All Chapters of BAD GUY ของเล่นอาร์เธอร์ NC25+: Chapter 21 - Chapter 30

31 Chapters

บทที่21 ฉันจะปกป้องเธอ

บทที่21ฉันจะปกป้องเธอ"ถ้าอย่างนั้นให้ฉันเป็นลูกมือของคุณดีไหมคะ^^""อยากเข้ามาเกะกะวุ่นวายก็เรื่องของเธอฉันไม่ได้ห้าม-__-!"มุกดาขยับเข้าไปเป็นลูกมือของอาเธอร์เธอพึ่งเคยเห็นลีลาการทำอาหารของเขาที่เก่งราวกับเชฟไม่ว่าจะเป็นการใช้มีด การปรุงอาหารที่ผ่านมาเขาแกล้งหลอกใช้เธอนี่เอง ทั้งๆ ที่เขาก็สามารถทำอาหารได้แต่มาคาดคั้นให้เธอทำให้เสียหมดทุกอย่าง"คุณใช้มีดเก่งเหมือนเชฟเลยอะ" มุกดาขยับเข้ามาดูลีลาการใช้มีดของอาเธอร์ใกล้ๆ "ตอนอยู่เมืองนอกฉันชอบเข้าครัวกับแม่เลยพอมีความรู้ติดตัวมาบ้าง สมัยเรียนเลยเปิดร้านอาหารที่นั่นแต่ตอนนี้ปล่อยให้ครอบครัวของไอ้ไมค์ดูแลไปแล้ว" "คุณใจดีจัง""มันเสี่ยงตายเพราะฉัน บ้านมันถูกเผาโชคดีที่ลูกเมียมันหนีออกมาทันกิจการร้านอาหารฉันจึงยกให้ครอบครัวของมันเป็นคนดูแล" มันไม่ใช่ครั้งเดียวที่ไมค์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาช่วยเขาสิ่งที่ไมค์ได้รับมันก็สมควรแล้ว "คุณก็ดูเป็นคนดีนะทำไมถึงใจร้ายกับฉันจังเลย..." น้ำเสียงตัดพ้อของมุกดาทำเอาอาเธอร์หยุดชะงักเขามองคนตัวเล็กที่กำลังยืนหั่นผักเงียบๆ ตะหลิวในมือของอาเธอร์ถูกเขาวางลงก่อนจะหันกลับมามองคนตัวเล็กแล้วเดินอ้อมไปด้านหลังจา
Read more

บทที่22 กล่องปริศนา?

บทที่22กล่องปริศนา?อาเธอร์นั่งหงอยเมื่อถูกมุกดาต่อว่าต่างๆ นานายิ่งเรื่องขนมขบเคี้ยวที่เธอซื้อมาเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะได้ทานอีกต่อไป เธอกับเขาใช้ชีวิตด้วยกันในระยะเวลาสั้นๆ จนถึงวันที่ต้องเดินทางกลับมุกดาหัวใจเต้นแรงเพราะความกลัวไม่ว่าวันพรุ่งนี้อะไรจะเกิดขึ้นเธอกับเขาคงกลายเป็นเพียงคนเคยรู้จักกันหรือไม่ก็เป็นคนไม่เคยรู้จักกัน....มาถึงกรุงเทพฯ สาวสวยอย่างวิเวียนก็มานั่งรออยู่สีหน้าไม่สบอารมณ์ยิ่งเห็นว่ามุกดาเดินตามหลังมาถ้าไม่ติดว่าคุณแม่ของอาเธอร์นั่งอยู่เธอคงลุกมาตบให้สาแก่ใจไปแล้ว อาเธอร์หันมาบอกมุกดาให้กลับเข้าห้องไปเพราะเขาจะคุยธุระกับคุณแม่และวิเวียนโดยที่ไม่ได้ปกปิดรอยแดงที่คอเลย วิเวียนพยายามสูดลมหายใจเข้าปอดเพราะกลัวว่าจะเผลอพูดจาอะไรรุนแรงออกไป "คุณวิเวียนมารอผมนานหรือยังครับ" "นานแล้วค่ะ นานมากแล้วด้วย!" น้ำเสียงน้อยอกน้อยใจของวิเวียนทำเอาคุณแม่ของอาเธอร์ส่ายหน้า ท่านไม่ชอบเลยว่าที่เจ้าสาวของลูกชายดูแค่ตาก็รู้ถึงสันดาน"ขอโทษทีนะครับงานผมยุ่งมาก" "หึ! คงจะยุ่งมากเลยสินะคะ วิไม่สนว่าคุณจะพาเด็กนั่นไปไหนไปทำอะไรแต่วันพรุ่งนี้คุณห้ามพามันไปเหยียบที่งานของเราไม่เช่นนั้นจะหาว
Read more

