สลับร่างเพื่อมาเจอรัก(ฉบับสายมู)

ตอนที่ 2: บอสปราบ ปราบทุกความเชื่อหากโลกของ โลมา คือพายุหมุนแห่งความโกลาหลที่พึ่งพากำลังใจจากเศษหินและผ้ายันต์เพื่อเอาตัวรอด โลกของ “ปราบ ปรมินทร์” ก็คือไม้บรรทัดเหล็กที่ทาบลงบนกระดาษขาวสะอาด ตาชั่งที่แม่นยำระดับไมโครกรัม และนาฬิกาอะตอมที่ไม่เคยเดินผิดเพี้ยนแม้แต่วินาทีเดียวสำหรับปราบทุกสิ่งในจักรวาลนี้อธิบายได้ด้วยธุรกิจ การตลาด ลูกค้า ส่วนสิ่งที่เรียกว่า “ดวง” นั้น เป็นเพียงวิถีแห่งความงมงายของพวกขี้แพ้ที่บริหารจัดการชีวิตตัวเองไม่ได้ แล้วโยนความผิดให้ดวงที่มีจริงหรือเปล่าก๋ไม่รู้เสียงนาฬิกาปลุกจากสมาร์ตวอทช์สั่นเตือนที่ข้อมือเพียงครั้งเดียว ปราบลืมตาขึ้นในความสลัวของห้องนอนสไตล์โมเดิร์นคลาสสิกที่ทุกอย่างถูกจัดวางในองศาที่ถูกต้อง เขาดีดตัวขึ้นจากเตียงนอนคิงไซซ์ที่ผ้าปูตึงเป๊ะราวกับผิวน้ำนิ่ง ร่างกำยำสมส่วนก้าวเข้าสู่ห้องน้ำหินอ่อนที่ไร้คราบน้ำแม้แต่หยดเดียวทุกอย่างในชีวิตปราบคือพิธีกรรมแห่งความแม่นยำ แปรงสีฟันต้องวางขนานกับขอบแก้ว ยาสีฟันถูกบีบออกมาในปริมาณ 1.5 เซนติเมตรเป๊ะๆ เขาโกนหนวดอย่างประณีตจนผิวหน้าเรียบเนียนไร้ที่ติ ก่อนจะก้าวเข้าสู่ห้องแต่งตัวที่ดูเหมือนโชว์รูมแบรนด์เนม

ท่ามกลางแสงไฟนีออนที่สว่างจ้าของแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังใจกลางเมืองที่เพิ่งรับตัวผู้ประสบอุบัติเหตุจาก "โค้งร้อยศพ" เข้ามา ความวุ่นวายระดับวินาศสันตะโรก็เริ่มต้นขึ้นทันทีที่รถกู้ภัยสองคันจอดเทียบท่า"คนเจ็บรายแรก ชายไทยยังไม่ทราบชื่อเคสรถชนอัดก๊อบปี้ สัญญาณชีพคงที่แต่ยังไม่รู้สึกตัว" เสียงพยาบาลตะโกนสั่งการ ขณะที่บุรุษพยาบาลรีบเข็นเปลของร่างปราบ เข้าไปในห้องฉุกเฉิน 1"คนเจ็บรายที่สอง หญิงไทยไม่ทราบชื่อ ร่างกายปะทะหน้ารถ สัญญาณชีพปกติ มีรอยไหม้ที่ปลายนิ้ว" อีกเปลที่เข็นร่างโลมาถูกเข็นตามมาติดๆวินาทีที่เปลทั้งสองถูกเข็นขนานกันผ่านโถงทางเดิน พลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็นเริ่มทำงาน ภายในจิตสำนึกที่กึ่งหลับกึ่งตื่น ปราบและโลมาต่างรู้สึกถึงความอบอุ่นประหลาดที่ดึงดูดเข้าหากัน แต่เมื่อพยาบาลแยกทางกันเพื่อพาเข้าห้องตรวจคนละฝั่ง... "ความทรมาน" ก็เริ่มต้นขึ้นหลังจากผลตรวจออกมาว่าทั้งคู่ไม่มีกระดูกแตกหักหรือเลือดออกในสมองอย่างปาฏิหาริย์ ซึ่งหมอสรุปว่าเป็นโชคดีระดับหนึ่งในล้าน ปราบและโลมาถูกส่งไปยังห้องพักฟื้นรวมสำหรับผู้ป่วยรอสังเกตอาการบรรยากาศภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วยรวมของโรงพยาบาลช่ว

ตอนที่ 6 : เปลี่ยนชุดกลับบ้านความวุ่นวายเลเวลสูงสุดเริ่มต้นขึ้นเมื่อพยาบาลนำชุดโบฮีเมียนสีเขียวที่ซักอบแห้งเรียบร้อยมาวางบนเตียงของ ปราบ (ในร่างโลมา) ขณะที่ชัยก็หิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าแบรนด์หรูมาวางบนเตียงของ โลมา (ในร่างปราบ) "เสื้อผ้าครับบอส" ชัยยื่นส่งกระเป๋าให้ปราบ วางไว้ที่ปลายเตียง"พี่ปราบคะ นลินว่าพี่ปราบเข้าไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะค่ะ""เดี๋ยวยัยแคดดี้คนนี้นลินให้ชัยพาเธอไปเปลี่ยนห้องน้ำข้างนอกก็ได้" นลินเอ่ยพลางทำท่าจะจูงแขนร่างสูงใหญ่"ไม่ได้" ทั้งคู่ประสานเสียงกันอีกรอบจนพยาบาลสะดุ้ง โลมาในร่างปราบลุกลี้ลุกลน "คือ... ผมต้องไปกับเธอ" นลินอ้าปากค้างเมื่อปราบจะพาโลมาเข้าไปด้วย"พี่ปราบจะบ้าเหรอคะห้องน้ำแค่นิดเดียว จะเข้าไปเปลี่ยนพร้อมกันสองคนได้ยังไง นลินไม่ยอมนะคะ" จังหวะนั้นเองพยาบาลรีบเข้ามาแทรกแก้สถานการณ์ "อ๋อ ด้านในห้องน้ำแบ่งโซนแห้งโซนเปียกแยกฝั่งชายหญิงชัดเจน" "มีประตูกั้นมิดชิดข้างในอีกทีค่ะคุณผู้หญิง เข้าไปพร้อมกันสองคนได้สบายเลยค่ะ"นลินหน้าตึงทันทีแต่ก่อนที่จะทันได้ค้านอะไรต่อ ปราบ (ในร่างโลมา) ที่ตอนนี้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดพุ่งปรี๊ด ก็รีบคว้าถุงชุดโบฮีเมียน ของตัวเอ

