Todos os capítulos de ช่างยักษ์เข็มใหญ่: Capítulo 11 - Capítulo 20

บรรยากาศภายในห้องไพรเวตที่เคยเย็นฉ่ำด้วยไอแอร์ บัดนี้กลับอบอวลไปด้วยไอร้อนแห่งไฟราคะที่ปะทุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ยาหยีรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังลุกเป็นไฟ ผิวเนื้อร้อนผ่าวเพราะแรงสัมผัสที่ถาโถมเข้าใส่ไม่หยุด ความเสียวซ่านแล่นริ้วไปทั่วlสรรพางค์กายทุกครั้งที่ยักษ์ขยับมือ ปลายนิ้วแข็งแรงขยำโนมเนื้อนวลนุ่ม สลับกับริมฝีปากร้อนที่ครอบครองจุดอ่อนไหวอย่างหิวกระหาย“อื้อ...เฮีย...” เสียงหวานกระเส่า สะท้อนถึงความปั่นป่วนภายใน ยาหยีจิกปลายนิ้วลงบนต้นแขนแกร่งอย่างเผลอไผล หัวใจเต้นโครมครามจนแทบจะหลุดออกจากอกยักษ์เองก็ใช่ว่าจะอยู่ในสภาพที่ควบคุมตัวเองได้มากนัก แม้จะพยายามนับหนึ่งถึงพัน ข่มกลั้นทุกสัญชาตญาณ แต่ยิ่งเธอส่งเสียงหวานออกมาเท่าไร มันก็เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงแห่งอารมณ์เท่านั้น“ยาหยี...” เขากระซิบเสียงต่ำ แววตาที่ทอดมองเธอเปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนา เขายังคงสนุกกับการหยอกล้อยอดอกอิ่มทั้งสองข้าง ซ้ายบ้างขวาบ้าง ด้วยสัมผัสที่หนักหน่วงและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆมือใหญ่บีบขยำนวดเน้นเคล้นคลึง ริมฝีปากหยักครอบครองยอดอก ดูดเม้มจนเกิดเสียงชื้นแฉะ บางครั้งก็ตวัดลิ้นเลียระรัวจนคนใต้ร่างสะท้านเฮือก ด

ทว่าโชคยังดี หรืออาจจะเป็นแต้มบุญของเขาที่ยังพอมีอยู่ เพราะก่อนที่ใบมีดนั้นจะพุ่งเข้าใส่ร่างของเขา เสียงปืนถูกขึ้นลำพร้อมกับเสียงเข้มของบุคคลหนึ่งก็ดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ“เฮ้ย! หยุด!” เสียงนี้คล้ายคำสั่งทำให้ทุกคนชะงักไปในทันที ไอ้คนที่ถือมีดพับหยุดค้าง ดวงตาที่เคยวาวโรจน์เมื่อครู่สั่นระริกอย่างควบคุมไม่ได้ มันค่อยๆ หันไปมองต้นเสียงด้วยความระแวง เห็นเพียงเงาร่างสูงใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ตรงประตู แสงไฟสะท้อนกับโลหะสีดำเงาวับที่อยู่ในมือของเขาเมื่อสายตาของพวกมันจับโฟกัสไปที่ใบหน้าผู้มาใหม่ สีหน้าที่เคยฮึกเหิมเปี่ยมไปด้วยแววตาหาเรื่องเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที ความกลัวไหลทะลักเข้ามาในแววตาอย่างปิดไม่มิด บางคนถึงกับถอยกรูดไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว ขณะที่มือที่กำอาวุธไว้แน่นเริ่มสั่นระริกคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่ได้ต้องการให้มีคำถามหรือข้อโต้แย้งใดๆ เสียงเข้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างชัดถ้อยชัดคำ พร้อมกับกระชับมือที่กำปืนไว้แน่นกว่าเดิม“พวกมึงจะหยุดแล้วออกไปดีๆ หรือจะลองแดกลูกตะกั่วของกูดูสักนัดสองนัดดีล่ะ!”ยอดปรากฏตัวขึ้นราวกับฮีโร่ขี่ม้าขาว เพียงแค่ก้าวเข้ามาในรัศมีสายตา พวกนักเลงหัวโปกก็

หลังจากเหตุการณ์ระทึกที่ร้านสักในคืนนั้น ยาหยีถูกยอดสั่งห้ามไม่ให้ไปที่ร้านของยักษ์โดยเด็ดขาด เหตุผลหลักคือเขาเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ ไม่รู้ว่าไอ้สวะสามตัวที่ก่อเรื่องวันนั้นจะย้อนกลับมาหรือไม่ส่วนอีกเหตุผลที่เขาไม่พูดตรงๆ แต่ยาหยีรับรู้ได้ คือความไม่พอใจอย่างรุนแรงที่เธอเลือกสักตรงเนินอก ตำแหน่งที่ไม่ควรเปิดเผยให้ใครเห็นง่ายๆ โดยเฉพาะกับไอ้ช่างสักหน้าหล่อเจ้าของร้าน ที่ไม่รู้ว่ามันได้เห็นอะไรไปบ้างแล้วแต่ดูเหมือนว่าคำสั่งนั้นจะไม่มีผลอะไรกับเธอเลย เพราะหลายวันต่อมา ในช่วงเวลาเดิม ยาหยีก็ปรากฏตัวอีกครั้งที่ร้านสักของยักษ์ ราวกับที่พี่ชายสั่งห้ามนั้นเป็นเพียงลมพัดผ่าน เข้าหูซ้ายปุ๊บก็ทะลุหูขวาปั๊บ เธอก้าวเข้ามาด้วยท่าทีสบายๆ ไม่มีความลังเลหรือหวาดกลัวแม้แต่นิดเดียว แถมยังดูเหมือนจะมั่นใจมากขึ้นด้วยซ้ำว่าตัวเองอยากจะมาทำอะไรที่นี่บาสที่เงยหน้าขึ้นจากงาน รีบโพล่งขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นยาหยีเดินเข้ามา “อ้าว น้องสาวคนสวย วันนี้มีธุระอะไรที่นี่จ๊ะ หรือจะมาสักเพิ่มอีก” เขาแซวพลางยิ้มกวนๆ แต่ก็ยังไม่วายเหลือบมองไปทางด้านในร้านที่เฮียยักษ์กำลังง่วนอยู่กับลูกค้ายาหยียิ้มบางๆ ก่อนตอบกลับ “ไม่

