MasukShare
ติดค้างในใจ ตอนต้น
Terakhir Diperbarui:
2026-03-06 20:01:25
Bab terbaru
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง ตอนพิเศษ 2 ข้าไม่ใช่แม่หมู
หลังจากคลอดบุตรชายคนที่สามออกมาอย่างปลอดภัย เมื่อเด็กน้อยอายุครบหกเดือน สามีตัวดีของหลิวชิงหรู ก็ไม่ยอมปล่อยให้ค่ำคืนมืดมิดของเขา อยู่อย่างโดดเดี่ยวเดียวดายอีกต่อไปก่อนคลอดหนึ่งเดือนและหลังคลอดอีกสามเดือน ซ่งซื่อไป๋ถูกหมอเหอสั่งห้ามไม่ให้ใกล้ชิดภรรยา อีกทั้งยังมีคุณยายลี่ชิงเป็นผู้ช่วยขัดขวางอย่างดีเยี่ยมกว่าใครตามติดมาด้วยเจ้าหัวผักกาดสองหัวทั้งชายและหญิง ทุกคนร่วมมือกันอย่างเคร่งครัด ยากเกินจะต้านทานไหวเหล่าบุรุษสูงวัยเลยเชื้อเชิญให้บุรุษรูปงาม เข้าร่วมสมาคมน้ำชายามเช้า เพื่อดับอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่าน ให้ผ่านพ้นไปในแต่ละวันหลากหลายคำแนะนำของผู้มากประสบการณ์ ทำให้ดวงตาคู่คมกลับมาเปล่งประกายอีกครั้งสมาคมน้ำชายามเช้ามีประโยชน์กว่าที่คิด เขาเลยกลายเป็นผู้อุปถัมภ์สมาคมเต็มตัว หากยายลี่ชิงมาจัดการสมาชิกคนหนึ่งในสมาคม เขาจะช่วยออกรับแทนทันทีหลังจากได้รับคำแนะนำ ในบางค่ำคืนเขาจึงสมหวังดังใจ ต่อให้ไม่สุดทางอย่างที่เคยเป็น ทว่าเพียงเท่านี้ก็ดีกว่าไม่ได้อะไรเลยก่อนรุ่งสางเขาต้องรีบหลบออกไป ก่อนที่เด็กจิ๋วทั้งสองคนจะกลับมาพิทักษ์มารดาแต่เช้ามืดแม้แต่องครักษ์เงาทั้งหลาย ยังต้องเบือนหน้าหน
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง ตอนพิเศษ 1 เด็กหญิงผู้มาพร้อมเสียงของความสุข
ห้าปีต่อมาตลอดระยะเวลาห้าปีมานี้ เกาะราชันย์ยังคงไว้ซึ่งความสงบสุข ไม่ได้ปล่อยให้คนนอกเข้าออกตามใจ เคยเข้มงวดเรื่องคนเข้าออกอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นเรื่อยมาโดยเฉพาะสตรีอายุน้อยกว่าสี่สิบปี ยังคงถูกจับตามองมากเป็นพิเศษ สิ่งใดขวางหูขวางตานายหญิงของเกาะ เหล่าองครักษ์พร้อมกับผู้คุ้มกันหลายร้อยชีวิต ไม่ยอมปล่อยให้เล็ดลอดสายตาอย่างแน่นอนทุกชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข ชาวบ้านริมทะเลยังคงไว้ซึ่งอาชีพออกเรือหาปลาคนที่ชอบทำอาหารและอยากได้ตำลึงมาเลี้ยงดูครอบครัว ก็เข้าไปเป็นลูกจ้างในเหลาอาหารจานปลาของนายหญิงเหลาอาหารจานปลา มีป้าจี้เผยคนเดิมคอยดูแลเรื่องรสชาติอาหาร ทว่าบางครั้งนายหญิงหลิวชิงหรู ก็แอบไปทดสอบรสชาติอาหาร โดยไม่ได้บอกกล่าวกันล่วงหน้าแน่นอนว่ารสชาติอาหารทุกจานล้วนผ่านฉลุย ทั้งรสชาติและความสดสะอาดของวัตถุดิบ ยังคงอยู่ในมาตรฐานสูงลิ่วยากจะเลียนแบบส่วนเรื่องรับสมัครคัดกรองลูกจ้างประจำเหลาอาหาร เป็นหน้าที่ขององครักษ์ผู้คุ้มกันนายท่านกับนายหญิงเข้มงวดยิ่งกว่าการเข้ามาในเกาะราชันย์ ก็การรับสมัครลูกจ้างในเหลาอาหารจานปลา...ตาเผยหยวนยังชอบออกเรือหาปลาดังเดิม เพิ่มเติมคือมีนายท่านปิแอร์
