Semua Bab คุณอาครับห้ามจีบหม่ามี้ผม (Mpreg): Bab 21 - Bab 30

"ไม่ได้ครับ อันนั้นคะแนนความประพฤติ"เร็นหัวเราะร่วนเมื่อเห็นท่าทางกระเง้ากระงอดของชายหนุ่มร่างสูง"คะแนนจีบติดน่ะ ยังเป็นศูนย์อยู่นะ บอกไว้ก่อน"ธูปครางฮือในลำคอ ก่อนจะรวบเอวเร็นเข้ามาหาตัวจนแผ่นหลังบางพิงไปกับอกแกร่ง"โอเคครับ ยังจีบไม่ติดก็ไม่เป็นไร แต่จีบตอนนี้เลยได้ไหมล่ะ?"ธูปก้มลงมาคลอเคลียที่ซอกคอขาว กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวเร็นทำให้เขาไม่อยากถอยห่าง"ผมจะจีบทุกวัน จีบจนกว่าน้องเทียนจะยอมถอนกฎห้ามจีบทิ้งไปเลยคอยดูสิ""พอเลยธูป! นี่คือวิธีจีบเหรอ? ลวนลามกันชัด ๆ "เร็นหดคอหนีด้วยความจั๊กจี้สลับกับความเขินจนหน้าแดงซ่าน"เขาเรียกว่าจีบแบบรุกหนักครับ"ธูปหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น"ยอมให้จีบเถอะนะ แปดปีที่ผ่านมาผมเหงาจะแย่อยู่แล้ว"คำพูดกึ่งเล่นกึ่งจริงนั้นทำเอาเร็นใจอ่อนยวบ เขาหยุดขัดขืนแล้วปล่อยให้อีกฝ่ายกอดไว้แบบนั้น ก่อนจะพึมพำตอบกลับไปเสียงเบา"ก็ลองดู ถ้าจีบไม่ดีจะไล่กลับไปนอนโซฟาจริง ๆ ด้วย"ท่ามกลางแสงไฟสลัวและบรรยากาศที่เป็นใจ คำคาดโทษของเร็นที่ว่าจะไล่ไปนอนโซฟากลับเบาบางลงจนแทบกลายเป็นคำเชิญชวน เมื่อลมหายใจอุ่น ๆ ของธูปยังคงคลอเคลียไม่ห่างจากพวงแก้มที่ขึ้นสีระ

ห้ามจีบ15 คุณอา!บอกว่าห้ามจีบไง!เช้าวันอาทิตย์ที่ควรจะสงบเงียบ กลับกลายเป็นสนามรบขนาดย่อมเมื่อรถยุโรปคันหรูของกิตติจอดเทียบข้างรถกระบะคันเก่งของพล บรรยากาศในสวนหลังบ้านปูนเปลือยคุกรุ่นไปด้วยรัศมีแห่งการชิงดีชิงเด่นของชายอาวุโสสองคนที่ก้าวขาลงจากรถพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย"อ้าวคุณพล มาเช้าจังนะครับ นึกว่าอยู่กรุงเทพจะตื่นสายเสียอีก"กิตติเอ่ยทักพลางขยับสูทลำลองราคาแพงให้เข้าที่ ในมือถือกล่องของเล่นขนาดใหญ่ที่ห่ออย่างดี"คนชอบตื่นเช้ามาทำสวนทำไร่อย่างผม มักจะตื่นมาสูดอากาศตั้งแต่ไก่โห่แล้วล่ะครับคุณกิตติ ไม่ได้นั่งกินลมห่มแอร์จนลืมเวลาเหมือนนักธุรกิจบางคน"พลสวนกลับนิ่ม ๆ ในขณะที่มือข้างหนึ่งหิ้วตะกร้าหวายที่เต็มไปด้วยมะม่วงน้ำดอกไม้ลูกโตจากสวนที่ตัวเองมักจะปลูกเป็นงานอดิเรก"ธูป...เร็นว่าวันนี้ที่บ้านต้องวุ่นวายอีกแน่ ๆ เลย"เร็นที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ตรงระเบียงกับธูป ได้แต่เอ่ยพูดพร้อมกุมขมับหลังจากชายวัยกลางคนพูดเหน็บกันจนพอใจแล้วนั้น ต่างก็พากันแยกย้ายเดินเข้ามานั่งรอหลานชายที่สวนบ้าน ด้านน้องเทียนที่พึ่งตื่นนอนในชุดนอนลายไดโนเสาร์ก็เดินขยี้ตาออกมาที่สวน และทันทีที่เท้าก้าวพ้นขอบประตู

