جميع فصول : الفصل -الفصل 79

ผับเฟรนด์“ชนนนน” ฉันเดินมาที่โต๊ะประจำของกลุ่มที่ตอนนี้มีจันทร์เจ้า รรัน และทิชานั่งดื่มกันอยู่ก่อนหน้านี้เพื่อนโทรไปตามฉันที่กำลังนั่งดูพี่แทนกับเพื่อนของเขากำลังคุยงานกันอยู่ แล้วพอเพื่อนบอกว่าจันทร์เจ้ากำลังพาไปผับเฮียโฟน ฉันก็ขอพี่แทนมาดูเพื่อนตัวเองทันทีถ้าถามว่าช่วงนี้เป็นยังไง ชีวิตฉันดีมากค่ะ ครอบครัวดี แฟนดี ทุกอย่างดี ยกเว้นแต่เพื่อนรักอย่างจันทร์เจ้านี่แหละที่ตามจีบหมอไม่ติดซักที อกหักวันล่ะร้อยรอบและที่สำคัญ ตอนนี้พวกฉันไม่ใช่เฟรชชี่แล้วค่ะ ขึ้นปีสองแล้ว ซึ่งฉันและเพื่อนๆ ก็ได้รับหน้าที่เป็นกลุ่มสันทนาการ ซึ่งไม่เคยคิดอยากจะเป็น แต่เพราะแฟนฉันที่เป็นเฮดว๊าก ใช่ค่ะ พี่แทนเป็นเฮกว๊ากปี 3 และเขาก็บังคับฉันให้เป็นสันทนาการด้วยเอาล่ะ อัพเดตกันแค่นี้ก่อน กลับเข้าสู่สถานการณ์ปัจจุบันค่ะ“เมาแล้วหรอวะ” ฉันนั่งลงข้างรรันแล้วมองจันทร์เจ้าที่ตอนนี้แทบจะไม่มีสติแล้ว และตอนนี้มันก็นอนฟุบหน้าลงโต๊ะอย่างหมดสภาพได้ข่าวว่าพึ่งมาเองนะอีเจ้า“มันไปตั้งแต่ 2 แก้วแรกล่ะ” รรันตอบแล้วทำหน้าเอือมๆ ฉันสังเกตดูหน้าเพื่อนทั้งสองไม่รวมอีเจ้าแล้วก็รู้สึกว่าเพื่อนจะหน้าแดงนิดๆ คงเพราะโดนจันทร์เจ้

“กรี๊ดดดดดด” พอโดนตบยัยนั่นก็ยกมือขึ้นมากุมแก้มแล้วหันหน้ามามองฉันจากนั้นก็กรี๊ดออกมาเสียงดังเพลี๊ยะฉันเลยต้องปิดปากเธอด้วยการตบไปอีกครั้งจนยัยนั่นล้มลงกับพื้น“โอ๊ย ฮึก” เหอะ อ่อนแอชะมัด“ไม่สู้ฉันล่ะ ใจกล้ามาหาฉันขนาดนี้ก็เก่งให้มันจริง” ฉันมองเธออย่างสมเพชแล้วถามไปส่ายหัวไปอย่างรับไม่ได้ดีแต่ปากหรอวะคนพวกนี้“ยะ อย่าเข้ามานะ” เธอเงยหน้ามามองฉันแล้วพูดเสียงสั่นพรึบ“หึ จะบอกอะไรให้นะ เธอไม่มีทางมาแทรกกลางระหว่างฉันกับพี่แทนได้หรอก เพราะพี่แทนเขาไม่ชอบ คนตอแหล” ฉันเดินตรงไปกระชากหัวเธอให้ลุกขึ้นมาแล้วพูดยียวน จากนั้นก็ผลักเธอออกอย่างรังเกียจ“กรี๊ดดดดดด กะ แก”เพลี๊ยะ“ฉันไม่ชอบให้ใครมาชี้หน้า” แต่เหมือนยัยนี่จะวอนซะแล้ว เพราะฉันไม่เคยปล่อยให้คนที่ชี้หน้าฉันอยู่ดีซักคนพรึบ“อะ โอ้ยยย” พอเธอล้มแล้วฉันก็เดินตรงไปหาทันที“มือนี้ใช่มั้ยที่ชี้หน้าฉัน” ฉันถามแล้วมองมือที่กำลังค้ำพื้นอยู่ และเป็นมือที่ชี้หน้าฉันก่อนหน้านี้ จากนั้นฉันก็ไม่รอช้า รองเท้าส้นสูง 3 นิ้วที่ใส่มาก็เหยียบเข้าไปที่มือนั้นทันที“กรี๊ดดดดดดดดด”“คะ คุณวาเลน” ท่ามกลางเสียงกรีดร้องฉันก็หันไปมองคนที่มาใหม่แล้วเรียกชื

