All Chapters of ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]: Chapter 11 - Chapter 20

“ฟิตดีจัง ผมชอบ” เขาเอ่ยบอก เขาสอดนิ้วเข้าไปถึงสามนิ้ว แต่ทว่ความเป็นหญิงของเธอตอนนิ้วเข้าดีเหลือเกิน วิกตอเรียหันมาหาเฮนรี่ทันที เธอกระชากเสื้อราคาแพงของเขาออกทันที ทำให้รังดุมหลุดออกทั้งแถบ แล้วปลดเข็มขัดเฮนรี่ออกรูดซิปลงอย่างรวดเร็ว ดึงกางเกงในเขาออกกองกับพื้น ทันใดนั้นความเป็นชายก็ออกมาสู่โลกกว้าง วิกตอเรียไม่ช้านั่งคุกเข่าตรงหน้าเขา จับความเป็นชายลูบไล้ขึ้นลง เธอเองก็กำไม่มิด วิกตอเรียจึงเอาปากทันที "ซี๊ด...อา...เบบี๋" เฮนรี่ครางด้วยน้ำเสียงเสียวกระสัน รวบผมวิกตอเรียไว้ด้านหลัง วิกตอเรียเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ "โอ้ว...เสียว..." วิกตอเรียขยำลูกข้างแท่งเนื้อไปมา "อืม...อย่าบีบแรงซิเบบี๋" เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า แล้วปล่อยสายธารเข้าโพรงปากของเธอ เธอกลับกลืนกินลงไปราวกับไวน์ชั้นดี เขาจึงพยุงเธอลุกขึ้นทันที "ไปข้างในกันเถอะ" เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มแล้วจับมือเธอเข้าไปด้านในห้อง วิกตอเรียขึ้นเตียงปลดสายบราว่ายน้ำออก เฮนรี่มองเธอด้วยสายตาเป็นประกายทุกครั้ง เมื่อเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ยั่วยวนท้าทายสายตาเช่นนี้ เฮนรี่ขึ้นจากปลายเตียง ขณะที่เธอนอนชันขาเ

“กูไม่เอา กูมีเมียแล้ว” “หาาาาาา มึงเนี่ยนะ” อเล็กซานเดอร์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงตกใจอย่างยิ่ง “วันนี้กูจะเข้าไป กูจะพาเมียไปด้วย” “มาเถอะ หายหัวไปเป็นอาทิตย์ มึงไปนอนกกเมียใช่ไหมพูดมา” “เออ สองทุ่มเจอกัน” เฮนรี่เอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วกดสาย วิกตอเรียก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำ “วันนี้ไปไหนหรือคะ” วิกตอเรียเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเมื่อครู่เธอได้ยินว่าเขาจะไปที่ไหนสักที่หนึ่ง แต่ฟังไม่ถนัด “ไปเที่ยวกัน” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มกว้าง “ที่ไหนคะ” เธอเอ่ยถามอีกครั้ง “มาซีคอน” “กี่โมงคะ” “สองทุ่ม กลับไปที่บ้าน แล้วค่อยไป” “ทำไมต้องกลับบ้านก่อนด้วย” เธอเอ่ยถาม แล้วมานั่งบนโต๊ะทำงานตรงหน้าเฮนรี่ “ไปแต่งตัวแล้วค่อยไป ไปตอนนี้เลย” เขาเอ่ยบอกก่อนที่จะอดใจไม่ไหว “ค่ะ” วิกตอเรียอาบน้ำเสร็จสิ้น เธอจึงสวมชุดคลุมสีเทาของเฮนรี่ แล้วเดินมาที่ห้องแต่งตัว แล้วเปิดตู้เสื้อผ้าที่เฮนรี่ไปเหมาเสื้อผ้าราคาแพงมาให้เธอใส่ เธอเห็นชุดเดรสสีดำหนึ่งชุดที่เธอคิดว่าดีที่สุด แล้วจึงนำชุดนั้นก้าวเดินไปใส่ในห้องน้ำ เฮนรี่ก้าวเดินเข้ามาภายในห้องนอน เขามองไปยังห้องน้ำที่เป็นกระจกใสทั้งห้อง

