สลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู)

สลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู)

last updateLast Updated : 2026-05-01
By:  Chalam whaleCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
60Chapters
308views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"เมื่อดวงชะตาเล่นตลก แต่ความรักดันตกฟากมาที่เธอ" "จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อบอสที่ไม่เชื่อเรื่องดวงต้องมาติดหนึบกับเจ้าแม่สายมู...ในร่างเดียวกัน"

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ดวงกุด ฉุดไม่อยู่

Juned menatap kosong selembar surat PHK di atas meja kayu yang mulai kusam. Bayangan wajah istrinya dan suara Desi yang penuh nyinyir kembali melintas di benaknya.

Denting notifikasi ponsel mengalihkan perhatiannya pada sebuah pesan gambar dari temannya. Matanya membelalak melihat foto Desi yang sedang mendorong troli belanja bersama Andre di sebuah minimarket.

Rahang Juned mengeras.

Sudah enam bulan istrinya bekerja di Jakarta. Namun, ia tak menyangka kalau foto itu diterima. Foto yang dikirimkan supir di rumah majikan istrinya membuatnya naik pitam.

Jari Juned bergetar saat meneruskan foto tersebut ke nomor W******p istrinya untuk meminta penjelasan. Ia menunggu dengan perasaan tidak keruan sampai status pesan tersebut berubah menjadi biru.

"Ini maksudnya apa, Des?" tanya Juned melalui pesan singkat.

Tak butuh waktu lama, balasan dari Desi muncul dengan nada yang sangat ketus dan seolah tanpa dosa. 

"Apa sih! Aku diajak belanja doang buat keperluan nyonya!" balas Desi di layar ponsel.

Juned memejamkan mata sejenak, merasakan sesak yang luar biasa di dadanya karena dikhianati seperti ini. 

Ia segera membalas pesan itu untuk mengingatkan statusnya sebagai suami yang sah.

"Tapi Des, aku ini kan suamimu," balas Juned lagi. “Andre mantan kamu, kan?”

Desi tak menjawab. 

“Sejak kapan Andre di Jakarta?”

Desi tidak berhenti menyerang, ia justru mengirimkan balasan yang jauh lebih menyakitkan hati Juned. “Bukan urusan kamu! Aku disini tuh kerja! Gausah pikir aneh-aneh!”

"Kamu nggak becus nyari duit! Segala kena PHK! Bikin malu aku aja!" bentak Desi lewat pesan tersebut. “Masih mending aku kerja di Jakarta!”

 “Mau makan darimana kalau gak ada duitnya!”

Juned melempar ponselnya ke kasur dan memilih untuk mengakhiri perdebatan yang hanya menguras emosinya itu. Ia melangkah menuju kamar mandi untuk membasuh wajahnya agar bisa berpikir lebih jernih.

"Sabar, Juned. Pasti ada jalan lain," batinnya sambil menyalakan keran air.

Baru saja selesai berpakaian, ponsel Juned kembali berdering nyaring menampilkan temannya di layar. Teman senasibnya.

"Ned, gue ada lowongan jadi supir di Jakarta. Lu kan bisa nyetir, mau nggak?" tanya Wahyu dari seberang telepon.

Mendengar tawaran itu, semangat Juned yang sempat padam kini perlahan-lahan mulai bangkit kembali. 

Juned tersenyum girang, pasalnya ia memang butuh uang. Meskipun belum memiliki anak dengan Desi, bukankah ia juga harus membahagiakan istrinya segera? Belum lagi hatinya kian tak tenang istrinya tak pulang-pulang. Bisa sekalian jemput istrinya pulang kan di Jakarta? 

Benar.

Juned mengepalkan tangannya kuat-kuat, merasa seolah baru saja mendapatkan napas baru di tengah himpitan masalah. Ia merasa tawaran kerja ini adalah jawaban tuhan setelah istrinya sendiri mencampakkannya begitu saja.

