All Chapters of ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ : Chapter 121 - Chapter 130

Chapter 16รุ่งเช้า...“วันนี้พี่พายุหล่อจังเลยค่ะ” พอพายุเดินออกมาจากห้องใหญ่ คนปากหวานก็เอ่ยชมพายุทันที ทั้งที่ชายหนุ่มก็ใส่เสื้อช็อปเป็นปกติของเขานั่นแหละ“หนูก็น่ารักมาก”เพล้ง!! เสียงช้อนหล่นกระทบจาน พอโดนคนหล่อชมว่าน่ารัก มือไม้ก็พานสั่นไปหมด ใจเต้นตึกตักจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเอง“เป็นอะไร หืม มือไม้อ่อนแต่เช้า”“โดนคนหล่อชมมั้งคะ” แสนดีตอบกลับเขาด้วยรอยยิ้มหวาน“ไข่แดงน่ากินมาก” ปากหยักเอ่ยพูดถึงอาหารเช้าตรงหน้า แต่ทว่าสายตาคมกริบกลับจ้องมองแสนดีเหมือนจะสื่อความหมายอะไรบางอย่าง“วันนี้แสนเพิ่มไข่สองฟองให้พี่พายุเลยนะคะ”“พี่ชอบไข่แดงฟองเดียวครับ ฟองเดียวเท่านั้น” ไข่แดงฟองเดียวของเขาคงหมายถึงอยากเจาะไข่แดงของเธอคนเดียวเท่านั้น“แล้วไหนอาหารเช้าของหนูล่ะ” พายุเอ่ยถามแสนดีต่อ เมื่อเห็นอาหารเช้าของเขาแค่คนเดียว“แสนไม่กินข้าวเช้าค่ะ”“พี่เคยบอกแสนว่ายังไง” พายุเอ่ยถามแสนดีเสียงเข้ม โดยที่สรรพนามที่เอ่ยเรียกเธอก็เปลี่ยนไปด้วย“งื้อ...อย่าดุสิคะ” แสนดีทำหน้าจ๋อยทันที เมื่อเห็นเขาจ้องมองเธอด้วยแววตาดุดัน “มานั่งข้างพี่เดี๋ยวนี้”“ค่ะ” แสนดีลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกับเขา เ

Chapter 18“พูดอะไรของแกเนี่ยยัยพัด” ข้าวหอมยกมือตีที่แขนเรียวของพัดชาเบาๆ เมื่อพัดชาพูดจาลามกจนเกินไป“โธ่...ยัยแม่ชี ฉันก็แค่พูดเล่นขำๆ” พัดชาเขย่าแขนข้าวหอมเบาๆ อย่างออดอ้อน เมื่อข้าวหอมมองเธอด้วยสีหน้าดุๆ“จารย์มาแล้ว” เฟย์เอ่ยบอกเพื่อนของเธอ เมื่ออาจารย์เจ้าระเบียบเดินเข้ามาในห้องเรียน จากนั้นสี่สาวก็เรียนอย่างตั้งใจจนกระทั่งเรียนเสร็จคาบบ่าย พวกเธอก็พากันกลับหอใน“เราไปกินหมูกระทะฉลองกันหน่อยดีกว่า” พัดชาเสนอความคิดขึ้น หลังจากทำรายงานกลุ่มกันเสร็จเรียบร้อย“ฉลองเนื่องในโอกาสอะไร?” ข้าวหอมเอ่ยถามขึ้น“ก็ยัยแสนขายออกเป็นคนแรกของแก๊งเราไง” พัดชาเอ่ยตอบข้าวหอม แต่ก็ไม่วายมองไปที่แสนดีด้วยรอยยิ้มกริ่ม“แกหรือเปล่าที่ขายออกเป็นคนแรก หายไปกับพี่น้ำเหนือจนถึงเที่ยงคืนแบบนั้น” เฟย์เอ่ยพูดถึงเมื่อคืนนี้ ที่พัดชาหายไปกับน้ำเหนือจนถึงเที่ยงคืน จนพลอยลำบากเธอและข้าวหอมต้องไปรอรับที่ข้างกำแพงหอใน เมื่อพัดชากลับมาที่หอพัก แต่ทว่าเป็นเวลาที่ประตูหอในปิดไปแล้ว“อะไรยังไงยัยพัด บอกมาเลยนะ ตกลงใครมีแฟนเป็นคนแรกของกลุ่มเนี่ย” แสนดีหันไปถามพัดชาอย่างตื่นเต้น“ก็แค่เที่ยงคืน ไม่ได้หายไปทั้งคืนซะหน่อ

