บททั้งหมดของ ยั่วรักพี่วิศวะปีสาม 18+ : บทที่ 11 - บทที่ 20

Chapter 11แต่ทว่าน้ำเหนือที่รู้ทันความคิดของพัดชา เขาเอารองเท้ามาวางตรงเท้าของหญิงสาวทันทีพร้อมเอ่ยพูดบอกว่า...“พี่ซื้อมาไว้ให้หนู”“หนูก็นึกว่าเป็นรองเท้าผู้หญิงของพี่ซะอีก ”“ไม่มีใครเป็นผู้หญิงของพี่ นอกจากหนูคนเดียว” เขาหยอดคำหวาน ก่อนจะก้มจูบปากเล็ก แล้วโอบกอดพาพัดชาไปนั่งโซนโซฟา ก่อนที่เขาจะล้วงหยิบมือถือขึ้นมา แล้วเปิดเข้าแอปสั่งอาหาร“หนูอยากกินอะไร” น้ำเหนือเอ่ยถามพลางเอามือสากวางที่ขาเรียวสวย ก่อนจะยื่นมือถือให้หญิงสาวกดเลือกเมนูอาหาร เมื่อพัดชากดเลือกอาหารเรียบร้อย ก็ส่งมือถือคืนให้เขากดเลือกเมนูอาหารบ้าง ในขณะที่เขากำลังกดเลือกเมนูอาหารอยู่นั้น ฝนก็เทกระหน่ำลงมาจากฟากฟ้าอย่างหนัก ทำให้ไม่มีพนักงานกดรับออร์เดอร์ของเขา“ไม่มีใครกดรับคำสั่งซื้อของเราเลย สงสัยเป็นเพราะฝนตกหนักแน่ๆ” น้ำเหนือหันไปบอกพัดชา ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นยืน เดินตรงไปยังประตูกระจกเลื่อนตรงระเบียง แววตาคมกริบมองสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาอย่างหนักด้วยความชอบใจ พร้อมทั้งขอบคุณฟ้าฝนที่เปิดโอกาสให้เขาได้กินเหยื่อเนื้อหวานดั่งใจ“หนูขอไปดูของในตู้เย็นได้ไหมคะ ว่ามีอะไรพอจะทำกินมื้อเย็นได้บ้าง” พัดชาแสร้งไปดูของในตู้

Chapter 13เมื่อจูบกันจนพอใจ น้ำเหนือก็เอ่ยบอกพัดชาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ไปอาบน้ำได้แล้วครับ จะได้เข้านอนกัน”“หนูไม่มีชุดเปลี่ยนน่ะสิคะ” พัดชาทำปากยู่อย่างน่ารัก แต่น้ำเหนือกลับมองว่าหญิงสาวกำลังยั่วเขา“เดี๋ยวพี่หาชุดให้เปลี่ยน” น้ำเหนือจุมพิตปากเล็กซ้ำๆ ก่อนจะโอบกอดหญิงสาวเดินเข้าห้องนอนกว้างของตัวเอง“หนูไม่เอาชุดผู้หญิงของพี่นะคะ” พัดชาขืนตัวไว้ไม่เดินไปแรงดึงของเขา จากนั้นเธอก็เงยหน้ามองคนตัวสูงด้วยรอยยิ้มหวาน แต่ทว่าหญิงสาวกลับจ้องมองเขาด้วยแววตาจริงจัง“คิดมั่วไปหมด พี่ไม่เคยพาใครมาที่นี่ นอกจากหนูคนเดียว” น้ำเหนือก้มมองใบหน้าสวย แล้วมองลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาวเพื่อยืนยันคำพูดของตัวเอง จากนั้นเขาก็ยกแขนโอบกอดรอบคอหญิงสาวไว้หลวม ๆ ก่อนจะบังคับให้เธอเดินไปห้องที่เชื่อมกับห้องนอนซึ่งเป็นห้องเซ็ตอินคอร์เซ็ต เขาพาหญิงสาวมายืนอยู่ตรงตู้เสื้อผ้าบานเลื่อนสีขาว ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวสีขาว เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งสีขาวและบ็อกเซอร์สีขาวอันใหม่ยื่นส่งให้หญิงสาว“คืนนี้หนูใส่ชุดขาวบริสุทธิ์ขนาดนี้ พี่เหนือต้องดูแลหนูอย่างดีตามสัญญานะคะ” พัดชาเอียงคอพูดกับเขาอย่างมีเลศนัย“คืนนี้พี่สัญญาว่าจะ

