All Chapters of ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ : Chapter 111 - Chapter 120

Chapter 7ในเวลาต่อมารถยุโรปก็ขับเข้ามาจอดหน้าตึกหอพักของทางมหาวิทยาลัย แสนดีรีบลงจากรถยุโรปและเดินไปที่ห้องพักของเธอ เมื่อแสนดีเปิดประตูเข้ามาในห้อง พัดชา เฟย์ และข้าวหอมต่างก็อยู่โซนของตัวเอง โดยที่พัดชานั้นนอนยิ้มคุยไลน์กับใครบางคนด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊าสุดๆ ส่วนข้าวหอมนั่งทำการบ้านอย่างตั้งใจ ส่วนเฟย์นอนดูซีรีส์แล้วยิ้มกริ่มให้หน้าจอมือถือ“หูยย!! ยัยแสนกลับมาแล้ว ปะ ไปกินหมูกระทะหลังมอกัน” เฟย์เอ่ยพูดขึ้น เมื่อเห็นแสนดีเดินเข้ามาในห้องพัก“เย็นนี้ไม่ว่างแล้ว ฉันคงไม่อยู่หอในสักสองอาทิตย์นะ”“แกจะไปอยู่ไหนยัยแสน แล้วนั่นเก็บเสื้อผ้าจะไปไหน” พัดชาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นแสนดีเก็บหนังสือเรียนและเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าเป้เหมือนกับว่าจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น“ฉันจะไปเป็นเมดให้พี่พายุน่ะ”“วอต!!! พูดอีกที!!” ข้าวหอมร้องเสียงหลงด้วยน้ำเสียงตกใจกับคำบอกเล่าของแสนดี“ฉันจะไปเป็นเมดให้พี่พายุสองอาทิตย์ แลกกับลายเซ็นของเขา” แสนดีเอ่ยบอกเพื่อนของเธออีกครั้ง“เฮ้ย! โดนบังคับขนาดนี้เลยเหรอ?” ข้าวหอมเอ่ยถามแสนดีด้วยสีหน้าเป็นห่วงเอามากๆ เพราะเธอคิดว่าแสนดีคงโดนรุ่นพี่ต่างคณะบังคับให้ไปเป็นเ

Chapter 9“แสนจะให้พี่พายุชิมปากได้ไงล่ะคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันซะหน่อย” หยอดมุกจีบเลยละกัน เผื่อเขาจะถามว่าแล้วอยากเป็นแฟนไหมล่ะ?“หื้ม...ไข่แดงอร่อยมาก” พายุใช้มีดหั่นไข่ดาวเป็นสองท่อน ก่อนจะใช้ส้อมจิ้มไข่แดงเข้าปาก แล้วเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย“งื้อ! พี่พายุอะ” แสนดียู่ปากอย่างขัดใจ ไข่แดงอร่อยอะไรล่ะโอ๊ย...ส่งให้ขนาดนี้ยังหวงของกินอีก ซื่อบื้อที่สุด ตกลงว่าเขาจะเอายังไงกันแน่ ทำเหมือนสนใจเธอ แต่พอเธอหยอดมุกจีบไปกลับแป้กตลอด“เป็นอะไร หืม...”“ไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ งั้นแสนไปมหาลัยก่อนนะคะ เชิญพี่พายุแซ่บๆ กับเมนูไข่ดาวตามสบายเถอะค่ะ” แสนดีพูดน้ำเสียงประชดรุ่นพี่ต่างคณะอย่างขัดใจ อุตส่าห์เปิดโอกาสให้จีบ แต่เขาดันเห็นของกินดีกว่าเธอ อุตส่าห์ทำไข่ดาวโอบล้อมเป็นรูปหัวใจ แต่เขาดันใช้มีดหั่นไข่ดาวเป็นสองท่อนอย่างไม่ไยดี มิหนำซ้ำยังเจาะกินไข่แดงได้หน้าตาเฉย แสนดีได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ เมื่อเทคนิคตกผู้ดันแป้กแต่เช้า“มากินข้าวเช้าก่อนเร็ว เดี๋ยวพี่ไปส่งที่คณะ” พายุเอ่ยบอกแสนดีด้วยสีหน้ายิ้มๆ เขาก็พอรู้อยู่หรอกว่า ที่เธอประชดเขาอยู่ตอนนี้มันเป็นเพราะอะไร ในเมื่ออาการของเธอออกซะขนาด

Chapter 11“เดี๋ยวนะยัยแสน ตอนนี้แกลืมจุดประสงค์แรกของแกไปหรือเปล่า ที่แกไปเป็นเมดให้พี่พายุ แกต้องการลายเซ็นของเขาไม่ใช่เหรอ?” ข้าวหอมรีบเบรกแสนดีทันที เมื่อเห็นว่าเพื่อนของเธอมุ่งมั่นกับการจีบผู้หนักมาก ตอนนี้หนักชนิดที่ว่าคิดจะกินผู้คนนั้นซะแล้ว“ตอนแรกก็ตั้งใจจะขอลายเซ็นของเขานั่นแหละ แต่ตอนนี้อยากได้เจ้าของลายเซ็นด้วย” แสนดีบิดตัวไปมาอย่างเขินอาย จนข้าวหอมต้องกลอกตามองบนให้แสนดีทันที“ชัดเจนแบบนี้ มงไม่ลงจะงงหนักมาก” พัดชาพยักหน้าหงึกๆ ให้แสนดีอย่างภาคภูมิใจกับความชัดเจนแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ของแสนดี“มงเหมือนจะลง แต่กลับไม่ลง งงปะ อย่างเมื่อเช้าที่พี่พายุมาส่งฉัน...” จากนั้นแสนดีก็เล่าให้เพื่อนของเธอฟังถึงเรื่องราวบนรถ“ความคิดเห็นส่วนตัวของฉันนะ ฉันคิดว่าที่เขาให้แกไปเป็นเมด เขาก็ตั้งใจจะจีบแกนั่นแหละ ไม่งั้นแค่แม่บ้านกลับต่างจังหวัด เขาคงไม่เอาแกไปเป็นเมดหรอก แล้วยังจะให้แกไปนอนห้องเดียวกันกับพี่เขาอีก” พัดชาพูดขึ้น“ไม่ได้นอนห้องเดียวกัน ฉันนอนห้องเล็ก พี่พายุนอนห้องใหญ่”“ก็ทำให้พี่พายุมาห้องนอนเล็กสิ มารยาหญิงมีเท่าไรงัดมาใช้ให้หมด เพื่อผู้ชายที่เราอยากได้” พัดชายักคิ้วให้แสนดี

