เมื่อเสียงประกาศเตือนผู้โดยสารดังขึ้นในเช้าวันใหม่ เครื่องบินที่เดินทางข้ามคืนได้แลนดิ้งลงที่สนามบินนาริตะเรียบร้อยแล้ว ซัมเมอร์สะลึมสะลือก่อนจะลุกขึ้นปรับเสื้อผ้าและเก็บของ เธอหันไปมององศาที่กำลังปลดที่ปิดตาออก“มอร์นิ่งครับ นอนสบายไหมซัมเมอร์ พี่กรนเสียงดังรบกวนหนูหรือเปล่า” เขาถามขณะมองเธอ“หนูนอนหลับปุ๋ยเลยค่ะพี่องศา ไม่ได้ยินเสียงกรนอะไรเลย” ซัมเมอร์คลี่ยิ้มพลางตอบกลับ เธอพยายามทำตัวปกติ แม้ใจจะยังไม่ค่อยสงบนักเมื่อพวกเขาเดินออกมาถึงอาคารผู้โดยสาร รถตู้ที่ทางโรงแรมเตรียมไว้ก็มารออยู่เรียบร้อยแล้ว รถตู้คันใหญ่หรูหราพร้อมคนขับในชุดยูนิฟอร์มให้การต้อนรับพวกเขาอย่างสุภาพ เก็บสัมภาระไว้หลังรถเสร็จสรรพ องศากับพาทีก็ขึ้นไปนั่งด้านใน จากนั้นซัมเมอร์เดินตามขึ้นไปนั่งข้างซินดี้ เธอคิดว่าทุกอย่างน่าจะเงียบสงบจนถึงโรงแรม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับไม่เป็นเช่นนั้นซินดี้เอนตัวมาทางเธอเล็กน้อย ก่อนจะกระซิบเบาๆ ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจัง“ซัมเมอร์ หนูคงรู้แล้วใช่ไหม เรื่องของพี่กับพาที”ซัมเมอร์นิ่งไปชั่วครู่ แต่แววตาของซินดี้ที่มองมาไม่เปิดโอกาสให้เธอแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเลย“เอ่อ...หนู...
Mehr lesen