"Akhirnya ada jalan keluar juga," gumam Juned sambil mulai mengemas pakaiannya ke dalam tas.

Juned memasukkan beberapa potong pakaian ke dalam tas ranselnya dengan gerakan cepat. Tanpa ragu, ia mengetik pesan singkat untuk istrinya sebelum benar-benar meninggalkan rumah kontrakan mereka.

"Aku mau kerja ke Jakarta," tulis Juned singkat di layar ponselnya. “Tunggu aku bawa kamu pulang.”

Ia langsung menyampirkan tas ke bahu dan berjalan menuju jalan raya tanpa mempedulikan apakah pesannya akan dibalas atau tidak. Tekadnya sudah bulat untuk membuktikan bahwa dirinya bisa sukses meski baru saja dihina oleh istrinya sendiri.

“Akan aku buktikan, Desi." gumam Juned sambil menaiki bus jurusan kota.

Setelah perjalanan memakan waktu seharian, bus akhirnya berhenti di terminal kota yang tampak sangat ramai dan bising. Juned segera mengeluarkan ponselnya untuk menghubungi nomor calon majikannya yang diberikan oleh temannya.

"Selamat malam, Bu. saya Juned yang ingin bekerja menjadi supir. Apa saya bisa datang malam ini atau tunggu besok pagi saja?" tanya Juned dengan nada bicara yang sangat sopan.

Di seberang telepon, suara seorang wanita terdengar memberikan jawaban yang membuat hati Juned merasa sedikit lega. Ternyata calon majikannya tidak keberatan jika ia langsung datang ke lokasi pada malam itu juga.

"Datang saja malam ini, saya ada di rumah kok," jawab suara wanita tersebut dari balik telepon.

Juned langsung mencari pengemudi ojek yang sedang mangkal di pinggir terminal untuk mengantarnya sesuai alamat. Ia merasa sangat bersemangat dan tidak sabar untuk memulai hidup barunya di kota besar ini.

"Pak, ke alamat ini ya. Tolong agak cepat sedikit," ucap Juned sambil menyerahkan ponselnya yang menunjukkan peta lokasi.

Juned berdiri mematung di depan gerbang tinggi yang menjulang, menatap bangunan megah di hadapannya dengan rasa tidak percaya. Ia menekan bel di samping pagar beberapa kali hingga seorang wanita muncul dari balik pintu utama.

"Kamu Juned ya? Silahkan masuk," ucap wanita itu seraya membukakan pagar.

Juned terpana melihat sosok di depannya yang mengenakan daster tipis mewah dengan lekuk tubuh yang sangat jelas terlihat. 

Ia segera menundukkan kepala untuk menyembunyikan rasa gugupnya namun tetap melangkah mengikuti wanita itu masuk ke dalam rumah.

Juned memejamkan matanya, ingat dirimu Juned!

Wanita itu berjalan dengan anggun membelakangi Juned, membiarkan aroma parfumnya memenuhi ruangan yang mereka lewati. Ia sesekali menoleh sedikit untuk memastikan supir barunya itu tidak tertinggal jauh di belakang.

"Dari kampung jam berapa, Ned?" tanya Wanita itu tanpa menghentikan langkahnya.

Juned berusaha mengatur suaranya agar tidak terdengar gemetar sambil matanya tetap tertuju pada pinggul Wanita itu yang bergoyang pelan.

"Dari jam sembilan, Nyonya," jawab Juned dengan nada bicara yang sopan.

"Hmmm.. Jauh juga ya." Jawab Wanita itu sambil menoleh ke arah Juned.

Mereka tiba di ruang tamu luas yang diisi dengan perabotan mahal. Wanita itu mempersilahkan Juned untuk duduk di salah satu sofa empuk sementara ia sendiri mengambil posisi tepat di hadapan Juned.

"Silakan duduk," ucap Ratna sambil menyilangkan kakinya dengan santai.

Juned segera meletakkan tas ranselnya di lantai dan duduk dengan posisi yang sangat kaku di ujung sofa. 

