All Chapters of My Wife เมียเด็กของนายวิศวะ: Chapter 11 - Chapter 20

...หลายชั่วโมงผ่านไป...M.D 63 (ไลน์)P: วันนี้มีเลี้ยงสายรหัสนะที่ร้าน moods พี่เขานัดเวลาหนึ่งทุ่มนะทุกคน“เออวันนี้มีเลี้ยงสายรหัสนี่” ยัยพริกไทยหันมาบอกกับพวกฉัน ซึ่งฉันและยัยสวยก็กำลังดูไลน์ที่เพื่อนในรุ่นส่งมาเหมือนกัน และเมื่อเช้าตอนที่ฉันเจอกับพี่ภีม พี่ภีมก็ได้บอกฉันแล้วเหมือนกันว่าวันมีเลี้ยงสายรหัสแต่...ตอนนี้มันจะหกโมงเย็นแล้วอะพี่ทามยังไม่ไลน์ไม่โทร. ไม่มีอะไรมาสะกิดฉันเลยว่าเลิกเรียนแล้วนะเดี๋ยวไปรับแล้วแบบนี้ฉันจะกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้ายังไง จะให้ยัยสวยไปส่งที่คอนโด คอนโดมันกับฉันก็คนละสายกันเลยส่วนพริกไทยถ้าให้มันไปส่งเดี๋ยวมันจะกลับมาเตรียมตัวไม่ทันอีกแล้วฉันจะเอายังไงดีเนี่ย...หรือว่าจะทักถามพี่ทามดี......เออทักเถอะ...“งั้นฉันกลับไปเตรียมตัวก่อนละกันนะ ไว้ไปเจอกันที่ร้านเลย” ฉันที่กำลังพิมพ์ถามพี่ทามว่าจะมารับตอนไหนเงยหน้าขึ้นไปมองยัยสวยที่ลุกขึ้นจากโซฟาเตรียมตัวกลับคอนโดของมันก่อน ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจพร้อมกันกับยัยพริกไทย.... "เค" จากนั้นยัยสวยก็เดินออกไปจากห้องในเวลาต่อมา...ทีนี้ก็เหลือแค่ฉันกับพริกไทยสองคนที่ยังนั่งอยู่บนโซฟา...“พี่ทามยังไม่มารับใช่ไหม""อืม"

[ Timethai part ]...หลายนาทีผ่านไป เนิ่นนานจนผมไม่รู้ว่าผมได้จูบน้ำพิ้งค์ที่นอนอยู่ใต้ร่างของผมตอนนี้ไปกี่นาทีแล้วแต่ผมแม่งรู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถผละออกจากริมฝีปากหวานนี้ได้เลย ยิ่งจูบก็ยิ่งยากต่อการถอนตัวเองออกมาจากวังวนนี้และผมก็ไม่รู้ด้วยว่าทำไมอยู่ดีๆ ผมถึงได้ก้มลงไปจูบปากเธอ จูบแบบไม่มีเหตุผล ตอนแรกนึกอยากจูบเพราะรู้สึกหมั่นไส้ปากเล็กๆ ของเธอที่ชอบเถียงต่อปากต่อคำกับผมเก่งและดื้อด้านทุกอย่างที่เกี่ยวกับไอ้ภีมเฉยๆ แต่ตอนนี้ผมแม่งรู้สึกอยากบดจูบปากของเธอให้แหลกละเอียดไปเลยว่ะ...ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน...แต่ผมแม่งรู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่เห็นน้ำพิ้งค์เธอดูคลั่งไอ้ภีมขนาดนั้นไม่รู้ดิ.... ผมเห็นแล้วผมรู้สึกขัดหูขัดตาว่ะ รู้สึกอยากกระโดดถีบหน้าไอ้ภีมสักสองสามทีที่ทำให้น้ำพิ้งค์คลั่งได้ขนาดนั้น โดยเฉพาะดอกไม้ที่ผมทิ้งท้ายรถนั่น ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากโยนลงถังขยะให้มันจบๆ ไปจะได้ไม่ทิ้งกลิ่นติดรถผมด้วย...แต่ผมก็เลือกที่จะทำให้เธอโมโหและทำหน้าเหวี่ยงใส่ผมมากกว่า เพราะเห็นแล้วก็สนุกดี“อืมมมม~”ผมค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกแล้วมองดวงตาหยาดเยิ้มของน้ำพิ้งค์ที่ค่อยๆ ปรือตาขึ้นมามองผม เ

