Semua Bab คุณอาครับห้ามจีบหม่ามี้ผม (Mpreg): Bab 11 - Bab 20

ห้ามจีบ08 ปฏิบัติการสกัดดาวรุ่งหลายสัปดาห์ผ่านไป บ้านปูนเปลือยที่เคยเงียบสงบกลับกลายเป็นเป้าหมายหลักของรองประธานหนุ่มที่ว่างเมื่อไหร่เป็นต้องบึ่งรถมาหาแทบทุกวัน จากแขกไม่ได้รับเชิญในคืนพายุวันนั้น บัดนี้ธูปกลายเป็นแขกประจำที่มาพร้อมกับขนม ของเล่น และแผนการเนียนจีบแม่ของลูกที่ทำเอาเร็นตั้งตัวไม่ทันอยู่บ่อยครั้ง"เร็นครับ วันนี้ผมซื้อดอกไม้มาฝาก เห็นมันสวยดีเลยนึกถึงคุณ"ธูปที่อยู่ในชุดเชิ้ตพับแขนดูดีมีภูมิฐาน มือหนายื่นช่อดอกกุหลาบสีนวลให้เร็นที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้หน้าบ้าน แววตาคมกริบที่เคยดุดันบัดนี้กลับเชื่อมหวานจนเร็นต้องรีบรับดอกไม้มาแล้วเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนริ้วแดงบนแก้ม"ขอบคุณนะธูป แต่คราวหลังไม่ต้องก็ได้ เปลืองเงิน"เร็นตอบเสียงค่อย"สำหรับเร็นไม่มีคำว่าเปลืองหรอกครับ"ธูปขยับเข้าไปใกล้กะจะใช้จังหวะนี้เนียนกุมมือร่างโปร่ง แต่ทว่าความคิดนั้นต้องพับเก็บเมื่อปัญหาชิ้นใหญ่ของเขาวิ่งมานู้นแล้ว"อาธูป! มาพอดีเลยครับ เทียนต่อเลโก้ไม่ได้"เสียงสวรรค์(หรือเสียงนรกของธูปก็ไม่แน่ใจ)ดังขัดจังหวะขึ้น น้องเทียนวิ่งพรวดออกมาจากบ้านแล้วแทรกกลางระหว่างผู้ใหญ่สองคนอย่างพอดิบพอดี มือเล็กๆ คว้าหมับ

ห้ามจีบ09 แมวง่วงหน้าหอพักเทียนอพาร์ทเม้นท์ในเช้าวันเสาร์ที่อากาศสดใส ธูปมาปรากฏตัวพร้อมกับมาดนักธุรกิจสุดเนี๊ยบในชุดลำลองราคาแพง เขาสูดลมหายใจเรียกความมั่นใจ วันนี้เขาตั้งใจจะใช้ไม้ตาย เดทครอบครัว เพื่อเลื่อนขั้นจากผู้ช่วยฝึกหัดเป็นตัวจริงให้ได้ ยิ่งเมื่อคราวก่อนเขาโดนน้องเทียนหักคะแนนไป 1.5 คะแนนเพราะไปทำพี่ลีโอของน้องเทียนโมโห แค่นี้ก็ทำเขาใจแป้วไปหลายวันแล้ว วันนี้เขาต้องทำให้น้องเทียนประทับใจให้ได้!"น้องเทียนครับ วันนี้อาว่าจะชวนเรากับหม่ามี้ไปซาฟารีเวิลด์ ไปดูโชว์ปลาโลมาที่หนูชอบแล้วตอนเย็นไปต่อไอศกรีมถังใหญ่ที่ห้างกันดีไหมครับ?"ธูปหย่อนตัวลงนั่งยอง ๆ ระดับเดียวกับเด็กชายที่กำลังนั่งวาดรูปอยู่ในห้องทำงานของแม่น้องเทียนชะงักมือ ดวงตาเป็นประกายวาววับเมื่อได้ยินคำว่าปลาโลมาและไอศกรีม ธูปยิ้มกว้างในใจพลางคิดในใจ เสร็จเราล่ะ งานนี้แต้มพุ่งทะลุเพดานแน่แต่ทว่าความคิดนั้นก็พังทล

เมื่อมาถึงโซนยีราฟที่สูงเด่น ธูปไม่รอช้าเขารีบคว้าตะกร้ากล้วยมาถือไว้ในมือ ก่อนจะย่อตัวลงให้น้องเทียนขี่คอเพื่อพิชิตคะแนนจากองครักษ์ตัวจิ๋วอย่างเต็มรูปแบบ ความสูงของธูปบวกกับตัวของน้องเทียนทำให้เด็กชายอยู่สูงกว่าใครเพื่อนในบริเวณนั้น"สูงพอไหมครับน้องเทียน?"ธูปถามพลางประคองขาป้อม ๆ ไว้มั่น แม้เสื้อเชิ้ตราคาแพงจะเริ่มชื้นและเหนียวตัว แต่เขากลับไม่รู้สึกรำคาญเลยแม้แต่น้อย"สูงมากเลยครับอาธูป! มี้ดูสิ เทียนสูงกว่าพี่ลีโอแล้ว!"เด็กชายหัวเราะร่าพลางยื่นกล้วยให้ยีราฟตัวใหญ่ที่โน้มคอยาว ๆ ลงมาหาลีโอที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพความสนิทสนมนั้นด้วยความรู้สึกหมั่นไส้ เขาหันไปสะกิดเพื่อนสนิทที่ยืนพิงเสาศาลาหลับตาพริ้มอยู่อย่างนา หวังจะหาพวก"นาตื่นมาช่วยกันทำแต้มหน่อยสิ นาเห็นไหมว่าไอ้คุณอาเขาแย่งซีนเราไปหมดแล้วเนี่ย"นาลืมตาขึ้นมาข้างหนึ่ง มองภาพธูปที่ยอมให้น้องเทียนขย่มคอจนเหงื่อซึมตามไรผม แล้วหันมามองหน้าลีโอตาปริบ ๆ"เขาก็พ่อลูกกันนี่ นายจะไปแข่งกับเขาทำไม"นาตอบเสียงเรียบก่อนจะปิดตาลงตามเดิม แล้วเอ่ยขึ้นอีก"เอาเวลาไปคิดเหอะว่าจะทำยังไงกับเสื้อของนาดีกว่าไหม เปียกชุ่มจนจะเน่าอยู่แล้ว""ชิ มาเดี๋ยว