"Baik, Nyonya. Terima kasih," sahut Juned pelan.

"Nama saya Ratna, saya pemilik rumah ini," ucap wanita itu memperkenalkan diri dengan nada suara yang tenang.

​Juned mengangguk sambil berusaha menjaga pandangannya agar tetap sopan meski daster tipis itu terus mengalihkan fokusnya.

​"Tugasmu di sini antar jemput saya dan anak saya, Maudy," jelas Ratna sambil menatap Juned lekat-lekat.

​"Di rumah ini hanya ada saya dan Maudy, anak saya. Mbak bebersih rumah dan masak cuma di siang hari. Tugasmu disini antar jemput kami dan melayani semua kebutuhan kami," jelas Ratna sambil menatap Juned lekat-lekat. "Jadi, kamu harus memastikan kalau tubuhmu selalu dalam kondisi bugar dan ... kuat."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
60 Chapters
ตอนที่ 1 ดวงกุด ฉุดไม่อยู่
เสียงนาฬิกาปลุกดังแว่วมาจากใต้กองหมอนทรงยันต์กันฝันร้าย โลมา หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยคมสะดุดตา แต่ขอบตาคล้ำเล็กลงจากการนั่งเช็กตารางสีมงคลจนดึกดื่น สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยอาการลุกลี้ลุกลน สิ่งแรกที่เธอทำไม่ใช่การบิดขี้เกียจ แต่คือการหยิบมือถือขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชัน “เช็กดวงรายวัน”“วันนี้ชาววันพฤหัสบดี... ทิศมงคลคือทิศตะวันออกเฉียงเหนือ"“สีนำโชคคือสีส้มอิฐและเขียวเหนี่ยวทรัพย์ สีต้องห้ามคือสีม่วง”"ระวังวิบากกรรมจากของมีคมและวาจาเชือดเฉือน”โลมาพึมพำกับตัวเองก่อนจะรีบดีดตัวลงจากเตียง สายตาเธอกวาดมองรอบห้องพักขนาดรูหนูที่ผนังเต็มไปด้วยโปสเตอร์ดาราเกาหลีที่แปะทับด้วยผ้ายันต์จากวัดดังทั่วสารทิศ บนหัวเตียงมีหินนำโชคเรียงรายประหนึ่งคลังแสงอัญมณี เธอกวาดตามองชุดที่เตรียมไว้ตั้งแต่วันก่อนวันนี้คือวันสำคัญ... วันที่เธอต้องไปสัมภาษณ์งานหลังจากตกงานติดต่อกันมาแล้ว 3 เดือนเธอก้าวเข้าสู่ขั้นตอนการแต่งตัวที่ประณีตยิ่งกว่าการประกอบพิธีกรรม โลมาเลือกชุดสไตล์ Bohemian ที่เธอเชื่อว่าช่วยเสริมพลังงานธาตุลมเพื่อให้หยิบจับอะไรก็คล่องแคล่ว เสื้อผ้าฝ้ายสีส้มอิฐปักลายดอกไม้ประดับด้วยพู่ห้อยระย้า กระโปรงยาวชายบา
Read more
ตอนที่ 2: บอสปราบ ปราบทุกความเชื่อ
