Lahat ng Kabanata ng สลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู): Kabanata 51 - Kabanata 60

กลิ่นอายความล้มเหลวช่างรุนแรงและเน่าเปื่อยพอ ๆ กับอารมณ์ของ รองประธานขจร ในขณะนี้ เขานั่งอยู่ในห้องโถงมืดสลัวที่เต็มไปด้วยควันบุหรี่ในบ้านพักตลับหลังเก่า ความพ่ายแพ้กลางที่ประชุมบอร์ดและการถูกพักงานทำให้ศักดิ์ศรีที่สั่งสมมาพังทลายลงไม่พอยังถูกลูกชายของพี่ชายตัวเองตอกหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า"ปราบ... แกมันดวงแข็งนักนะ" ขจรแค่นเสียงลอดไรฟัน แววตาที่จ้องมองรูปถ่ายของหลานชายบนโต๊ะเต็มไปด้วยความอาฆาต"แต่แกคงไม่รู้หรอกว่า คนอย่างฉัน... ถ้าไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องเอาด้วยกล ถ้าไม่ได้ด้วยมนต์ ก็ต้องเอาด้วยปืน"ด้านหน้าของเขามีชายร่างกำยำสองคนในชุดมิดชิด แววตาอำมหิตบอกยี่ห้อมือสังหารอาชีพที่ไม่มีคำว่า "พลาด" ในพจนานุกรม ทั้งสองยืนนิ่งดุจรูปปั้น รอเพียงคำสั่งที่เหลือ"วันนี้มันจะออกไปตรวจโครงการขยายสนามหญ้าที่กรีนที่ 22 ฝั่งตะวันออก" ขจรจิ้มปลายนิ้วลงบนแผนที่สนามกอล์ฟด้วยเล็บที่สั่นเทาเล็กน้อยจากความตื่นเต้น"ที่นั่นเปลี่ยว ท้ายสนามติดกับป่าละเมาะ ไม่มีกล้องวงจรปิด... จัดการทำให้มันกลายเป็นอุบัติเหตุ หรือหายสาบสูญไปในป่าซะ"มือสังหารคนหนึ่งขยับตัวเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาแหบแห้งแต่ฟังดูเยือกเย็น "เรื่อง

ตอนที่ 53 : สัมผัสที่หกของโลมาช่วยไว้ท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืนที่ดูเหมือนจะสงบสุข ภายใต้เงาตึกระฟ้าใจกลางเมือง นลิน นั่งจ้องมองหน้าจอโน้ตบุ๊กด้วยดวงตาที่แดงก่ำจากการไม่ได้พักผ่อน แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนใบหน้าที่อาบไปด้วยความพยาบาท เธอตัดสินใจกด 'ส่ง' ไฟล์ข้อมูลมหาศาลที่แอบเจาะและรวบรวมไว้ผ่านทางอีเมลลับถึง อาขจร"ในเมื่อความรักที่ฉันให้ไป แกมองเห็นเป็นแค่เศษธุลี... งั้นก็เตรียมตัวพินาศไปพร้อมกับนังเด็กนั่นซะ"ในเวลาเดียวกันที่บ้านพักลับส่วนตัวของอาขจร เสียงเตือนอีเมลดังขึ้นเรียกให้ชายวัยกลางคนรีบเปิดดู แววตาเจ้าเล่ห์เป็นประกายเมื่อเห็นรหัสการเงินส่วนตัว เส้นทางบัญชีลับ และข้อมูลฐานลูกค้าวีไอพีที่นลินส่งมาให้"ดีมากนลิน... ข้อมูลพวกนี้คือดาบที่จะเชือดคอเจ้าปราบให้ขาดกระจุย" ขจรแสยะยิ้มอำมหิต เขาเริ่มโอนย้ายเม็ดเงินจากบัญชีสำรองของสนามกอล์ฟออกไปทีละน้อย พร้อมกับเตรียมปล่อยข่าวลือเรื่อง 'อาถรรพ์สนามกอล์ฟและพฤติกรรมงมงายของประธาน' เพื่อดิสเครดิตปราบให้ถึงที่สุด แต่สิ่งที่ขจรไม่รู้คือ... ปาฏิหาริย์แห่งศรัทธา กำลังเริ่มทำงานในรูปแบบที่เหนือคำอธิบายภายในห้องนอนที่มืดสลัวของปราบ โลมา ที

