جميع فصول : الفصل -الفصل 50

แกรก“วาเลน” เมื่อเปิดประตูเดินออกมา เพื่อนๆ ของฉันก็รีบตรงเข้ามาหาทันที“เป็นไงบ้างชะนี” ทิชาถามขึ้น“ก็โดนทัณฑ์บนไว้เฉยๆ”“เห้ออออ” พอได้ยินคำตอบของฉันแล้วเพื่อนของฉันก็ถอนหายใจออกมาทันที“ขอบคุณมากนะคะคุณปู่” ฉันยิ้มให้เพื่อนเล็กน้อยแล้วหันไปยกมือไหว้ขอบคุณปู่ของรรันที่มาเป็นธุระให้วันนี้ นี่ถ้าไม่มีคุณปู่ฉันก็ไม่รู้ว่าจะโดนสองแม่ลูกนั้นเล่นงานยังไงบ้าง นี่ขนาดว่ามีท่าทีเกรงใจคุณปู่ยังขนาดนี้ ถ้าไม่มีท่านฉันก็ไม่อยากจะคิดเลย“อื้ม ไม่เป็นไรลูก” คุณปู่ยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันอย่างเอ็นดู“ปู่หนูน่ารักที่สุดเลย” รรันรีบเข้ามากอดปู่ตัวเองแล้วเอ่ยชมทันที ส่วนจันทร์เจ้าก็เข้ามากอดซบท่านแล้วพูดอย่างชมเอาใจ“พี่แทน” ฉันส่ายหัวให้เพื่อนเล็กน้อยแล้วเดินมาหาพี่แทนที่ยืนมองฉันอยู่ สีหน้าพี่แทนดูโล่งใจมากๆ เลย เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ยกมือขึ้นมาลูบหัวฉันแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตารักใคร่“ตาแทน” แล้วเสียงเรียกที่ดังขึ้นทำให้ฉันและเขาหันไปมอง“ปู่ สวัสดีครับ คุณอา สวัสดีครับ” เมื่อเห็นว่าเป็นใครพี่แทนก็ยกมือขึ้นไหว้ทันทีว่าแต่ คุณอางั้นหรอ??“แฟนหรอแทน” ท่านคณะบดีของคณะฉันถามขึ้นแล้วมองมาที่ฉันพร้อมกับ

“พี่แทน” ฉันเดินไปหาพี่แทนที่ยืนรออยู่ตรงรถของเขาหลังจากที่เลิกกิจกรรมรับน้องในวันนี้แล้วซึ่งวันนี้พี่แทนไม่ได้เข้ากิจกรรม มีแค่เพื่อนของเขาที่เข้าไปคุมน้อง เขาจึงส่งข้อความมาบอกฉันว่ารอที่จอดรถที่เดิมของเมื่อเช้า“สวัสดีค่ะ” รรันและจันทร์เจ้าที่เดินมาพร้อมกับฉันยกมือไหว้เขาทันที“อื้ม เป็นไงบ้าง” พี่แทนพยักหน้ารับแล้วเอื้อมมือมาเอากระเป๋าของฉันไปถือแล้วเอ่ยถามฉันเสียงนุ่ม“เหนื่อย แต่วันนี้ได้คำใบ้พี่รหัสมาด้วย” ฉันบอกเขาเสียงอ่อน แล้วก็พูดถึงเรื่องพี่รหัสด้วย เพราะวันนี้พี่ๆ ให้คำใบ้ของพี่รหัสด้วย“ได้คำว่าอะไร”“Dark ค่ะ” ฉันพูดขึ้นแล้วทำหน้าหน่ายๆ เพราะคิดไม่ตกว่าจะเริ่มต้นหาพี่รหัสยังไงฉันได้คำว่า Darkรรันได้คำว่า อำนาจส่วนจันทร์เจ้าได้คำว่า หล่อ แต่ไม่สุดซึ่งแต่ล่ะคำที่ได้มาคือน่าปวดหัวกันทั้งนั้น อยากจะถามจริงๆ ว่าคิดกันได้ยังไงคำใบ้แบบนี้“หื้มมมม” พอฉันพูดจบพี่แทนก็ขมวดคิ้วให้กับคำใบ้ฉันเล็กน้อย“พี่แทนรู้มั้ยว่าใคร” ฉันจึงรีบถามเขาทันที เผื่อว่าเขาจะรู้ ขอลักไก่หน่อยล่ะกัน“ใครเค้าจะบอกกัน”“อะไรอ่ะ พูดอย่างงี้แสดงว่ารู้” ฉันทำหน้ามุ่ยอย่างขัดใจที่พี่แทนรู้แต่ไม่ยอมบอกฉ