บทที่23 ความจริงเปิดเผย

บทที่23ความจริงเปิดเผยในงานแต่งที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขของเจ้าสาวและคนรอบข้างแต่กลับเป็นความทุกข์ของอาเธอร์เขาไม่เคยสนใจคลิปวิดีโอที่ถูกฉายภาพให้แขกในงานเห็นภาพพรีเวดดิ้งที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับเขาทำให้เขาต้องเบนหน้าหนีไปอีกทางดูเจ้าสาวอย่างวิเวียนจะมีความสุขเหลือล้นเมื่อได้เห็นภาพบนจอได้เห็นรอยยิ้มที่ถูกปั้นหน้าผิดกับตัวจริงที่เอาแต่หน้าบึ้งเหมือนคนอมทุกข์"ยิ้มหน่อยสิคะคุณเจ้าบ่าว" วิเวียนกระซิบบอกหวังว่าจะได้เห็นรอยยิ้มของเจ้าบ่าวของตนเองแต่กลับกลายเป็นว่าเขาปัดมือเธอออกจากแขนโดยไม่เกรงใจสายตาของแขกในงานเลย แม่วิเวียนจะมีความสุขจนหุบยิ้มไม่ลงแต่ความสุขของเธอก็ถูกทำลายเมื่อคลิปที่ฉายอยู่บนจอเปลี่ยนเป็นวิดีโอคำสั่งเสียของอารมณ์ 'อาเธอร์พ่อคงไม่มีโอกาสได้เจอหน้าลูกได้เห็นลูกประสบความสำเร็จในชีวิตพ่อทำผิดต่อแม่ของลูกมากหลังจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นขอให้ลูกจงรู้ไว้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลเรามันเป็นของลูกแต่เพียงผู้เดียว พ่อขอโทษที่ไม่เคยเลี้ยงดูลูกแต่พ่อรักลูกมากนะอาเธอร์ ฮึก! พ่อหวังว่ามานพจะนำคลิปนี้มาให้ลูกได้แต่ถึงวันนั้นพ่อคงไม่อยู่แล้ว อาของลูกอยู่เบื้องหลังการค้ายา ค้าอ
Read more

บทที่24 จากลาหรือเปล่า

บทที่24จากลาหรือเปล่าเมื่อเพลิงไฟสงบลงเจ้าหน้าที่กู้ภัยก็เข้าไปดูซากผู้เสียชีวิตด้านในก่อนจะพาออกมาเรียงไว้ด้านนอกสภาพศพที่ถูกนำออกมาไม่มีหลงเหลือเขาคงเดิมเลยอาเพิ่มมองซากศพเหล่านั้นทั้งน้ำตาเขาไม่รู้ว่าหนึ่งในนั้นจะมีมุกดาหรือเปล่าถ้าหากหนึ่งในนั้นคือร่างของมุกดาเขาจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตนี้เพราะเขาดึงเธอเข้ามาทำให้เธอต้องมาเจอเรื่องราวเลวร้ายเขาจะทนได้อย่างไรถ้าชีวิตนี้เขาไม่มีเธอ"คุณอาเธอร์ครับ...." หนึ่งในลูกน้องเดินก้มหน้าเข้ามาหา อาเธอร์หันไปมองอย่างมีความหวังแต่เมื่อเห็นสายตาของลูกน้องดูเปลี่ยนไปหัวใจของเขาก็เริ่มสั่นระรัว "ก่อนหน้านี้มีคนเห็นผู้หญิงใส่ชุดแม่บ้านเหมือนคุณมุกดานอนสลบอยู่ตรงทางหนีไฟ..." "มึงพูดใหม่!!! กูบอกให้มึงพูดใหม่!!!" "ถ้าเกิดคุณมุกดานอนสลบอยู่ตรงทางหนีไฟผมคิดว่าคุณมุกดาคงไม่...." "กูไม่เชื่อมุกยังไม่ตาย!! กูไม่เชื่อ!!!" อาเธอร์หันไปมองศพนับร้อยที่ถูกวางเรียงรายอีกครั้งเขาได้แต่ภาวนาขอให้ทุกศพที่ถูกนำออกมาไม่ใช่มุกดาเขายังไม่ได้ใช้ชีวิตคู่กับเธอเลยเขายังไม่เคยบอกว่าเขาคิดอะไรกับเธอ เขายังไม่ได้ขอโทษกับสิ่งที่เขาเข้าใจเธอผิดไปตั้งแต่วันแรกที่เขาได้เห็น
Read more