ตอนที่ 8: แฝดสยามจำเป็นหน้าศาลเจ้าแม่มะขามทองที่เพิ่งผ่านพายุอารมณ์มาหมาด ๆ บรรยากาศเงียบสงัดจนน่าขนลุก ปราบยืนตัวสั่นเทาพิงแผ่นหลังกว้างของตัวเองที่ โลมาสิงอยู่ ทั้งคู่พยายามจะเดินแยกจากกันแต่รอยด้ายแดงที่ข้อมือกลับกระตุกดึงไว้จนไหล่เบียดเสียดกันทุกย่างก้าว“บอสคะ... อย่าเดินกระชากสิคะ หนูก็เจ็บข้อมือนะ” โลมาบ่นอุบพลางพยายามพยุงร่างยักษ์ให้เดินไปที่รถตู้ในท่าทางที่เหมือนแฝดสยามเดินสไลด์ข้าง“คุณนั่นแหละก้าวขาให้มันยาว ๆ หน่อย ร่างผมมันก้าวยาวคุณไม่รู้หรือไง” ปราบตวาดแหวเสียงแหลม แต่พอก้าวพลาดขาเกี่ยวกันเองจนเกือบหน้าคะมำ เขาก็ต้องรีบคว้าเอวหนาของร่างตัวเองไว้แน่นท่ามกลางสายตาของ ชัย ที่อ้าปากค้างจนแมลงวันเกือบเข้าไปไข่ได้“บอสครับ... น้องโลมา...” ชัยเรียกเสียงสั่น“พี่ว่า... ถ้าจะรักกันปานจะแหกตูดดมขนาดนี้ บอสไม่ต้องทำสัญญาหนี้หรอกครับ แต่งงานเถอะครับพี่ขอร้อง”“หุบปากไปเลยชัย ออกรถ” ปราบสั่งเสียงเขียวขณะที่ก้นกระแทกลงบนเบาะรถตู้ โดยมีโลมานั่งเบียดแนบชิดชนิดที่ว่ามดสักตัวยังคลานผ่านซอกขาไม่ได้ เพราะระยะ 1 ฟุตมันค้ำคออยู่พอรถตู้เจ้ากรรมดันกระเด้งลูกระนาดในซอยจนร่างทั้งคู่กระแทกเข้าห

ตอนที่ 10: สงครามเก้าอี้และเป๋าฮื้อบรรยากาศในห้องอาหารตึงเครียดจนแม่บ้านไม่กล้าแม้แต่จะขยับผ้ากันเปื้อน แสงจากโคมไฟระย้าคริสตัลส่องกระทบโต๊ะอาหารไม้มะฮอกกานียาวเหยียดที่เต็มไปด้วยอาหารเลิศรส แต่รัศมีอำนาจกลับดูบิดเบี้ยวเมื่อ ปราบ (ในร่างโลมา) เดินนำทุกคนเข้าไปนั่งลงที่ "หัวโต๊ะ" ด้วยความเคยชินเขานั่งลงอย่างสง่างามหลังตรงเป๊ะ แววตาจิกเรียกคนรับใช้ให้มารินน้ำ ปราบลืมไปสนิทว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ในร่างสาวน้อยชุดนักกีฬาตัวโคร่ง“กรี๊ด ยัยแคดดี้ หล่อนลงไปเดี๋ยวนี้นะ” เสียงแหลมของนลินดังขึ้นจนถ้วยซุปแทบร้าว เธอเดินเข้ามาในชุดราตรีสั้นสีแดงเพลิง แต่กลับต้องชะงักกึกเมื่อเห็นภาพตรงหน้า “ที่ตรงนั้นมันที่ของพี่ปราบ หล่อนมีสิทธิ์อะไรมานั่งเสนอหน้าหัวโต๊ะ”ปราบชะงักไปอึดใจใหญ่ เขามองซ้ายมองขวาถึงเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเสียมารยาทในร่างผู้อื่น แต่ครั้นจะให้เขาลุกลี้ลุกลนก็น่าเกรงขามไม่พอ เขาเลยเชิดหน้าตอบเสียงแข็ง“อ๋อ... บอสเขาสั่งให้ฉันมาทดสอบเก้าอี้ให้ก่อนค่ะ ว่านุ่มพอสำหรับก้นอันมีค่าของเขาไหม”โลมา (ในร่างปราบ) ที่เดินตามหลังมาติดๆ แทบจะพ่นลมหายใจออกมาเป็นไฟ เธอรีบแทรกตัวเข้าไปหวังจะดึงปราบออก แต่ด้