นีนนาราส่ายหน้าไปมา “ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ เขาคงไม่รู้ว่าหนิงท้องก่อนไปเราจบกันไม่ค่อยดีเท่าไหร่” ลลินารู้สึกผิดทันที “ลิลขอโทษนะคะที่ถาม ไม่คิดว่า...” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เรื่องมันนานพอสมควรแล้ว เราก็ต้องเดินต่อไป ใช่ไหมคะลูก” เธอหันไปถามเด็กน้อยที่พยักหน้าทันที เพราะเข้าใจว่ามารดาชมว่าเดินเก่ง นีนนาราเป็นฝ่ายถามบ้าง“คุณลิลกลัวไหมคะ…เรื่องการเป็นแม่”ลลินานิ่งไปนานเหมือนกำลังถามใจตัวเอง “กลัวค่ะ กลัวมากเลย… แต่ก็ตื่นเต้นด้วยแล้วก็อยากทำให้ดีที่สุด”คนฟังยิ้ม “แค่นั้นก็เพียงพอแล้วค่ะสำหรับการเป็นแม่ดีๆ คนหนึ่ง เริ่มด้วยความอยากเป็นแม่ที่ดี พลังของแม่มันยิ่งใหญ่มากนะคะ”ในเช้าวันหนึ่งนีนนาราถามลลินา“คุณลิลคะ หนิงจะพานาเนียร์ไปเที่ยวทะเลเสาร์อาทิตย์นี้ค่ะ ไปพัทยานะคะ คุณลิลอยากไปด้วยไหมคะ?”ลลินาอึ้งอยู่สิบวินาที เธอไม่ได้ไปเที่ยวทะเลมากี่ปีแล้วนะ? คนชวนรีบพูดต่อ“ไม่ต้องเดินเยอะค่ะ หนิงเลือกโรงแรมติดทะเล มีที่นั่งพัก มีสระเด็ก นาเนียร์ชอบน้ำมากค่ะ คุณลิลไปด้วยกันไหมคะ ไปนั่งกินลมเฉยๆ ก็ได้ค่ะ ไม่ต้องทำอะไรเลย”ลลินาเงยหน้าขึ้นช้าๆ เธอไม่ได้อยากร้องไห้ แต่จู่ๆ คว
Ler mais
FAZER LOGIN
