Semua Bab MAFIA GUY กับดักร้ายนายมาเฟีย: Bab 51 - Bab 60

“ใช่! กูรังเกียจ กูขยะแขยง ควายๆอย่างมึงอ่ะ สมควรไปเอากับควายโน่น จะได้เท่าเทียม แม่งโง่เหมือนกัน!” “ไอ้ที่โดนเอาเกือบตายอยู่ตอนนี้นี่ไม่ได้ทำให้มึงสำนึกอยากจะสารภาพเลยใช่มั้ย ถึงได้พ่นแต่คำพูดที่วอนโดนกดออกมาอ่ะ”“กูไม่ได้พ่นแต่คำที่วอนโดนกด แต่กูพูดความจริง มึงมันควาย! รั้นจะเอาแต่คำสารภาพอยู่นั่

..กูไม่ได้ทำ!สิ่งที่โรสพูดกับผม บอกตามตรงว่ามันทำให้ผมไขว้เขว ไม่รู้จะเชื่อหรือไม่เชื่อมันดี ผมเคยได้ยินว่าเราควรเชื่อใจคนที่เรารัก แต่สถานการณ์อย่างที่ผมเจอ ผมควรทำไง ผมอยากเชื่อมัน แต่สิ่งที่ยังทำให้ผมปักใจไปกับมันร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้ คือบางอย่างมันส่อไปทางมันอย่างชัดเจน ยิ่งมันไม่เคยแสดงออกชัดๆ

“ปากยังวอนไม่เลิกนะ กูว่ามึงเอาเวลาพ่นคำหมาๆไปอาบน้ำแต่งตัวดีกว่ามั้ย เพราะสภาพมึงตอนนี้นี่ กำลังจะทำกูแข็งอีกรอบ” มันมองฉันนิ่งๆ แล้วลับปากนิดๆ ชิบหาย! ฉันลืมไปเลยว่าตอนนี้สภาพฉันยับเยิน ไม่แก้ผ้าก็เหมือนแก้“ไอ้เลว!!!” ฉันตวาดใส่มันอีกรอบแล้วกลั้นใจลุกขึ้นทั้งๆที่เจ็บแทบตาย แถมมันก็ไม่ช่วย แม่งนอก

“ไม่เป็นไรหรอก ไปได้” ฉันทำท่าจะหันหลัง แต่มันเอื้อมมือมาจับแขนฉันไว้ แต่ฉันสะบัดออกอย่างไวตามสัญชาตญาณ“เอ่อ ขอโทษที” มันบอกฉัน เดี๋ยวนะ ฉันเริ่มเห็นหน้ามันชัดขึ้นนิดนึง คือเริ่มปรับเลนส์ตาได้ไรงี้มั้ง ตกวิทย์ แม่งเดาได้แค่นี้แหละ“ฉันรู้เธอไม่ไว้ใจ งั้นดูนี่ นามบัตร รับรองไม่ใช่โจร แล้วก็ไม่ใช่พวก

ปึก! พูดจบมันก็วางสาย ไอ้เหี้ย! ตอนนี้ผมโคตรอยากฆ่ามัน เพราะผมรู้สันดานมัน สิ่งที่มันพูด มันต้องทำจริงๆแน่ ไอ้เหี้ยนี่มันสารเลว กัดไม่ยอมปล่อย แล้วถ้ากัดตรงๆ ผมจะไม่ว่าหรอก แต่นี่มันลอบกัด!!!“โรส” ตอนนี้คนที่ผมห่วงที่สุดคือคนในอ้อมกอดผม เพราะมันเจาะจงขนาดนี้ โรสไม่ปลอดภัยแน่ๆ ความจริงผมสังหรณ์ใจเร