บทที่25 พ่อของอันนา

บทที่25พ่อของอันนา3ปีผ่านไป... ประเทศไทยสองเท้าของเด็กตัวเล็กพร้อมกระเป๋าราคาหลักหมื่นถูกเด็กน้อยสะพายเข้ามาในสนามบินสุวรรณภูมิเธอเดินมาพร้อมกับคุณแม่คนสวยทั้งสองมองไปรอบๆ แม้จะไม่มีญาติพี่น้องมารอรับเหมือนคนอื่นๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้สนใจและไม่ได้รู้สึกน้อยอกน้อยใจอะไรเลย "คุณแม่ขาเมืองไทยร้อนมาก!" น้ำเสียงของเด็กช่างพูดเอ่ยขึ้นมาจนทำให้ผู้คนแถวนั้นหันมามองแล้วยิ้มตาม"เดี๋ยวอันนาก็ชินค่ะ ไปกันเถอะวันนี้แม่จะพาอันนากลับไปดูบ้านของแม่บ้านที่แม่รักและสุขใจทุกครั้งที่ได้มา" "OK yes!!" ทั้งสองขึ้นรถแท็กซี่มายังบ้านที่เคยอยู่เพียงแค่เข้ามามุกดาก็เห็นถึงสิ่งผิดปกติเธอไม่ได้อยู่ที่นี่มานานมากแล้วแต่ทำไมบ้านหลังนี้ถึงยังสะอาดเหมือนมีคนพึ่งเข้ามาทำความสะอาดไปเลยของทุกอย่างยังเหมือนเดิมโซฟาพัดลมกรอบรูปแม้แต่ต้นไม้ที่เธอกับพ่อเคยปลูกเอาไว้ก็ถูกตัดแต่งทำความสะอาดเศษใบไม้ออกจนหมด "หรือว่า..." มุกดานึกย้อนไปเมื่อ 3 ปีก่อนเมื่อเสียงปืนดังขึ้นในงานแต่งของอาเธอร์มุกดาก็ถูกเบียดออกมาจนเธอตกบันไดตรงทางหนีไฟเธอนอนหมดสติอยู่พักนึงจนมีผู้หญิงคนหนึ่งเข้ามาปลุกเธอเมื่อเธอได้สติผู้หญิงคนนั้นก็พาเธอเดิน
Read more

บทที่26 ขอบคุณที่กลับมา

บทที่26ขอบคุณที่กลับมาอาเธอร์ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ชั้นล่างกำลังเกิดเหตุการณ์วุ่นวายเขากำลังลงลิฟต์มาพร้อมกับเลขาพร้อมคุยงานมาด้วยกันจนประตูลิฟต์เปิดออกเขาก็ได้ยินเสียงเด็กเอะอะโวยวายตะโกนเรียกอาเธอร์ตอนแรกเขาไม่ได้ใส่ใจเพราะคิดว่าคงเป็นลูกของใครสักคนแต่พอเสียงนั้นตะโกนเรียกชื่อเขาอีกครั้งสองขาที่กำลังก้าวออกไปด้านหลังก็หยุดชะงักทันที"อาเธอร์! นี่ลูกนะ!!!" เสียงของเด็กคนนั้นทำให้ความสนใจของทุกคนหันมามองหน้าเขาเป็นตาเดียวแต่อาเธอร์ไม่ได้สนใจคนรอบข้างเขาหันไปมองหน้าเด็กคนนั้นดวงตาของเธอมันคุ้นเคยเหมือนกับว่าเขาเคยเห็นที่ไหนมาก่อน"หนูเรียกฉันใช่ไหม?" อาเธอร์หันไปมองเด็กคนนั้นก่อนจะบอกให้ลูกน้องของเขาปล่อยตัวเด็กคนนั้นมาเธอเดินก้าวขามาหาเขาพร้อมกอดอกสะบัดหน้าอย่างคนเย่อหยิ่ง"ก็ใช่น่ะสิ! ทำไมซื่อบื้อแบบนี้นะ" "นี่หนูพูดจาให้มันดีๆ หน่อยพ่อแม่หนูเป็นใครทำไมถึงปล่อยให้มาเดินเล่นในนี้" เลขาไมค์เดินออกมาต่อว่าแต่อาเธอร์ยกมือห้ามเอาไว้"แม่หนูชื่ออะไรบอกฉันได้ไหม" "แม่ของหนูชื่อมุกดาส่วนพ่อของหนูชื่ออาเธอร์คนซื่อบื้อ คุณแม่บอกว่าคุณพ่อซื่อบื้อค่ะ" หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงโมโหเป็นฟืนเป็นไฟแต่ต
Read more