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง ชาวเกาะราชันย์ ตอนปลาย (จบบริบูรณ์)
ช่วงค่ำมาเยือน หมอมากฝีมือประจำเกาะราชันย์ ก็ได้เดินทางมาตรวจอาการของนายหญิงถึงจวนนายท่านของเกาะ“ท่านพี่ ข้าจำได้ว่าท่านป่วยอาเจียนทุกเช้า เหตุใดจึงให้หมอเหอมาตรวจอาการข้าเล่าเจ้าคะ”หลิวชิงหรูเอ่ยถามสามี ขณะที่หมอเหอกำลังตรวจจับชีพจรตรงข้อมือ นางสบายดีทุกอย่างไม่จำเป็นต้องรักษา“ตรวจนายหญิงถูกต้องแล้วขอรับ”“หา ข้าป่วยหรือเจ้าคะ แต่ข้ารู้สึกปกติดีทุกอย่าง”“นายหญิงมีชีพจรมงคล น่าจะสักแปดสัปดาห์แล้ว ยังไม่รู้เพศของเด็ก ต้องรออีกแปดสัปดาห์ ถึงจะรู้แน่ชัดว่าชายหรือหญิง”ท่านหมออธิบายให้มารดาของเด็กรับรู้ ส่วนผู้เป็นบิดายามนี้เดินเข้ามาสวมกอดฮูหยินแสนรักเข้าแนบอก“หรูเอ๋อร์เจ้าท้องลูกของเราอีกแล้ว ข้าดีใจมาก”“ข้าก็ดีใจเจ้าค่ะ อยากให้อาจื่อมีน้อง”“ข้าอาเจียนแทนเจ้าแน่ ๆ”“แสดงว่าท่านพี่แพ้ท้องแทนข้าแน่เลย เห็นตื่นมาอาเจียนทุกเช้า หน้าตาก็ซีดเซียว”“น่าจะใช่ เดี๋ยวให้หมอเหอตรวจอาการไปด้วยเลย”เย็นวันนั้นจวนหลังใหญ่ของนายท่านแห่งเกาะราชันย์ เต็มไปด้วยบรรยากาศของความสุข เหล่าบุรุษสูงวัยทั้งสามคน รีบนำสุราออกมาเปิดดื่มเฉลิมฉลองร่วมกัน“ท่านพ่อตา ข้าขอโทษนะขอรับ ฮือ ฮือ ข้าคิดถึง เสี่ยวหลิง
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง ชาวเกาะราชันย์ ตอนต้น (จบบริบูรณ์)
บริเวณเทียบท่าเรือยามนี้มีทั้งคนยินดีและคนไม่ยินดี คนยินดีคือผู้ได้หนีงานบ้านเมือง และออกท่องเที่ยวก่อนเวลาอันสมควร ส่วนคนไม่ยินดีคือผู้ที่จำเป็นต้องเข้าไปสะสางงานแทน“ท่านพ่อ ห้ามอยู่นานนะขอรับ ไม่มีท่านพวกขุนนางเฒ่าเหล่านั้นรุมทึ้งข้าแย่”ยามอยู่ตามลำพังกับบิดา ซ่งหยางจวินก็เรียกบิดาเช่นเดียวกับพี่ชาย ต่อหน้าคนอื่นค่อยเรียกตามพระยศ“เจ้าจัดการได้ พ่อรู้”“พออยากไปเที่ยว เลยมอบความเชื่อใจให้ข้าเต็มเปี่ยม”“จัดการตามสมควร พ่อแก่มากแล้วให้สู้รบกับคนพวกนั้นเห็นทีจะไม่ไหว เจ้าอายุ 27 ปี ฝีปากกำลังดี จัดการได้เต็มกำลัง”“ข้าจะมีโอกาสได้ไปเที่ยวเกาะราชันย์สักครั้งหรือไม่”หยางอ๋องอยากไปเที่ยวเช่นกัน อยากเห็นกลางทะเลว่าน้ำจะลึกเพียงไร อยากไปกินอาหารที่เหลาอาหารจานปลา อยากกินอาหารฝีมือของหรูเอ๋อร์“คงแล้วแต่พี่ชายของเจ้า รายนั้นหวงเมียเป็นที่หนึ่ง เจ้ามีท่าทีไม่น่าไว้ใจแต่แรก คงต้องใช้เวลาอีกนาน”“ข้ายังลืมไม่ได้ จะให้แสดงสีหน้าอย่างไรกัน”แค่แอบมองนิดหน่อยพี่ชายผู้นั้นก็โกรธหนัก แค่มองยังหวงแทบจะควักลูกตาเขาออกมา“สักวันเจ้าจะมีมุมสงบของตนเอง”“เดินทางปลอดภัย อย่าลืมว่าท่านพ่อยังอยู่ในตำแหน
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ตอนปลาย
