บททั้งหมดของ หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง: บทที่ 21 - บทที่ 30

38

เอาแต่ใจ NC ตอนต้น

ยามนี้ในห้องพักผ่อนส่วนตัวห้องหนึ่ง บนเรือขนาดกลางของนายท่านแห่งเกาะราชันย์ มีชายหญิงกำลังกอดรัดพัวพันกันอย่างหนักเพราะห่างกันนานหลายวัน ทั้งออกลาดตระเวนในทะเล ทั้งออกเรือไปเยือนเกาะที่ท่านตาพักพิง บุรุษผู้โหยหากายนุ่มนิ่มจึงไม่ออมมือเลยสักนิดเรือลำนี้เจ้าของอนุญาตให้องครักษ์เงา ตามมาช่วยกันขับเรือเพียงสิบคน ที่เหลือให้กลับไปกับเรือใหญ่ของท่านตาปิแอร์ท่านตาปิแอร์รับหน้าที่คุมตัวสตรีไม่กลัวตาย เพื่อนำไปขังไว้ในคุกบนเกาะราชันย์ รอเวลาให้องครักษ์พาตัวไปส่งยังเมืองหลวงนักโทษถูกส่งตัวไปคุมขัง พร้อมกับจดหมายแนบฉบับหนึ่ง ซึ่งนายท่านกำชับให้ส่งมอบถึงมือคนผู้นั้น‘จำคุกลู่เจิ้งหนิงตลอดชีวิต ข้อหาพยายามสังหารพระชายาของจวิ้นอ๋องซ่งซื่อไป๋ เสนาบดีฝ่ายซ้ายลู่เจิ้งหานคิดทำการใหญ่ร่วมมือกับบุตรสาว หากฝ่าบาทไม่ปลดและลงโทษให้เหมาะสม จวิ้นอ๋องจะกลับไปจัดการด้วยตนเอง’นายท่านแห่งเกาะราชันย์ ไม่จำเป็นต้องเดินทางไปจัดการมดปลวกเหล่านั้นด้วยตนเอง เพราะไม่คุ้มค่ากับการต้องห่างจากคนรักเลยแม้แต่น้อยส่วนสตรีตัวร้ายอีกคน เขากำลังรอคอยเวลาอันเหมาะสม เวลาที่โอรสของนางใกล้ได้ขึ้นตำแหน่งสูงสุดเขาไม่อยากเป็นจัก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

เอาแต่ใจNC ตอนปลาย

น้ำตาคนถูกจ้วงลำคอซึมไหล แต่คนมองหาได้ใส่ใจ บางจังหวะเจ้าของโพรงปากคล้ายจะสำรอกออกมา แท่งหยกเจ้าปัญหาค่อยยอมปรานีถอนออก แต่กลับเข้าไปใหม่ในชั่วพริบตาคนงามถูกจ้วงลำคอตาเหลือกลอย เกิดเสียงดังกระทบของเหลวในคอ เสียงที่เกิดขึ้นยิ่งโหมแรงกำหนัดแห่งบุรุษอ้อก! อ้อก!อ๋องเถื่อนที่หลายคนแอบตั้งฉายา ยามนี้ช่างดิบเถื่อนและเร่าร้อนยิ่งนัก!“อมเข้าไปหรูเอ่อร์ รับสามีเจ้าให้ได้ อ่า…ดียิ่งนัก ดีกว่ามือข้าหลายเท่า”เอวสอบขยับโยกเข้าหาโพรงปากจนพอใจ หลิวชิงหรูผู้รับหน้าที่สำคัญ หน้าแดงก่ำเกือบไม่รอดชีวิตจะคายออกก็ไม่ได้ เพราะคับแน่นเต็มปาก ทำได้แค่ประคองแท่งร้อน ให้กดลงลึกตามใจคนโยกเอวซ่งซื่อไป๋ไม่ยอมให้ตนเองไปถึงจุดแตกพร่า เพราะอยากสนุกไปนาน ๆ อีกอย่างเขาอยากมอบน้ำรักครั้งแรก ให้ฝังลึกลงในกายคนรักมากกว่าหลังจากนั้นค่อยปล่อยลงลำคอก็ยังไม่สาย!แท่งร้อนในโพรงปากถูกดึงออกเพื่อพักยก เนื่องจากคนอยากรู้อยากเห็น อยากสำรวจในจุดที่ตนถวิลหามานานกายอวบอิ่มถูกดันให้แผ่นหลังชิดผนังห้องพัก สองขาถูกยกคร่อมศีรษะคนผมหยกศก ขาข้างขวาถูกข้อมือแข็งแรงข้างถนัด ยกขึ้นเหนือใบหน้าหล่อเหลา ซึ่งยามนี้แหงนเงยขึ้นจ้องมองกลีบบ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

