ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+

Chapter 2พัดชากดยิ้มมุมปากกับข้อความสุดท้ายที่เธอส่งไป โดยที่เขาตอบกลับมาด้วยสติกเกอร์ตัวการ์ตูนนอนคว่ำและมีข้อความว่า ‘รออยู่นะ’พัดชากดจิ้มดูรูปโพรไฟล์น้ำเหนือ เอานิ้วเรียวจิ้มแก้มสากผ่านหน้าจอมือถือด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ พลางคิดว่า แค่เธออ่อยนิดหน่อย แต่ดูเหมือนเสือสุดฮอตก็อยากขย้ำเหยื่ออย่างเธอใจจะขาด โดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังวิ่งเข้ากรงกับดักเหยื่ออย่างเธอเสียแล้ว ในขณะที่พัดชายิ้มกรุ้มกริ่มให้กับแผนการยั่วเสืออยู่นั้น ประตูห้องพักก็ถูกผลักเปิดเข้ามา“หูย!! ยัยแสนกลับมาแล้ว ปะ ไปกินหมูกระทะหลังมอกัน” เฟย์เพื่อนสาวคนสนิทหนึ่งในสามคนของพัดชาที่พักหอห้องเดียวกัน เอ่ยชักชวนเพื่อน ๆ ทันทีเมื่ออยู่กันครบแก๊ง “เย็นนี้ฉันไม่ว่างแล้ว ฉันคงไม่อยู่หอในสักสองอาทิตย์นะ” แสนดีรีบปฏิเสธเพื่อนทันที“แกจะไปอยู่ไหนยัยแสน แล้วนั่นเก็บเสื้อผ้าจะไปไหน” พัดชาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นแสนดีเก็บหนังสือเรียนและเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าเป้เหมือนกับว่าจะย้ายออกไปอยู่ที่อื่น“ฉันจะไปเป็นเมดให้พี่พายุน่ะ” แสนดีเอ่ยตอบพัดชาพร้อมทั้งกะพริบตาปริบ ๆ อย่างน่าสงสาร“วอต!!! พูดอีกที!!” ข้าวหอมร้องเสียงหล

Chapter 4 เมื่อน้ำเหนือเห็นว่าพัดชาจงใจยั่วเขา ชายหนุ่มก็ยิ่งได้ใจ เอามือสากลูบไล้ขาเรียวเนียนสวย แล้วเลื่อนมือสากบีบขยำบั้นท้ายกลมมนผ่านเนื้อผ้าอย่างมีอารมณ์“เหมือนหนูจะยังตัวร้อนอยู่นะ ลองให้พี่ฉีดยาให้สักเข็มไหมจะได้หายสนิท” ชายหนุ่มมองเนินหน้าอกใหญ่ที่โผล่พ้นเสื้อด้วยแววตาโลมเลีย จากนั้นก็ก้มใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ร่องหน้าอกอวบอิ่ม สูดดมกลิ่นกายสาวเข้าเต็มปอดอย่างหื่นกระหาย “รู้สึกว่าคุณหมอจำเป็นอย่างพี่เหนือ อยากจะรักษาคนไข้อย่างหนูจริง ๆ เลยนะคะ” พัดชาดันใบหน้าหล่อร้ายออกจากร่องหน้าอกอวบอิ่มเบา ๆ โดยไม่มีทีท่าตื่นตระหนกกับสิ่งที่เขาทำเลยแม้แต่น้อย“พี่อยากให้หนูลองเข็มฉีดยาของพี่”“เข็มของพี่ คงพร้อมใช้งานแล้วสินะ” พัดชาเอานิ้วเกลี่ยริมฝีปากหยักเบา ๆ แล้วร่อนเอวบดขยี้บั้นท้ายเสียดสีกับความแข็งขึงใต้กางเกงที่แข็งเหมือนท่อนไม้พัดชาโยกตัวเบา ๆ ทำเอาน้ำเหนือหายใจแรงถี่ ๆ บ่งบอกถึงอารมณ์ความต้องการของเขาเต็มพิกัด ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจจะทนต่อความกระสันเสียวที่กำลังพลุ่งพล่านได้อีกต่อไป น้ำเหนือจึงเลื่อนมือ หวังจะปลดกระดุมกางเกงขาสั้นของหญิงสาวทันที แต่ทว่าพัดชาก็ไวกว่ารีบตะครุบจับม

Chapter 6PART น้ำเหนือ“ทำไมคนนี้มึงดูคลั่งจังวะ” เคนตะเอ่ยแซวน้ำเหนือ เมื่อเห็นน้ำเหนือมองรุ่นน้องต่างคณะที่สวมใส่เกงขาสั้นคนเดียวในกลุ่มที่เพิ่งเดินออกจากร้านไปพร้อมเพื่อนสาวของเธออีกสองคนอย่างไม่ละสายตา“ยิ่งเธอยั่วเก่ง กูยิ่งอยากได้ มันดูเร้าใจดี”“มึงพูดแบบนี้ แสดงว่ามึงยังไม่ได้น้องเขาเหรอวะ” ธามไทเอ่ยถามด้วยประโยคเยาะเย้ย“น้องแม่งเล่นตัวเก่ง แต่ยั่วกูไม่เลิก”“น้องคนนี้เหมือนง่าย แต่เหมือนจะได้ยากอยู่นะ” ธามไทเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งเอามือลูบปลายคางตัวเอง“มันจะยากแค่ไหนกันวะ กูแค่ยังไม่เอาจริงแค่นั้นแหละ” น้ำเหนือโอ้อวดตัวเองให้เพื่อนของเขาฟัง ก่อนจะนึกถึงตอนที่พัดชาร่อนเอวบดขยี้บั้นท้ายใส่เป้าของเขา ตอนนั้นเขาแทบอย่างจับพัดชาอ้าขา แล้วเอาตัวตนของเขากระแทกเข้าใส่ร่างยั่ว ๆ ของเธอซะเหลือเกิน “ปกติมึงไม่เคยปล่อยเหยื่อให้รอดข้ามคืนนี่หว่า แล้วเหยื่อตัวนี้ก็ดันวิ่งเข้ามายั่วมึงเองซะด้วย แต่มึงกลับยังไม่ได้แอ้มน้องเขาสักนิด แล้วมึงจะมาโม้ว่ายังไม่เอาจริง มันดูเหมือนไม่ใช่มึงเลยว่ะไอ้เหนือ ฮ่าๆ” เคนตะพูดเยาะเย้ยน้ำเหนืออีกคน“กูก็แค่ทำให้เหยื่อตายใจ”“น้องพัดชานี่ก็น่าสนใจดีว่ะ” เคน

Chapter 8“พี่ไม่ได้แค่อยากสอนจูบ แต่พี่อยากจะสอนหนูทุกท่าจนถึงขั้นเอาเข็มพี่ฉีดยาให้หนูด้วย”“แต่วันนี้หนูไม่พร้อมเรียนกับพี่เลยค่ะ” ว่าจบพัดชาก็ผละตัวจะลุกขึ้นจากตักแกร่ง แต่มีเหรอที่น้ำเหนือจะยอม ในเมื่อพาเหยื่อมาถึงที่ขนาดนี้แล้ว“หนูไม่พร้อมเรียนก็ไม่เป็นไร แต่ยังไงพี่ก็ขออวดเข็มฉีดยาของพี่ก่อน ถึงหนูจะไม่พร้อมโดนพี่ฉีดยาแบบเอาเข็มเข้าไปในตัว เดี๋ยวพี่จะลองฉีดยาให้หนูแบบผ่านเสื้อผ้าก่อนก็ได้” น้ำเหนือจับร่างบางถอดเสื้อผ้าแบบช่ำชอง ทำเอาพัดชาตั้งตัวไม่ทันกับความรวดเร็วของเขา เพราะเพียงไม่ถึงนาทีร่างบางก็เหลือเพียงแค่ชุดชั้นในปิดบังส่วนสงวน โดยที่เขาเองก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองด้วยความไวแสง จนร่างแกร่งล่อนจ้อนเปลือยกายต่อหน้าหญิงสาวพัดชามองความใหญ่ยาวแข็งขึงที่อยู่กลางตัวของเขา หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง เธอเคยเห็นองคชาตของผู้ชายแค่ในคลิป แต่พอได้เห็นของจริง มันทั้งตื่นเต้นและน่ากลัว เพราะมีเส้นเลือดปูดโปนล้อมรอบลำแกร่ง แต่ทว่ามันก็น่ามองเพราะหัวหยักมนวาวลำใหญ่เป็นสีชมพูน่าดูดเลีย“นี่ไงเข็มฉีดยาของพี่” เขาเอามือเล็กมาจับลำแกร่ง แล้วบังคับให้มือเล็กขยับชักรูดขึ้นลง และความเย

Chapter 10พัดชายกมือเคาะกระจกรถฝั่งข้างคนขับ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในรถ หญิงสาวขยับตัวและเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้เจ้าของรถ หันใบหน้าไปทางซ้ายทีไปหันขวาที ก่อนจะจ้องมองเขาด้วยแววตาสดใสพร้อมทั้งยิ้มยั่วส่งให้น้ำเหนือ“หนูลงมาให้พี่เหนือมองหน้าแล้วค่ะ มองหน้าหนูพอใจหรือยังคะ” “ยังไม่พอครับ พี่อยากกินข้าวแล้วมองหน้าหนูไปด้วย” เขารีบตอบอย่างรู้เท่าทันหญิงสาวและยกมือลูบแก้มเนียนใส​เบา ๆด้วยแววตาอ้อน“แล้วพี่เหนืออยากกินอะไรดีคะ”“ถ้าพี่อยากกินพัดชาได้ไหม”“เมื่อคืนก็ได้กินแล้วไม่ใช่เหรอคะ” พัดชายกมือบีบแก้มสากเบา ๆ เหมือนหนุ่มสาวหยอกล้อกัน“เมื่อคืนพี่แค่ชิมเอง ยังไม่ได้กินหนูเลย”“สรุปตอนนี้อยากกินข้าวหรืออยากกินหนูคะ”“หึ...พี่อยากกินหนูจะแย่แล้ว เอ้ย! พี่อยากกินข้าวจะแย่แล้ว” น้ำเหนือแกล้งพูดผิด ก่อนที่จะเอียงตัวไปดึงสายคาดเบลต์มาคาดตัวให้หญิงสาว จากนั้นเขาก็ขับเคลื่อนรถออกจากบริเวณหอพักนักศึกษาทันที “ไหนพี่บอกว่าชวนหนูมากินข้าวเป็นเพื่อนคะ” พัดชาเอ่ยถามขึ้น เพราะตลอดการเดินทาง น้ำเหนือแทบไม่สนใจที่จะแวะร้านอาหารเลยซักร้าน แต่เขาจงใจขับรถมุ่งหน้ามาที่คอนโดของเขา “พี่ไม่อยากกินที่ร้านน่