All Chapters of LOVE BADBOY รักนะนายเพลย์บอย : Chapter 51 - Chapter 60

Chapter51.ดูแลคนป่วย “เธอ….เป็นยังไงบ้าง” ข้าวหอมลุกขึ้นยืนก่อนจะถามเมื่อเห็นว่าคนที่ช่วยชีวิตตนเองเอาไว้เดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน “แค่ข้อมือซ้นน่ะ” ฉันตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ดูท่าข้าวหอมคงจะตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้น “งั้นเดี๋ยวฉันไปเอายาให้ก่อนนะ” เมื่อเห็นว่าทั้งสองดูเหมือนมีเรื่องต้องคุยกัน เคย์เดนจึงเอ่ยขึ้น ก่อนที่เท้าหนาจะสาวไปทางเคาท์เตอร์รับยา จัดการทุกอย่างให้แฟนสาวจนหมด “ขอบคุณ”ข้าวหอมตัดสินใจเอ่ยบอกคนตรงหน้า ทั้งที่ในความเป็นจริงเธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าชาตินี้จะต้องพูดแบบนี้กับลูกแม่เลี้ยงที่ตัวเองไม่ชอบ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกลับทำให้เธอรู้สึกแปลกๆ เพราะอย่างที่บอกยู่ยี่ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ ทิฐิบางอย่างที่อยู่ในใจของข้าวหอมก็พลันจางไปเพราะการช่วยเหลือของอีกคน “อะไรนะ” ยู่ยี่ถามกลับ จริงๆเธอได้ยิน แต่อยากฟังมันชัดๆ “ขอบคุณที่ช่วยฉัน” “อืม ไม่เป็นไร” ถึงแม้ยู่ยี่จะไม่ได้เต็มใจช่วยข้าวหอมตั้งแต่แรก แต่เป็นเพราะความตกใจในตอนนั้นบวกกับนิสัยส่วนลึกภายในของเธอทำให้เหตุการณ์ทั้งหมดกลายมาเป็นแบบนี้ แต่ยู่ยี่ก็ยอมรับว่าเธอรู้สึกดีไม่ใช่น้อยที่ได้ฟังคำขอบคุณจ

Chapter53.ตระกูลมัส หนึ่งสัปดาห์ต่อมา…. @คฤหาสน์ตระกูลมัส ตึก ตึก “เคย์เดนหลานยาย” ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านใหญ่ เคย์เดนก็ต้องยกยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นมาเรียม ยายของเขาเดินออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มดีใจ วันนี้เขาได้รับข่าวจากนาวินว่าปู่ของเขาเรียกพบหลานทุกคน ถ้าให้อธิบายคร่าวๆก็จะมี เขากับครูซ นาวิน นาวา ( ลูกของลุงมาติเนส ) อลิซ แอนดริว ( ลูกของลุงมาร์โค ) แล้วก็ ลูคัส ( ลูกชายของลุงมาร์ติน ) เพื่อนของเขานั่นแหละ ซึ่งเหตุผลที่ทุกคนต้องมารวมตัวกันในวันนี้ก็เพราะว่านาวินมีปัญหากับลุงมาติเนส สืบเนื่องจากมันไม่อยากรับช่วงต่อ Must Victory หรือเรียกง่ายๆว่านาวินไม่อยากเป็นมาเฟียต่อจากพ่อของมัน เพราะมันมีธุรกิจเป็นของตัวเองนั่นก็คือ The Winner Pub ที่ทุกคนรู้จักดี ปัญหานี้เกิดขึ้นมายาวนานมากๆแล้ว วันนี้ที่ปู่เรียกพบคงเรียกมาถามนั่นแหละว่าใครจะรับช่วงต่อจากลุงของเขาแทนไอ้วิน “คิดถึงจังเลยครับ คนสวยของผม” ร่างสูงเดินไปกอดยายของตัวเองด้วยความคิดถึง พักหลังๆเขาเองก็ไม่ค่อยได้มาหาท่านสักเท่าไหร่ “แหม๋ ยังปากหวานเหมือนเดิมสินะ เข้าข้างในกันดีกว่าลูก ตอนนี้นาวินกับลุงม

Chapter55.ขัดจังหวะ @บนห้องพัก ครืด~ มือเล็กไม่รอช้าที่จะเดินไปสำรวจรอบๆห้องนอน หลังจากเดินขึ้นมาถึง ดวงตากลมโตตื่นตาตื่นใจไปกับวิวเบื้องหน้า ที่มองลงไปจากชั้นสองจะเห็นทะเลวิ้งวับสีฟ้าครามไกลสุดลูกหูลูกตา “สวยมาก~” ปากเล็กยกยิ้มขึ้นมุมปากก่อนจะหันตัวกลับมามองสองหนุ่มที่กำลังยืนคุยกันอยู่ “ไม่คิดเลยนะว่าจะเป็นคนนี้” ลูคัสมองยู่ยี่แวบหนึ่งก่อนจะหันไปพูดกับเคย์เดนที่เพิ่งยกกระเป๋าเข้ามาในห้องเสร็จหมาดๆ “ทำไมวะ มึงพูดแบบนี้หมายความว่าไง” “ก็…ตอนนั้นเห็นบอกว่าไม่ชอบ” คำพูดของลูคัสทำเอาเคย์เดนใจเต้นผิดจังหวะ ไอ้เวรนี่ จู่ๆมาพูดถึงอดีตต่อหน้าเมียเขาได้ไงวะ! เดี๋ยวก็บ้านแตกอีก! “ไม่ชอบเหรอคะ?” ยู่ยี่ที่บังเอิญได้ยินพอดีถามขึ้น เดิมทีเมื่อกี้ลูคัสตั้งใจจะพูดเบาๆกับเคย์เดนแค่สองคน แต่พอโดนเจ้าตัวจับได้ เขาจึงจำต้องยกยิ้มขึ้นมา พร้อมกับอธิบายให้เธอฟังเพิ่มเติม ท่ามกลางสีหน้าเหงื่อตกของเคย์เดน “ครับ ตอนนั้นที่มันปฎิเสธเราไปมันบอกพวกพี่ว่ามันไม่ชอบ” “ไอ้….” เคย์เดนเกืองจะอ้าปากด่าคนตรงหน้าไปแล้ว ถ้าไม่ติดว่ายู่ยี่กำลังมองเขาอยู่ด้วยแววตาคาดโทษ ปากหนาจึงหุบลงอย่างไว

