All Chapters of Trapped with My Baby’s Billionaire Daddy: Chapter 211 - Chapter 220

Bumalik sila sa ward.Nanatiling nakatuon ang tingin ni Lucas kay Nathalia.Natutulog pa rin ang munting babae. Maputla ang kanyang maliit na mukha dahil sa sakit, at bagama’t bumaba na ang kanyang lagnat, mukhang mahina pa rin siya. Ang IV drip sa tabi ng kama ay patak nang patak, at bawat tunog nito ay tila lalong nagpapahaba sa katahimikan ng silid.Nakaupo si Lucas sa tabi niya, maingat na hawak ng kanyang malaking kamay ang munting kamay ni Nathalia, natatakot na baka gumalaw ito sa pagtulog at maistorbo ang karayom.Nang makarinig siya ng ingay sa pinto, itinaas niya ang kanyang mga mata.Pumasok si Isla, hawak ang mga pakete ng gamot na inihanda ni Dr. Marquez. Bahagya nang kumalma ang ekspresyon niya, ngunit may nakatagong pag-aalala pa rin sa pagitan ng kanyang mga kilay.Tumingin sa kanya si Lucas at nagtanong, “Sinabi ba ng teacher kung ano ang kinain ni Tilly ngayong araw?”Inilapag ni Isla ang gamot sa tabi at bahagyang umiling.“Bukod sa mga pagkaing ibinibigay ng

Bukod sa pagdadala ng pagkain para kay Nathalia, nagdala rin ng pagkain si Selena para kay Isla.Gayunpaman, hindi niya alam na naroon din pala ang kanyang anak. Mabuti na lamang at marami siyang nadala, sapat para makakain ang lahat nang hindi nagiging awkward ang sitwasyon.Ang ward, na halos buong araw ay tahimik, ay naging bahagyang mas mainit dahil sa pagdating niya. Unti-unting natabunan ng amoy ng mainit na pagkain ang bahagyang amoy ng disinfectant sa hangin. Nakakain na si Nathalia at muling nakatulog, at sa wakas ay mukhang mas maayos na ang maliit niyang mukha kaysa kanina.Tiningnan ni Selena si Lucas.Noong una, gusto niyang itanong, Bakit ka nakikisali kung may sakit ang bata?Ngunit bago pa makalabas sa kanyang bibig ang mga salita, nakita niyang natural na binubuksan ni Lucas ang mga food containers at sanay na hinahati ang pagkain para kay Isla. Matatag ang kanyang mga galaw, na para bang maraming beses na niya itong nagawa noon.Nilagyan pa niya ng dagdag na cra

Biglang nabalisa si Selena.Nawala bigla ang masiglang ekspresyon sa kanyang mukha. Nalilitong tumingin siya kay Isla, hindi maitago ang takot sa kanyang mga mata. Maging ang kanyang napakagandang makeup, na lagi niyang maingat na inaayos, ay tila bahagyang nasira dahil sa mga luhang kapupunas lamang niya.“Bakit?” nagmamadaling tanong ni Selena. “Kung may ayaw ka kay Lucas, sabihin mo sa akin, at ipapabago ko sa kanya!” Sabik ang tono niya, halos nagmamakaawa.Ibinaba ni Isla ang kanyang mga mata. Bahagyang dumilim ang kanyang tingin, ngunit nanatiling malumanay ang kanyang boses. “Hindi na po kailangan. Wala kaming ganoong kalalim na relasyon ni Mr. Montenegro.” Sandali siyang tumigil, saka nagpatuloy, “May isa pa akong gustong sabihin sa inyo.”Agad na tumingin sa kanya si Selena, naghihintay.Bahagyang humigpit ang mga daliri ni Isla sa kanyang kandungan. “Kung gusto ninyo si Tilly, maaari ninyo siyang bisitahin anumang oras.”Iyon lamang ang handa niyang sabihin.Hindi sa h

Kumatok ang isang nurse sa pinto ng ward, naputol ang yakap.Agad na bumalik sa katinuan si Isla.Nawala ang init sa paligid niya sa sandaling itinulak niya palayo si Lucas. Mabilis siyang tumayo, inayos ang bahagyang gusot sa kanyang damit, at ibinaba ang kanyang mga mata na para bang walang nangyari.Hindi siya pinigilan ni Lucas.Dahan-dahang bumagsak ang kanyang mga braso sa magkabilang gilid. Ang init na kanina ay nasa kanyang yakap ay biglang nawala, at bahagyang kumulot ang kanyang mga daliri, na para bang sinusubukang hawakan ang isang bagay na nakawala na.Pumasok ang nurse dala ang thermometer at medicine tray. Mukhang hindi niya napansin ang kakaibang atmosphere sa pagitan ng dalawang matanda. Matapos tingnan ang IV drip at temperatura ni Nathalia, may isinulat siya sa chart.Base sa sitwasyon, mukhang balak ng dalawang matanda na magbantay sa bata buong gabi.Itinuro ng nurse ang katabing ward at mabait na sinabi, “May cot sa kabilang kwarto. Maaari kayong magpahinga

Agad na inihinto ng driver ang kotse.Ang matinis na tunog ng preno ay gumuhit sa katahimikan ng gabi.Napahilig pasulong ang katawan ni Isla dahil sa biglaang paghinto, at instinctively humigpit ang mga daliri niya sa bag na nasa kanyang mga bisig. Sa isang sandali, nablangko ang isip niya. Ang tunog ng pagkabasag sa labas ay tila patuloy pa ring umaalingawngaw sa kanyang tainga, kasabay ng takot na hingal ng driver.Mabilis na itinabi ng driver ang kotse sa gilid ng kalsada. Maputla ang mukha niya habang kinakalas ang seat belt at lumingon kay Isla.“Malapit na tayo sa ospital,” balisa niyang sabi. “Okay lang ba kung maglakad na kayo? Kailangan ko munang ayusin ito.”Sumulyap si Isla sa labas.Hindi kalayuan sa unahan, nakahandusay sa kalsada ang electric scooter, basag-basag ang windshield nito. Nakaupo sa daan ang rider, hawak ang kanyang ulo. Nagsisimula nang lumingon ang mga tao sa paligid, at may ilan nang lumalapit.Naunawaan ni Isla ang sitwasyon at tumango.“Okay lang