บ่ายวันนั้น อากาศที่คฤหาสน์ของ ขจร ดูอึมครึมอย่างประหลาด เขากำลังนั่งละเมียดจิบไวน์ราคาแพง พลางกวาดสายตามองเอกสารโอนย้ายที่ดินที่เขาอุตส่าห์ปลอมแปลงขึ้นมาอย่างย่ามใจ โดยไม่รู้เลยว่าหายนะกำลังเคลื่อนตัวมาถึงหน้าบ้านในรูปของไซเรนสีแดงน้ำเงินก๊อก ก๊อก ก๊อก!"เปิดประตู นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ เรามีหมายจับนายขจร""ในข้อหาฉ้อโกงและยักยอกทรัพย์สินคุณปราบ เจ้าของThe Peak Golf Club ได้เข้าแจ้งความ" เสียงประกาศกร้าวผ่านลำโพงทำให้ขจรถึงกับทำแก้วไวน์ร่วงจากมือ แตกกระจายละเอียดเหมือนอนาคตของเขาในตอนนี้"คุณขจร ตำรวจมาค่ะ...""ตำรวจมาเต็มหน้าบ้านเลย ทำยังไงดีคะ" ภรรยาของขจรตะโกนเสียงหลง วิ่งหน้าตั้งเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงบัดนี้ซีดเผือดและมีคราบน้ำตาเปื้อนโหนกแก้มขจรที่กำลังรวบรวมเอกสารสำคัญถึงกับสะดุ้งสุดตัวจนแฟ้มในมือร่วงกระจายลงพื้น ความเยือกเย็นและมาดรองประธานผู้ทรงเกียรติมลายหายไปสิ้นเหลือเพียงชายวัยกลางคนที่กำลังลนลานจนตัวสั่นเทา เขาถลาเข้าไปคว้าไหล่ภรรยาแล้วบีบแน่นจนเธออุทานด้วยความเจ็บ"ฟังฉันนะ ตั้งสติ" ขจรเค้นเสียงกระซิบพลางจ้องตาเธออย่างบ้าคลั่ง "ออก

ท่ามกลางความมืดมิดของคืนที่ไร้ดาว ท้ายสนามกอล์ฟซึ่งเป็นเขตป่าละเมาะรอยต่อกับพื้นที่รกร้างกลายเป็นสมรภูมิแห่งความแค้น ขจร ในสภาพที่เหมือนคนเสียสติ ผมเผ้ายุ่งเหยิงและนัยน์ตาแดงก่ำจากการไม่ได้นอน นั่งกำปืนในมือแน่นอยู่ข้างหลังโขดหินใหญ่ เขาใช้โทรศัพท์ของลูกน้องคนสนิทส่งข้อความลวงหา โลมา โดยอ้างว่า “บอสปราบถูกจับตัวมาที่ท้ายสนามกอล์ฟ มีคนงานได้รับบาดเจ็บสาหัส รีบมาช่วยด่วน ห้ามแจ้งตำรวจไม่งั้นบอสไม่รอด”เสียงแจ้งเตือนข้อความที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบในห้องทำงาน ทำให้ โลมา สะดุ้งสุดตัว เธอรีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยลางสังหรณ์บางอย่าง และเมื่อเห็นข้อความจากเบอร์แปลก ดวงตาจิ้มลิ้มก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ"บอส บอสจ๊ะ" โลมาอุทานเสียงสั่น มือเล็กๆ สั่นเทาขณะรัวนิ้วพิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว'บอสเป็นยังไงบ้าง ใครจับไป ตอนนี้อยู่ที่ไหนจ๊ะ ตอบหนูหน่อย'เธอกดส่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่หน้าจอที่เงียบสนิทกลับไม่มีข้อความใดตอบกลับมา มีเพียงเครื่องหมายว่าข้อความถูกอ่านแล้ว ยิ่งทำให้ความกังวลทวีคูณจนแทบหายใจไม่ออก โลมาเดินวนเวียนอยู่กลางห้อง ใจหนึ่งอยากจะโทรแจ้งตำรวจ แต่อีกใจก็กลัวเหลือเกินว่า "ชีวิต" ของคนท

ท่ามกลางสวนกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งตัดกับไอเย็นยามเช้า ปราบ ในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มเนี้ยบกริบทุกระเบียดนิ้วยืนรอ โลมา อยู่ตรงซุ้มไม้เลื้อยที่เขาจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษ ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ แววตาที่เคยแข็งกร้าวในโลกธุรกิจบัดนี้อ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อโลมาเดินเข้ามาในชุดเดรสสีครีมละมุนตา ยังมีสไตล์ของตัวเอง ห้อยสร้อยคอ แม้กระทั่งข้อมือ เธอชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นบอสหนุ่มยืนนิ่งพร้อมรอยยิ้มที่เธอไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนัก"บอสจ๊ะ... เรียกหนูมาที่สวน มีงานด่วนอะไรหรือเปล่าจ๊ะ" โลมาถามพลางพยายามสังเกตทิศทางลมตามสัญชาตญาณ"ไม่มีงานด่วนครับ... แต่มีเรื่องสำคัญกว่างาน" ปราบเดินเข้ามากุมมือเล็กของเธอไว้ "โลมา... ที่ผ่านมาชีวิตผมเหมือนอยู่ในเขาวงกต ผมหลงทาง ผมสับสน และเกือบจะเสียศูนย์ไปหลายครั้ง""แต่เป็นคุณที่คอยดึงผมไว้ คอยเป็นแสงสว่าง... และเป็นความโชคดีที่สุดในชีวิตของผม"ปราบค่อย ๆ คุกเข่าลงข้างหนึ่งท่ามกลางความตกตะลึงของเลขาสาว เขาหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงสดออกมา เปิดออกให้เห็นแหวนเพชรน้ำงามที่ล้อมด้วยทับทิมสีแดงเข้ม"ผมไม่ได้เลือกแหวนวงนี้เพียงเพราะมันสว