@คอนโดทามไท#19.30น.ฉันต้องเลือกใส่ชุดไหนอะถึงจะเหมาะสำหรับการเข้าผับใช่ หลังจากที่กลับมาจากร้านคาเฟตอนเย็นจวบจนตอนนี้ฉันก็ยังเลือกชุดที่จะใส่ไม่ได้เลย ฉันหยิบเสื้อที่คิดว่าใส่แล้วเหมาะสำหรับเข้าผับมาทาบไว้บนตัวแล้วส่องกระจกดูแต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่ชุดที่จะใส่เข้าผับอะ มันเหมือนชุดที่จะไปงานวัด งานบุญมากกว่าโอ๊ย เกิดเป็นเด็กดีอยู่ในโอวาทผู้ใหญ่ตลอดแบบฉันนี่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะแต่เอาเถอะฉันจะหยิบเสื้อตัวสุดท้ายที่คิดว่าจะใส่ไปผับคืนนี้มาลองดูอีกสักตั้ง ถ้าไม่เวิร์กหรือไม่เหมาะฉันก็จะใส่มัน เพราะฉันเหนื่อยที่จะหยิบเสื้อผ้าออกมาจากตู้แล้วและพอฉันลองใส่เสร็จหยิบพวก accessories มาใส่ประดับคอกับมือแล้วก็ถือว่าเสร็จ หมุนตัวหน้ากระจกอยู่สองสามรอบฉันก็ยิ้มกว้างแบบแฮปปี้ออกมาเพราะ...“ถ้ารู้ว่าหยิบชุดนี้มาใส่แล้วมันสวยแบบนี้ ฉันหยิบตั้งนานแล้ว”ใช่ ชุดเดรสสีดำเนื้อหนังแววเล็กน้อยบวกกับเครื่องประดับสร้อยคอแบบโซ่สีเงินปล่อยผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตหม่นๆ ที่ยาวสลวยถึงกลางหลังถือว่า...เปรี้ยวแซ่บเลยทีเดียว...ไปค่ะน้ำพิ้งค์พร้อมแล้วที่จะไปดื่มน้ำส้มคั้น“พี่ทาม~ พิ้งค์พร้อมแล้ว”ฉันเดินลั้ลลาออกมาจากห

มือใหญ่ของทามไทค่อยๆ ปลดตะขอบราสีดำของน้ำพิ้งค์ออกเผยให้เห็นสองเต้าที่เป็นอิสระเด้งสู่สายตาของเขา ก่อนจะหยิบผ้าห่มผืนใหญ่ขึ้นมาปกปิดร่างกายของตัวเองและน้ำพิ้งค์ในเวลาต่อมา จากนั้นก็เริ่มปลดอาภรณ์ที่เหลือออกจากร่างกายเหลือเพียงความเปลือยเปล่าทั้งคู่…...ทามไททาบร่างลงบนตัวของน้ำพิ้งค์ มองใบหน้าของเธอที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะความเขินอายด้วยสายตาปรารถนาก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปหาริมฝีปากสีชมพูน่าจูบของน้ำพิ้งค์อีกครั้งและบดจูบปากของเธอตามแรงอารมณ์ที่มีอยู่ตอนนี้“อื้มมมมม”เสียงหวานครางกระเส่าเบาๆ ในลำคอของน้ำพิ้งค์ถูกเปล่งออกมาเบาๆ เมื่อถูกลิ้นร้อนๆ ของทามไทดูดดึงด้วยความนุ่มนวลและร้อนแรงสลับกัน จนทำให้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับจุมพิตกระตุ้นอารมณ์ของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้และด้วยความที่ก่อนหน้านี้เธอดื่มแอลกอฮอล์มาด้วยก็เลยไม่ใช่เรื่องยากที่จะจูงมือเธอฝ่าเข้ากลางกองไฟที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นมา…หลังจากที่บดจูบริมฝีปากหวานของน้ำพิ้งค์จนพอใจแล้ว ทามไทก็เปลี่ยนเป็นซุกไซ้ซอกคอขาวหอมหวานของเธอแทน ขบเม้มเบาๆให้เกิดรอยแดงสีกุหลาบอย่างตั้งใจ ก่อนจะเลื่อนลงไปที่เนินอกอวบอั๋นทั้งสองข้าง และทันทีที่ริมฝีปากสีแด

#21.00น.หลังจากที่เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ตั้งแต่ช่วงเช้าของวันจนถึงตอนนี้เวลาสามทุ่ม ฉันกับพี่ทามก็ยังคงเงียบใส่กันเหมือนเดิม ไม่มีใครทักใครก่อนไม่มีใครชวนใครคุยก่อน ถึงแม้ว่าจะออกไปทานข้าวข้างนอกเมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้วก็ตามแต่ตอนนี้มันถึงเวลาของนางเสือยั่วสวาทแบบฉันที่จะเอาคืนพ่อสิงโตจอมเย่อหยิ่งและเย็นชานั่นแล้ว ดูสิถ้าฉันใส่ชุดนอนไม่ได้นอนออกไปหาแล้วจะยังนิ่งไม่พูดกับฉันอยู่ไหมใช่แล้วตอนนี้ฉันกำลังจะเดินออกไปหาพี่ทามที่นั่งอยู่ข้างนอกตรงห้องรับแขก ซึ่งหลังจากที่เรากลับมาจากข้างนอกก่อนหน้านี้พี่ทามก็นั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ที่โซฟาตรงนั้นไม่ไปไหน ฉันก็เลยกะว่าจะออกไปยั่วให้พี่ทามโมโหเล่นสักหน่อย"พี่ทาม~ พิ้งค์ขอนั่งด้วยคนนะ”ฟุ่บ!“พี่ดูอะไรอยู่เหรอ” หลังจากที่ฉันเดินออกมาจากห้องนอนแล้วฉันก็เด้งตัวลงไปนั่งข้างๆ พี่ทามทันทีก่อนจะตีสนิทอย่างออดอ้อนออเซาะออกไป“...”แต่...พี่ทามกลับไม่พูดกับฉันค่ะใช่ค่ะ ฉันทั้งนั่งเบียดขนาดนี้พูดหวานขนาดนี้ก็ยังไม่พูดด้วย ไม่ใช่แค่ไม่พูดด้วยแต่พี่ทามทำเป็นเมินฉันไปเลยก็คือสายตามองตรงไปที่หน้าจอทีวีอย่างเดียว ขนาดฉันนั่งจ้องหน้าพี่ทามจนจะสิงร่างอยู