جميع فصول : الفصل -الفصل 40

โรงอาหารคณะเกษตรศาสตร์“ฉันไปซื้อน้ำนะ เอาเหมือนเดิมใช่ป่ะ” ฉันเอ่ยถามเพื่อนหลังจากที่ไปซื้อข้าวมาแล้ว“อื้ม” รรันพยักหน้าให้ฉัน“ฉันเอาน้ำเปล่านะ” จันทร์เจ้าบอกฉันจึงพยักหน้ารับแล้วหยิบเงินขี้นมาถือไว้แล้วเดินไปร้านน้ำ ถามว่าตอนนี้ฉันอยู่ไหน ก็คือฉันอยู่ที่โรงอาหารคณะเกษตร เพราะเพื่อนตัวดีอย่างจันทร์เจ้าอยากกินผัดไทร้านเด็ดของเกษตร ฉันและรรันจึงต้องพามากินถึงนี่ตุ๊บเพล้ง“ว๊ายยยย” แต่เดินยังไม่ถึงร้านน้ำ ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินตรงมาที่ฉันและชนเข้าที่ฉันอย่างจังนั่นทำให้ถ้วยก๋วยเตี๋ยวในมือของเธอตกแล้วก็ราดมาที่ขาฉัน“อะไรว่ะเนี่ย” ฉันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด รู้สึกแสบร้อนตรงขาเล็กน้อยถึงปานกลาง คงเพราะก๋วยเตี๋ยวไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่ เลยทำให้ผิวฉันแค่แดงขึ้นมาเล็กน้อย“นี่ เดินยังไงของแกย่ะ” แล้วพอฉันเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาชน ซึ่งเป็นผู้หญิงใส่ชุดนักศึกษา 4 คนและน่าจะเป็นรุ่นพี่ เพราะมหาลัยมีกฏให้ปีหนึ่งใส่กระโปรงพลีท แต่คนกลุ่มนี้ใส่กระโปรงทรงเอ แล้วผู้หญิงคนหนึ่งก็พูดขึ้นแล้วมองจิกฉันทันที“อ้าว ฉันก็เดินของฉันดีๆ นะ เธอเองรึป่าวที่เดินมาชนฉันเอง” แล้วพอได้ยินอย่างนั้นฉันก็พูดขึ้

คอนโด M“พี่แทน” ฉันเดินตามพี่แทนเข้ามาในห้องหลังจากที่พี่แทนพาฉันไปทำแผลที่คณะแพทย์แล้วเขาก็พาฉันกลับทันที แล้วเขาก็ลากฉันขึ้นมาบนห้องเขาด้วยเพราะไม่อยากให้ฉันอยู่คนเดียวแผลที่ขาของฉันก็มีแค่รอยแดงเล็กน้อย และไม่ได้มีแผลผุพองอะไร แต่เหมือนคนที่นั่งหน้าตู้มอยู่ที่โซฟาตอนนี้จะกังวลเกินไป“ขอโทษค่ะ” ฉันเดินไปนั่งข้างเขาแล้วเอ่ยขอโทษเขาเสียงเบา แล้วทำหน้าเศร้าเพราะไม่อยากให้เขาโกรธไม่รู้สิ ฉันแค่รู้สึกไม่ดีที่เขาคิดมากเรื่องของฉัน“เห้อออ พี่ไม่อยากให้เรามีเรื่องเลยวาเลน” พี่แทนหันมามองหน้าฉันนิ่งซักพัก แล้วเขาก็ถอนหายใจแล้วพูดออกมา“ก็เขามาหาเรื่องหนูก่อน”“แต่เราไม่ควรจะไปตอบโต้เขาด้วยความรุนแรง” พี่แทนมองฉันดุแล้วพูดขึ้น“แล้วจะให้หนูยอมหรอ หนูเจ็บตัวนะ” ฉันพยายามเถียงขึ้นอย่างไม่ยอม ก็ฉันไม่ผิด และฉันก็ไม่ใช่คนยอมคนด้วย“เห้ออออ แต่ทำแบบนี้มันไม่ได้เป็นผลดีต่อหนู” พี่แทนถอนหายใจอีกครั้งแล้วพูดเสียงอ่อน“หนูรู้ แต่หนูรับได้” ฉันรับได้ในการกระทำตัวเองอยู่แล้ว และฉันก็ไต่ตรองแล้วก่อนที่จะมีเรื่องกับยัยพวกนั้นพี่แทนจ้องหน้าฉันนิ่งแล้วไม่ได้พูดอะไร แต่แววตาของเขาก็ยังมีความกังวลอยู่ ฉั

“จะ เจ็บ” ฉันร้องบอกเขาเสียงสั่น แล้วมองหน้าเขาน้ำตาคลอพี่แทนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันนิ่งแล้วเลื่อนขึ้นมาจูบซับน้ำตาของฉันจ๊วบแล้วเป็นอีกครั้งที่พี่แทนประกบปากเข้าที่ปากฉันแล้วดูดดึงอย่างหลอกล่อ จนฉันเคลิ้มแล้วจูบเขากลับ“อื้อออออ” ฉันเบิกตากว้างขึ้นทันทีรู้สึกว่าอะไรที่มันดันๆ อยู่ในตอนแรกแล้วตอนนี้มันพรวดเข้ามาอยู่ในร่างกายฉันแล้ว“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับ” พี่แทนถอนจูบออกแล้วยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้ฉันแล้วพูดปลอบ“ฮึก เจ็บ” ฉันเบ้ใส่เขาแล้วทำเสียงงอแงใครบอกว่าเซ็กส์มันดี อีวาเลนจะไปตบปากมานนนนนนฮึก..“อ่าส์” พี่แทนครางเสียงต่ำ แล้วพยายามจัดท่าแต่มือของพี่แทนอีกข้างก็ยังไม่หยุดบีบที่หน้าอกฉันเพื่อสร้างอารมณ์ให้ฉันเคลิ้บเคลิ้มไปกับเขาอีกครั้งพอเห็นว่าฉันเริ่มปรับตัวได้ พี่แทนก็ขยับช่วงล่างช้าๆ“อ๊ะ เจ็บ” ฉันเผลอร้องครางออกมา แต่ตอนนี้ความรู้สึกเจ็บค่อยๆ หายไปแล้ว และมีความรู้สึกอื่นสอดแทรกเข้ามาพี่แทนหยุดขยับเอวเพื่อให้ฉันปรับตัวอีกครั้งพั่บ พั่บพอแช่ทิ้งไว้อย่างนั้นซักพักเขาก็เริ่มเอวขยับช้าๆ“อื้ออออ” ฉันเม้มปากเน้น แต่เสียงครางอันน่าอายก็ยังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินพั่บ พับ พั่บ“อ

