Todos os capítulos de ขีดรัก มาเฟียร้าย NC25+ (SM): Capítulo 101 - Capítulo 110

เสียงคลื่นซัดฝั่งแผ่วๆ แสงพระอาทิตย์ยามเย็นทาบเป็นสีทองบนทะเลกว้าง โรงแรมหรูสไตล์เมดิเตอร์เรเนียนสีขาวครีม ยืนเด่นบนหน้าผา ระเบียงกระจกกว้างยื่นออกไปรับลมทะเลเอลลี่ถอดรองเท้า เดินเท้าเปล่าเหยียบพื้นไม้ตรงระเบียง ผมยาวสยายตามลม ใส่แค่เดรสสายเดี่ยวสีขาวอ่อนพลิ้ว เธอสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำทะเล เค็มหวาน อบอุ่น“เอลชอบมั้ย” เสียงทุ้มต่ำดังจากด้านหลัง ดีแลนยืนพิงกรอบประตู ใส่เสื้อเชิ้ตขาวปลดกระดุมบนๆ แขนเสื้อพับขึ้น เผยกล้ามแขนแน่นเอลลี่หันหลังกลับมามองพร้อมรอยยิ้มหวาน ตาเป็นประกายระยิบระยับ “ถามจริงนะคะ...ที่รักซื้อโรงแรมทั้งหมดมาเพื่อมาฮันนีมูนเหรอ”ดีแลนเดินเข้ามาใกล้ ยกมือเสยผมเธอทัดหู เสียงหัวเราะต่ำในลำคอ “ใช่ พี่ซื้อทั้งหมดนี่แหละ”“ว้าวว รวยมากเลยค่ะ วาสนาของเอลลี่จริงๆ” เอลลี่ตาโต ยกนิ้วมือจิ้มที่อกแกร่งเบาๆ สายตายิ้มหวานเจ้าเลห์“วาสนาผัวเหมือนกันที่มีเอลเป็นเมีย”“อื้อออ..คนบ้า~”“บ้าเพราะรักเอล” ดีแลนยื่นหน้ามาใกล้จนปลายจมูกชนกัน เสียงนุ่มแต่จริงจัง ลมหายใจอุ่นรินที่แก้ม“หยุดเลย! เอลเขิน!” เอลลี่เม้มปาก แก้มร้อนฉ่าดั่งไฟ หัวใจดวงน้อยเต้นโครมๆ จนเธอรู้สึกได้“น่ารัก...” ดีแลนยื

@หลายเดือนต่อมา...เสียงประตูบ้านเปิดแผ่วเบาในยามดึก กลิ่นน้ำหอมติดตัวที่คุ้นเคยลอยมาก่อนร่างสูงจะก้าวเข้ามา เขายืนมองภาพตรงหน้า เอลลี่นั่งเอนตัวพิงโซฟา หนังสือในมือปิดไปครึ่งเล่ม ดวงตากำลังจะปรือหลับ แต่พอเห็นคนคิดถึง…ก็เงยหน้าขึ้นฉีกยิ้มหวาน“ยังไม่นอนอีกเหรอ” น้ำเสียงทุ้มพร่าเพราะความอ่อนล้าจากการทำงาน แต่แฝงด้วยความดีใจที่ได้เห็นใบหน้าหวาน“รอพี่กลับ..” เธอพูดเบา ๆ เหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ทว่าในหัวใจเขากลับเต้นแรงด้วยความคิดถึงร่างสูงก้าวยาว ๆ เข้ามาหา รั้งร่างเล็กเข้ามาในอ้อมแขนทันที กลิ่นกายและความอบอุ่นของเธอทำให้เขาหายเหนื่อยในเสี้ยววินาที“คิดถึง..เหมือนกัน” เขาก้มลงกระซิบตรงข้างหู น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหวงแหน จูบสั้น ๆ ที่ขมับกลายเป็นจูบยาวขึ้นเรื่อย ๆ จนริมฝีปากร้อนผ่าวเลื่อนไปตามซอกคอ“อือ..แต่พี่..กลับดึกอีกแล้ว…” เสียงเธอนุ่มแต่มีความไม่พอใจแฝงอยู่ดีแลนหยุดชะงักผละใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองใบหน้าของภรรยา พลางขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ“เป็นอะไรหรือเปล่า”“พี่ทำงานอยู่กับใคร หรือทำอะไร เอลก็ไม่รู้ไม่เห็นอะไรอยู่แล้ว แล้วเอลจะเป็นอะไรได้เหรอคะ”คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันหนักขึ้