2 อาทิตย์ต่อมา“พี่แทน” ฉันเดินออกมาจากห้องนอนในชุดนักศึกษาเรียบร้อยก็เจอกับพี่แทนที่นั่งรออยู่ที่โซฟาในชุดนักศึกษาเช่นกัน“หื้ม”“วันเสาร์นี้พี่ฟอร์จชวนหนูไปเลี้ยงสายนะ” ฉันเอ่ยบอกเขาไปหลังจากที่ตะกี้พึ่งวางโทรศัพท์จากพี่รหัสตัวเองใช่แล้ว พี่รหัสฉันคือพี่ฟอร์จนั่นเอง ซึ่งตอนนี้ก็ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้วหลังจากวันนั้นที่ฉันได้คำใบ้พี่รหัส แต่ที่ไม่ได้เล่าเพราะมันไม่ได้สำคัญอะไร อีกทั้งกิจกรรมรับน้องก็ใกล้จะจบแล้วค่ะ ประมาณอาทิตย์หน้านี่เอง แต่ปีนี้คณะฉันไม่ลงรับน้องรวมนะคะ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ก็ดีแล้วค่ะ ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน คนเยอะแล้วน่ารำคาญจะตาย แถมฉันก็ยังไม่รับประกันว่าจะไม่มีเรื่อง สงสัยคณบดีที่เป็นคุณอาของพี่แทนกลัวฉันไปมีเรื่องกับคณะอื่นมั้ง ถึงได้ไม่ลงรับน้องรวม ฮ่าๆๆส่วนสายรหัสของฉันก็มีพี่ฟอร์จที่เป็นพี่รหัส พี่ดาร์คเป็นลุงรหัส ใช่ค่ะ ฉันได้พี่ว๊ากสุดโหดแสนนิ่งเป็นลุงรหัส และพี่กานต์ รุ่นพี่ปี 4 เป็นยายรหัส จะบอกว่าสายฉันนี่หน้าตาดีกันทุกคนเลยนะ แต่ก็น่าเศร้าตรงที่ฉันไม่มีทวดรหัสค่ะ เพราะพี่รหัสของพี่กานต์ซิ่วไปตั้งนานแล้ว ทำให้เหลือกันแค่นี้“ที่ไหน” พี่แทนขมวดคิ้วถามฉ

“หวัดดีจ๊ะน้องวาเลน” วิเวียนมองหน้าแล้วยิ้มให้ฉันแบบปลอมๆ ส่วนเพื่อนของเธอก็มองมาที่ฉันนิ่งๆ“ค่ะ ไม่เจอกันนานเลยนะคะ” ฉันเองก็ฉีกยิ้มปลอมๆ ให้เธอไปไม่ต่างกัน“มากับใครหรอจ๊ะ ทำไมพี่ไม่เห็นแทนมาด้วยล่ะ”“มากับใครก็คงไม่จำเป็นต้องรายงานมั้งคะ” ฉันตอบไปแล้วทำหน้าเอือม“อุ๊ย ที่ไม่บอกนี่สงสัยแทนไม่มาด้วย โดนเขี่ยทิ้งแล้วมั้งแก” แล้วเพื่อนที่มากับวิเวียนก็พูดขึ้นแล้วหันไปยิ้มให้วิเวียน“อุ๊บส์ ก็คงจะเป็นอย่างนั้นสินะ แต่ก็อย่างว่าแหละ แทนไม่เคยควงใครนาน พอได้กินแล้วก็ทิ้ง” ส่วนยัยวิเวียนก็หันไปหัวเราะคิกคักกับเพื่อนแล้วมองมาที่ฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียดๆ“เก็บปากไว้แดกข้าวเถอะวิเวียน” เป็นพี่ฟอร์จที่พูดขึ้นอย่างไม่พอใจ ส่วนฉันน่ะหรอ ตอนนี้รู้สึกคันไม้คันมือเต็มทีล่ะ“ปกป้องน้องรหัสหรอฟอร์จ แต่ถ้าเธอรักน้องเธอจริงก็น่าเตือนเรื่องแทนบ้างนะ น้องเธอจะได้ไม่หวังสูง”“หึ เก็บคำนี้ไว้เตือนตัวเองเถอะค่ะ ถามหาพี่แทนหรอคะ นู้นค่ะ ชั้นสอง อยากขึ้นไปทักทายก็ได้นะคะ” ฉันเค้นหัวเราะแล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงยียวน“แล้วอีกอย่าง ฉันกับพี่แทน รักกันดีค่ะ” จากนั้นก็พูดขึ้นนิ่งๆ พร้อมมองวิเวียนตั้งแต่

พอพี่แทนได้ยินอย่างนั้นก็หันไปหาไอ้นั้นทันที“จับนิดจับหน่อยจะเป็นไรว่ะ” ไอ้บ้านั่นทำหน้าเลิ่กลั่กแล้วพูดขึ้นแต่คำพูดนั้นมันทำให้ฉันอยากจะลองต่อยกับผู้ชายสักครั้ง“แล้วทำไมมึงไม่ไปจับก้นแม่มึงที่บ้านล่ะ”ตุ๊บกรี๊ดดดดดดดดดดดดแต่ก็ไม่ต้องถึงมือฉันหรอกค่ะ เป็นพี่แทนที่พูดขึ้นอย่างโมโหแล้วก็ปล่อยมือออกจากฉัน จากนั้นเขาก็เข้าไปกระชากคอไอ้นั่นแล้วปล่อยหมัดใส่หน้ามันทันทีผู้คนรอบข้างต่างกรี๊ดขึ้นอย่างตกใจ ส่วนไอ้นั่นก็เซล้มลง ฉันไม่เห็นหน้าพี่แทนตอนนี้เพราะเขาหันหลังให้ฉันอยู่“เห้ย ทำอะไรเพื่อนกูว่ะ” เพื่อนไอ้นั่นพอเห็นอย่างนั้นก็เดินเข้ามาหาพี่แทนอย่างเอาเรื่องทันทีพลั๊วแต่ยังไม่ทันที่มันจะได้ทำอะไร พี่แทนก็ปล่อยหมัดใส่หน้ามันไปอีกคน“เพื่อนกันทำไมมึงไม่หัดสอนเพื่อนบ้าง ว่าอย่ามาทำตัวเป็นสวะ” พี่แทนพูดขึ้นเสียงเหี้ยม ตอนนี้ทั้งผับได้ปิดเพลงแล้วทำให้ทุกคนน่าจะได้ยินเสียงของเขา ฉันไม่ได้มองหน้าพี่แทนก็รู้ว่าตอนนี้เขาโมโหแค่ไหน“มากไปแล้วนะเว้ย” ไอ้โรคจิตนั่นลุกขึ้นตามแรงพยุงของเพื่อนแล้วพูดขึ้นนั่นทำให้พี่แทนรีบตรงปรี่เข้าไปหามันอีกครั้งพลั๊ว“มากไปหรอ มานี่ มึงมานี่” พี่แทนปล่อยหมัด