บทที่27 ครอบครัว

บทที่27ครอบครัวรถของอาเธอร์ขับเข้ามาจอดหน้าประตูบ้านสาวน้อยอันนามองน้ำพุหน้าบ้านแล้วทำหน้าตาตกอกตกใจอาเธอร์วางมือบนหัวของลูกสาวความขี้อ้อนของยัยตัวแสบก็แผลงฤทธิ์ออกมาเธอปีนข้ามตักของคุณแม่มุกดาเพื่อให้คุณพ่ออาเธอร์อุ้มลงจากรถเขาพาลูกสาวเข้ามาโดยให้มุกดาเดินตามหลังเขามาติดๆ"คุณย่าขาาาา" สาวน้อยอันนาตะโกนเรียกตั้งแต่หน้าประตูจนหญิงวัยกลางคนหันมามองด้วยความตกใจพอเห็นลูกชายอุ้มเด็กผู้หญิงเข้ามาด้านหลังคือหญิงสาวคนที่ลูกชายรักและถวิลหามาตลอด"หนูมุกดา!!" "สวัสดีค่ะ" มุกดายกมือไหว้พร้อมเข้าไปสวมกอดคุณแม่ของอาเธอร์ "คุณหญิงสบายดีไหมคะ""ฉันสบายดีแล้วหนูมุกดาไปอยู่ที่ไหนมารู้ไหมว่าฉันกับลูกเป็นห่วงหนูมากแล้วนี่อะไรอย่าบอกนะ..." คุณหญิงหันไปมองหลานสาวทั้งน้ำตายัยเด็กอยู่เป็นจึงรีบอ้าแขนสวมกอดคุณย่าของเธออาเธอร์ส่งลูกสาวให้คุณแม่ของเขาได้อุ้มบ้างตอนนี้ครอบครัวของเขากำลังมีความสุขที่สุดในชีวิตมีทรัพย์สมบัติเป็นร้อยล้านพันล้านก็ยังไม่มีคุณค่าเฉกเช่นเวลานี้"หนูชื่ออะไรลูกบอกย่าหน่อยซิ""หนูชื่ออันนาค่ะ^^" "น่ารักจริงๆ เลยหลานย่า"อาเธอร์เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของมุกดาให้แม่ของเขาได้ฟังเธอไม่ไ
Read more

บทที่ 28 จัดหนักทั้งสองรู NC 

บทที่ 28จัดหนักทั้งสองรู NC คนเจ้าเล่ห์ดันร่างมุกดาให้นอนลงบนเตียงขนาดคิงไซส์แม้มุกดาจะขัดขืนเล็กน้อยแต่เพราะความรักที่เธอมีต่อเขาทำให้เธอไม่อาจต่อต้านเขาได้เลย เธอใช้สองมือโอบแก้มของเขาไว้จนสายตาขอเธอกับเขาผสานกันความคิดถึงและการเฝ้ารอคอยมันสื่อออกมาทางสายตาเขาเสียโอกาสไปสามปีกว่าช่วงเวลาที่ผ่านมามันทำให้เขารู้สำนึกถึงความผิดที่เขาเคยทำกับมุกดาไว้ เขามองเห็นเธอเป็นแค่ของเล่นเขาไม่เคยเห็นคุณค่าของเธอเลยเขาไม่เคยได้ทำหน้าที่พ่อเลยหยดน้ำตาไหลลงมาบนแก้มของมุกดาเธอใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาของเขาออกไปช้าๆ เธอรับรู้ถึงความเจ็บปวดนี้ดีเธอไม่ควรหายไปนานขนาดนั้นแต่ถ้าเธอใจอ่อนเธอจะไม่มีวันเห็นอาเธอร์ในมุมนี้เลย "ฉันรักคุณนะคะคุณอาเธอร์""ฉันก็รักเธอ... อย่าหายไปอีกนะมุก"ริมฝีปากของทั้งสองประกบจูบกันอย่างอ่อนโยนมันเป็นจูบที่อบอุ่นหัวใจ จูบของความรักความเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน มุกดารับรู้ได้ว่าเขาเปลี่ยนไปมาก เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นไม่รุนแรงไม่ดุร้ายเหมือนเมื่อก่อนร่างกายของเธอ... มันเป็นของเขาแค่คนเดียว"อื๊มมม" มุกดาเริ่มส่งเสียงครวญครางในลำคออาเธอร์ลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างมือราวกับว่ากลัว
Read more

