All Chapters of เจ้าสาว(เมีย)จำแลง: Chapter 41 - Chapter 48

และเพราะเขาไม่ได้คาดหวังไว้ พอได้ยินแบบนั้นภูผาก็ดีใจมากจนแทบเก็บอาการไว้ไม่ไหว ไม่คิดว่าจะได้ยินธาราแทนตัวเองว่าน้องในช่วงเวลาปกติแบบนี้ถึงจะดูออกว่าน้องประชดประชันก็ช่าง เขาไม่สนใจเรื่องหยุมหยิมแบบนั้นอยู่แล้ว“งั้นแข่งกันมั้ยคะ ว่าใครระบายสวยกว่ากัน”พอได้ยินคำว่าแข่ง มือที่กำลังระบายสีก็หยุดกึกทันที เธอไม่ใช่คนชอบแข่งขัน แต่กับภูผาแล้วก็ต้องยอมรับว่าธารารู้สึกอยากเอาชนะขึ้นมาเสียอย่างนั้น“พี่จะแข่งยังไงคะ”“ก็ระบายสีไงคะ เสร็จแล้วก็เอาไปโพสต์ลงเฟซแข่งกัน ใครได้ไลค์มากกว่าชนะ”“แบบนี้คนเพื่อนเยอะกว่าอย่างพี่ก็ได้เปรียบสิคะ” ธาราชักไม่แน่ใจเพราะขนาดไอจีเธอยังสู้เขาไม่ได้ ประสาอะไรกับเฟซบุ๊ก“งั้นเดี๋ยวพี่เป็นคนลงโพสต์เองแล้วแท็กน้องดีมั้ยคะ ใครที่เลือกของน้องให้กดหัวเราะ ของพี่ให้กดว้าว แล้วค่อยมาดูกันว่าใครได้มากกว่าคนนั้นชนะ”“ถึงงั้นคนก็รู้อยู่ดี เพื่อนพี่ แฟนคลับพี่ก็ต้องเลือกกดให้พี่อยู่แล้ว สุดท้ายน้องก็แพ้อยู่ดี” ครั้งแรกเธอลืมตัวก็จริง แต่ครั้งนี้ธาราไม่ได้ลืมเธอรู้ว่าภูผาอยากได้ยินเธอแทนตัวเองแบบนี้มาตลอด ที่ผ่านมาธาราแค่ไม่อยากทำตัวให้คุ้นชินกับสถานะเมียของเขาเกินไปนัก

สายตาคมมองจ้องลงไปที่เนินอกอวบอิ่มที่มีเสื้อเกาะอกรัดรึง “ที่ผับ ถ้าต้องยืนเบียดกันแบบนี้ คนที่สูงกว่าน้องก็มองเห็นแทบหมดเปลือกเหมือนอย่างพี่ตอนนี้”เขาก้มลงไปจูบที่เนินอกอวบล่อตาล่อใจนั้น ไม่ลืมดูดแรงๆ เพื่อประทับตราเอาไว้“อ๊ะ... พี่ภู จะทำอะไรคะเนี่ย” ความเจ็บจี๊ดปนความซ่านสยิวทำให้ธาราเผลอร้องออกมา เธอเอามือดันบ่าแกร่งของเขาไว้ออกแรงเล็กน้อยเพื่อดันตัวเขาออกดีว่าภูผาก็ยอมละออกแต่โดยดีหลังจากฝากรอยช้ำสีกุหลาบไว้แล้วไม่ใช่ว่าธาราจะไม่รู้ว่าถูกเขาทำอะไร แต่ที่เธออยากรู้มากกว่าคือเขาทำทำไมมากกว่า“ก็จะทำให้ดูไงคะ ว่าโชว์ตรงนี้ผู้ชายมันทำอะไรได้บ้าง” ภูผาเงยหน้าขึ้นมาจากอกอวบเพื่อตอบน้องก็จริงแต่มือหนาของเขาไม่ได้อยู่เฉยเลยเขาเลื่อนข้างหนึ่งลงมาลูบไล้ร่างบางจากช่วงเอวเรื่อยลงมาจนถึงขาอ่อน ปลายนิ้วแข็งแรงค่อยๆ ล้วงเข้าไปในกระโปรงสั้นเข้ารูปนั้นสัมผัสจากฝ่ามืออุ่นร้อนของภูผา ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจธาราไม่สม่ำเสมอเอาเสียเลย ยิ่งเขาล้วงเข้าไปมากเท่าไร เธอยิ่งหายใจติดขัดจนต้องรีบห้ามเอาไว้“พะ... พี่ภู จะทำไรอีกคะ” มือเรียวเล็กของธารารีบตะครุบมือหนาของเขาเอาไว้ จับยึดไว้อย่างนั้นไม่ให

