جميع فصول : الفصل -الفصل 30

บนรถ“พรุ่งนี้ไปไหนรึป่าว” ผมหันไปถามคนตัวเล็กข้างๆ ทันทีที่เราสองคนขึ้นมานั่งบนรถแล้ว“ไม่ค่ะ” วาเลนทำท่าคิดเล็กน้อยแล้วหันมาตอบผม“แล้วทำอะไร อยู่ห้องเฉยๆ”“มั้ง บางทีเพื่อนก็มาหา หรือมารับไปกินข้าวบ้าง”“อื้ม” ผมพยักหน้ารับรู้“พี่มีอะไรรึป่าว” แล้ววาเลนก็หันมาถามพร้อมกับขมวดคิ้วใส่ผมอย่างสงสัย ที่ผมถามแล้วไม่พูดอะไรต่อ“ว่าจะชวนไปดูหนัง” ผมบอกในสิ่งที่ต้องการออกไป ที่จริงว่าจะชวนเธอไปหาอะไรกินแล้วขลุกอยู่ด้วยทั้งวัน แต่ถ้าเพื่อนเธอมาชวนกับผมชวน ยังไงเด็กน้อยข้างๆ ก็ต้องไปกับเพื่อนอยู่แล้ว ผมจึงชวนเธอไปทำอย่างอื่นดีกว่า“ฉันไม่ชอบดูหนัง” แล้วคำตอบของคนข้างๆ นั้นทำให้ผมหันไปขมวดคิ้วใส่เธออย่างสงสัย“ทำไม”“โรงหนังมันหนาว เข้าไปแล้วหลับทุกที” วาเลนตอบแล้วทำหน้ามุ่ยเล็กน้อย“หึหึ” ผมหัวเราะให้กับความแปลกคนของเด็กน้อยข้างๆ“อย่าหัวเราะ” นั่นทำให้เธอหันมาชี้หน้าผมแล้วพูดเสียงแข็ง“มีแฟนรึยัง” ผมหุบยิ้มแล้วถามเธอขึ้นทันที“ห๊ะ ถะ ถามว่าไงนะ” แล้วดูเหมือนว่าคนข้างๆ จะตั้งรับไม่ทัน เธอหันขวับมามองหน้าผมแล้วถามขึ้น“มีแฟนรึยัง” ผมถามย้ำไป“มะ ไม่มี” แล้วเด็กน้อยข้างๆ ก็ส่ายหน้าให้ผม“น่ารัก

“เป็นแฟนกันมั้ย”ฉ่าาาาาาาาหน้าฉันร้อนขึ้นมาทันทีที่พี่แทนพูดขึ้น ฉันอ้าปากค้างมองคนตรงหน้าอย่างอึ้งๆ“หึ ค้างไปเลย” พี่แทนหัวเราะเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางของฉัน“ระ เร็วไปรึป่าวคะ” ฉันพยายามตั้งสติแล้วถามเขากลับเสียงสั่น“เร็วไป?” พี่แทนทวนคำพูดฉันพร้อมกับขมวดคิ้วงุ่น“ค่ะ”“แล้วรู้รึป่าวว่าที่ทำไปเนี่ยคืออะไร” พอเห็นฉันพยักหน้ารับ เขาก็ถามขึ้นต่อทันที“คะ คิดว่ารู้” ฉันทำท่าคิดคำตอบเล็กน้อย จากนั้นก็ตอบเขาไปพร้อมกับพยักหน้าด้วย“ถ้าเป็นแฟนมันเร็วไป แล้วตอนนี้ฉันเป็นสถานะอะไรได้บ้าง” พี่แทนชะงักไปเล็กน้อย เขาทำท่าคิดแล้วถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจ“ระ เราคุยๆ กันไปก่อนได้มั้ย” ฉันจึงบอกเขาไปถึงสถานะที่เราน่าจะเป็นให้กันได้ในตอนนี้ อย่าคิดว่าฉันเล่นตัวนะ แต่ฉันพึ่งรู้จักพี่แทนเอง ยังไม่ทันได้รู้จักดีด้วยซ้ำ สถานะคนคุยนี่คือโอเคสุดแล้วสำหรับเราสองคน“คนคุยหรอ”“อื้มม” ฉันพยักหน้าให้คนตรงหน้าไป“แล้วถ้ามีคนมาจีบเธอล่ะ” พี่แทนขมวดคิ้วแล้วถามขึ้นเสียงขุ่น“ใครจะมาจีบฉัน พี่มากกว่าล่ะมั้งที่สาวเยอะ” ฉันได้ยินเขาพูดแล้วก็อยากจะหัวเราะออกมาดังๆ ฉันน่ะไม่มีคนมาจีบหรอก มีแต่คนจ้องจะมาหาเรื่องมากกว่า แ