Chapter 13 “แสนไปอาบน้ำสระผมก่อนเถอะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา” เมื่อมาถึงคอนโด พายุก็เอ่ยบอกแสนดีด้วยน้ำเสียงห่วงใย ทำให้แสนดีเองก็รู้สึกดีไม่น้อย ฟีลมันเหมือนแฟนหนุ่มเอ่ยบอกให้แฟนสาวไปอาบน้ำอย่างไรอย่างนั้นแหละ“เดี๋ยวแสนมานะคะ” แสนดีเอ่ยบอกให้เขารู้ว่า อีกประเดี๋ยวเธอจะออกมาหาเขาอีกพายุพยักหน้าตอบรับแสนดี ก่อนที่เขาจะถอดเสื้อยืดสีขาวถกขึ้นทางศีรษะ ทำให้หญิงสาวรุ่นน้องที่กำลังจะเดินเข้าห้องนอนเล็กชะงักฝีเท้านิ่งอยู่กับที่ เมื่อพายุเปลือยกายท่อนบนโชว์ซิกซ์แพ็กที่เป็นลอนสวยน่าลูบไล้“รีบไปอาบน้ำเร็ว เดี๋ยวจะเป็นหวัด” พายุหันไปบอกรุ่นน้องต่างคณะ เมื่อเห็นเธอชะงักฝีเท้าหยุดนิ่งไม่ยอมเดินเข้าห้อง อีกทั้งยังจ้องมองซิกซ์แพ็กของเขาด้วยแววตาเป็นประกาย “งื้อ...พี่พายุอะ” แสนดีทำสีหน้างอแงอย่างน่ารัก จนทำให้พายุอดที่จะเอ็นดูหญิงสาวไม่ได้ แค่อยู่ห้องด้วยกันเพียงสองวัน แต่เขากลับรู้สึกว่าสองวันมานี้ชีวิตของเขาโคตรมีสีสันเลย “อะไรล่ะครับ” พายุเลิกคิ้วถามคนตัวเล็กด้วยสีหน้าหยอกล้อ“พี่พายุชอบอ่อยแสนน่ะ”“แล้วอ่อยติดไหมล่ะ” พายุเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มละมุน“ก็ไม่รู้สิคะ” แสนดีขยิบตาให้เขาหนึ่งที ก่อนจะเดิ

Chapter 15แสนดีลุกขึ้นอย่างอิดออด จากนั้นเธอก็ไปเอาขนมปังมากินคู่กับนมอุ่น และเมื่อพายุหยิบยาแก้ไข้ออกมาจากกล่องยา แสนดีก็แสร้งบีบน้ำตาและขยับนั่งห่างจากเขาทันที ทำเหมือนกับว่าเธอนั้นกลัวการกินยาเป็นอย่างมาก“ขยับเข้ามาหาพี่ อย่าดื้อกับพี่นะแสน”“งื้อ...ก็มันขม”“ขยับมาเร็วๆ เดี๋ยวพี่ป้อน มันไม่ขมหรอก”“ป้อนแบบไหนอะ” รู้ทั้งรู้ว่าเขาจะป้อนแบบไหน แต่ถึงอย่างนั้นก็อดที่ใจเต้นแรงไม่ได้ เพราะเขาต้องป้อนด้วยปากแน่ๆ ‘โอ๊ย...แค่คิดก็ฟินแล้ว’“เดี๋ยวพี่จะป้อนยาน้ำแบบเด็กให้แสน ยาน้ำมันไม่ขมหรอกนะ” พายุเทยาน้ำลงบนช้อน ก่อนจะจ่อไปที่ปากเล็ก“ฮึก~” แสนดีร้องไห้ออกมาทันที ที่เธอร้องไห้ไม่ใช่ว่าไม่อยากกินยานะ แต่ที่ร้องไห้เพราะมันผิดคาด เธอใจเต้นแรงไปแล้ว คิดว่าเขาจะป้อนยาเธอด้วยปาก แต่แล้วทำไมเขาถึงเอายาน้ำมาป้อนให้เธอแทนล่ะ‘โอ๊ย...อะไรเนี่ย เขาเคยดูละครไหมเนี่ย ที่ป้อนยาด้วยปากน่ะ อยากส่งเขาไปเรียนการแสดงละครจังเลย’ แสนดีบ่นพายุอยู่ในใจกับความไม่ได้เรื่องของเขา“ร้องไห้เลยเหรอ”“ฮึก~ ขมอะ” แสนดีร้องไห้ไปอย่างนั้นเองแหละ เธอไม่ขมหรอก แต่เธออยากโดนจูบ“น่าสงสารว่ะ” พายุหลุดยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูหญ