่กิตติออกมาเห็นสภาพของเกวลิน เขาก็หันมองหน้าดรัลดาด้วยสายตาตัดพ้อแกมผิวหวังทันที“แกทำเกินไปไหมรัน? โกรธพ่อเกลียดน้าจาก็ไม่ควรไปลงกับน้องนะ น้องมันไม่รู้เรื่อง ไม่เกี่ยวข้องกับความผิดพ่อเลย”“ไม่ใช่ค่ะ พี่รันไม่...“ไม่อะไร แกเลิกเข้าข้างพี่สาวใจร้ายซะทียายลิน มันไม่เคยรักแก ได้ยินไหม มันไม่เคยคิดว่าแกเป็นน้องด้วยซ้ำ”“แม่ พี่รันไม่ได้ทำจริงๆ”จารวีไม่เชื่อ เธอตวาด “งั้นบอกมาว่าทำไ

และก็ได้ผล เมื่ออีกคนทำหน้าอึ้งงัน ปฏิเสธด้วยแววตาดุๆหลังโกมินทร์หายอึ้งกับคำพูดดรัลดาก็หลุดหัวเราะเสียงทุ้ม เอื้อมมือมาจับศีรษะเธอโยกเบาๆ“คิดมากน่า พี่มองเธอเหมือนน้องสาว ไม่ทำอะไรหรอก ไว้ใจได้แน่นอนครับ”คราวนี้คนอึ้งกลับเป็นดรัลดาเอง อันที่จริงเธอพูดไปอย่างงั้นเพื่อแก้อาการเก้อกระดาก เพิ่งเคยรู้สึกเขินเวลาอยู่ต่อหน้าผู้ชาย ขนาดถูกจีบยังไม่รู้สึกอะไรโกมินทร์เป็นผู้ชายที่ดูดีไม่ใช่แค่ภายนอก แต่เขาแสดงออกจากภายใน เขากำลังทำให้เธอใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นกับใครโดยเฉพาะคำว่า ‘มองเธอเป็นแค่น้องสาว’ เขาจะรู้ไหมว่ามันกร้าวใจขนาดไหน เป็นผู้ชายคนอื่นคงจ้องแต่จะงาบเธอแล้วล่ะ โอกาสงามด้วยนะ สาวสวยเฮิร์ทหนักต้องการอ้อมแขนอบอุ่นพักใจ วันไนท์สแตนด์ต้องเข้าแล้วนะ ตามด้วยเหตุการณ์ต่างๆ แบบในนิยายต้องเข้าด้วยล่ะ ดรัลดารู้สึกร้อนวูบวาบตรงที่มือหนาสัมผัสเธอมองโกมินทร์ตาปริบๆ เม้มปากหน่อยๆ แก้มแดงนิดๆ แต่คิดฟุ้งซ่านเตลิดไปไกลหนักมาก“ถ้าพี่มินคิดว่ารันเป็นน้องสาวก็ปล่อยให้ป้าแม่บ้านพาลูกไปนอนเถอะ สงสารเด็ก” เข้าทาง อยู่สองต่อสอง ดีต่อใจโกมินทร์ไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว สาเหตุที่เขาเรียกพวก

“รันจะเข้าบ้านแล้ว เอาไว้เจอกันใหม่ค่ะพี่” เสียดายอยู่นะ แต่ถ้าไม่กลับยายลินถูกยุงหามแน่โกมินทร์ค่อยๆ ปล่อยมือดรัลดาอย่างเสียดายในอกลึกๆ คล้อยหลังเธอ เขาเดินเข้าห้องรับรองแขกมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นดรัลดากำลังแว้ดใส่น้องสาวแล้วบ่นเรื่องยุงก็พอเข้าใจได้รางๆหลังจากเดินกลับเข้าห้องของตัวเอง โกมินทร์หยิบโทรศัพท์ต่อสายหาผู้เป็นบิดา รอไม่นานอีกฝ่ายก็กดรับ“โทรมาดึกดื่นรบกวนคนแก่” บ่นก่อนหนึ่งกรุบโกมินทร์หัวเราะ “ยังไม่ห้าสิบ เอาอะไรมาแก่ ต้องนอนครบชั่วโมงเพื่อรักษาสุขภาพพร้อมมีเมียตลอดเวลาก็บอกมาเหอะ”“ทำเป็นรู้ทัน! มีอะไร?”“ผมได้เห็นว่าที่ลูกสาวคนใหม่ของพ่อแล้ว ร้ายใช่ย่อย พ่อเจองานหินยิ่งกว่าหินแล้วล่ะ”ธนินทร์ถอนหายใจหนักอก “แกไม่ชอบเธอ?”โกมินทร์ไม่ตอบ“แต่พ่อรักแม่เขา แกเข้าใจใช่ไหม? เธอเป็นผู้หญิงที่ดี แถมคุณรัตน์เธอรักลูกสาวมาก เชื่อลูกทุกคำ ห้ามแกทำบุ่มบ่ามกับหนูรันนะ พ่อยิ่งตามจีบแม่เขายากเย็นอยู่”“ผมรู้น่า พ่อนั่นแหละห้ามใจร้อนวู่วาม ขืนไม่ห้ามใจตัวเองระวังกลายเป็นชู้กับเมียลูกน้องคนสนิท ชื่อเสียงเสียหายกันหมด ไม่ใช่แค่พ่อแต่คุณรัตน์คงมีชีวิตอยู่ไม่ได้ ผู้หญิงมีข่าวกั