Chapter 21เมื่อน้ำเหนือเห็นว่าหญิงสาวไม่คล้อยตาม เขาก็เดินเข้าห้องน้ำไปสักพักใหญ่ๆเขาเดินผิวปากออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดีเมื่อชายหนุ่มหย่อนตัวนั่งข้างๆ พัดชาก็เอ่ยถามทันที “สบายตัวไหมคะ”“ไม่สบายตัวเท่าไร ต้องได้เสียบรูของหนูถึงจะโล่ง”“โอ๊ย...หนูอยากกลับหอแล้วเนี่ย รู้สึกเหมือนกำลังอยู่กับคนโรคจิต”“ไม่ให้กลับ” เขาโอบกอดหญิงสาวไว้แน่น“กินข้าวได้แล้วค่ะ” พัดชาเอ่ยบอกคนหื่น น้ำเหนือจึงหอมแก้มพัดชาอีกฟอด ก่อนที่เขาจะตักข้าวใส่ปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยหนุ่มสาวนั่งกินข้าวกันไปพูดคุยหยอกล้อกันไปเหมือนคนเป็นแฟนกันก็ไม่ปาน และเมื่อพากันกินข้าวเสร็จเรียบร้อย พัดชาก็อาสาเก็บจานไปล้างทำความสะอาด พอเธอล้างจานเสร็จ หญิงสาวก็เดินไปหาน้ำเหนือที่ปลายเตียง และเมื่อน้ำเหนือเห็นพัดชาเดินมาหา เขาก็ยื่นมือดึงพัดชาให้มานั่งซุกที่หว่างขาตัวเอง“เหนื่อยไหม”“เหนื่อยอะไร แค่ล้างจานเอง”“ถ้าหนูไม่เหนื่อย เราหาอะไรทำแก้เบื่อกันไหม” น้ำเหนือกระซิบที่กกหูเล็กด้วยน้ำเสียงกระเส่า ก่อนที่ชายหนุ่มจะจับพัดชานอนหงายลงบนเตียงและเริ่มซุกไซ้ร่างบางด้วยอารมณ์ปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นด้วยบทรักสวาทอันร้อนแรงวันต่อมา..
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-03-13 อ่านเพิ่มเติม