“พี่ชอบบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ ไม่วุ่นวายดี” เขาตอบไปงั้น“พี่ตัวคนเดียวอยู่บ้านหลังเบ้อเริ่มไม่เหงาเหรอ?”เขายกยิ้มมุมปาก “จะเหงาได้ไง ข้างบ้านพี่คึกคักจะตาย มีเด็กแสบคนนึงชอบเอะอะโวยวายพังบ้านด้วยนะ”ดรัลดาทำหน้ายู่ “นั่นไง แอบดูจริงๆ ด้วย ถ้ำมอง!”ถูกด่าตรงๆ แบบที่ไม่เคยโดน นอกจากไม่โกรธ โกมินทร์ยังหัวเราะเสียงทุ้มทรงเสน่ห์ “ไม่ว่าไอ้โรคจิตซะเลยล่ะ”“ก็คิดอยู่แต่เกรงใจ”“พูดขนาดนี้แล้วไม่ต้องเกรงใจล่ะครับ จัดมา”“ได้เหรอ? แน่นะ”คนสองคนเหมือนมีเรื่องให้พูดจาพาหยอกเย้าไม่จบไม่สิ้น ทั้งที่เพิ่งเจอกันคุยกันแค่ไม่กี่วันแต่กลับเข้ากันได้ดีอย่างประหลาดแบบนี้หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าอยู่ด้วยกันแล้วมันสปาร์ค มันทัชใจ ดรัลดาเพิ่งเคยเจอความรู้สึกแบบนี้โกมินทร์ยังไม่หยุดชักชวน “ถ้ารันอยากย้ายมาอยู่คอนโด เดี๋ยวพี่ย้ายมาอยู่ใกล้ๆ ห้องรันดีมั้ย ดูแลแบบพี่ชายดูแลน้องสาวไง ไม่ต้องคิดมาก” พูดดักทางเอาไว้ก่อน ออกตัวแรงเดี๋ยวน้องตกใจดรัลดามองโกมินทร์อย่างอึ้งๆเขาออกแนวรุกหนัก เหมือนจีบแต่ไม่ใช่ เอ๊ะ! หรือว่าใช่ดวงตาดำขลับเบิกมองจนกลมโตด้วยหัวใจที่เต้นตึกตัก ตามประสาสาวน้อยแรกรัก ไม่ค่อยเข้า
Read more