ตึกอธิการบดี“วาเลน” ฉันที่อยู่ในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเดินออกจากลิฟท์เคียงคู่มากับพี่แทน พอเดินมาก็เห็นเพื่อนฉัน รรัน จันทร์เจ้า แล้วก็ทิชาที่ยืนอยู่ ทุกคนหันมามองฉันเป็นตาเดียวลืมบอกว่าก่อนมานี่ฉันโทรบอกเพื่อนแล้วแหละว่าไม่ได้เข้าเรียน แต่จะมาที่ตึกอธิการบดี เพื่อนฉันจึงบอกว่าจะมาหาแล้วที่สำคัญคือครั้งนี้ฉันถูกเรียกผู้ปกครองด้วยแหละ แต่พ่อแม่มาแบบกระทันหันไม่ได้ เพราะพ่อติดประชุมที่ต่างจังหวัด ฉันจึงปรึกษาพี่แทนและเพื่อนๆ แต่พี่แทนบอกว่าไม่ต้องมีผู้ปกครองก็ได้ แต่ฝั่งนั้นเขามีผู้ปกครองมากันด้วย ฉันก็อาจจะเสียเปรียบหน่อยๆ แต่ก็ไม่ต้องกังวล เพราะทางมหาลัยตัดสินตามกฏอยู่แล้วพรึบ“อะไรของแก” ฉันถามขึ้นอย่างงงๆ เพราะจู่ๆ จันทร์เจ้าก็เดินเข้ามาสวมกอดฉัน“แกนี่มันบ้า ชอบหาเรื่องใส่ตัว” จันทร์เจ้าผละกอดออกแล้วมองฉันอย่างเคืองๆ“หึหึ” ฉันเห็นท่าทางงอนๆ ของมันแล้วก็หัวเราะในลำคอออกมา“ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก ถ้าแกโดนไล่ออกฉันจะโกรธแก” แต่เหมือนว่าเพื่อนฉันจะไม่ตลก จันทร์เจ้าแห้วขึ้นแล้วจ้องจิกฉันอย่างไม่พอใจ“อ้าว ได้หรอ” ฉันอมยิ้มให้กับท่าทางของมันแล้วถามขึ้น“เออ แล้วฉันก็จะลาออกไปเรียนใหม่

พรึบและก็มีภาพจากกล้องวงจรปิดฉายขึ้นตรงพรีเซนต์ทันทีซึ่งเป็นภาพที่ฉันกำลังเดินไปร้านน้ำ แล้วกลุ่มยัยเดียร์ที่ยืนเหมือนรออะไรซักอย่าง พอเห็นฉันเดินมาก็ชี้ให้กันดูแล้วเดินมาชนฉันทันทีเหอะ มองมาจากดาวพลูโตยังรู้เลยค่ะว่าตั้งใจ“ไงครับ จะเถียงมั้ยว่าไม่ได้ตั้งใจ” เมื่อวิดีโอหยุดลงคุณปู่ก็หันไปถามทันทีแล้วก็จ้องยัยเดียร์นิ่งอย่างไม่พอใจ“เอ่อ คือ” พอเห็นภาพอย่างนี้ก็เถียงไม่ออกกันทั้งแม่ทั้งลูกเลยนะ“สรุปว่าจะลงโทษทั้งสองฝั่งใช่มั้ยครับ” คุณพ่อยัยเดียร์หันไปมองภรรยาและลูกแล้วส่ายหน้าเอือมๆ จากนั้นก็หันไปถามท่านอธิการบดีทันที“ใช่ แต่ถ้าฝั่งไหนจะเอาเรื่อง ก็ได้นะ แต่ก็คงต้องถูกพิจารณาอีกที ว่าโทษครั้งนี้จะถึงกับออกจดหมายเตือนหรือไม่ แล้วถ้ามีการทะเลาะกัน หรือมีปัญหากันครั้งถัดไป ก็จะถูกไล่ออกทันที” ท่านอธิการบดีพยักหน้ารับแล้วพูดอธิบายกฎของมหาลัย“งั้นผมไม่เอาเรื่องครับ” คุณลุงพูดขึ้นเสียงนิ่ง“คุณ”“คุณพ่อ” และนั่นทำให้สองแม่ลูกนั่นหันไปมองอย่างไม่พอใจทันที แล้วก็พยายามเอ่ยแย้ง“ขึ้นทัณฑ์บนไว้เฉยๆ ก็พอ แล้วถ้ามีอีกก็ออกจดหมายเตือนได้เลย” แต่คุณลุงไม่สนใจ ท่านหันไปมองหน้าสองคนนั้นเล็กน้อ