ตอนที่ 2: บอสปราบ ปราบทุกความเชื่อหากโลกของ โลมา คือพายุหมุนแห่งความโกลาหลที่พึ่งพากำลังใจจากเศษหินและผ้ายันต์เพื่อเอาตัวรอด โลกของ “ปราบ ปรมินทร์” ก็คือไม้บรรทัดเหล็กที่ทาบลงบนกระดาษขาวสะอาด ตาชั่งที่แม่นยำระดับไมโครกรัม และนาฬิกาอะตอมที่ไม่เคยเดินผิดเพี้ยนแม้แต่วินาทีเดียวสำหรับปราบทุกสิ่งในจักรวาลนี้อธิบายได้ด้วยธุรกิจ การตลาด ลูกค้า ส่วนสิ่งที่เรียกว่า “ดวง” นั้น เป็นเพียงวิถีแห่งความงมงายของพวกขี้แพ้ที่บริหารจัดการชีวิตตัวเองไม่ได้ แล้วโยนความผิดให้ดวงที่มีจริงหรือเปล่าก๋ไม่รู้เสียงนาฬิกาปลุกจากสมาร์ตวอทช์สั่นเตือนที่ข้อมือเพียงครั้งเดียว ปราบลืมตาขึ้นในความสลัวของห้องนอนสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ทุกอย่างถูกจัดวางในองศาที่ถูกต้อง เขาดีดตัวขึ้นจากเตียงนอนคิงไซซ์ที่ผ้าปูตึงเป๊ะราวกับผิวน้ำนิ่ง ร่างกำยำสมส่วนก้าวเข้าสู่ห้องน้ำหินอ่อนที่ไร้คราบน้ำแม้แต่หยดเดียวทุกอย่างในชีวิตปราบคือพิธีกรรมแห่งความแม่นยำ แปรงสีฟันต้องวางขนานกับขอบแก้ว ยาสีฟันถูกบีบออกมาในปริมาณ 1.5 เซนติเมตรเป๊ะๆ เขาโกนหนวดอย่างประณีตจนผิวหน้าเรียบเนียนไร้ที่ติ ก่อนจะก้าวเข้าสู่ห้องแต่งตัวที่ดูเหมือนโชว์รูมแบรนด์เนม
Read more
ตอนที่ 3: ศาลเจ้าลับใต้ต้นมะขามร้อยปี
ความแค้นที่สุมอยู่ในอกของ โลมา ที่กำลังร้อนพอ ๆ กับอุณหภูมิแดดยามบ่าย เธอเดินจ้ำอ้าวออกจากสนามกอล์ฟหรูที่บัดนี้กลายเป็น "แดนประหาร" ทางการเงินของเธอไปเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวกำบัตรประชาชนในมือแน่นพลางนึกถึงใบหน้าเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความเผด็จการของบอสปราบ“คนอะไร... หน้าตาดีเสียเปล่า" "แต่ใจดำ อำมหิต ยิ่งกว่าถ่านหินห้าก้อนมัดรวมกัน" "ยึดบัตรเอทีเอ็มที่มีเงินอยู่ 87 บาทของฉันไปเนี่ยนะ" "ขอให้ผลบุญที่ฉันเคยทำมา ส่งผลให้เขาลื่นล้มในห้องน้ำที่เนี้ยบกริบของเขาเถอะ สาธุ”โลมาหยุดยืนที่หน้าทางออกสนามกอล์ฟ เธอพยายามรวบรวมสติที่กระจัดกระจาย แผนการในหัวตอนนี้ว่างเปล่าเหมือนสมุดบัญชีของเธอ เงิน 150,000 บาท ภายใน 60 วัน สำหรับคนตกงานที่เพิ่งถูกอายัดบัตรทุกใบ มันคือภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ในเชิงตรรกะ แต่สำหรับสายมูตัวแม่อย่างเธอ เมื่อตรรกะทางโลกใช้ไม่ได้ผล ก็ถึงเวลาต้องพึ่งพา "พลังเหนือธรรมชาติ"“ในเมื่อที่ทำงานทำพิษ งั้นวันนี้... ทิศตะวันตกเฉียงเหนือต้องเป็นทางรอด”โลมาหยิบโทรศัพท์หน้าจอแตกขึ้นมาเปิดดูสถานที่ลับที่เธอจดไว้ มันคือพิกัดของ “ศาลเจ้าแม่มะขามทอง” หรือที่นักเลงหวยเรียกกันว่า ศาลเจ้าลับใต้ต