บทที่29 ไม่อยากได้ยินคำนั้น

บทที่29ไม่อยากได้ยินคำนั้นอาเธอร์นั่งลงฝั่งตรงข้ามคุณหมอเขาซึ้งใจจริงๆ ที่ได้เจอผู้มีพระคุณอีกหนึ่งคนหากไม่มีเธอคนนี้เขาก็คงไม่ได้เจอลูกเมียคงต้องอยู่กับความทุกข์ ความเสียใจไปตลอดชีวิตหากไม่มีแม่ของเขาที่ยังอยู่เคียงข้างเขาอาจจะจบชีวิตตัวเองไปแล้ว "ผมอยากขอบคุณที่คุณหมอช่วยมุกดาเอาไว้""ค่ะ วันนั้นฉันเองก็เกือบตายเหมือนกัน""ผมขอโทษกับเหตุการณ์วันนั้นไม่คิดว่าจะมีผู้เสียชีวิตเยอะขนาดนั้น""ฉันเข้าใจค่ะว่าแต่วันนี้คุณอาเธอร์มีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่าคะ" "ผมอยากพามุกดากับลูกกลับบ้านแต่มุกบอกกับผมว่าเธอต้องมาทำงานกับคุณหมอ คือ... ผมอยากใช้เวลาหลังจากนี้กับมุกให้มากที่สุดผมกลัวการจากลา ผมกลัวว่าผมจะเสียมุกไปอีก... "คุณหมอถอนหายใจสายตามองไปที่มุกดากับอันนาทั้งสองกำลังนั่งมัดผมติดโบอันใหญ่อยู่อีกมุมตลอดระยะเวลาที่ผ่านมามุกดาก็เป็นผู้ช่วยที่ดีขยันทำงานทั้งงานบ้านและงานเอกสารต่างๆ หากเสียมุกดาไปคุณหมอก็คงใจหายเหมือนกันแต่เพื่อเห็นแค่ครอบครัวที่จะมาเติมเต็มความสุขให้กับหนูน้อยอันนาคุณหมอก็ไม่อาจฉุดรั้งมุกดาไว้ "ก็ได้ค่ะหลังจากนี้คุณก็ดูแลทั้งสองคนให้ดีๆ นะคะ มุกดาเป็นคนดีอย่าปล่อยให้เธอหล
Read more

บทที่30 ตอนจบ

บทที่30ตอนจบเมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ถามถึงเรื่องงานแต่งว่าทั้งสองคนจะแต่งงานกันเมื่อไหร่ เพียงแค่ได้ยินประโยคคำถามนี้ก็ทำให้อาเธอร์กลืนน้ำลายลงคอเขากลัวงานแต่งไปเสียแล้วมุกดาเห็นสีหน้าท่าทางของอาเธอร์ไม่สบายใจเธอจึงเป็นฝ่ายบอกกับทุกคนไปว่าเธอไม่อยากจัดงานใหญ่โตอีกอย่างตอนนี้อาเธอร์ก็แสดงความรับผิดชอบด้วยการจดทะเบียนสมรสกับเธอแล้วเธอไม่ต้องการอะไรอีกขอแค่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตก็เพียงพอ แม้ผู้ใหญ่หลายคนจะไม่ค่อยพอใจแต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดใจทั้งสองคนได้ในเมื่อทั้งสองคนเลือกแบบนี้ทุกคนก็ต้องยอมรับมุกดาพาลูกสาวเข้ามาหาอาเธอร์ในห้องทำงานหลังจากที่ลูกน้องของเขาออกจากห้องไปแล้วตอนนี้อาเธอร์ได้เป็นผู้บริหารสูงสุดรวมถึงได้ดูแลกิจการทุกอย่างทรัพย์สมบัติที่เป็นของต้นตระกูลทำให้เขาต้องแบกรับลูกน้องอีกนับพันชีวิตเอาไว้ในกำมือ "ตอนแรกฉันก็ไม่เข้าใจคำว่ามาเฟียคิดว่าจะต้องยิงกันฆ่ากันเหมือนในหนังที่แท้ก็เป็นเพียงแค่นักธุรกิจใช่ไหมคะ?" มุกดาเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าสามีของเธอมีอาการเหนื่อยล้าจึงเข้ามานวดไหล่บีบต้นคอให้ส่วนลูกสาวก็นวดแขนนวดขาสองคนช่วยกันคนละไม้คนละมือ"จริงๆ แล้วต้
Read more
PREV
1234
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status