Chapter 20“แสน! อย่ามาพูดจาไม่น่ารักกับพี่” พายุเอ่ยพูดเสียงดุ เมื่อหญิงสาวเริ่มพูดจาไม่รู้เรื่อง ทั้งที่เขายังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ“ฮึก~ แสนจะไม่น่ารักกับพี่พายุอีกแล้ว” แสนดีสะอึกสะอื้นเบาๆ แล้วหันหน้าหนีไปทางอื่น “ตอนนี้พี่ใส่เสื้อช็อปสีอะไร” พายุเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนลง เมื่อพายุเริ่มคิดได้ว่าที่แสนดีเป็นแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะไปเจอวายุผู้เป็นฝาแฝดของเขาอย่างแน่นอน“แล้วทำไมแสนต้องตอบคำถามไร้สาระแบบนี้ด้วยคะ”“ตอบ!” พายุเอ่ยพูดเสียงดุ“สีกลมค่ะ” ปากเล็กเอ่ยตอบ แต่ทว่าใบหน้าหวานยังเบือนหน้าหนีเช่นเดิม เพราะเธอไม่อยากสบตากับคนมักมากหลายใจ“แล้วคนที่แสนเห็นว่ามันมีแฟน มันใส่เสื้อช็อปสีอะไร”“มันไม่สำคัญว่าพี่พายุจะใส่เสื้อช็อปสีอะไร ตอนไหน แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ว่าคนคนนั้นก็คือพี่พายุ” ทำไมเธอต้องมานั่งตอบคำถามไร้สาระกับเขาด้วยว่า ตอนนี้เขาใส่เสื้อช็อปสีกลม และในตอนที่เธอเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น เขาใส่เสื้อช็อปสีเลือดหมู“หนูจำพี่ไม่ได้เหรอ ว่าคนคนนั้นไม่ใช่พี่”“อย่ามาพูดเหมือนว่าพี่พายุมีฝาแฝดสิคะ”“ก็คนที่หนูเห็นคือวายุ เป็นฝาแฝดของพี่”“แล้วทำไมไม่เห็นมีข่าวเลยว่าพี่พายุ

Chapter 22 “ฟู่วววว!!” พายุถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ เขามองคนตัวเล็กยืนจัดระเบียบเสื้อผ้าด้วยแววตาละห้อย เขาน่าจะถอดสายโทรศัพท์ตั้งโต๊ะทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด ถ้ามันจะดังขัดจังหวะ ในขณะที่เขากำลังทำเรื่องอย่างว่ากับแฟนสาวคนที่โทร. เข้ามาเป็นพนักงานนิติของคอนโด ที่โทร. เข้ามาแจ้งว่ามีหญิงสาวนักศึกษาสามคนมาหาแสนดี ตอนนี้นั่งรออยู่หน้าล็อบบี้“พี่พายุขา แสนลงไปหาเพื่อนก่อนนะคะ” แสนดีเดินเข้าไปบีบแก้มสากของแฟนหนุ่มที่นั่งทำหน้างออยู่ปลายเตียงราวกับเด็กถูกขัดใจ“เรามาทำรักกันต่อนะ หนูโทร. ไปบอกเพื่อนให้กลับไปก่อน เดี๋ยวอีกหนึ่งชั่วโมงพี่จะพาไปหาเพื่อนถึงหอในเลย” พายุดึงคนตัวเล็กมานั่งบนตักแกร่ง จมูกคมสันซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหื่นกระหายตอนนี้อารมณ์ของเขามันค้างเติ่งอยู่บนยอดเสา เขากำลังจะพาแฟนสาวขึ้นสวรรค์แท้ๆ แต่ทว่าเพื่อนของแสนดีดันมาขัดจังหวะเสียก่อน แสนดีบอกกับเขาว่าที่เพื่อนของเธอมาที่นี่ เพราะแสนดีบอกกับเพื่อนว่าจะมาเก็บของกลับไปอยู่หอในตามเดิม แต่เธอกลับหายเงียบไปไร้การติดต่อ “แสนลงไปหาเพื่อนแป๊บเดียวนะคะ” แสนดีขอบคุณเพื่อนของเธอในใจที่เป็นห่วง จนตามมาถึงที่นี่ ซึ่งมาได้ทันเวลาพอดี

Chapter 24“คืนนี้หนูได้กินของใหญ่แน่ ว่าแต่ตอนนี้หนูอยากกินอะไรรองท้องก่อนดีครับ”“กินจิ้มจุ่มร้านนี้ดีไหมคะ”“ตามใจหนูเลย แต่อย่ากินให้แน่นท้องมากนะ เดี๋ยวจุกสองเด้ง”“งื้อ...พี่พายุชอบพูดให้แสนกลัว”“หึ แล้วหนูจะฟิน” พายุแสยะยิ้มอย่างร้ายกาจ ก่อนที่ทั้งคู่จะไปนั่งกินจิ้มจุ่มร้านเด็ดในขณะที่แสนดีนั่งกินจิ้มจุ่มได้สักพักใหญ่ จู่ๆ เธอก็คิดอยากได้ชุดคอสเพลย์ขึ้นมา“พี่พายุขา เดี๋ยวแสนมานะคะ”“หนูจะไปไหน” พายุคว้าแขนเรียวเอาไว้“หนูจะไปซื้อเสื้อยืดร้านนั้นหน่อยน่ะค่ะ” แสนดีชี้ไปร้านเสื้อยืดร้านหนึ่ง“เดี๋ยวพี่ไปเป็นเพื่อน”“ไม่เป็นไรค่ะ แสนไปแป๊บเดียว” เมื่อพูดจบ แสนดีก็เดินออกไปทันที เธอไม่ได้ไปที่ร้านเสื้อยืดตามที่เอ่ยบอกเขาหรอกนะ แต่เธอไปร้านชุดคอสเพลย์ที่เขาบอกให้เธอซื้อชุดกระต่ายน้อยแสนยั่ว“หนูจะกินอะไรต่ออีกไหม” พายุเอ่ยถามแสนดี เมื่อในเวลาต่อมาเธอเดินถือถุงใบใหญ่เข้ามาหาเขาที่ร้านจิ้มจุ่ม“ไม่กินแล้วค่ะ เรากลับกันเลยดีกว่า”“เอาถุงมานี่มา เดี๋ยวพี่ถือให้” พายุจะคว้าถุงที่อยู่ในมือของแฟนสาวไปช่วยถือ แต่ทว่าเธอกลับเบี่ยงถุงหลบไปทางอื่น“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวแสนถือเอง”“หืม โอเค” ถึ