Read more
ตอนที่ 4: กฎเหล็กระยะ 10 เมตร (สลับร่าง)
ท่ามกลางแสงไฟนีออนที่สว่างจ้าของแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังใจกลางเมืองที่เพิ่งรับตัวผู้ประสบอุบัติเหตุจาก "โค้งร้อยศพ" เข้ามา ความวุ่นวายระดับวินาศสันตะโรก็เริ่มต้นขึ้นทันทีที่รถกู้ภัยสองคันจอดเทียบท่า"คนเจ็บรายแรก ชายไทยยังไม่ทราบชื่อเคสรถชนอัดก๊อบปี้ สัญญาณชีพคงที่แต่ยังไม่รู้สึกตัว" เสียงพยาบาลตะโกนสั่งการ ขณะที่บุรุษพยาบาลรีบเข็นเปลของร่างปราบ เข้าไปในห้องฉุกเฉิน 1"คนเจ็บรายที่สอง หญิงไทยไม่ทราบชื่อ ร่างกายปะทะหน้ารถ สัญญาณชีพปกติ มีรอยไหม้ที่ปลายนิ้ว" อีกเปลที่เข็นร่างโลมาถูกเข็นตามมาติดๆวินาทีที่เปลทั้งสองถูกเข็นขนานกันผ่านโถงทางเดิน พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นเริ่มทำงาน ภายในจิตสำนึกที่กึ่งหลับกึ่งตื่น ปราบและโลมาต่างรู้สึกถึงความอบอุ่นประหลาดที่ดึงดูดเข้าหากัน แต่เมื่อพยาบาลแยกทางกันเพื่อพาเข้าห้องตรวจคนละฝั่ง... "ความทรมาน" ก็เริ่มต้นขึ้นหลังจากผลตรวจออกมาว่าทั้งคู่ไม่มีกระดูกแตกหักหรือเลือดออกในสมองอย่างปาฏิหาริย์ ซึ่งหมอสรุปว่าเป็นโชคดีระดับหนึ่งในล้าน ปราบและโลมาถูกส่งไปยังห้องพักฟื้นรวมสำหรับผู้ป่วยรอสังเกตอาการบรรยากาศภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วยรวมของโรงพยาบาลช่ว
Read more
ตอนที่ 5: นลินบุกโรงพยาบาล (ปราบตัวปลอม)
ความสงบสุขชั่วคราวในห้องพักฟื้นพังทลายลง เมื่อประตูห้องถูกผลักออกอย่างแรงพร้อมกับการปรากฏตัวของสตรีที่สวยสง่าตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า นลิน คู่หมั้นสาวสุดเนี้ยบและเป็นลูกสาวนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่ ก้าวเข้ามาพร้อมกระเช้าดอกลิลลี่สีขาวราคาแพงเกินค่าแรงขั้นต่ำทั้งเดือนของแคดดี้ เธอพุ่งตรงไปเตียงของโลมา (ในร่างปราบ) นั่งเกร็งจนหลังตรงแน่วราวกับถูกไม้บรรทัดทาบ"พี่ปราบคะ นลินตกใจแทบแย่ที่รู้ข่าวจากชัยว่าพี่ประสบอุบัติเหตุ""เจ็บตรงไหนบ้างคะ ไหนขอนลินดูหน่อยค่ะพี่ปราบ" นลินทำท่าจะโผเข้าถอดเสื้อผ้าของปราบเพื่อดูแผลด้วยความห่วงใย แต่โลมารีบยกมือห้ามปางห้ามญาติเหมือนคนกำลังทำพิธีไล่ผี"เอ่อ... อย่าเพิ่งครับคุณ อย่าเพิ่ง" โลมาละล่ำละลักเธอไม่รู้จักนลินจริง ๆ "ผม... ผมโดนฟ้าผ่า พลังงานในตัวมันยังไม่นิ่ง ถ้าแตะตัวตอนนี้ไฟอาจจะช็อตคุณนลินได้... พลังงานมันยังไม่สมดุลครับ" โลมาหาข้ออ้างในการเข้าถึงตัว ปราบ (ในร่างโลมา) ที่นอนอยู่ข้างเตียงถึงกับเอามือกุมขมับ เอ่ยปากต่อว่าโลมา"พลังงานไม่สมดุลบ้านคุณสิ ยัยโบฮีเมียน ผมเป็นนักธุรกิจนะ ไม่ใช่เสาหลักเมือง"นลินชะงักค้างมือที่กำลังจะเอื้อมไปแตะ
Read more
ตอนที่ 6 : เปลี่ยนชุดกลับบ้าน
ตอนที่ 6 : เปลี่ยนชุดกลับบ้านความวุ่นวายเลเวลสูงสุดเริ่มต้นขึ้นเมื่อพยาบาลนำชุดโบฮีเมียนสีเขียวที่ซักอบแห้งเรียบร้อยมาวางบนเตียงของ ปราบ (ในร่างโลมา) ขณะที่ชัยก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าแบรนด์หรูมาวางบนเตียงของ โลมา (ในร่างปราบ) "เสื้อผ้าครับบอส" ชัยยื่นส่งกระเป๋าให้ปราบ วางไว้ที่ปลายเตียง"พี่ปราบคะ นลินว่าพี่ปราบเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะค่ะ""เดี๋ยวยัยแคดดี้คนนี้นลินให้ชัยพาเธอไปเปลี่ยนห้องน้ำข้างนอกก็ได้" นลินเอ่ยพลางทำท่าจะจูงแขนร่างสูงใหญ่"ไม่ได้" ทั้งคู่ประสานเสียงกันอีกรอบจนพยาบาลสะดุ้ง โลมาในร่างปราบลุกลี้ลุกลน "คือ... ผมต้องไปกับเธอ" นลินอ้าปากค้างเมื่อปราบจะพาโลมาเข้าไปด้วย"พี่ปราบจะบ้าเหรอคะห้องน้ำแค่นิดเดียว จะเข้าไปเปลี่ยนพร้อมกันสองคนได้ยังไง นลินไม่ยอมนะคะ" จังหวะนั้นเองพยาบาลรีบเข้ามาแทรกแก้สถานการณ์ "อ๋อ ด้านในห้องน้ำแบ่งโซนแห้งโซนเปียกแยกฝั่งชายหญิงชัดเจน" "มีประตูกั้นมิดชิดข้างในอีกทีค่ะคุณผู้หญิง เข้าไปพร้อมกันสองคนได้สบายเลยค่ะ"นลินหน้าตึงทันทีแต่ก่อนที่จะทันได้ค้านอะไรต่อ ปราบ (ในร่างโลมา) ที่ตอนนี้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดพุ่งปรี๊ด ก็รีบคว้าถุงชุดโบฮีเมียน ของตัวเอ
Read more
ตอนที่ 7: ท้าทายเจ้าแม่
ตอนที่ 7: ท้าทายเจ้าแม่ทันทีที่เสียงลูกบิดประตูห้องน้ำดัง "คลิก" และสองร่างก้าวกะเผลกออกมาในสภาพแฟชั่นที่ดูยังไงก็ไม่ใช่คนปกติ นลินที่นั่งไขว่ห้างรออยู่บนโซฟาถึงกับลุกพรวด ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างเป๊ะดูบิดเบี้ยวด้วยความมึนงง"พี่ปราบคะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้นข้างในนั้น" นลินถามเสียงสูงปรี๊ด "แล้วทำไมพี่ต้องใส่สูทตัวโคร่งแบบนั้นคะ พี่หนาวเหรอ" โลมาในร่างปราบเหงื่อซึมตามไรผมเธอรีบกระชับสาบเสื้อสูทที่คลุมส่วน "พุ่งทะยาน" ไว้แน่นพลางปั้นหน้านิ่ง "ปะ...