ติดค้างในใจ ตอนต้น

นายท่านสุดแสนเอาแต่ใจ คอยประคบประหงมคู่หมั้นสาวจนหายจากอาการป่วยไข้ ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ค่อยพาไปส่งยังเรือนท้ายเกาะตามที่คนหายป่วยร้องขอตาเผยหยวนกับยายลี่ชิงไม่ได้พูดการใดให้มากความ ทำเพียงหาอาหารอ่อนย่อยง่าย ให้หลานสาวรับประทานจนกว่าจะกลับมาเป็นปกติใบหน้าของผู้เป็นยายแย้มยิ้มอิ่มเอิบมีความสุข เพราะว่าที่หลานเขยคนโปรด กระซิบแจ้งวันจัดงานแต่งงานในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้านายท่านกล่าวว่า หากช้าไปกว่านี้ประเดี๋ยวเจ้าก้อนแป้งมานอนรอคอยเสียก่อน…ณ ตำหนักหยางอ๋องซ่งหยางจวินพระชายารองหลีลี่อิน รู้สึกผิดสังเกตที่นางสนมในตำหนัก ไม่มายกน้ำชายามเช้าตามธรรมเนียม วันนี้ก็ครบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่สนมลู่หายหน้าไปเพราะโดยปกติต่อให้ไม่ชอบหน้ากัน แต่สตรีผู้นั้นกลับยอมกระทำตามธรรมเนียมไม่มีขาดตกบกพร่องคนช่างสังเกตเลยนึกเป็นห่วงอยู่ไม่น้อย จึงถือโอกาสขอพบหน้าสวามี โดยมีข้ออ้างสักหน่อย“เสด็จพี่เพคะ หม่อมฉันชงชาสูตรใหม่มาให้เพคะ”น้ำเสียงเกรงใจเอ่ยขึ้น ขณะนำกาน้ำชาเลิศรส วางลงตรงหน้าเจ้าของตำหนัก ซึ่งยามนี้กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องหนังสือ“ข้าไม่ได้สั่ง เอาเข้ามาทำไม”เสียงแข็งโต้กลับทันที เพราะไร้ใจหรือ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

ติดค้างในใจ ตอนปลาย

“กักบริเวณฮงเฮาหนึ่งปี ห้ามพบปะกับคนนอกตำหนักอย่างเด็ดขาด อนุโลมให้แค่โอรสและธิดาในอุทรเข้าพบได้”“พ่ะย่ะค่ะ”ขันทีข้างกายฮ่องเต้ รีบไปแจ้งเหล่าองครักษ์ให้จัดการตามพระดำรัสเรื่องราวในวังหลังจึงสงบลงไปนานเป็นปี เมื่อพ้นโทษจากพระสวามีฮงเฮาผู้ไม่ยอมแพ้ จึงเริ่มแผนการทำลายอีกครั้ง และครั้งนี้นางจะไม่ยอมพลาดอย่างเด็ดขาดยามนี้ในตำหนักหยางอ๋องซ่งหยางจวิน มีสตรีงามถูกแต่งเข้าตำหนักในฐานะนางสนมคนใหม่ ซึ่งแต่เดิมมีอยู่ก่อนแล้วถึงสองคนหลังจากลู่เจิ้งหนิงถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต หยางอ๋องก็หาสตรีเข้าตำหนักอยู่เรื่อยไม่เคยขาดผู้ใดทำผิดกฎหรือไม่ถูกใจเขาก็ขับไสไล่ส่ง ไร้ความรักความเมตตา สตรีในตำหนักทำงานขายเรือนร่าง เพื่อแลกกับตำลึงรายเดือนเท่านั้นส่วนนางสนมคนใหม่ หยางอ๋องไปพบเข้าตอนออกว่าราชการยังต่างเมือง บุตรีคนรองของท่านเจ้าเมือง คือสตรีงามอายุ 18 ปีรูปร่างของนางบอบบางตามวัยสาว ส่วนโค้งเว้ายังไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ เพราะเจ้าตัวชื่นชอบให้รูปร่างผอมบางราวกิ่งหลิวซ่งหยางจวินถูกใจในใบหน้างดงาม อีกทั้งกิริยามารยาทเรียบร้อยอ่อนหวาน พูดจารู้ความฉลาดพูด จึงพากลับมาเมืองหลวงด้วยกันเขามอบตำแหน่งนางสน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