ก๊อกๆๆแล้วเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง“เข้ามา”“ผู้กองครับ มีคนมาขอพบครับ” พอได้รับอนุญาตแล้วตำรวจนายหนึ่งก็เปิดประตูเข้ามาแล้วรายงานทันที“ใคร”“บอกว่าเป็นผู้ปกครองของคู่กรณี” ตำรวจที่รายงานหันมามองฉันอย่างเกร็งๆ“อื้ม ให้เข้ามา” พอผู้กองที่นั่งหัวโต๊ะอนุญาตก็มีคนเปิดประตูเข้ามาทันที“พี่แทน” พอฉันเห็นคนที่เดินเข้ามาแล้วก็ไม่รู้จะพูดยังไง หรือต้องรู้สึกยังไงดีไอ้ดีใจกับก็ดีใจนะที่เขามา แต่ว่าพอเห็นหน้าตึงๆ ของเขาแล้วฉันก็กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก“อ้าว แทน” ครอบครัวยัยลินดาหันไปมองก็ทำหน้าแปลกใจ ยกเว้นลูกสาวตัวดีของพวกเขาที่ทำหน้าดีใจอยู่คนเดียว“สวัสดีครับคุณอา” พี่แทนเอ่ยขึ้นแล้วเดินมานั่งข้างฉัน“ไอ้แสบ ก่อเรื่องอีกแล้ว” พอนั่งลงแล้วเบาก็หันมาพูดกับฉันพร้อมส่ายหน้าเอือมๆ“แหะๆ” ฉันก็ได้แต่ยิ้มแห้งน่ะสิ“เอ่อ แม่หนูนี่เป็นอะไรกับแทนหรอ” พอเห็นท่าทางสนิทสนมของพี่แทนกับฉันแล้วแม่ยัยลินดาก็ถามขึ้นทันที“นี่แฟนผมเองครับ” พี่แทนหันไปตอบกลับเสียงนิ่ง“ฟะ แฟน” แล้วท่าทางของพ่อแม่ยัยนั่นก็เปลี่ยนเป็นตกใจทันที ส่วนลูกสาวก็หันมามองฉันอย่างไม่พอใจ“ทำไมถึงมีเรื่องได้วาเลน”

