All Chapters of LOVE BADBOY รักนะนายเพลย์บอย : Chapter 1 - Chapter 10

Chepter บทนำ : น่าสนใจ ร่างสูงสมส่วนของเคย์เดนเดินออกมาจากหอประชุมท่ามกลางสายตาจ้องมองของสาวๆหลายคนที่แอบหมายปองเขา เคย์เดน คาร์เซ้น หนุ่มแบดบอยแห่งคณะบริหารปีสี่ ถึงแม้ว่าเขาจะมีแฝดอีกคนคือ ครูซ คาร์เซ้น แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เคย์เดน ฮ็อตน้อยลงไปเลย เขาสองคนถือเป็นฝาแฝดที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว คนนึงนิ่งเงียบ พูดน้อย ราวกับกลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปาก ส่วนอีกคนก็คือเสือผู้หญิงดีๆที่เอง ในขณะที่ครูซไม่สนใจเรื่องความรัก แต่เคย์เดนกลับต่างออกไปลิบลับ เขานั้นเรียกได้ว่าช่ำชองในเรื่องนี้ แถมยังชื่นชอบการเปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อยอีกต่างหาก “เดี๋ยวค่ะ พี่เคย์” น้ำเสียงหวานๆที่เอ่ยเรียกเขาอยู่ด้านหลังทำเอาชายหนุ่มจำต้องหยุดเดินแล้วหันไปมองอีกคน “ครับ” เขาตอบกลับแถมไม่ลืมที่จะส่งรอยยิ้มกับดักไปให้ผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่กำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วย “ไม่เจอกันนานเลยนะคะ จำมิ้มได้หรือเปล่า” ร่างสูงยืนคิดสักพัก มันจะเสียมารยาทไหม หากเขาบอกไปว่าจำเธอไม่ได้ ส่วนใหญ่เขามักจะเลือกจำแต่คนที่เด็ดๆเท่านั้นแหละ หากเขาจำเธอไม่ได้มันก็ชัดแล้วว่าเธอ….อาจจะยังไม่มีสิ่งดึงดูดเขามากพอ “น่า

Chapter02.ใจเต้นแรง เทอมต่อมา…. วันหนึ่งในฤดูร้อน ตึก ตึก ตึก “ระวัง!” พรึ่บ! “อ๊ะ!” ตี๊ดดๆๆ บรื้นน~ แขนของฉันถูกกระชากไปปะทะกับหน้าอกเเข็งๆก่อนที่เสียงรถคันหนึ่งจะบีบแตรขึ้นพร้อมกับขับออกไปจากรั้วมหาลัยอย่างรวดเร็ว ฉันตกใจ หัวใจเต้นแรงไปกับเหตุการณ์ตรงหน้า เพราะเมื่อกี้ฉันเกือบจะโดนรถชนอีกแล้ว หากไม่มีคนมาดึงตัวฉันเอาไว้!! “อยากตายรึไงวะหะ! เธอนี่อีกแล้วนะ!” น้ำเสียงหงุดหงิดของเจ้าของอกแกร่งทำให้ฉันตกใจมากขึ้นกว่าเดิมเพราะเขาพูดใส่อารมณ์เต็มที่เลยไง ดวงตาของฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมอง แม้จะรู้ว่าอีกคนกำลังหัวเสียแค่ไหน แต่ว่าฉันก็ต้องขอบคุณเขาสักหน่อย ที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ในวันนี้ “พะพี่….O_O” ฉันเบิกตาโพลงขึ้นทาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่กำลังกอดฉันเอาไว้ในตอนนี้คือพี่เคย์เดน!! ให้ตายเถอะ! เป็นเขาอีกแล้วที่ช่วยฉันเอาไว้ ทำไมฉันต้องมาทำเรื่องหน้าอายต่อหน้าเขาแบบนี้ตลอดเลย! “หลายรอบแล้วนะ เธอควรจะมองถนนก่อนข้ามบ้าง” เคย์เดนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนลง มือหนาค่อยๆปล่อยร่างเล็กออกจากมือ พร้อมกับคนตัวเล็กที่ยืนต

Chapter04.ทนไม่ไหว เช้าวันต่อมา…. วันเสาร์ @คอนโดเคย์เดน “ไอ้เวร กว่าจะมาได้” เสียงของธีโอดังขึ้น หลังจากที่ประตูห้องถูกผลักเข้ามาด้วยฝีมือของเจ้าของห้องนี้ ซึ่งทุกคนฟังไม่ผิด เคย์เดนเพิ่งกลับมาถึงห้องตัวเองในขณะที่เพื่อนๆมาถึงห้องเขาตั้งแต่หนึ่งชั่วโมงที่แล้ว ก็เมื่อคืนเขาเล่นอยู่กับลูกน้ำทั้งคืนที่คอนโดของเธอ ไม่แปลกที่จะตื่นเอาสายและกลับห้องช้าป่านนี้ แม้เคย์เดนจะเป็นผู้ชายที่เปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่กฎเหล็กของเขาคือจะไม่พาผู้หญิงมาที่ห้องเด็ดขาด แม้จะรักสนุกแค่ไหน แต่ชายหนุ่มก็ชอบที่จะมีพื้นที่ส่วนตัว ส่วนใหญ่เขามักจะไปเปิดโรงแรมหรือไปห้องของฝ่ายหญิงซะมากกว่า ซึ่งการนัดมาเจอกันวันนี้ของเขากับเพื่อนก็ไม่มีอะไรมาก เนื่องจากเป็นวันหยุด เพื่อนๆจึงมักมาหาเขาที่ห้องบ่อยๆ เพราะพวกมันไม่มีอะไรทำละมั้ง ถึงได้ชอบมาขลุกตัวที่นี่อยู่เรื่อย “มาทำไม?” ร่างสูงเอ่ยถาม ธีโอกับลูคัสที่นั่งอยู่บนโซฟากลางห้อง ไม่ต้องเดาเขาก็รู้ว่าพวกมันคงไปขอกุญแจสำรองคอนโดของเขามาจากไอ้ครูซ พี่ชายฝาแฝดที่โลกส่วนตัวสูงสุดๆ ต่างกับเขาลิบลับ “มาไม่ได้?” ลูคัสยกคิ้วถามเจ้าของห้องด้วยสีหน้า