3ปีต่อมา...@ โรงพยาบาล VIPแสงแดดอ่อนๆ ส่องลอดผ่านม่านสีขาวสะอาดตาในห้องพักฟื้นพิเศษ เอลลี่นอนอยู่บนเตียง ปากอมชมพูระเรื่อ ผมเผ้ายังดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่ดวงตาเปล่งประกายแห่งความสุขที่ไม่อาจปิดบังได้ เพราะในอ้อมแขนของเธอคือ เดลล่า ทารกน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลก ผิวขาวอมชมพู จมูกโด่งรั้น ดวงตากลมโตสีดำขลับ และขนตางอนยาว ริมฝีปากอิ่มจิ๋วสีแดงสด เหมือนกับถอดแบบผู้เป็นแม่ดีแลน ผู้เป็นสามี นั่งอยู่ข้างเตียง มองภรรยาและลูกสาวด้วยสายตาเปี่ยมรัก เขาเอื้อมมือไปลูบผมนุ่มของเอลลี่เบาๆ ก่อนจะหันไปมองลูกชายทั้งสองที่ยืนเกาะขอบเตียงด้วยความอยากรู้อยากเห็นดัลลาซ ลูกชายคนโตวัยสามขวบครึ่ง มีดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้มเหมือนพ่อ จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากบางที่มักจะยิ้มยาก ผมสีน้ำตาลเข้มของเขาถูกตัดสั้นอย่างเป็นระเบียบ ทำให้เห็นใบหน้าเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยความเท่แบบสุขุม เขาเป็นเด็กที่ฉลาด ช่างพูด และชอบตั้งคำถาม เขามักจะทำให้ทุกคนทึ่งในความสามารถของเขาเดม่อน ลูกชายคนรองวัยสองขวบกว่าๆ มีใบหน้ากลมแป้น ดวงตาสีสดใสเหมือนแม่ และแก้มยุ้ยที่น่าหยิก ผมสีเข้มของเขาหยิกเป็นลอนเล็กน้อย ทำให้เขาดูเหมือนตุ๊กตาตัวน้อย เดม่อน

ดีแลนหันกลับมาสนใจที่ภรรยาสาว เขาค่อยๆ ขยับเสื้อของเธอให้เข้าที่อย่างเบามือที่สุด เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกตัวตื่นก่อนจะตัดสินใจ ช้อนร่างบางขึ้นจากเตียง อุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม พร้อมกับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น และค่อยๆ เดินออกจากห้องของลูกสาวตรงไปที่ห้องนอนใหญ่ของตนเอง“เธอเข้าไปดูแลเดลล่าต่อด้วยนะ ตอนนี้เลย""ได้เลยค่ะ นายท่านไม่ต้องห่วงนะคะ" พี่เลี้ยงเด็กก้มหัวให้เจ้านายด้วยความเต็มใจ และพร้อมรีบปฏิบัติหน้าที่อย่างเคร่งครัดดีแลนพยักหน้าให้เบาๆ ก่อนจะก้าวเท้าเร็วๆ เร่งฝีเท้าเดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเอง @ห้องนอนใหญ่..ดีแลนค่อยๆ วางภรรยาลงบนเตียงนุ่มอย่างเบามือที่สุด เขาจัดหมอนให้เธอหนุนศีรษะอย่างสบาย ก่อนจะห่มผ้าให้เธออย่างอบอุ่น ดวงตาคมกริบยืนมองใบหน้าสวยที่กำลังหลับใหลด้วยความรักอีกครั้ง เขาโน้มตัวลงก้มจูบหน้าผากมนเบาๆ“อือ” เอลลี่ค่อยๆ รู้สึกตัวสัมผัสไออุ่นจากริมฝีปากหนา พยายามเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นมาหาคนตัวโต “ป่ะป๊ากลับมาแล้วเหรอคะ”“อืมใช่...เมื่อกี้เอลเผลอหลับที่ห้องเดลล่า”“แล้วเดลล่าอยู่ไหนคะ” สัญชาตญาณความเป็นแม่ทำให้เธอตื่นเต็มตา ลุกขึ้นนั่งกวาดสายตามองหาลูกสาวคนสวย

2ปีต่อมา..@ห้างสรรพสินค้าณ ห้างสรรพสินค้าที่โอ่อ่า ผู้คนมากมายเดินขวักไขว่จับจ่ายซื้อของ บ้างเดินเที่ยวเล่นตามประสา แต่ทันใดนั้นทุกสายตาก็พลันจับจ้องไปที่ร่างสูงสง่าของชายผู้มีใบหน้าหล่อเหลา ที่ก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับเด็ก ๆ น่ารักที่นั่งอยู่ในรถเข็นอีกสองคน ดัลลาซลูกชายคนโตในวัยห้าขวบ และ เดม่อนลูกชายคนรองในวัยสี่ขวบ โดยที่พวกเขามีบอดี้การ์ดชุดดำทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยตลอดเวลาดวงตาหลายคู่จับจ้องใบหน้าหล่อของคนตัวสูง สลับกับเด็กชายตัวน้อยสองคน ซึ่งทั้งสามคนมีใบหน้าคล้ายคลึงกัน บ่งบอกว่าเป็นพ่อลูกอย่างแน่นอนแต่ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาผู้คนยิ่งกว่าเดิมคือ คือการมาของผู้หญิงใบหน้าสวยรูปร่างดีในชุดเดรสรัดรูปทันสมัย ที่เดินตามพวกเขามาติด ๆ พร้อมกับเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักตัวป้อมที่อยู่ในอ้อมอก“วันนี้ใคร? อยากได้ของเล่นจากปะป๋าบ้างคะ?”“เดลล่า~”“ผมฮับ”“ผ๋มฮะ”“ม๊ามี๊ด้วยคน!”เอลลี่ฉีกยิ้มหวานพูดคุยกับลูกรักทั้งสามคน เด็ก ๆ ต่างส่งเสียงเจื้อยแจ้วด้วยความตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่ที่อยากได้รอบตัว เรียกสายตามาเฟียหนุ่มยิ้มเอ็นดู มองดูลูก ๆ และภรรยาสาวด้วยความรักใคร่“งั้นไปกันเลย”“เย้ย” “เย้