เขาคงอยากเจอและยังคิดถึงพี่ธารอยู่สินะ แล้วที่บอกว่าสนใจเราแค่คนเดียวก่อนหน้านี้ล่ะ พูดไปงั้นเองเหรอลืมไปได้ยังไงว่าเขาเจาะจงขอพี่ธารแต่งงาน คนที่เขาชอบจริงๆ คือพี่ธารต่างหาก ตฤณเห็นว่าธาราจู่ๆ ก็เงียบไป จึงยกแก้วเหล้าขึ้นมาขอชนแก้วกับธาราอีกครั้งแม้จะดูล่องลอยแต่ธาราเองก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาชนตอบเขาไป ก่อนจะดื่มรวดเดียวหมดแก้วทันที“ค่อยๆ ดื่มสิคะ จะรีบไปไหน” ภูผารีบห้ามเอาไว้ก่อน เพราะกลัวว่ายายตัวเล็กจะเมาร่วงไป“ธาราอยากดื่ม ธาราก็ดื่ม อึก ไม่ได้เหรอคะ” เดิมทีเสียงของธาราก็ยานคางพอควรอยู่แล้ว พอได้ไปอีกหนึ่งแก้วเต็มๆ ชักเริ่มมีสะอึกตามมาทว่าภูผา พอได้ยินน้องแทนตัวเองด้วยชื่อชักเริ่มตงิดๆ ในใจ นี่เขาทำอะไรพลาดไปหรือเผลอไปขัดใจน้องตอนไหนหรือเปล่าหรือเพราะความเมาทำให้น้องพูดไปเรื่อยเมื่อเห็นว่าสองคูรักข้าวใหม่ปลามันทำท่าเหมือนจะเถียงกัน ตฤณจึงหาเรื่องชวนคุยอีกครั้งและก็หนีไม่พ้นเรื่องของลำธารอีกเช่นเคย“เสียดายจังนะครับที่คุณลำธารไม่ได้มาด้วย พี่เลยอดเจอเลย” “เพราะเพื่อนพี่ตฤณไงคะ ถึงทำให้ธาราชวนพี่ธารมาไม่ได้” เสียงของธาราที่แม้จะยังยานคางด้วยความเมา แต่ก

จากไอ้นนในตอนนั้นได้กลายเป็นน้องชายคนหนึ่งไปแล้วในตอนนี้“แทกซี่ครับ พอดีตั้งใจมาดื่มเลยไม่ได้ขับรถมา” นนเป็นคนตอบคำถามนี้แทนอ้อที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายอยู่กับทวิตเตอร์เพื่อตามอัปเดทงานของลูกที่มันว่า“ณุ ดูแลเพื่อนเมียฉันด้วยนะ”“ครับ” ณุตอบรับสั้นๆ เท่านั้นก็จริง แต่ที่จริงแล้วตั้งแต่ตอนที่รู้ว่าต้องร่วมวงดื่มด้วย เขาก็โทรไปตามคนรถที่บ้านมาสแตนบายรอไว้ถึงสองคันแล้ว“ไม่รบกวนดีกว่าครับ เดี๋ยวผมเรียกแทกซี่ที่หน้าร้านก็ได้ครับ” นนบอกปัดทันทีเมื่อเห็นว่าภูผาสั่งให้ไอ้หน้านิ่งนี่ไปส่งทว่าคนที่โต้ตอบกับเขากลับเป็นไอ้คุณชิษณุคนหน้านิ่งนั่น “ถ้าเกรงใจก็แค่พูดว่าขอบคุณ ปฏิเสธน้ำใจผู้ใหญ่ไม่น่ารักเลยนะครับ”น่ารงน่ารักอะไรวะ“คุณเลิกยุ่งกับผมสักทีเถอะ” นนชักเริ่มเหลืออดแล้ว ก่อนนี้ที่ถูกตามเขาเข้าใจได้ ว่าสามีเพื่อนอาจจะยังเข้าใจผิดและหึงเขากับธาราอยู่แต่แล้วยังไง ตอนนี้เขาก็เข้าใจแล้วนี่ว่าระหว่างนนกับธาราไม่ได้มีอะไร และก็ไม่มีวันจะมีได้ แต่ทำไมไอ้คุณณุนี่ถึงยังจะตามวอแวเขาไม่เลิก“ทำไม! กลัวใจอ่อนเหรอ” ชิษณุเอ่ยถามเสียงนิ่ง สีหน้าท่าทางยิ่งดูเรียบนิ่งเข้าไปอีกแต่คนที่ทนกับบรรยากาศตอนนี้ไม่