All Chapters of ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]: Chapter 31 - Chapter 40

“หวัดดี” แอนนาเอ่ยทักทาย แอนน์ยื่นแก้วคาปูชิโน่เย็นให้แอนนา เพราะเธอรู้ว่าแอนนาชอบดื่มคาปูชิโน่ของร้านนี้มาก มาที่นี่ครั้งใดแอนนาจะสั่งกินทุกครั้ง “หายไปนานเลยนะ แอนนา” วิกตอเรียเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“อย่าบอกนะ ไปซับติงกับมิสเตอร์มานอฟ” แอนน์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจังราวกับเค้นความจำเลยในศาล“มีบ้าง” แอนนาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเขินอาย“นั้นไง...ฉันว่าแล้ว ไปญี่ปุ่นต้องเกิดอะไรขึ้น” แอนน์เอ่ยบอกราวกับเห็นด้วยตา“สองวันข้างหน้ามีงานการกุศลของมูลนิธิ คารอส โนเวล ไปด้วยกันนะ แฟนซีหน้ากาก” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“เห็นอเล็กซ์ พูดเรื่องนี้อยู่” แอนนาเอ่ยบอกเช่นนี้ แล้วใช้หลอดดูคาปูชิโน่ขึ้นมา“สนิทจังเลยนะจ๊ะ” วิกตอเรียเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แอบหมั่นไส้เล็กน้อย“แหม่...ไม่เหมือนใครบางคนราวกับข้าวใหม่ปลามัน” แอนนาเหน็บแนม“นั้นสามีใครมา?” แอนน์เอ่ยบอกวิกตอเรีย เมื่อเห็นเฮนรี่มองอยู่หน้าร้าน ด้วยสีหน้าเรียบเฉย อีกทั้งเขายืนล้วงกระเป๋าข้างหนึ่ง และถือโทรศัพท์มือถือราคาแพง“ออกมายังถึงสิบนาทีเลย” วิกตอเรียเอ่ยบอก และกลอกตาด้วยความหงุดหงิดเพราะเธอเองก็อยากมีเวลาเป็นส่วนตัวกับเพื่อนบ้าง“เขาคงคิดถึงมิ

เฮนรี่นั่งลงข้างวิกตอเรีย อเล็กซานเดอร์นั่งลงข้างวิกตอเรีย และซาริมนั่งลงข้างแอนน์ ซาริมเผยรอยยิ้มมองแอนน์ แอนน์ยิ้มตอบรับตามมารยาท“สวัสดีท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ผม อดัม ไวท์ เป็นพิธีกรในค่ำคืนนี้ เนื่องในวันสถาปนาของบริษัท โนเวลมาเก็ตติ้ง จำกัด โดยประธานคนปัจจุบันคือ มิสเตอร์เฮนรี่ คารอส โนเวล ได้จัดงานขึ้นเพื่อการเฉลิมฉลองอย่างก้าวกระโดดของบริษัท ในโอกาสนี้ขอเชิญ มิสเตอร์เฮนรี่ คารอส โนเวล ขึ้นมากล่าวเปิดงาน ขอเสียงปรบมือด้วยครับ” พิธีกรกล่าวจบ แสงสปอตไลต์สาดส่องที่เขา ทุกคนภายในงานต่างปรบมือ เฮนรี่ก้าวเดินอย่างสง่างามขึ้นเวที ไปยืนตรงโพเดียมกลางเวที“ก่อนอื่นขอกล่าวสวัสดีทุกท่านที่มางานครบรอบห้าสิบปีของบริษัท อย่างที่ทราบกันดีผม และทีมงานตั้งใจที่จะทำงานให้ประสบความสำเร็จ ถ้าไม่มีพวกท่านคอยสนับสนุน อุปการะผมคงไม่มีวันนี้ และการบริการทุกอย่าง เราใส่ใจที่มอบความสุขให้ทุกท่าน ขอบคุณครับ” เฮนรี่เอ่ยบอกจบ ทุกคนต่างปรบมือให้เขา เฮนรี่จึงก้าวลงจากเวทีมานั่งข้างวิกตอเรียเช่นเดิม“คุณพูดได้ดีมาก” วิกตอเรียเอ่ยกล่าวชื่นชม เฮนรี่เอียงคอเล็กน้อยบอกกับเธอ“ผมพูดแบบนี้ทุกปีอยู่แล้ว” เฮนรี่เอ่ยบ

เสียงฝนตกอย่างหนัก อีกทั้งยังมีเสียงฟ้าร้องหลายต่อหลายครั้ง ทำให้แอนน์ลืมตาขึ้นช้าๆ เธอกลับรู้สึกแปลกใจอย่างมากเมื่อมองไปยังห้องกว้างที่ตบแต่สไตล์โมร็อคคัน เธอรีบนั่งลงโดยทันที มองสำรวจเสื้อผ้าตัวเองอยู่ครบถ้วน และไม่มีอะไรบุบสลายแต่อย่างใด เธอมองสำรวจรอบห้องแห่งนี้ด้วยความสงสัยว่าเหตุใดเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้ เธอจึงทบทวนเรื่องราวของเมื่อวาน ว่าหลังจากออกจากงาน รถของเธอนั้นเสีย จึงติดรถของซาริมให้เขามาส่งบ้าน และหลังจากเธอกินเบอร์เกอร์เสร็จเธอกลับหลับสนิทจนถึงเมื่อครู่ “ตื่นแล้วหรือครับ” เสียงของชายหนุ่มดังจากประตูห้อง เธอมองไปยังต้นเสียงโดยทันที เธอกลับเห็นว่าเจ้าของเสียงนี้คือซาริม เขาเผยรอยยิ้มก้าวเดินเข้ามาในห้องโดยสวมกางเกงวอร์มสีดำเอวต่ำหมิ่นเหม่จนแทบเห็นหัวหน่าว ทำให้เธอใบหน้าร้อนผ่าวอย่างไม่รู้ตัว “ค่ะ” แอนน์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขารินน้ำใส่แก้วคริสทัล และส่งเธอ เธอจึงรับแก้วจากมือเขาไว้ “เมื่อวานผมเห็นคุณหลับผมเลยไม่ปลุก” ซาริมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แล้วเดินไขว่ห้างที่โซฟากว้างรถสปอร์ตหรูคันสีเหลือง พร้อมด้วยรถของบอดี้การ์ดตามมาถึงสามคันเพื่อมาส่งที่เพนท์เฮ้าส์

“สวัสดีครับ” ซาริมเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะ คุณรอแอนน์นานไหมคะ” แอนน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เกรงใจ เพราะลงมาก่อนเวลาถึงสิบนาที แต่เขาดันถึงก่อน “ไม่นานครับ” “เช่นนั้นเรากันไปเถอะค่ะ” “ครับ” รถสปอร์ตหรูเลี้ยวเข้ามาในไนต์คลับของอเล็กซานเดอร์ ทำให้เธอรู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง เพราะรู้ว่าคนเช่นเขาไม่ควรดื่มของมึนเมา แต่เหตุใดเขาถึงพาเธอมาที่นี่กันนะ เธอหันไปมองเขาที่ปลดสายเบลท์ออก “ทำไมมาฉันมาที่นี่คะ” แอนน์เอ่ยถามด้วยความสงสัย“ผมไม่รู้จะพาคุณไปไหน” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้“ฉันลืมไปคุณเป็นเพื่อนกับมิสเตอร์มานอฟ” “ไปกันครับ” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วก้าวเดินไปในไนต์คลับพร้อมกับแอนน์ แต่มีสายตาคู่หนึ่งมองเขาทั้งสองอยู่บริกรชายผู้หนึ่งพาซาริม แอนน์ และบอดี้การ์ดสองคนก้าวเดินเข้าไปยังโซนมุมตึก เป็นที่ไม่ค่อยพลุกพล่านมากนัก เพราะเป็นโซนคลาสเฟิร์สคลาสที่มีการจองเพียงเท่านั้น อีกทั้งบริกรจะคอยให้บริการตลอดเวลา บริกรชายพาพวกเขามานั่งที่โซฟาสีแดง แอนน์นั่งลงบนโซฟา ซาริมนั่งข้างเธอ แต่ก็ทิ้งระยะห่างพอสมควร“น้ำส้มปั่นหนึ่งที่” ซาริมเอ่ยบอกบริกรชายด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“เตกีล่าหนึ่งแก้ว กับม

ซาริมเห็นว่านานแล้วที่แอนน์ยังไม่เดินกลับมาที่โต๊ะ เขาจึงไปดูที่ห้องน้ำหญิงหลับไม่มี แต่ทว่าเขากลับรู้สึกสังหรณ์ใจชอบกลเมื่อได้ยินเสียงเบาๆ เข้ามาในโสตประสาทว่าช่วยด้วยมาจากห้องน้ำชาย เขาเดินไปในห้องน้ำชายอย่างไม่ลังเลใจ เขายังคงได้ยินเสียงแผ่วเบาร้องว่า ‘อา’ เขาก้าวเดินไปในห้องน้ำชายที่ปิดอยู่ห้องเดียว และถีบประตูทันที สิ่งที่เขาได้เห็นอยู่เบื้องหน้า คือผู้ชายกำลังจะถอดกางเกง ส่วนแอนน์โดนถกกระโปรงขึ้นมามือเรียวลูบไล้ความเป็นหญิงใต้บอดี้สูทซาริมมีสีหน้าที่โกรธจัด เข้าไปกระชากคอเสื้อชายผู้นั้นที แล้วชกด้วยหมัดเดียว จนชายผู้นั้นเลือดกบปาก “มึงเป็นใครวะ” ชายผู้นั้นเอ่ยถาม มองใบหน้าซาริมอย่างโกรธจัดและจะเอาเรื่องเขา“มึงไปถามที่นรกแล้วกัน” ซาริมเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงดุดัน หมัดหนาชกไม่ยั้งด้วยความโกรธอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาเองก็โดนสวนหมัดมา แต่ไม่ได้โดนใบหน้าแต่อย่างใด เขาชกชายผู้นั้นหลายที จนมันสลบไป“แอนน์ คุณเป็นอะไร” ซาริมเอ่ยถาม จับเรียวแขนของเธอที่กำลังจโอบกอดเขา“ได้โปรดมีเซ็กส์กับฉัน” แอนน์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงกระเส่า ขัดขืนเขาที่กำลังจับแขนเธอทั้งสองข้าง“แอนน์ สติ แอนน์” ซาริม