All Chapters of ไม่ได้อยากเป็นนางร้าย: Chapter 1 - Chapter 6

สวัสดีค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นพลอตเบาๆ เน้นอ่านสบายๆ ไม่มีเรื่องราวปวดหัวหรือดราม่าอะไรมากมายนะคะปัญหาเมียหลวงเมียน้อยนอกจากก่อความเจ็บปวดหัวใจให้คู่สมรสแล้วยังกลายเป็นบาดแผลที่มองไม่เห็นของลูกน้อยตาดำๆคำว่าครอบครัวอบอุ่นเป็นสิ่งที่เด็กทุกคนพึงปรารถนา ยกเว้นเธอ ดรัลดา...เด็กหญิงที่ทำตัวร้ายกาจเพื่อให้ครอบครัวแตกแยกร้าวฉานในเมื่อเธอไม่มีความสุข ใครก็ไม่มีสิทธิ์!นิยายเรื่องนี้เป็นแนวรักโรแมนติก มีดราม่าครอบครัว แต่ไม่มีดราม่าระหว่างพระเอกนางเอกถึงเธอจะร้ายแต่เขาจะเอา ‘ยัยตัวร้ายที่รัก...’*******************คำเตือนสถานที่ ตำแหน่ง องค์กร หน่วยงาน วิชาชีพ ตัวละคร พฤติกรรม และเหตุการณ์ต่างๆ ในนิยายเรื่องนี้เป็นสิ่งที่สมมติขึ้นมาทั้งสิ้น ผู้เขียนสรรสร้างเพื่อความบันเทิงเท่านั้น มิได้เป็นการซ้ำเติม ชี้นำ หรือส่งเสริมการกระทำใดๆโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านขอให้ทุกท่านมีความสุขกับจินตนาการค่ะ*********เด็กหญิงตัวน้อยยืนมองจากมุมหนึ่งของบ้านเรือนไทยในครรลองสายตาที่ไร้เดียงสาเห็นเพียงชายหญิงคู่หนึ่งยืนคุยกันด้วยกิริยาแปลกแปร่ง ทั้งเว้นระยะและห่างเหินเกินมองตาเด็ก

ทั้งตบตีกินเหล้าสูบบุหรี่และเที่ยวกลางคืนตั้งแต่มัธยม นิสัยอวดรวย ชอบหว่านเงินซื้อเพื่อน ทุกวันก็มักจะเกาะกลุ่มกับพวกกเฬวราก[1] ทั้งเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กแสบประจำหมู่บ้านทั้งโขยง ตอนเด็กยังทำตัวขี้โกงแอบรังแกลูกสาวเธอบ่อยๆ จนเด็กน้อยต้องร้องไห้ไม่รู้กี่ครั้งจารวีให้รู้สึกใจคอไม่ดีเมื่อนึกถึงวีรกรรมของลูกติดสามี ถึงอย่างไรเด็กคนนี้ก็อคติกับเธอไม่เคยสร่าง ทั้งที่แม่ทิ้งพ่อหล่อนไป เลิกราไม่เจอหน้ากันเลยเกือบยี่สิบปี นานขนาดนั้นแล้วแท้ๆเธอที่เป็นเมียใหม่พ่อหล่อนและแม่เลี้ยงของหล่อนตลอดมาทำยังไงก็ไม่เคยถูกใจลูกเลี้ยงคนนี้สักครา แถมอีกฝ่ายยังทำตัวเกเรระรานเธอ หมายให้ออกไปจากชีวิตอีกต่างหากยายเด็กแสบ! สายตาจารวีตีแผ่ดรัลดาออกมาอย่างชัดเจน แต่พอเห็นสามีขมวดคิ้ว เธอก็รู้ตัวว่าเผลอแสดงออกว่าไม่พอใจจึงรีบปรับสีหน้าเป็นปกติ “ลูกๆ โตเป็นสาวกันหมดแล้วจะนอนด้วยกันได้ไง เดี๋ยวน้าจะรีบจัดห้องให้รันวันนี้เลยจ๊ะ”หญิงสาวพยักหน้า “ก็ดีค่ะ รีบหน่อยนะคะ รันเหนื่อยมาก อยากพักผ่อน อ้อ...อย่าลืมเตรียมของว่างให้ด้วยล่ะ หิวแล้วอ่ะ”สีหน้าจารวีเริ่มไม่น่ามอง เธอเหมือนคนรับใช้มากเหรอ? หรือเพราะเป็นเมี

การสัมภาษณ์เต็มไปด้วยบรรยากาศสนุกเป็นกันเอง ภาพในทีวีถูกซูมที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มละมุนละไมของแขกรับเชิญที่สวยโฉบเฉี่ยวเจิดจรัสแลดูเลอค่าไร้ที่ติทุกองศาและภาพถูกหยุดไว้แค่นั้นด้วยรีโมตทีวีที่อยู่ในมือของสาวน้อยบนโซฟาดรัลดาวางรีโมตไว้บนโต๊ะกลมหน้าโซฟา ยกมือเท้าคางมองภาพนั้นยิ้มๆ แววตาเคลิบเคลิ้ม สีหน้าภาคภูมิใจอย่างที่สุดผู้หญิงสะสวยร่ำรวยเงินทองใครบ้างไม่ชอบครั้นมองไปที่กำแพงห้องก็ยังมีรูปเจ้าของหน้าสวยในทีวีนี้ติดเต็มไปหมดตามประสาแฟนคลับพันธุ์แท้และไม่ว่าภาพเหล่านั้นจะถูกแกะออกมากี่ครั้ง เธอก็ยังเอากลับไปติดได้ใหม่อย่างไม่มีเบื่อ จนคนตามแกะต้องเหนื่อยไปเอง หญิงสาวมองดารานางร้ายในทีวีเนิ่นนาน ตามวิสัยแฟนคลับตัวยง“สวย รวย เก่ง ครบเครื่องจริงๆ เลยน๊า”ดรัลดานั่งมองอย่างคลั่งไคล้“คนเราพอรวยขึ้นมีเงินมากขึ้นอะไรก็ดีไปหมดเลยน๊า”กระทั่งความสุขต้องสะดุดลงเพราะทีวีถูกปิด ภาพถูกตัดไปกะทันหัน รีโมตทีวีถูกโยนลงบนโต๊ะตัวเดิม เสียงตะคอกดังขึ้น “เปิดเสียงดังลั่นบ้าน ต้องการประกาศอะไรไม่ทราบ?”คนพูดคือผู้หญิงวัยกลางคน อายุเท่ากับดาราในทีวี เธอยืนเท้าสะเอว พ่นลมหายใจอ