หาเรื่องใส่ตัว ตอนต้น

แผนการเดินทางไปเยือนตระกูลหลิวบนแผ่นดินใหญ่ ถูกกำหนดขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า เพื่อรอให้นายท่านเจ้าของเกาะสะสางงานด้านการลาดตระเวนให้ปลอดภัยเสียก่อนหลิวชิงหรูอยากพาบุตรชายวัยสองปีกว่า ๆ ลงเรือขึ้นฝั่งไปด้วยกัน เพราะนานนับสองเดือนกว่าจะกลับคืนถิ่นฐาน การเดินทางไม่นานก็จริงแต่ธุระบนฝั่งมีหลายเรื่องต้องสะสาง ทั้งเรื่องของนางและสามีต้องจัดการให้เสร็จสิ้นในครั้งนี้มารดาผู้เลี้ยงดูบุตรชายชิดใกล้มาแต่แรกเกิด อยากสูดดมแก้มอ้วนหอมกรุ่นทุกวันไม่อยากแยกจาก แต่ท่านปู่ปิแอร์ไม่เห็นด้วย อีกทั้งท่านตาเผยหยวนกับท่านยายลี่ชิง ก็ไม่เห็นด้วยเช่นกันเหล่าสูงวัยรับอาสาดูแลเด็กชายเอง รอบกายมีองครักษ์เงาเกินครึ่งร้อยคอยดูแลไม่ห่าง ส่วนคนของท่านตาปิแอร์ จะขับเรือใหญ่ขนาบข้าง เพื่ออารักขานายท่านกับนายหญิง จนกว่าจะขึ้นฝั่งอย่างปลอดภัยเมื่อถึงกำหนดการเดินทาง สองสามีภรรยาออกเดินทางกันเพียงสองคน ไม่มีบุตรชายแก้มกลมข้างกาย มีองครักษ์เงาติดตามไปด้วยสิบคน และอีกหนึ่งคนคือสาวใช้ข้างกายนายหญิงผู้ช่วยจางเหลียงไม่ได้ติดตามมาด้วย นายท่านให้อยู่ดูแลความสงบในจวน อีกอย่างเด็กชายซ่งจื่อชวน ติดท่านอาจางเหลียงกว่าคนอื่น ๆ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

หาเรื่องใส่ตัว ตอนปลาย

หลิวชิงหรูหันไปจ้องมองพี่สาว กับสตรีอีกสองคนซึ่งคล้ายว่าจะออกเรือนกันแล้วทั้งนั้น สังเกตได้จากทรงผมเกล้ารวบไม่ต่างจากตนสายตาคนหวนคืนว่างเปล่าไร้เยื่อใย ไม่มีความยินดียินร้ายหรือตื่นตระหนกแต่อย่างใด ที่ได้พบเจอคนในตระกูลเดียวกัน“แต่หยางอ๋องประกาศตามหาเจ้ามานานถึงห้าปี ทุกคนในเมืองหลวงเข้าใจว่าเจ้าตายไปแล้ว”“ข้าตกทะเลคือเรื่องจริง แต่รอดชีวิต”“รอดชีวิตแต่ไม่คิดกลับจวน ช่างอกตัญญูโดยแท้ เจ้าไม่รู้เลยหรือว่าข้าต้องแต่งงานกับบัณฑิตยากจน เพราะท่านพ่อถูกริบตำแหน่งคืน”“พี่สาวแต่งกับใครแล้วเกี่ยวอันใดกับข้า เรื่องของพวกท่านล้วนก่อขึ้นมาเอง เหตุใดข้าจึงถูกเรียกว่าอกตัญญู ทั้ง ๆ ที่จวนตระกูลหลิวเป็นบิดาข้าหาตำลึงมาต่อเติม จนมีขนาดใหญ่โตอย่างทุกวันนี้”เป็นครั้งแรกที่หลิวชิงหรูกล้ากล่าวเช่นนี้กับพี่สาว เพราะนางรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว!“นี่เจ้า คิดทวงบุญคุณหรือ อย่าลืมว่าท่านพ่อท่านแม่ข้าเลี้ยงดูเจ้ามานานหลายปี”“เลี้ยงดูให้กินนอนในห้องเก็บของทรุดโทรมนั่นหรือ นำข้าไปปล่อยในอารามอาจจะดีกว่าเสียอีก”รอยยิ้มเย้ยหยันตรงมุมปาก ส่งมอบให้คนที่กล้าทวงบุญคุณจากนาง ทั้ง ๆ ที่แย่งชิงทุกอย่างไปโดยไม่รู้ผ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