เปล่า พี่แค่อยากเปลี่ยนลุค" จังหวะนั้นเอง ชัยเดินหอบแฮกเข้ามาพอดี "ของเก็บขึ้นรถเรียบร้อยครับบอส รถจอดตรงทางออกหน้าลิฟต์แล้วครับ" "ส่วนรถสปอร์ตของบอสที่พัง... ผมประสานงานกับตำรวจใช้รถยกเรียบร้อยครับ" นลินไม่รอช้าพุ่งเข้าไปควงแขนล่ำๆ ของปราบทันที "ไปค่ะพี่ปราบนลินจะพาพี่ไปส่งที่บ้านเอง รถพังก็ช่างมันค่ะ นลินสั่งเชฟทำซุปเป๋าฮื้อรอไว้แล้ว" นลินออกแรงดึงร่างสูงใหญ่ให้เดินตาม ทิ้งให้ปราบในร่างโลมายืนเคว้ง ชัยขยับเข้ามาหาเด็กสาว "ปะน้อง เดี๋ยวพี่ไปส่งที่ห้องเอง บอสเขาจะกลับไปพักแล้ว""เดี๋ยว!" ปราบตะโกนลั่นจนชัยสะดุ้ง เขาพยายามจะก้าวไปหาร่างจ
Read more
ตอนที่ 8: แฝดสยามจำเป็น
ตอนที่ 8: แฝดสยามจำเป็นหน้าศาลเจ้าแม่มะขามทองที่เพิ่งผ่านพายุอารมณ์มาหมาด ๆ บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก ปราบยืนตัวสั่นเทาพิงแผ่นหลังกว้างของตัวเองที่ โลมาสิงอยู่ ทั้งคู่พยายามจะเดินแยกจากกันแต่รอยด้ายแดงที่ข้อมือกลับกระตุกดึงไว้จนไหล่เบียดเสียดกันทุกย่างก้าว“บอสคะ... อย่าเดินกระชากสิคะ หนูก็เจ็บข้อมือนะ” โลมาบ่นอุบพลางพยายามพยุงร่างยักษ์ให้เดินไปที่รถตู้ในท่าทางที่เหมือนแฝดสยามเดินสไลด์ข้าง“คุณนั่นแหละก้าวขาให้มันยาว ๆ หน่อย ร่างผมมันก้าวยาวคุณไม่รู้หรือไง” ปราบตวาดแหวเสียงแหลม แต่พอก้าวพลาดขาเกี่ยวกันเองจนเกือบหน้าคะมำ เขาก็ต้องรีบคว้าเอวหนาของร่างตัวเองไว้แน่นท่ามกลางสายตาของ ชัย ที่อ้าปากค้างจนแมลงวันเกือบเข้าไปไข่ได้“บอสครับ... น้องโลมา...” ชัยเรียกเสียงสั่น“พี่ว่า... ถ้าจะรักกันปานจะแหกตูดดมขนาดนี้ บอสไม่ต้องทำสัญญาหนี้หรอกครับ แต่งงานเถอะครับพี่ขอร้อง”“หุบปากไปเลยชัย ออกรถ” ปราบสั่งเสียงเขียวขณะที่ก้นกระแทกลงบนเบาะรถตู้ โดยมีโลมานั่งเบียดแนบชิดชนิดที่ว่ามดสักตัวยังคลานผ่านซอกขาไม่ได้ เพราะระยะ 1 ฟุตมันค้ำคออยู่พอรถตู้เจ้ากรรมดันกระเด้งลูกระนาดในซอยจนร่างทั้งคู่กระแทกเข้าห
Read more
ตอนที่ 9 : เมื่อมือของเขาลูบไล้บนตัวเธอ
