Lahat ng Kabanata ng LOVE BADBOY รักนะนายเพลย์บอย : Kabanata 21 - Kabanata 30

Chapter20.หลบหน้า ตกเย็นวันเดียวกันนั้น ฟู่ววว~ เสียงปากหนาพ่นควันสีเทาออกไปในอากาศอย่างสบายอารมณ์ วันนี้เคย์เดนมีเรียนทั้งเช้าบ่าย กว่าจะเลิกอาจารย์ก็สอนเลทจนเกือบเย็น “เมื่อคืนเป็นไง?” เสียงนาวินที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างๆหันมาถามเขา “หึ ไม่เหลือ” เคย์เดนแสยะยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ หลังจากที่เขาไม่รับโทรศัพท์พี่ชายฝาแฝดของตัวเอง ร่างสูงก็ถือวิสาสะไปหาครูซที่หอ เพื่อดูให้เห็นกับตาตัวเองว่าแผนของเขานั้นสัมฤทธิ์ผลหรือไม่ ซึ่งสิ่งที่ชายหนุ่มได้รับรู้นั้นก็คือคำตอบอันแสนน่าพึงพอใจ ในที่สุด….พี่ชายของเขาก็ได้ลองใช้ขีวิตในแบบฉบับของผู้ชายเสียที “เอาเรื่อง มึงว่าจะเป็นไงต่อ” นาวินถามถึงเรื่องของครูซกับน้ำหอมอย่างสนใจ เพราะเขาเองก็เพิ่งเคยได้เห็นครูซในมุมนี้ มุมที่สนใจใครสักคน “ไม่รู้ แต่กูว่าคนนี้ไม่เหมือนคนอื่น” ในขณะที่สองหนุ่มกำลังคุยกันไปนั้นอยู่ๆก็มีร่างสูงของใครอีกคนเดินเข้ามายังบริเวณที่พวกเขาสูบบุหรี่อยู่ “อยู่นี่กันเองเหรอ หาตั้งนาน” เคย์เดนหันไปมองหน้าเพื่อนร่วมรุ่นอย่าง’ไลออน’ด้วยสีหน้าสงสัย เพราะคนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ไม่ไ

Chapter22.บังเอิญได้ยิน พลั่ก! เสียงร่างแกร่งของเคย์เดนกระแทกเข้ากับร่างสูงของฝั่งตรงข้ามอย่างแรง จนอีกคนล้มลงบนพื้น ก่อนที่จะมีเสียงนกหวีดของกรรมการดังขึ้นมา “เบอร์ 10 ฟาล์วเบอร์ 12” “โทษที” เสียงทุ้มเอ่ยบอกอีกคนด้วยสีหน้าราบเรียบก่อนจะเอื้อมมือไปหมายจะช่วยพยุงให้คู่กรณีลุกขึ้น ซึ่งเกอร์ก็ได้แต่มองหน้าอีกคนที่ดูเหมือนจะตั้งใจชนเขาด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นิดๆ แต่ก็พยายามบังคับอารมณ์ของตัวเองให้เป็นปกติ พรึ่บ! หลังจากเคย์เดนช่วยดึงอีกคนให้ลุกขึ้นมาได้แล้ว ทั้งสองก็ต่างมองหน้ากันนิ่งแบบไม่มีใครยอมใคร เพราะเกอร์รู้ดีว่าจังหวะเมื่อกี้ เขาไม่มีทางกระเด็นจนล้มบนพื้นได้แน่ หากอีกคนไม่จงใจใส่แรงมาหนักขนาดนั้น “ใจเย็น” นาวินเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเข้ามาดึงสติเพื่อน เขาเองก็งงอยู่เหมือนกัน ว่าวันนี้เคย์เดนเป็นอะไรไป ทำไมถึงได้มีท่าทางหัวเสียแปลกๆ แถมยังไปหาเรื่องคนอื่นอีก ปกติไอ้นี่เคยสนใจใครที่ไหน ยกเว้นผู้หญิง ซึ่งหลังจากนั้นไม่กี่วินาทีกรรมการก็เป่านกหวีดให้เล่นต่อไป…. “และแชมป์บาสเก็ตบอลในปีนี้ได้แก่สาขา……การเป็นเจ้าของของธุรกิจคร้าบบ” “ขอแสดงความยินดีด้วยจริงๆ เ

Chapter24.มันดีกว่าฉันงั้นเหรอ NC+ “ไง~ คิดถึงฉันไหม” ฉันมองคนตรงหน้าด้วยแววตาไม่เข้าใจ ฉันไม่รู้ว่าเคย์เดนกับเกอร์มีปัญหาอะไรกันมาก่อนหรือเปล่า ทำไมบทสนทนาของพวกเขาถึงได้ดูตึงๆ แต่ตอนนี้ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะต้องไปสนใจเรื่องพวกนั้น สิ่งที่ฉันควรสนใจในตอนนี้คือไอ้บ้านี่ ล็อคประตูทำไมต่างหาก! ฉันเลือกที่จะเมินคำทักทายของร่างสูง ก่อนจะเดินผ่านหน้าเขาไป หมายจะเปิดประตู แต่ทว่ามันกลับไม่ได้ง่ายอย่างที่ฉันคิดเพราะเคย์เดนรู้ทัน เขากระชากตัวฉันเข้าไปกอดก่อนจะลากฉันไปยังเค้าท์เตอร์อ่างล้างมือที่มีกระจกติดอยู่รอบทิศ “ปล่อยนะ! นายจะทำอะไรของนาย” แม้ฉันจะขัดขืน แต่หมอนี่น่ะแรงควาย สู้ไปฉันก็ไม่มีทางชนะหรอก บ้าชะมัด! “เรามีหลายเรื่องต้องเคลียร์กันเลยนะ” “อ๊ะ” เขาดันสะโพกฉันให้แนบไปกับเคาท์เตอร์ที่สร้างด้วยปูนก่อนจะใช้กายหนาของตัวเองคร่อมร่างฉันเอาไว้ไม่ให้ฉันหนีไปไหนได้ ในขณะเดียวกันฉันก็ไม่รู้จะวางสายตาเอาไว้ตรงไหน เพราะตอนนี้ใบหน้าของเราทั้งสองอยู่ห่างกันแค่คืบ มองไกลๆก็ว่าหล่อแล้ว พอได้มาเจอระยะประชิดแบบนี้ สายตาของฉันนั้นสู้ออร่าความหล่อของอีกคนไม่ได้เลย กลิ่นสบู่อ่อ