เร็นเมื่อได้รับรู้ความจริงก้าวถอยหลังไปหลายก้าวพลันหยดน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม ความจริงที่ได้รับรู้ในวันนี้มันหนักหนากว่าที่คิด น้องเทียนที่เห็นหม่ามี้ร้องไห้รีบวิ่งเข้าไปกอดขาเร็นไว้แน่น ส่วนนาและลีโอที่แอบฟังอยู่ตรงหัวมุมบันไดก็ได้แต่ยืนอึ้งกับดราม่าครอบครัวระดับมหากาพย์นี้พลมองภาพลูกชายที่ร้องไห้และหลานชายที่มองเขาด้วยความหวาดกลัว ความแข็งกร้าวในดวงตาเริ่มสั่นคลอน เขาเพิ่งสำนึกได้ว่าความหวังดีที่เขาใช้ซ่อนเร็นจากตระกูลเหมารกรณ์ไว้ตลอดแปดปีนั้น มันกลับกลายเป็นคุกที่ขังความสุขของลูกชายเขาไว้เช่นกัน"พ่อครับ ขอบคุณที่รักผม แต่ต่อจากนี้ให้ผมได้ตัดสินใจเองเถอะนะครับ ว่าจะให้ใครเข้ามาในชีวิตบ้าง"เร็นเงยหน้าที่เปียกชื้นขึ้นสบตากับผู้เป็นพ่อพลชะงักไปเมื่อเห็นหยดน้ำตาและความผิดหวังในดวงตาของลูกชาย ความโกรธที่เคยพุ่งสูงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความจุกแน่นในอกธูปก้าวเข้าไปยืนเคียงข้างเร็น แม้จะยังไม่กล้าแตะต้องตัวแต่สายตาที่มองมานั้นเต็มไปด้วยคำมั่นสัญญา สงครามระหว่างรุ่นอาจจะยังไม่จบสนิท แต่กำแพงความลับที่ขวางกั้นพวกเขามาตลอดแปดปี บัดนี้มันได้พังทลายลงแล้วจริง ๆ ท่ามกลางสายลมเช้าที่เริ่มพัดผ่านพาเอาคว

ด้านดวงใจเห็นดังนั้นก็ขยับเข้าไปใกล้แล้วลูบหัวหลานรัก พร้อมเอ่ยพูดหยอกเย้าเด็กน้อย"แล้วคุณยายล่ะคะ น้องเทียนไม่อยากพาคุณยายไปดูปลาด้วยเหรอ""พาไปครับ! คุณยายต้องไปดูตัวสีทองนะ ตัวนั้นมันชื่อส้มจี๊ดมันชอบกระโดดด้วย"น้องเทียนหันไปคว้ามือดวงใจมากุมไว้ แล้วพยายามจะฉุดทั้งสองคนให้ลุกขึ้น"ไปครับคุณตาคุณยาย ไปดูส้มจี๊ดกับน้องเทียนนะ"พลหัวเราะออกมาอย่างมีความสุขที่สุดในรอบหลายปี เขาหันไปพยักหน้าให้เร็นเป็นเชิงบอกว่าพ่อตกลงแล้วก่อนจะลุกขึ้นยืน โดยมีหลานชายจูงมือไปทางบ่อปลาคาร์ปข้างบ้านเร็นมองตามหลังทั้งสามคนไปพร้อมกับรอยยิ้ม ความหวังดีที่เคยกรีดใจในตอนเช้า บัดนี้ถูกเยียวยาด้วยสัมผัสเล็ก ๆ ของน้องเทียน โซ่ทองคล้องใจที่ทำให้กำแพงในใจของผู้ใหญ่มลายหายไปจนสิ้นตกเย็นแสงไฟปิงปองสีวอร์มไวท์ถูกขึงพาดระหว่างกิ่งไม้ใหญ่ในสวน เสียงเตาถ่านย่างบาร์บีคิวส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ พลชายวัยกลางคนกำลังยืนเกร็ง ๆ อยู่หน้าเตา โดยมีน้องเทียนคอยเป็นลูกมือจอมป่วน คอยหยิบจับที่คีบส่งให้คุณตาอย่างขยันขันแข็ง"คุณตาอันนี้สุกยัง น้องเทียนหิวแย้ว"เด็กน้อยเงยหน้าถามพลางลูบพุงกะทิเบา ๆ พลก้มมองหลานชายแล้วยิ้มละมุน มื