Sa sandaling iyon, biglang napagtanto ni Isla na mahal na mahal ng kanyang ina ang kanyang ama.At ganoon din siya rito.Marahil ang dahilan kung bakit ganoon kasigasig na hinabol ni Isla ang pag-ibig noong kolehiyo ay dahil, habang lumalaki siya, nakita niya ang tamis ng pagmamahal na parang nakatago sa isang garapon ng asukal.Ang ganoong uri ng tamis ay hindi maingay. Nakatago iyon sa maliliit at ordinaryong bagay: isang putahe na binago dahil sa kanyang gusto, isang pintong marahang isinara dahil natutulog siya, isang sayaw na isinagawa sa malamlam na liwanag ng isang lumang silid. Iyon ang uri ng pag-ibig na nagpapaniwala sa isang tao, nang hindi niya namamalayan, na ang pag-ibig ay dapat mainit, matiisin, at karapat-dapat hintayin.Pagkatapos, nang walang babala, naisip niya si Lucas.Nakalimutan ni Isla nguyain ang edamame sa kanyang bibig at aksidente niya itong nalunok nang buo.Nanikip ang kanyang lalamunan. Mabilis niyang kinuha ang basong nasa tabi niya at uminom ng i
Read more