หน้าที่ที่ไม่ขอรับ ตอนต้น

จบเรื่องวุ่นวายในร้านขายเครื่องประดับ ซ่งซื่อไป๋จึงพาหลิวชิงหรูกลับไปพักในตำหนักจวิ้นอ๋อง ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตำหนักของหยางอ๋องซ่งหยางจวิน ไม่มีเหตุผลต้องหลบซ่อนตัวอีกต่อไปพวกเขามาเยือนในครั้งนี้ เพื่อประกาศให้รู้กันว่าหลิวชิงหรูยังมีชีวิตอยู่ อีกทั้งยังอยู่ในตำแหน่งที่ไม่มีผู้ใดอาจเอื้อม ต่อให้คนผู้นั้นจะเป็นมารดาของแผ่นดินก็ตาม“แน่ใจหรือว่าอยากเข้าพักที่ตำหนัก”เสียงทุ้มเอ่ยถามฮูหยินแสนรัก นางว่าอย่างไรเขาว่าตามกัน ตามใจให้เคยตัวกันไปเลย“แน่ใจเพคะ ท่านอ๋อง”“พูดจาน่าโดน…”คนเถื่อนไม่ใช่แค่พูดเย้า เขายังจับอุ้งมือให้กอบกุมตรงจุด เพราะอยู่ในรถม้าส่วนตัว จึงกระทำทุกเรื่องที่ตนคิด“พอเลยเจ้าค่ะ”“หึ หึ”“ท่านพี่มียศจวิ้นอ๋อง สมควรเข้าพักในตำหนักอย่างสมเกียรติ ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อนตัวหรือพักตามโรงเตี๊ยม”“ข้าแค่ไม่ชอบให้คนมาคำนับ แต่พอเจ้ากลับมาด้วย ข้าก็ตั้งใจมาพักที่ตำหนักหลังนี้ วันรุ่งขึ้นจะพาเจ้าเข้าพบเสด็จพ่อตามธรรมเนียมด้วย”“ยินดีเจ้าค่ะ หวังว่าฝ่าบาทจะไม่รังเกียจสะใภ้ไร้ยศศักดิ์”“ไม่หรอกต่อให้เป็นสวามีที่แย่ไปหน่อย แต่คนผู้นั้นเป็นบิดาที่ดีไม่น้อย”เห็นทุกการกระทำมานานหลายปี ซ่ง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

หน้าที่ที่ไม่ขอรับ ตอนปลาย

หลังกลับจากเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้ ซึ่งผ่านพ้นไปด้วยดีอย่างไม่น่าเชื่อ หลิวชิงหรูจึงขอพักผ่อนในตำหนักสักสองวัน จากนั้นค่อยออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกแน่นอนว่าจวนตระกูลหลิว นางต้องไปเยือนในอีกไม่ช้า แค่รอคอยให้สามีจัดเตรียมการให้พร้อมเสียก่อน คนผิดก็ว่าไปตามผิด คนไม่ผิดก็ให้ใช้ชีวิตต่อไปให้ดีจวนหลังนั้นนางตั้งใจยกให้พี่ชาย เขาไม่เคยรังแกแต่ก็ไม่ได้ช่วยเหลือ ถึงอย่างไรตระกูลหลิวยังต้องดำเนินต่อไป นางผู้เป็นลูกหลานย่อมไม่ปล่อยให้จบสิ้นทางด้านสามีผู้มีธุระให้สะสางมากมาย ไม่ได้หยุดนอนพักผ่อนด้วยกัน ซ่งซื่อไป๋ออกไปข้างนอกตำหนักทุกวัน ช่วงก่อนหัวค่ำค่อยกลับมารับประทานมื้อเย็นร่วมกับภรรยาสองวันต่อมาวันนี้ครบกำหนดออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอกตำหนัก หลิวชิงหรูนึกอยากออกไปหาซื้อของใช้หลายอย่าง ซึ่งหายากบนเกาะราชันย์อาทิเช่น สมุนไพรดูแลผิวพรรณต่าง ๆ คนขยันยังไม่มีแผนทำเครื่องประทินผิวขายทั้ง ๆ ที่มีตำลึงลงทุนมากมายเพราะการเลี้ยงดูบุตร และดูแลสามีตัวโตด้วยตนเอง พร้อมกับช่วยดูแลเรื่องรสชาติของเหลาอาหารจานปลา ก็ทำให้เหนื่อยล้าและกินพลังชีวิตมากเกินพอตำลึงมีมากมายในคลังสมบัติ ขอเหลือแรงไว้ใช้จ่ายสักหน่อย
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