Chapter06.เปลี่ยนแปลง “หึ นึกว่าใคร พี่เคย์สุดหล่อนี่เอง” นาวาเอ่ยทักคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ขั้นสุด ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเหลือบไปมองพิมพ์ หัวหน้าห้องของเธอด้วยแววตาที่ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ เพราะในความเป็นจริง นาวากับพิมพ์ไม่ค่อยถูกจริตกันมาตั้งแต่ช่วงอยู่ปีหนึ่งแล้ว “ไอ้วินรู้ไหมว่าเราเมา” แม้บทสนทนาจะคุยกับคนตรงหน้า แต่ดวงตาคมของหนุ่มลูกเสี้ยวไทยกลับโฟกัสไปที่อีกคนแทน ยู่ยี่ได้แต่ยืนตัวเเข็งไม่พูดอะไรออกมา ไม่คิดด้วยซ้ำว่าเคย์เดนจะเดินมาทักแบบนี้ “โอ้ย ช่างพี่วินเถอะ ว่าแต่พี่….แน่ใจแล้วเหรอว่าจะเอาคนนี้” นาวาถามออกมาอย่างไม่สนใจว่าพิมพ์ที่ยืนฟังอยู่จะรู้สึกยังไง แน่นอนว่ายัยนั่นชักสีหน้าใส่เธอให้กับคำพูดที่แสนกำกวม ส่วนยู่ยี่ก็พยายามที่จะดึงเสื้อเรียกสติให้เพื่อนรัก นาวาในตอนนี้ดูพร้อมจะสู้รบกับทุกคนเลยจริงๆ “…..” เคย์เดนก็เงียบอย่างไม่รู้จะตอบว่าอะไร เขาไม่รู้ว่านาวากับพิมพ์มีปัญหาอะไรกัน “ไปกันเถอะค่ะพี่เคย์” พิมพ์เห็นท่าไม่ดี กลัวเคย์เดนจะเปลี่ยนใจเพราะคำพูดของนาวาจึงรีบก้าวมาคว้าแขนแกร่งเอาไว้ เคย์เดนหันไปมองหน้าพิมพ์แวบนึงก่อนที่เขาจะหันมาพูดกั

Chapter08.ไปส่ง “ไง~ ทำไมมาโผล่นี่วะ” เคย์เดนหันไปถามเจคอปที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่งผิดปกติที่เขาไม่ทันสังเกตุเห็น “วาบอกให้มารับ” หนุ่มคณะนิเทศน์ปี 4 ตอบกลับ สายตาจ้องมองอีกคนที่ยืนนิ่งไม่รู้เรื่องราวด้วยแววตาคาดโทษ “เอ่อ งะงั้นวากลับก่อนดีกว่า” นาวาที่รู้ชะตากรรมของตัวเองหันไปหยิบกระเป๋ามาสะพายมาไว้ในมืออย่างว่าง่าย “พี่เคย์วาฝากไปส่งยี่หน่อยสิ” ใบหน้าจิ้มลิ้มหันไปขอร้องเคย์เดนด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ ฟังจากน้ำเสียงของเจคอปแล้ว เธอไม่กล้าที่จะเสี่ยงเอาเพื่อนขึ้นรถไปด้วยหรอกนะ “แล้วทำไมเราไม่ไปส่งเอง?” เคย์เดนยักคิ้วถาม ปั้นหน้าทำเป็นไม่รู้สึกอะไร ทั้งๆที่ในใจแอบยิ้มอยู่เพราะดีใจที่จะมีโอกาสใกล้ชิดกับผู้หญิงที่เขาเริ่มมีความสนใจขึ้นมา “กะก็ ห้องวากับห้องยี่คนละทางกันอะ ไม่อยากให้พี่คอปขับวนไปมา” “…..” ยู่ยี่มองหน้าเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ เพราะนาวาเมาหรือเปล่าถึงได้ขอให้เคย์เดนไปส่งเธอ ทั้งๆที่เขากับเธอเคยมีประเด็นกันมาก่อน “อืม ก็ได้ เดี๋ยวไปส่งให้” ร่างสูงของหนุ่มลูกเสี้ยวไทยยอมตอบรับอย่างว่าง่าย โดยไม่คิดที่จะสงสัยอะไรในความสัมพันธ์ของนาวากับเจคอปเลย