ยักษ์พยายามทำตัวให้เป็นปกติ และเป็นมืออาชีพที่สุดในขณะที่ยาหยีปีนขึ้นไปนอนบนเตียงสักตัวเดิม กระทั่งเขาเดินเข้าปรับเตียงสักที่สามารถปรับได้อิสระเพื่อให้สะดวกต่อการทำงาน ยักษ์ปรับให้ส่วนวางขาแยกออกจากกันโดยอัตโนมัติ เสียงกลไกทำงานดังขึ้นเบาๆ“ว้าย!” เธอเบิกตากว้าง รีบยกมือกุมชายผ้าขนหนูแน่น เพราะตอนนี้ท่านอนของเธอไม่ต่างจากการขึ้นขาหยั่งที่โรงพยาบาลแม้แต่น้อย ขาเรียวขยับตามเตียงที่ถูกปรับให้แยกออกจากกันโดยไม่ทันตั้งตัว หัวใจเธอเต้นรัวแรง จนแทบจะกระโดดออกมานอกอก ก่อนเขาจะลากรถเข็นอุปกรณ์เข้ามาใกล้ พร้อมหยิบเก้าอี้สตูลแบบเตี้ยเลื่อนมาไว้ตรงกลางหว่างขาของเธอยาหยีกลืนน้ำลายลงคอ ยกมือขึ้นทาบหน้าอกตัวเอง สูดหายใจเข้าออกลึกๆ หวังให้ตัวเองสงบลงแต่ให้ตายเถอะ! แบบนี้มันจะเป็นแค่การสักจริงๆ ใช่ไหม!?“เฮีย! แบบนี้มันเหมือนตรวจภายในเลยนะ” ยาหยีโวยวาย หน้าแดงก่ำด้วยความกระดากอาย รีบเอาผ้าขนหนูปิดส่วนสงวนของตัวเองไว้แน่น รู้สึกไม่ชินกับท่าทางที่เปิดเผยแบบนี้เอาเสียเลย “หนูนึกว่าเฮียจะนั่งข้างเตียงแล้วสักเหมือนครั้งก่อนซะอีก!”“ถ้าทำแบบนั้นมันไม่ถนัดน่ะสิ แต่เอาสิ ถ้าหนูอยากให้เฮียนั่งข้างเตียงก็ได้น

ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศพัดผ่านผิวกาย เสียงหายใจหอบสะท้อนก้องท่ามกลางความเงียบ ร่างบางของยาหยีสั่นสะท้าน สะโพกบิดเร่าด้วยแรงอารมณ์ที่ควบคุมไม่ได้ ริมฝีปากอิ่มเผยอค้าง ความเสียวซ่านราวกับเปลวไฟโหมกระหน่ำ เมื่อปลายลิ้นร้อนลากไล้สัมผัสแนบแน่นลงบนจุดอ่อนไหว ความร้อนในร่างกายไหลเวียนพุ่งพล่าน ดุจน้ำหวานที่กำลังหลอมละลายภายใต้แรงปรารถนา“อ๊ะ...เฮีย…อื้อ…” เสียงครางลอยแว่วไปทั่วห้อง ยักษ์จมอยู่ระหว่างเรียวขาสวย ปลายลิ้นกวาดชิมความหวานจากร่องนุ่มนิ่มที่เปียกชื้น เขาไล้ปลายลิ้นแทรกเข้าไปทีละน้อย กวาดตวัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนร่างบางสะท้านเร่ายาหยีกำขอบเตียงสักแน่น หัวใจเต้นกระหน่ำ เกิดมาไม่เคยรู้สึกวาบหวามจนแทบจะหลอมละลายได้เท่านี้ ลมหายใจร้อนเป่ารดลงบนผิวอ่อน ประสาทสัมผัสตื่นตัวเต็มที่ ยิ่งเมื่อยักษ์ขบเม้มติ่งเสียวเล็กๆ อย่างหยอกเย้า เธอก็แทบจะพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด“เฮีย...อ๊า...หนู…หนูเสียว…” เสียงหวานละลายค้างในลำคอ ขณะที่เขายังคงทำต่อไม่หยุด ยักษ์ขบเม้มหนักขึ้น ดูดดุนแรงขึ้น ไล้ปลายลิ้นกดแช่ลงตรงจุดเสียวจนร่างบางกระตุกเฮือกยาหยีส่งเสียงครางพร่า ลมหายใจขาดห้วง มือบางกำขอบเตียงแน่น ความเสี