“หยางอ๋องซ่งหยางจวิน รับราชโองการ”สุรเสียงมีอำนาจขององค์จักรพรรดิซ่งหยางหลง ประกาศเรียกพระโอรสองค์รอง ซึ่งเกิดจากฮงเฮาผู้จากลา ด้วยพระองค์เองขุนนางในท้องพระโรงต่างสรรเสริญเซ็งแซ่ ที่เห็นองค์จักรพรรดิมอบพระเกียรติให้พระโอรสเต็มเปี่ยม ไม่ได้มอบให้ขันทีข้างกายจัดการแทน“หยางอ๋องซ่งหยางจวิน เป็นโอรสที่มีคุณสมบัติเหมาะสมขึ้นเป็นองค์รัชทายาทของแคว้น และเป็นผู้เหมาะสมต่อการขึ้นเป็นองค์จักรพรรดิในรัชสมัยต่อไป รอคอยหมดช่วงเวลาไว้ทุกข์ให้พระมารดา ค่อยจัดพิธีสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่แห่งแคว้นซ่ง จบราชโองการ”“หยางอ๋องซ่งหยางจวิน รับราชโองการ พ่ะย่ะค่ะ”บุรุษผู้แตกสลายในหลายเรื่องต่อเนื่องกัน ก้มหัวลงน้อมรับพระบัญชาจากพระบิดา คงมีเพียงหน้าที่ปกปักดูแลบ้านเมือง ที่จะทำให้เขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ไม่แน่ว่าฮงเฮากับเหล่านางสนมยศหลัก ที่ตนร้องขอผ่านทางพี่ชาย อาจช่วยให้หัวใจแห้งแล้งกลับมาชุ่มชื้นได้บ้างส่วนสตรีในตำหนัก ซ่งหยางจวินมอบใจให้เพียงสหายคู่คิด ไร้ซึ่งอาการตื่นเต้นยามเล้าโลมกันบนเตียง ต่อให้พยายามมากเพียงไรก็ตามแต่นั่นแหละเขาเป็นจักรพรรดิของแคว้น ไม่จำเป็นต้องมอบใจให้สตรีทุกค
หากเรารักกัน ท่านคงไม่เลือกนาง สุดท้ายก็หนีไม่พ้น ตอนต้น
นายท่านเกาะราชันย์กับภรรยา อยู่สะสางงานบนแผ่นดินใหญ่หลายเรื่อง จนกระทั่งล่วงเลยผ่านเข้าสู่เดือนที่สองในเช้าวันหนึ่งตำหนักจวิ้นอ๋องได้รับข่าวสารสำคัญบางอย่างจากตำหนักใกล้เคียง“เรื่องจริงหรือเจ้าคะ”“อือ ข้าอุตส่าห์ไม่เอาชีวิต แต่สตรีผู้นั้นจิตใจอาฆาตแค้นผู้อื่น ไม่ยอมปล่อยวาง จนเป็นเหตุให้เสียสติถึงขั้นทำร้ายตนเอง”ฉินฮงเฮากางผ้าแพรขาวแขวนขื่อในตำหนัก แล้วห้อยขาลงมาในกลางดึกของเมื่อวาน กว่าคนของหยางอ๋องจะเข้าไปพบ พระนางก็ไร้ลมหายใจแล้ว“องค์หญิงทั้งสองพระองค์ กับหยางอ๋องเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”“ถามถึงแค่สตรีก็พอ”“ฮื่อ! ท่านพี่อย่าดึงแก้มข้า”แก้มสาวถูกนิ้วยาวดึงยืดออก คิดว่านางแก้มตุ่ยเหมือนบุตรชายหรืออย่างไร ถึงชอบดึงเล่นนัก“บุตรทั้งสามล้วนเสียใจ ดีชั่วอย่างไรก็เป็นมารดาที่รักบุตรชายและบุตรสาวไม่แพ้กัน”“อื้อ ข้าคิดถึงอาจื่อแล้ว”เมื่อได้ยินสายใยรักของมารดาและบุตร ใบหน้ากลมเกลี้ยงของบุตรชายตัวน้อยก็ลอยมาให้คิดถึง ไม่ได้หอมแก้มนุ่มเกือบสองเดือนแล้ว“รอผ่านงานอาลัยก่อน ส่วนงานสถาปนาจักรพรรดิพระองค์ใหม่ คงต้องรออีกสองปี พวกเราค่อยกลับมาร่วมงานพร้อมอาจื่อ”“เจ้าค่ะ แล้วเรื่องสนมเมิ่งเส
Anda juga akan menyukai
ท่านพ่อ...ข้าคือบุตรสาวของท่าน
SnailW21.4K Dibacaองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้136.7K Dibacaยาจกยอดมารดา
ไห่ถาง42.7K Dibacaยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว332.2K Dibacaไอยคุปต์ มนตรา พันธนาการราคะ [PWP] + [NC30+] #จบแล้ว
ณ ธารา584 Dibacaลิขิตรักหวนคืนวังหลัง
หลิน จิ่นชู537 Dibacaดอกเหมยสีชาด
หลี่อู้319 Dibacaดั่งกลีบบุปผากลางเหมันต์
ซูเมี่ยวหลิง52 Dibaca
