“มาคิดได้ตอนนี้จะทันอะไร ฮึก ไม่ทันแล้วโรส ไม่ทัน ฮือๆ” ฉันนั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นจนน้ำตาเริ่มแห้ง แต่ความเจ็บมันไม่ได้เหือดแห้งตามหรอกนะ ตรงกันข้าม มันยิ่งเจ็บเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้วถ้ายังอยู่ที่นี่ ฉันก็คงเจ็บต่อไปไม่รู้จักจบจักสิ้น กับความจริงที่ต้องเผชิญ ฉันยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาลวกๆแล้วเดินออกไปนอ
Terakhir Diperbarui : 2026-02-08 Baca selengkapnya