พบเจอกันอีกครั้ง ตอนต้น

รอคอยที่โรงน้ำชาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ซ่งซื่อไป๋ก็รีบมาหาภรรยาตามที่องครักษ์ไปแจ้งเรื่องใบหน้าหล่อเหลาขมวดเกร็งเข็งเครียด ไม่คิดว่าวันที่ต้องพบปะกับน้องชายต่างมารดา จะดำเนินมาถึงรวดเร็วเพียงนี้“ท่านพี่ จำเป็นแล้วเจ้าค่ะ ข้าไม่อยากถูกสตรีผู้นั้นรังแกอีก พบวันนี้เพื่อสะสางทั้งข้า ท่าน และหยางอ๋องจะได้ไม่ต้องติดค้างกันอีก”ความผิดของบุรุษผู้นั้นคือโลเลหลายใจ อย่างอื่นล้วนแล้วแต่เป็นความผิดของอีกคน หากไม่สะสางให้จบสิ้นไป นางย่อมรู้สึกติดค้างไม่ต่างกัน“ข้าเข้าใจและเห็นด้วย ข้าแค่หวงเจ้า จากที่ให้คนสืบดูหยางจวินยังปักใจต่อเจ้าไม่เสื่อมคลาย”น้ำเสียงเศร้าซึมทำคนฟังใจหาย วงแขนเล็กจึงเข้ากอดรัดต้นแขนแน่นตึง ด้วยท่าทีออดอ้อนคุ้นเคย“ข้ารักท่านพี่คนเดียวนะเจ้าคะ”“ลองไม่รัก ข้าจะเร่งทำรักให้จมเตียงไปเลย”“คนบ้า”“บ้าเพราะรักเมีย”จมูกโด่งกดลงศีรษะทุย กลิ่นหอมของน้ำหมักทำความสะอาดผมสตรี ช่วยผ่อนคลายอารมณ์ตึงเครียดได้เป็นอย่างดี“กินมื้อกลางวันมาหรือยังเจ้าคะ ข้าสั่งอาหารมาเผื่อท่านพี่ด้วย”ในโรงน้ำชาแห่งนี้ มีอาหารง่าย ๆ ไว้คอยบริการลูกค้า เลยไม่จำเป็นต้องออกไปเหลาอาหารให้เสียเวลา“กำลังหิวพอดี ฮ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม

พบเจอกันอีกครั้ง ตอนปลาย

“ท่านอ๋อง หากเรารักกันด้วยใจจริง วันนั้นพระองค์คงไม่เลือกลู่เจิ้งหนิงหรอกเพคะ”“ข้า ข้า”คำกล่าวนี้เขาพยายามหาคำตอบอยู่นาน ว่าเหตุใดวันเกิดเรื่องจึงเลือกอีกคนคำตอบที่ได้คือสิ่งที่เขารักมากกว่าสตรีคืออำนาจทว่าหลังจากนั้นทุกอย่างได้เปลี่ยนไปทั้งหมด ขอแค่หลิวชิงหรูกลับสู่อ้อมกอด ต่อให้ต้องกลับไปเป็นเพียงองค์ชายปลายแถว เขาก็น้อมรับแต่โดยดี“เราสองคนเดินคนละเส้นทางแล้วเพคะ หม่อมฉันตกลงไปในทะเล ได้พบกับตายายในสายเลือด และได้พบรักที่แท้จริงกับนายท่านแห่งเกาะราชันย์”“เหตุใดเจ้าจึงไม่ส่งข่าวบอกข้าบ้างว่ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าช่างใจร้ายยิ่งนัก เจ้าไม่รู้เลยหรือว่าคนที่เห็นเจ้าตกลงไป มันเจ็บปวดแทบขาดใจตาย”ใบหน้าคมคายจ้องมองสตรีที่เขาคำนึงหาทุกคืนวัน น้ำเสียงอ่อนล้าอ่อนแรงลงเรื่อย ๆ หลิวชิงหรูแต่งงานแล้วจริง ๆ“ยอมรับว่าตอนนั้นหม่อมฉันเสียใจมากเพคะ แต่ผ่านไปสักพักจึงปล่อยวาง เลยอยากใช้ชีวิตอย่างสงบกับท่านตาท่านยาย เพื่อหวังเยียวยาหัวใจที่แตกสลาย”“เจ้าเลยเลือกหายสาบสูญ ปล่อยให้ข้าจมกับความทุกข์เพื่อลงโทษข้า”น้ำตาที่เพิ่งหยุดไหล ใกล้จะหลั่งรินออกมาอีกครั้งเต็มทีน้ำเสียงสั่นพร่าย้ำถามให้แน่ชัด ถ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-06
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status