ตอนที่ 9 : เมื่อมือของเขาลูบไล้บนตัวเธอภายในห้องนอนมาสเตอร์โทนเทาดำสไตล์โมเดิร์นที่กว้างจนเกือบจะเป็นสนามฟุตบอล โลมาเดินอ้าปากค้าง มือหนาของปราบ (ที่ตอนนี้เธอครอบครองอยู่) เผลอไปลูบไล้ผนังหินอ่อนและแจกันนำเข้าอย่างตื่นเต้น จนปราบต้องคอยกระชากข้อมือเตือนสติเป็นระยะ“บอส... แจกันนี่ถ้าหนูทำแตก หนูต้องชดใช้ด้วยการเป็นแคดดี้ไปอีกกี่ปีเนี่ย” โลมาถามพลางชะโงกหน้าไปดูวิวกรุงเทพฯ จากระเบียงชั้น 30“ถ้าคุณหยุดเอามือของผมไปแตะของสุ่มสี่สุ่มห้า ผมจะหักหนี้คุณหนึ่งแสน” ปราบตวาดแหวพลางดึงมือตัวเองคืน แต่ออกแรงมากไปหน่อยจนโลมาเซถลาลงมานั่งแปะอยู่บนพรมข้าง ๆ ในระยะหนึ่งฟุตพอดีแต่ก่อนที่สงครามน้ำลายจะเริ่มขึ้น กลิ่นควันธูปไหม้ที่ฉุนกึกก็ลอยคลุ้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยือกที่บาดลึกเข้าไปในกระดูก“ฮ่า ๆ ... ปากดีนักนะพ่อหนุ่ม อยากรู้นักว่าวิมานแก้วของเจ้า จะทนกลิ่นโคลนสาปควายจากศาลข้าได้นานแค่ไหน... ถ้าไม่อยากเน่าตายในห้องนี้ ก็คลานกลับมาหาข้าซะ!”ปราบในร่างโลมาสะดุ้งโหยงจนตัวโยน แรงกระตุกจากด้ายแดงทำให้โลมาในร่างปราบต้องถลาเข้าไปกอดร่างตัวเองไว้แน่น“บอส! ได้ยินใช่มั้ยจ๊ะ เจ้าแม่ตา
Read more
ตอนที่ 10: สงครามเก้าอี้และเป๋าฮื้อ
ตอนที่ 10: สงครามเก้าอี้และเป๋าฮื้อบรรยากาศในห้องอาหารตึงเครียดจนแม่บ้านไม่กล้าแม้แต่จะขยับผ้ากันเปื้อน แสงจากโคมไฟระย้าคริสตัลส่องกระทบโต๊ะอาหารไม้มะฮอกกานียาวเหยียดที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรส แต่รัศมีอำนาจกลับดูบิดเบี้ยวเมื่อ ปราบ (ในร่างโลมา) เดินนำทุกคนเข้าไปนั่งลงที่ "หัวโต๊ะ" ด้วยความเคยชินเขานั่งลงอย่างสง่างามหลังตรงเป๊ะ แววตาจิกเรียกคนรับใช้ให้มารินน้ำ ปราบลืมไปสนิทว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในร่างสาวน้อยชุดนักกีฬาตัวโคร่ง“กรี๊ด ยัยแคดดี้ หล่อนลงไปเดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหลมของนลินดังขึ้นจนถ้วยซุปแทบร้าว เธอเดินเข้ามาในชุดราตรีสั้นสีแดงเพลิง แต่กลับต้องชะงักกึกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า “ที่ตรงนั้นมันที่ของพี่ปราบ หล่อนมีสิทธิ์อะไรมานั่งเสนอหน้าหัวโต๊ะ”ปราบชะงักไปอึดใจใหญ่ เขามองซ้ายมองขวาถึงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเสียมารยาทในร่างผู้อื่น แต่ครั้นจะให้เขาลุกลี้ลุกลนก็น่าเกรงขามไม่พอ เขาเลยเชิดหน้าตอบเสียงแข็ง“อ๋อ... บอสเขาสั่งให้ฉันมาทดสอบเก้าอี้ให้ก่อนค่ะ ว่านุ่มพอสำหรับก้นอันมีค่าของเขาไหม”โลมา (ในร่างปราบ) ที่เดินตามหลังมาติดๆ แทบจะพ่นลมหายใจออกมาเป็นไฟ เธอรีบแทรกตัวเข้าไปหวังจะดึงปราบออก แต่ด้
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status