เมื่อหนังจบเรื่องแล้ว เฮนรี่และวิกตอเรียก้าวเดินออกมายังหน้าโรงหนังพร้อมกับบอดี้การ์ดอีกสองคน เฮนรี่ถือแก้วน้ำของเขา และของเธอแก้วละข้าง ขณะที่บอดี้การ์ดถือถังป๊อปคอร์นขนาดใหญ่ที่ยังเหลืออีกครึ่งถัง ความจริงแล้วเฮนรี่อยากจะทิ้งของเหล่านี้ไว้ แต่เธอกลับเสียดาย และบอกกับเขาว่า ซื้อมาตั้งหลายปอนด์จะทิ้งไปก็เสียดายแย่ เอาเก็บไว้กินที่บ้านยังจะดีเสียกว่า เขาจึงตามใจเธอเอาของเหล่านั้นออกมาด้วย “อยากไปไหนต่อ” เฮนรี่เอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม แล้วส่งแก้วน้ำให้กับบอดี้การ์ด บอดี้การ์ดจึงรับแก้วไปทันที “ฉันอยากไปดูเครื่องสำอางก่อน แป้งจะหมดแล้ว คุณกลับก่อนเลยก็ได้นะ” วิกตอเรียบอกด้วยรอยยิ้ม “ผมจะอยู่กับคุณ” เฮนรี่เอ่ยบอก “ตามใจค่ะ” วิกตอเรียก้าวเดินไปยังแผนกเครื่องสำอาง แล้วเดินไปยังร้านเรื่องสำอางที่เธอใช้ประจำ เธอมองหาพนักงานร้านชั่วครู่ ไม่ช้าพนักงานก็ก้าวเดินมาหาเธอที่ยืนอยู่ข้างๆ เฮนรี่ “ยินดีให้บริการค่ะ” พนักงานเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “ฉันอยากได้แป้งที่เข้ากับผิวค่ะ” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเช่นกัน พนักงานจึงหยิบตลับแป้งฝากล่องประกายมุก ตรงหน้ากล่องมีชื่อผลิตภัณฑ์เช่นกัน “นี้

แอนนามองเห็นชายหนุ่มสวมใส่เสื้อสีดำสนิท มีสูทสีเทาทับอีกที ใบหน้าของเขามองกระดาษ และในมือของเขาถือปากการาคาแพงเซ็นอะไรสักอย่าง “สวัสดีค่ะ มิสเตอร์มานอฟ” แอนนาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ เขาละจากเอกสารมองเธอด้วยรอยยิ้มอย่างมิตรภาพ และลุกขึ้นยืนก้าวเดินมาหาเธอทันที แอนนาจึงยกมือ เขาจึงจับมือเรียวทันที ทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “สวัสดีครับมิสคาร่า เชิญนั่งครับ” อเล็กซานเดอร์เอ่ยบอกสุภาพทำให้เธอหลุดจากภวังค์ ขณะที่เขานั่งลงที่โซฟาตัวยาวสีดำ ลักษณะแยกปลายขาเล็กน้อย "ค่ะ" แอนนานั่งลงที่โซฟาตัวเล็กขนาดเท่านั่งได้คนเดียว “วันนี้ทางบริษัทมีชุดมานำเสนอให้กับคุณได้ดู โดยมีชุดว่ายน้ำซีทรูและวันพีชอย่างละสี่ชุด อีกทั้งยังมีชุดนอนเจ็ดชุดให้คุณได้ดู” แอนนาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร แต่เธอกลับทอดสายตามองไปยังหน้าใบหน้าเขาที่ดูหล่อเหลา มีหนวดที่ข้างแก้มและเหนือริมฝีปาก แต่ไม่ดูรกจนเกินงาม มันเสริมให้เขาดูน่าค้นหาอย่างยิ่ง ทำให้เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงขายเซ็กส์ทอยและถุงยาง และสินค้าของเขาเป็นสินค้าที่ติดตลาดจนทำให้หุ้นของบริษัทพุ่งสูงและลงเล็กน้อยในตลอดเวลาห้าปีที

“ได้เยอะอยู่” แอนนาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง และหยิบแก้วลาเต้มาดื่ม“ขอให้ขายดิบขายดีนะจ๊ะ” วิกตอเรียบอกด้วยรอยยิ้ม และดื่มช็อกโกแลตเย็น“ขอบใจนะ” แอนนาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นเสียงของโทรศัพท์ดังขึ้นมาเป็นดนตรีเพลงแจ๊ส วิกตอเรียจึงหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋าสีขาวของเธอ“สามีโทรตามหรือจ๊ะ” แอนน์เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ชัวร์แน่” แอนนาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“ขอคุยกับเขาก่อนนะ” วิกตอเรียบอกเช่นนี้ ทันใดนั้นพวกเธอจึงเงียบ วิกตอเรียจึงรับสายทันที“มีอะไรหรือเปล่าคะ” วิกตอเรียเอ่ยถาม“คุณอยู่ไหน นานแล้วนะ” เฮนรี่เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด“แค่เที่ยงครึ่งเองนะคะ” วิกตอเรียเอ่ยบอก“ผมคิดถึงคุณกลับมาได้แล้ว” “ขอสิบนาทีนะ จะรีบกลับไปเลย” “สิบนาทีนะ ถ้าเกินสิบนาที ผมจะให้คุณครางใต้ตัวผมทั้งคืนเลยคอยดู” เฮนรี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่าเร่าร้อนเช่นนี้ วิกตอเรียใบหน้าแดงขึ้นมาทันที“ค่ะ” วิกตอเรียเอ่ยบอกจบ และวางสายทันที“สามีโทรมากลับก่อนก็ได้ แล้วค่อยเจอกันไหม” แอนน์เอ่ยบอกแล้วยิ้ม“จริงด้วยให้มิสเตอร์โนเวลคอย มันไม่ดีนะ” แอนนาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน“ฉันไม่คุยกับพวกเธอแล้ว ไปแล้วนะ” วิกต