ห้ามจีบ16 ศัตรูของศัตรูคือมิตรผ่านไปหลายสัปดาห์บรรยากาศที่เคยสงบสุขในคาเฟ่เปิดใหม่หน้าหอพักของเร็นเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อการปรากฏตัวของ เขื่อน วิศวกรหนุ่มผิวเข้มร่างกำยำที่ย้ายมาคุมงานก่อสร้างโครงการอพาร์ทเมนท์ใหม่ใกล้ ๆ นี้ของเร็นกลายเป็นขาประจำคนใหม่ เขื่อนไม่ได้มาแค่สั่งกาแฟ แต่เขามักจะมาพร้อมกับรอยยิ้มพราวเสน่ห์และของฝากติดไม้ติดมือมาเสมอ"น้องเทียนครับ วันนี้อาเขื่อนเอาโมเดลรถแข่งคันใหม่มาฝาก เห็นว่าเราชอบสะสมไม่ใช่เหรอครับ?"เขื่อนเอ่ยเสียงทุ้มพลางวางกล่องของเล่นลงบนโต๊ะข้าง ๆ น้องเทียนที่กำลังนั่งทำการบ้านอยู่น้องเทียนเงยหน้ามองอาเขื่อนผิวเข้มด้วยสายตานิ่ง ๆ ก่อนจะหันไปมองหม่ามี้ที่กำลังชงกาแฟ"ขอบคุณครับ แต่อาธูปบอกว่าถ้าอยากได้อะไรให้บอกอาธูปครับ"ธูปที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านพร้อมถุงขนมเจ้าดัง ได้ยินประโยคนั้นเข้าพอดีก็ถึงกับยืดอก พร้อมเผยร

ธูปก้าวลงจากรถในชุดสูทลำลองสีสุภาพ ผมเซตมาอย่างเนี้ยบกริบ กลิ่นน้ำหอมจาง ๆ บ่งบอกถึงความตั้งใจที่พกมาเต็มเปี่ยม ในมือถือถุงแซนด์วิชเจ้าอร่อยและนมกล่องโปรดของลูกชาย"เช้าไปไหมครับธูป? น้องเทียนยังทานข้าวไม่เสร็จเลย"เร็นเอ่ยทักพลางเดินออกมาเปิดประตูรั้ว แอบขำกับท่าทางตื่นสนามของคนตัวสูง"กันไว้ก่อนไงครับเร็น วันแรกที่ธูปจะได้ปฏิบัติหน้าที่ส่งลูก...เอ้ย ส่งน้องเทียนไปเรียน ธูปจะสายไม่ได้เด็ดขาด"ธูปยืดอกกว้าง ก่อนจะเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในบ้านโดยมีเร็นเดินตามหลังพลางสายหัวด้วยใบหน้ายิ้ม ๆภายในบ้าน น้องเทียนในชุดนักเรียนสีสะอาดตาพับขากางเกงขึ้นเล็กน้อย กำลังนั่งง่วนอยู่กับการพยายามผูกเชือกรองเท้าเองหลังพึ่งจะกินข้าวเสร็จเมื่อกี้ และเมื่อนัยน์ตากลมเห็นธูปเดินเข้ามา เด็กน้อยก็แอบอมยิ้มในใจแต่กลับปั้นหน้านิ่งใส่ทันควัน"อาธูปมาช้าไปหนึ่งนาทีนะครับ นาฬิกาไดโนเสาร์ของเทียนบอกแบบนั้น""โถ่...กัปตันครับ อามาจอดรอตั้งแต่ไก่โห่แล้วนะ มาครับ ให้อาธูปช่วยใส่รองเท้านะ จะได้ไปอวดเพื่อนที่โรงเรียนเร็ว ๆ ไง"ธูปคุกเข่าลงข้างเด็กน้อยโดยไม่กลัวว่ากางเกงสแล็คราคาแพงจะเปื้อนน้องเทียนยอมยื่นเท้าให้แต่โดยดี แอบมอง

มือหนาอีกข้างลากต่ำลงไปยังส่วนอ่อนไหวที่เริ่มชูชันไม่ต่างกัน เขาปรนเปรอความสุขให้เร็นอย่างใจเย็นสลับกับการใช้ปากตีตราไปตามผิวเนียนละเอียด สร้างรอยสีกุหลาบเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของไปทั่วทุกพื้นที่ จนกระทั่งเร็นเริ่มบิดกายเร้าด้วยความอึดอัด"ธูปเข้ามา เร็นไม่ไหวแล้ว""แน่ใจนะครับ?"ธูปถามย้ำพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาฉ่ำน้ำ"อื้อ สัญญานะธูป ว่ารอบนี้จะไม่ทิ้งกันไปไหนอีก"ธูปเผยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรัก เขากดจูบที่หน้าผากมนก่อนจะค่อย ๆ แทรกกายสิ่งที่ขยายใหญ่เต็มที่เข้าสู่ช่องทางรักที่คุ้นเคย ความคับแน่นที่โอบรัดทำเอาธูปต้องขบกรามจนเส้นเลือดปูดโปน"อึก...เจ็บ"เร็นนิ่วหน้าพลางจิกเล็บลงบนแผ่นหลังหนา"ชู่ว...ผ่อนคลายนะ คนดีธูปจะเบาที่สุด"ธูปแช่ค้างไว้ให้เร็นได้ปรับตัวก่อนจะเริ่มขยับเอวสอบเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จากเนิบนาบเป็นรัวถี่ตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังประสานกับเสียงครางระงมทั่วห้อง ธูปถาโถมแรงรักใส่คนใต้ร่างอย่างบ้าคลั่งราวกับจะชดเชยเวลาที่หายไป ทุกครั้งที่กระแทกกระทั้นเข้าไปลึกซึ้ง เขาจะกระซิบคำว่ารักชิดใบหูของเร็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า"รักนะ...รักเร็นกับลูกที่สุด""อ๊าธู