ฉันร้องด้วยความตกใจ เพราะเขาจับขาทั้งสองข้างของฉันให้อ้าออกกว้าง จนดอกไม้ของฉันปรากฏให้เขาได้ยลโฉม“อ่า เมียพี่สวยที่สุดเลย” เขาเงยหน้ายิ้มๆมองฉันที่ตอนนี้ที่แดงไปทั้งร่างกาย เพราะถึงแม้ว่าเราสองคนจะมีอะไรกันมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ฉันก็ยังอายและเขินทุกครั้งอยู่ดี“พะ พี่แทน” ฉันพยายามจะหุบขา แต่ก็โดนเขายื้อเอาไว้ด้วยแรงที่มากกว่าแล้วเขาเอาแต่จ้องอยู่อย่างนั้น“อ๊ายยยย”ฉันร้องเสียงดังอีกครั้งเมื่อพี่แทนก้มเลียที่กุหลาบของฉัน ฉันหมดแรงทิ้งตัวให้ราบไปกับพนักพิงของโซฟา ลิ้นของพี่แทนก็เลียไม่หยุด เขาเหมือนคนอดอยาก กระหายอย่างไม่รู้จักพอ และยิ่งกุหลาบของฉันผลิตน้ำหวานออกมา เขาก็ยิ่งเลียหนักกว่าเดิม“อ๊ะ อ่าส์ เสียว”น้ำตาฉันเริ่มคลอ จากนั้นเขาก็สอดนิ้วของเข้ามาด้านใน แล้วก็ขยับต่อ“อ่าส์”ความรู้สึกของฉันตอนนี้มันยากจนเกินจะบรรยาย เพราะยิ่งเขาขยับนิ้วเข้าออกเร็วเท่าไร ฉันก็ยิ่งเสียวมากขึ้นเท่านั้นและไม่ได้ฉันก็กระตุก ตัวลอยฉันปลดปล่อยออกมา โดยที่พี่แทนดื่มกินน้ำหวานของฉันจนหมด ฉันไม่มีแรง ตอนนี้เลยได้แต่นั่งมองเขาที่ลุกขึ้นยืน ถอดกางเกงออกอย่างเร่งรีบ จากนั้นเขาก็จับให้ฉันนั่งบนตักและหันหน

“พวกมึงก็อย่าไปพูดให้น้องมันคิดมากสิว่ะ” พี่โฟนคงจะเห็นสีหน้าเศร้าของฉันเลยพูดดุพี่ๆเขา“ปากพวกมึงทุกตัวนี่มัน” ตามด้วยพี่ดาร์ก“ไม่เป็นไรค่ะ หนูเข้าใจ” ฉันเกลียดตัวเองตอนนี้มาก แต่ก็ไม่อยากจะงี่เง่าอะไร เพราะเขาทำงาน“อืม มันบอกว่าจะมา เดี๋ยวมันก็มา”“ค่ะ”“งั้นน้องวาเลนมาถ่ายรูปกับพวกพี่ก่อน”แล้วผู้หญิงเพียงคนเดียวอย่างฉันก็ถ่ายรูปกับหนุ่มๆที่เป็นตำนานของคณะวิศวะ ฉันยืนอยู่ตรงกลางฉีกยิ้มให้กล้อง จนกระทั่งสายตามองเห็นกลุ่มลูกโปร่งสีชมพูขนาดใหญ่กำลังเคลื่อนตัวแหวกฝูงชนเข้าใกล้มาบริเวณที่ฉันยืนอยู่เรื่อยๆ“หู้ววว” สิ่งนั้นเรียกเสียงฮือฮาให้ดังขึ้น ฉันมองอย่างสงสัยปนอิจฉาว่าใครกันที่จัดใหญ่เล่นโตขนาดนี้ แต่เพียงไม่นาน ผู้คนก็แหวกออก ฉันที่มองอยู่ก็ตาโต เพราะพี่แทนกำลังเดินถือมวลลูกโปร่งมากมายนั้นเดินมาหาฉัน และมืออีกข้างก็ถือกุหลาบสีชมพูช่อใหญ่เน้นว่าใหญ่มากกกกพี่แทนยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของฉัน ตอนนี้ฉันไม่ได้สนใจสิ่งแวดล้อมโดยรอบเลย แม้กระทั่งว่าตัวเองยืนถ่ายรูปกับพี่ๆเขาอยู่ฉันก็ไม่ได้สนใจเลย เพราะสายตาฉันตอนนี้มองที่พี่แทนอย่างเดียวเขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน พี่แทนยิ้มกว้างรอยยิ้มที