Chapter26.เอาแต่ใจ NC+ “อ่าาาส์” เสียงคำรามในคอหนาดังขึ้นมาพร้อมกับน้ำลาวาสีขาวขุ่นที่ถูกฉีดเข้าไปในโพรงนุ่มจนหมดทุกหยาดหยด “เเฮ่ก~” ยู่ยี่ได้แต่นั่งหอบหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้า เกือบครึ่งชั่วโมงที่เธอถูกเคย์เดนจับทำเรื่องอย่างว่า กว่าเขาจะเสร็จ ทำเอาหญิงสาวรู้สึกแสบร่องของตัวเองไปหมด “ฉันจะพาเธอไปฉีดยาคุม” ใบหน้าสวยช้อนสายตาขึ้นไปมองคนหื่นกามด้วยความไม่พอใจในสิ่งที่อีกคนพูดออกมา แถมความรู้สึกแฉอะแฉะที่เธอรับรู้ยังทำให้เธอยิ่งรู้สึกอยากจับคนคตรงหน้ามาบีบคอเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่ได้ป้องกันอีกแล้ว! “หรือว่าจะฝังเลยดี จะได้ไม่ต้องกินยาคุมบ่อยๆ” คนตัวสูงยังคงถามออกมาหน้าตาเฉย ทั้งๆที่โดยปกติเคย์เดนมักจะใส่ถุงป้องกันเป็นอย่างดีมาโดยตลอด เเต่กับยู่ยี่….เขาเป็นคนแรกของเธอและพอได้ลองสดกับเธอแบบไม่ป้องกัน มันทำให้เคย์เดนรู้สึกชอบใจและเขาไม่อยากที่จะกลับไปใส่ถุงยางอีก “ฉันไม่ทำอะไรทั้งนั้นแหละ” เมื่อเริ่มได้แรงกลับคืน มา ยู่ยี่ก็ไม่ลืมที่จะปากเก่งต่อ หญิงสาวหยัดกายลุกขึ้นเล็กน้อยส่งผลให้น้ำสีขาวเริ่มไหลลงไปตามง่ามขาของเธอ หนำซ้ำยู่ยี่ยังรู้สึกถึงความไม่เหมือนเดิมบริเวณจุด

Chapter28.จับนมได้ไหม หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เจ้าของคอนโดเดินออกมาจากห้องนอนของตัวเองหลังจากกินข้าวอาบน้ำเสร็จเรียบร้อย ดวงตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่กำลังนั่งดูซีรีส์อยู่บนโซฟาห้องรับแขกด้วยความคิดบางอย่างที่แวบเข้ามาในหัว ก่อนที่รอยยิ้มร้ายกาจจะค่อยๆฉายขึ้นมาบนใบหน้าหล่อเหลา เคย์เดนจึงไม่รอช้าที่จะสาวเท้าเข้าไปนั่งลงข้างเธอ พรึ่บ~ “เช็ดผมให้ฉันหน่อย” ปากหนาเอ่ยบอกคนข้างๆด้วยน้ำเสียงออดอ้อนสุดฤทธิ์ นี่แหละคือวิธีการจีบฉบับของเขา เขารู้ว่าผู้หญิงทุกคนล้วนพ่ายแพ้ให้กับความน่ารักพวกนี้ “ไม่ว่าง” รอยยิ้มหว่านเสน่ห์ค่อยๆจางหายไปจากหน้าคม เมื่อผลลัพธ์ที่ได้ช่างแตกต่างจากสิ่งที่คิดเอาไว้หากเป็นผู้หญิงคนอื่นคงยิ้มรับ ใจละลายไปกับความอ้อนของเขา แต่กับยู่ยี่…..เธอดูใจแข็ง ซึ่งเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว เพราะเขาเอง….ก็ชอบอะไรที่มันท้าทายอยู่ไม่น้อย “เธอว่างอยู่” “ไม่เห็นเหรอว่าดูหนัง” หญิงสาวตอบเสียงเรียบ “เธอใช้มือเช็ด ไม่ได้ใช้ตานี่” คนตัวเล็กได้ยินแบบนั้นก็ค่อยๆหันมามองร่างสูงด้วยสีหน้าเหนื่อยหน่ายไปกับความพยายามในการเข้าหาเธอของอีกคน แม้ลึกๆจะรู้สึกดีอยู่ไม่น้อย แต่ยู่ยี่ก็พยา