Chapter 15“ใช่ค่ะ...บรรยากาศฝนตกพร่ำ ๆ น่านอนดี” พัดชารีบพูดหักมุมเขา ก่อนที่เธอจะหัวเราะออกมา “ฝันดีนะคะพี่น้ำเหนือ”“จะรีบนอนไปไหนล่ะ หนูยังไม่ได้หอมกลิ่นสบู่จากตัวพี่เลย ลองมาดมดูสิ กลิ่นตัวพี่หอมเหมือนหนูไหม” เขาขยับตัวเข้ามาใกล้หญิงสาว เพื่อเสนอตัวให้หญิงสาวสูดดมกลิ่นกายของเขาพัดชาส่งยิ้มหวานให้เขา ก่อนที่เธอจะเงยหัวขึ้น เลื่อนใบหน้าไปหอมซอกคอ แล้วเลื่อนใบหน้าไปหอมแก้มสากสองฟอด ก่อนจะจุมพิตปากหยักเบา ๆ “พี่เป็นผู้ชายตัวหอมมากค่ะ หนูดมพี่แล้ว เรานอนกันเถอะ”“แน่ใจนะว่าจะไม่กินพี่ก่อนนอน เจ้าของห้องน่ากินนะครับ บอกไว้เผื่อหนูอยากกิน” น้ำเหนือเสนอตัวเองสุดฤทธิ์ อยากให้หญิงสาวกินเขาใจจะขาดพรึ่บ! พัดชาตลบผ้าห่มออกจากตัว ขึ้นนั่งทับบนหน้าท้องแกร่ง“น่ากินขนาดไหนกันคะ ถึงอยากให้หนูกินจังเลย” พัดชาจ้องมองคนใต้ร่างด้วยแววตาเย้ายวน ก่อนที่จะเอามือลูบแผงหน้าอกแกร่ง เพียงแค่เธอลูบไล้ผิวกายเบา ๆ อารมณ์ความใคร่ของชายหนุ่มก็มาเต็มพิกัด“ลองกินไหมครับ แล้วหนูจะติดใจ” เขายกตัวขึ้นถอดบ็อกเซอร์ออกจากขา แล้วพลิกตัวให้หญิงสาวอยู่ใต้ร่าง โดยที่เขาขึ้นคร่อมร่างบางด้วยร่างกายเปลือยเปล่า อีกทั้งส่วนกลา

Chapter 17“อ๊า อื้อ ~ ไม่คิดจะให้หนูพักร่างบ้างเลยเหรอคะ” พัดชายกมือทุบหน้าท้องแกร่งเบา ๆ ให้กับคนหื่นกามได้เจ็บตัวบ้าง จากนั้นหญิงสาวก็สู้กลับด้วยการร่อนเอวใส่ท่อนแข็งที่อยู่ในโพรงเนื้อนุ่มด้วยท่าทางเย้ายวน“พี่อยากให้หนูเอาคืนพี่เร็ว ๆ ไงครับ” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงกระเส่า มือสากลูบไล้ขาเรียวสวย แล้วเลื่อนมือไปจับที่สะโพกมนช่วยยกขยับโยกขึ้นลงตอกอัดเข้าใส่ตัวตนของเขาอย่างหนักหน่วง“อ๊า ๆ อื้อ ~ หนูเสียว” ใบหน้าสวยสูดปากครางด้วยความเสียดเสียวยามที่หัวหยักจ้วงแทงเข้าลึกๆ จนชนผนังมดลูกเข้าอย่างจังมันทั้งเจ็บแปลบและเสียวซ่านในเวลาเดียวกัน“นมหนูเด้งดีจังเลย น่าดูดฉิบ...” ร่างแกร่งขยับหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง ขยับเอาแผ่นหลังแกร่งพิงหัวเตียง จากนั้นเขาก็โน้มตัวเอาใบหน้าคลุกเคล้าร่องหน้าอกอย่างหลงใหล ก่อนอ้าปากครอบดูดเต้าใหญ่ทั้งดูดดึงและขบเม้มอย่างตะกละตะกลาม“อย่ากัด” พัดชาปรามชายหนุ่มเสียงหลงพร้อมสูดปากครางไปด้วยใบหน้าบิดเบี้ยวทรมาน เมื่อโดนริมฝีปากหยักบดขยี้เม็ดถันอย่างแรงจนเจ็บแปลบไปทั้งเต้า ขนาดว่าเธอใช้มือดันใบหน้าหล่อเหลาให้ผละออก เขาก็ยังเอาปากคาบดึงจุกอย่างกับทารกไม่ยอมหย่านม“เส

Chapter 1918.00 น.เมื่อพัดชารู้สึกตัวตื่นและเห็นน้ำเหนือนั่งเฝ้าดูแลเธอไม่ห่างกาย ความอบอุ่นและความห่วงใยของเขาทำให้หญิงสาวอุ่นซ่านหัวใจ ความรู้สึกชอบแปรเปลี่ยนเป็นความรัก ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา แต่ทว่าจิตใจของเขายังดีอีกด้วย ตอนนี้เธอหลงใหลในตัวตนเขาจนโงหัวไม่ขึ้น“ตื่นแล้วเหรอ? ดีขึ้นไหม? ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า?” เมื่อน้ำเหนือเห็นหญิงสาวปรือตาตื่นแล้วจ้องมองเขาตาแป๋ว ชายหนุ่มก็เอ่ยถามรัวหลายประโยคพร้อมทั้งเอาหลังมืออังหน้าผากมน เพื่อวัดอุณหภูมิไข้ พอเห็นว่าร่างกายของหญิงสาวกลับมาปกติแล้ว ชายหนุ่มจึงโน้มตัวหมายจะเอาปากหยักทาบจูบปากเล็ก แต่พัดชารีบยกมือปิดปากตัวเองไว้“ดีขึ้นแล้วค่ะ” พัดชาดันใบหน้าหล่อเหลาออกห่างจากใบหน้าตัวเองเล็กน้อย เพราะเธอก็ยังไม่ได้แปรงฟัน จึงเกิดความไม่มั่นใจในกลิ่นปากนัก “ยังเจ็บตรงนี้อยู่ไหม” เขาเอ่ยถามพร้อมกับเอามือสากทาบลงบนเนินอวบอูมผ่านผ้าห่ม แล้วก็มองหญิงสาวด้วยแววตาเจ้าเล่ห์“ทะลึ่ง...ชะมัด” พัดชาจากสาวมั่น พอโดนเขารุกหนักอย่างน่าไม่อาย เธอก็หมดคำพูดจะต่อกลอนกับเขาทันที “เขินเหรอหน้าแดงเชียว ปกติหนูไม่เขินพี่ง่ายๆหนิ”“พี่เหนือก็พูดตรงเกิน