All Chapters of Naglalagablab na Secrets and Revenge: Chapter 421 - Chapter 430

Mas lalo niyang diniinan ang halik. Pumasok ang mainit niyang dila sa loob ng bibig ko, walang-awang ginalugad ang bawat sulok nito.Nalalasahan ko ang pait ng whiskey, ang tamis ng champagne ko kanina, at ang kakaibang init na nagtulak sa akin na gumanti sa bawat s****p at mariing lapat ng aming mga labi.Oh God. Ang sarap niyang humalik. Nakakabaliw.‘Crystal Rye! Tumigil ka!’ sigaw ko sa sarili ko pero hindi ko magawang pigilan ang sarili kong katawan. Parang sinapian ako ng Espiritu ng alak at hindi ko na macontrol ang sarili kong galaw.Natagpuan ko ang sarili kong sumasabay sa mabangis na ritmo niya. Ang isang kamay niya ay nanatiling nakahawak nang mahigpit sa batok ko, tinitiyak na hindi ako makakawala, habang ang isa ay bumaba sa baywang ko.Mahigpit niya akong hinawakan doon at pilit na hinihila palapit sa mainit at matigas niyang katawan hanggang sa magdikit ang aming mga dibdib.Pakiramdam ko ay matutunaw ako sa kinauupuan ko. Ang buong paligid ay tuluyang naglaho. Ang neon

Ang isa namang kamay ni Hunter ay dahan-dahang gumapang pababa, marahas na binuksan ang butones ng maong ni Rye at ibinaba ang zipper nito.Napakagat si Rye sa kaniyang ibabang labi hanggang sa malasahan niya ang kaunting dugo.Ang bawat haplos ni Hunter sa kaniyang hita, ang bawat mariing halik na dumadapo sa kaniyang nakalantad na balat, ay nagpapadala ng libu-libong boltahe ng kuryente sa kaniyang sistema.Ilang sandali pa, kapwa naging hubad ang dalawa. Kahit pa unti-unti na hinihila si Rye ng antok at kalasingan sa isang malalim na kawalan ng malay, ang kaniyang katawan ay patuloy na tumutugon, lumiliyab, at umaalon sa ilalim ng maiinit na kamay ni Hunter.Hanggang sa marahang pinaghiwalay ni Hunter ang magkabilang hita ng lasing na dalaga at isinampa ito sa kan’yang balikat.Hinawakan niya ang halos walong pulgada niyang kahabaan, ipunuwesto sa mismong bukana ng kas*lanan ni Rye.Ilang saglit pa, walang-awa siyang sumulong. Sagad na sagad at puno ng gigil na hindi niya mapigilan

RYE.Lumipas ang mga araw na parang isang mabilis na pag-ikot ng roleta.Sa loob ng mga araw na iyon, pilit kong ibinaon sa pinakasulok ng utak ko ang nangyari sa loob ng VIP club ng Nocturne.Kinumbinsi ko ang sarili ko na isa lamang iyong napakarumi, napaka-wild, at napaka-imposibleng panaginip na dulot ng sobrang stress at tapang ng champagne.Paano naman kasi, pagkagising ko nang umagang iyon sa apartment namin ni Tristan, maayos na maayos ang damit ko. Nakasara ang zipper.Walang gusot.At mas lalo akong nakampante nang dumating ang araw ng kasal nina Yna at Sir Black.Nang pumasok si Yna sa cathedral na puno ng daan-daang puting rosas, hindi ko mapigilang mapaluha. Napakaganda niya. Parang isang anghel na bumaba sa lupa para paamuhin ang isang demonyo.Pero siyempre, bilang isang abalang wardrobe assistant at kaibigan ng bride, hindi lang ang seremonya ang kailangan kong intindihin.Nang lumipat kami sa L'Éternité Grand Hall para sa reception, sobrang engrande ng paligid.Punong-

[ This story is revised po from the beggining po ng book 3 this 7/27/2026! NOTE: Kung nabasa niyo po ito before this day, need niyo po muna mag reread mula sa simula ng book 3 dahil major revision po ang ginawa ko, means buong previous chapters ng book 3 ay nabago. ]~*******~“Buntis ka ba?” biglaang tanong ni Mia, nakataas ang isang perpektong kilay.Literal na nanigas ang buong katawan ko. Parang binuhusan ako ng isang malaking drum ng malamig na yelo. “H-Hala! Grabe siya! Anong buntis?! H-Hindi ah!”“Sus! Pa-deny pa! Kayo ni Tristan ha! Wala pang kasal, may mabubuo na ata!” pang-aasar ni Ana habang sinusundot ang tagiliran ko.Mabilis kong tinapig ang kamay niya, sobrang lakas ng tibok ng puso ko na parang gusto nitong lumabas sa ribcage ko. “A-Ano ba kayo! H-Hindi nga! Virgin pa ako ‘no! Ni hindi pa nga kami nag-a-ano ni Tristan! Puro holding hands lang tsaka smack sa lips!”Natahimik ang dalawa at sabay na napanganga.“Wait... seryoso ka ba, Rye?” hindi makapaniwalang tanong ni

“Anong wala?! Rye, nagse-search ka ng abortion clinic!” natatarantang hawak ni Ana sa braso ko para pigilan akong umalis. Ang boses niya ay basag, halatang pinipigilan ang sariling panlulumo sa nakita. “Buntis ka ba?!”Umiling ako nang marahas, patuloy sa pag-agos ang mga luha ko. Ang paningin ko ay lumalabo dahil sa walang-tigil na pagbagsak ng tubig mula sa mga mata ko. “Wag niyo akong pilitin... please, hayaan niyo na lang akong umalis. Gusto ko nang umuwi!”“Hindi ka aalis dito nang hindi ka nagpapaliwanag!” naiiyak na ring sigaw ni Mia. Mahigpit niyang hinawakan ang magkabilang balikat ko.Ang mga kuko niya ay halos bumaon na sa balat ko, hindi dahil sa galit, kundi dahil sa matinding desperasyon na malaman ang totoo. “Bakit ka magpapalaglag?! Alam ba 'to ni Tristan?! Akala ko ba walang nangyayari sa inyo?!”“Wala nga!” humahagulgol na sagot ko, tuluyan nang nanghina kaya napabagsak ako pabalik sa malamig na silya. Ibinaba ko ang mukha ko sa aking mga palad. Pakiramdam ko ay umiik