Chapter57.อยากเอาใจ หลายชั่วโมงผ่านไป…. สองร่างของเคย์เดนกับยู่ยี่นอนกอดกันอยู่บนเปล ในขณะที่คนอื่นๆต่างแยกย้ายกันไปนั่งเล่น เดินเล่นคนละทิศละทาง หลังจากพากันทานอาหารเย็นกันจนอิ่ม ดื่มสังสรรค์กันเป็นชั่วโมงจนเริ่มมึนเมาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์กันมากพอสมควร ทุกคนจึงปลีกวิเวกกันออกไปตามอัธยาศัย โดยมีเคย์เดนเป็นคนริเริ่ม เขาลากเธอออกมาจากวงสนทนาก่อนจะพามานอนบนเปลตาข่ายสีขาวที่มัดอยู่ระหว่างต้นมะพร้าวสองต้น ทั้งสองนอนฟังเสียงคลื่นทะเลซัดเข้าฝั่ง แคลร์กับลูคัสเดินหายไปอีกฝั่งของชายหาด ในขณะที่นาวาขอตัวขึ้นไปพักผ่อนเพราะรู้สึกเหมือนจะไม่สบายพร้อมกับเจคอปที่หายไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่อาจรู้ได้ คู่ของมอแกนกับซาร่านั่งเล่นทรายกันอยู่ถัดจากเธอไม่ไกล ตอนนี้บนโต๊ะหินอ่อนจึงเหลือแต่แอนดริว ธีโอและนาวินกำลังนั่งดื่มกันต่อ ท่ามกลางเสียงคลอของดนตรีเบาๆ “ฉันอยากนอนกอดเธอแบบนี้ทั้งวันเลย” จู่ๆเคย์เดนที่มองออกไปยังท้องทะเลราตรีเบื้องหน้าก็พูดออกมาถึงความรู้สึกจริงๆของเขา อีกไม่กี่วัน….เขาก็จะต้องเดินทางไปอังกฤษแล้ว พอมาคิดๆดู เขาก็รู้สึกเศร้าแปลกๆ แบบที่ไม่คาดคิดเลยว่าผู้ชายอกสามศอกแบบเขาจะมีค

Chapter59.ห่างไกล สองสัปดาห์ต่อมา… @สนามบินสุวรรณภูมิ “ที่รัก เค้าจะไปแล้วนะ” ครูซกรอกตามองบนเมื่อเห็นเคย์เดนออดอ้อนแฟนของตัวเองไม่หยุด ในใจลึกๆ เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเสือร้ายอย่างมันจะแปรเปลี่ยนเป็นหมาน้อยจอมเชื่องได้ขนาดนี้ “พะพอแล้ว ไปได้แล้วเดี๋ยวตกเครื่อง” ยู่ยี่เอ่ยบอปแฟนหนุ่มด้วยความอายสุดฤทธิ์ ก็ตอนนี้เธาไม่ได้ยืนอยู่กับเคย์เดนสองคนนี่น่า ยังมีพี่ชายของเขาอีกคน…. “เดินทางปลอดภัยนะคะพี่ครูซ” หญิงสาวหันไปบอกครูซที่ยืนจ้องมองมายังเธอกับเคย์เดนด้วยแววตาเหนื่อยใจกับน้องชายตัวเอง “ครับ” หนุ่มพูดน้อยพยักหน้าตอบ ร่ำลากันอยู่อีกหลายนาทีกว่าเคย์เดนจะยอมให้ยู่ยี่ขับรถเขากลับ ในระหว่างนั้นครูซก็เริ่มรำคาญคนคลั่งรัก ท่าทางหมาหงอยแบบนี้คืออะไร เขาไม่ชิน ในขณะที่เคย์เดนก็ได้แต่รู้สึกใจหาย เขาไม่รู้ว่าตลอดระยะเวลาสี่เดือนต่อจากนี้ เขาจะใช้ชีวิตอยู่ยังไง “เลิกทำหน้าเหมือนหมาหงอยสักที” ครูซอดที่จะด่าเคย์เดนออกไปไม่ได้ “อะไร! อยู่ดีๆ มาว่ากู! คนไม่มีแฟนแบบมึงไม่เข้าใจหรอกเว้ย แม่งคิดถึงเมีย! แล้วสี่เดือนต่อจากนี้กูจะเย็บใคร!” นั่นเเหละคือสิ่งที่ทำให้จิตใจของเคย์เดน