20.50 น.ตอนนี้ฉันก็กำลังรอพี่แทนออกมารับที่หน้าคอนโดของเขานั่นแหละ ซึ่งตอนนี้ฉันก็กำลังแชทกับเพื่อนที่ไปถึงกันแล้ว และก็บอกเลขโต๊ะมาเรียบร้อย ถามว่าทำไมเพื่อนฉันไปถึงแล้วทั้งๆ ที่นัดกันสามทุ่ม ก็เพราะว่าพอฉันทักบอกว่าพี่แทนบอกให้ไปผับเฟรนด์ พวกมันก็ตื่นเต้นกันมากๆ เลยรีบพากันแต่งตัวและไปทันที จะบอกว่าเพื่อนฉันถึงตั้งแต่สองทุ่มแล้วแหละและวันนี้ฉันก็อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นสีดำและเสื้อสายเดี่ยวครึ่งตัวสีขาว ตามด้วยเสื้อคลุมผืนบางสีดำ และรองเท้าผ้าใบสีขาว โดยรวมแล้วการแต่งตัวของฉันวันนี้ค่อนข้างจะน่ารัก ถ้าถามว่าทำไมไม่ใส่เดรสหรือชุดที่มันเซ็กซี่ ตอบเลยค่ะว่าไม่ปลอดภัย เพราะฉันเป็นคนที่เมาแล้วไม่ค่อยระวังตัวเอง การแต่งตัวแบบนี้จึงเซฟสำหรับตัวฉัน และก็ไม่เป็นภาระเพื่อนด้วยเมื่อรถคันคุ้นตามาจอดตรงหน้าฉันก็รีบเดินไปเปิดประตูและขึ้นรถทันทีปึก“วาเลน” พอขึ้นมานั่งบนรถแล้วพี่แทนก็หันมาเรียกฉันเสียงดุ“คะ” ฉันหันไปมองหน้าเขางงๆ เพราะตอนนี้พี่แทนกำลังมองหน้าฉันอย่างไม่พอใจอยู่อะไรอ่ะ ฉันทำอะไรผิด??“โป๊” พี่แทนมองชุดของฉันแล้วเงยหน้าขึ้นมาพูดเสียงขุ่น“ก็ปกติ” ฉันก้มมองชุดตัวเองแล้วเงยหน้าพูดก

“พี่แทนนนนน” เสียงเรียกที่ดังขึ้นตามด้วยร่างเล็กๆ ที่เดินมาตักผมโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัวนั้นตกใจเล็กน้อยพรึบแต่พอเห็นว่าใครมานั่งผมก็ยกมือขึ้นโอบเอวเล็กนั้นไว้ทันที“เชี้ยยยยยย” เสียงร้องที่ดังขึ้นอย่างตกใจนั้นทำให้ผมเงยหน้าขึ้นเพื่อนตัวเองที่นั่งตาค้างอยู่อย่างปรามๆ เพราะเสียงดังแล้วคนก็มองมาด้วย“เห้ยย ใครว่ะ” ไอ้พายัพถามขึ้นแล้วทำหน้าตกใจถามว่าตอนนี้ผมนั่งดื่มกับใคร ก็กลุ่มเพื่อนนั่นแหละ มาหมด ยกเว้นไอ้ฟีนกับไอ้แมส และก็กลุ่มเพื่อนวิศวะ ที่มีไอ้คราม ไอ้ขุนเขา ไอ้พายัพ และไอ้วินเนอร์“เมาหรอ” ผมไม่สนใจคำถามของเพื่อน แล้วก็ก้มลงไปถามวาเลนที่ซุกหน้าเข้ากับอกผมอยู่“ไม่มาววว” วาเลนส่ายหน้ากับอกผมอย่างอ้อนๆ“แต่เสียงไปแล้วนะ” ผมพูดพร้อมกับกระตุกยิ้มให้กับท่าทางน่ารักๆ นี้“ง่วง” วาเลนเงยหน้าขึ้นมามองหน้าปรือแล้วก็ยกมือขึ้นมือโอบรอบคอผม“กลับมั้ย” ผมถามน้องเสียงนุ่มแล้วโอบกระชับเอวบางนั้นแน่นขึ้น จัดท่าให้เธอนั่งสบายๆ“จะนอน” วาเลนว่าแล้วก็ซุกหน้าเข้ากับอกผมอีกครั้ง“อีวาาาาา” เสียงเรียกที่ดังขึ้นนั้นทำให้ผมหันไปผม“อุ๊ย สวัสดีค่ะ” เพื่อนของวาเลนที่เดินมากับทิชา รุ่นน้องในคณะ ซึ่งก็น่

คอนโด M10.02 น.ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วแล้วพยายามจูนสมองให้เป็นปกติ พอหายเมาขี้ตาแล้วก็รู้สึกว่าหนักๆ ตรงช่วงเอวพรึบพอหันหลังมาดูแล้วก็เห็นว่าความรู้สึกหนักๆ นั่นเกิดจากการถูกกอดนั่นเองพี่แทนไท คนที่นอนอยู่ข้างๆ แล้วก็เป็นเจ้าของแขนนั่นทำให้ฉันเห็นเขาแล้วก็ตาโตทันทีฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง เพราะกลัวว่าจะกรี๊ดออกมาแล้วทำให้คนข้างๆ ตื่น จากนั้นก็พยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนนี้พอไล่เรียงเหตุการณ์แล้วฉันก็ต้องตาโตอีกครั้งชัดเลยภาพเมื่อคืนเข้ามาชัดเลยอีวาเลนภาพที่ฉันเดินไปนั่งตักเค้า ภาพที่ฉันและเขาจุ๊บกัน ไหนจะภาพที่ฉันชวนให้เขานอนด้วยแล้วกอดเขาแน่นอีกชัดทั้งภาพและเสียงงื้อออออออฉันพยายามตั้งสติแล้วแกะแขนพี่แทนออกจากตัว แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะยิ่งฉันแกะ เขาก็ยิ่งกอดฉันแน่นขึ้นนี่เขาแกล้งหลับป่ะเนี่ยฉันมองไปรอบๆ ห้องก็เห็นว่านี่เป็นห้องของเขาแน่นอน เพราะห้องฉันเป็นแค่อพาร์ทเม้นท์ธรรมดา ไม่ได้หรูแบบนี้ ฉะนั้นไม่ผิดแน่ เหตุการณ์ที่จำได้เมื่อคืนคือเรื่องจริง มึงไม่ได้ฝันไปวาเลนนนน“หน้าใสจนน่าอิจฉา” พอแกะมือพี่แทนออกไม่ได้ ฉันจึงได้แต่นอนนิ่งแล้วมองหน้าพี่แทนนิ่งๆ ฉันมองแล้วก็รู