Naiwan akong nakaupo, nanginginig ang mga daliri sa ilalim ng lamesa. Gusto kong matawa, mag-wala, at umiyak, pero pilit kong pinatatag ang sarili ko.Really? I’m just a waste of time?‘I am doing this because training someone like you… is just a waste of time.’Nag-echo ang boses niyang iyon sa utak ko, na parang paulit ulit akong sinasaksak.“A-Ate Yna...” basag ni Hannah sa katahimikan. Nangilid ang mga luha sa mga mata niya habang nakatingin sa akin. “I’m so sorry. Hindi ko alam na magkakaganito...”Huminga ako nang malalim, pilit na kinakalma ang nagwawala kong dibdib. Binitawan ko ang nakakuyom kong mga kamao at dahan-dahang tumayo.“It’s fine, Hannah,” malamig at walang emosyong sagot ko. “Your brother just made things clear. Hindi mo kailangang humingi ng tawad.”Nilingon ko si Hunter na nakatayo pa rin, ang mukha ay puno ng pagkabagabag. “Pasensya na rin, Hunter, kung nalagay kita sa alanganing sitwasyon. Naiintindihan ko.”“Miss Yna...” tanging nasambit nito.Hindi ko na tina
Última atualização : 2026-06-06 Ler mais