All Chapters of สาวน้อยยั่วสวาท: Chapter 41 - Chapter 50

"อ้ะส์ อ้ายส์ กรี้ดดดส์.." มือเล็กจิกที่นอนเกร็งเอวส่ายร่อนให้เขาจ้วงแทงแกนกายลงทางรักของเธอจนลอยเคว้งร่างกายเบาหวิวจนน้ำหวานไหลทะลักออกมาล้นเต็มต้นขาของเธอพัฒน์เกร็งตัวขึ้นเด้งเอวหนาส่งแกนกายอวบเข้าออกรัวๆเร็วเร่งจังหวะใส่ทางรักของเธอจนน้ำรักแตกใส่เต็มทางรักของเธอ"พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..""โอ้ววส์ อ้าากซ์.." ชายหนุ่มหายใจหอบเหนื่อยซุกซอกคอของเธอ ปล่อยน้ำรักใส่เธอล้นปรี่ออกมามากมายแช่แกนกายอวบใหญ่ให้กระตุกในทางรักเธอที่ตอดรัดเขาไม่หยุด ทั้งสองนอนกอดก่ายกันหลังหายเหนื่อยพัฒน์ถอนแกนกายออกจากทางรักของเธอช้าๆ"อ้ะะ อ่าาส์...." ทั้งสองส่งเสียงครางดังออกมาพร้อมกันพัฒน์ดึงเธอมากอดขณะแกนกายของเขามันยังตั้งชันชี้โด่ทิ่มเนินสาวมันยังส่ายหัวหงึกหงักไปมาหาที่ลงเพราะมันยังไม่อิ่มในรสรัก ชายหนุ่มจับตัวเธอให้นอนตะแคงข้างและเขานอนซ้อนโอบกอดเธอจากด้านหลังสอดแขนไปกอบกุมอกอวบอิ่มเด้งมือของเธอบีบนวดมันอย่างหนักหน่วงบดบี้ยอดทับทิม อีกมือจับเข่าเธอข้างบนดันงอไปข้างหน้าติดอกอิ่ม จนสะโพกเธอโด่งจนเห็นกลีบกุหลาบของเธอแดงบานฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมา เขาจ่อแกนกายสอดใส่เธอจากด้านหลังกดลงช้าๆส่ายสะโพกบดเบียด

"สวัสดีค่ะ /สวัสดีครับพี่เอก" บัณฑิตใหม่ทุกคนทักทายเอก"พี่พัฒน์ไม่มาเหรอคะพี่เอก" แพรพลอยถามหาพี่ชาย"ตอนนี้เจ้านายติดประชุมอยู่นะครับมาไม่ทันเลยให้ผมเอาของขวัญมาแสดงความยินดีกับสาวๆบัณฑิตใหม่น่ะครับ นี่ของน้องพลอย นี่ของน้องฝัน นี่ของน้องหมวย นี่ของเพชรครับ" เอกยื่นถุงให้สาวๆทุกคน"ขอบคุณค่ะ/ ขอบคุณครับพี่เอก ฝากขอบคุณพี่พัฒน์ด้วยนะคะ" บัณฑิตทั้งสี่คนฝากขอบคุณเจ้าของของขวัญ"ครับผม งั้นผมกลับก่อนนะครับเดี๋ยวต้องพาลูกค้าไปเลี้ยงด้วยครับ" เมื่อเอกจัดการตามที่เจ้านายสั่งเรียบร้อยแล้วเขาก็ขอตัวกลับไปทำงานต่อทันทีเพราะตอนนี้งานกำลังยุ่งมาก ไหนจะลูกค้าสาวที่กำลังต้อนเจ้านายไปกินมื้อค่ำอยู่อีกด้วย เอกนี่กำลังจะบ้าตายอยู่แล้ว ตอนน้องฝันฝึกงานกับเขาก็ช่วยงานได้เยอะเลยยกเว้นเรื่องสาวๆของเจ้านายเท่านั้นที่เธอไม่ยุ่งด้วยแต่วันนี้จะรอดมั้ยเนี่ยเจ้านายเขาน่ะเพราะลูกค้าสาวจ้องจะกินตับเจ้านายเขาอยู่ด้วยเดี๋ยวเกาะแขนเดี๋ยวพิงเดี๋ยวจะล้มให้เจ้านายเขาช่วยอยู่ตลอดเวลาเป็นตั้งแต่เช้าแล้วเอกกำลังจะขึ้นรถเสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้น"ครับเจ้านาย" เอกรับโทรศัพท์เจ้านายแล้วคิดในใจแหมแค่คิดก็โทรมาเลยนะเจ้านายเข

"โอ้ววส์.." เสียงห้าวคำรามออกมาเมื่อเธอตอดรัดเขาแน่นจนขยับแทบไม่ได้ ริมฝีปากหนาบดจูบเธออย่างดูดดื่มมือหนาบีบนวดทรวงอกอิ่มตามแรงอารมณ์จนเธอเสียวกระสันขยับส่ายเอวบางไปมา"อื้อส์ ฝัน อ่ามส์..." พัฒน์ครางออกมาอย่างกระสันขยับโยกเอวหนาบดคลึงหมุนสะโพกวนซ้ายขวาใส่ทางรักอย่างหนักหน่วง สาวน้อยจิกไหล่เขาแน่นเพราะความเสียวสยิวจนปั่นป่วนวาบหวิวไปทั้งตัว“พะ พี่พัฒน์ อ่าา ซี้ดด ฝัน สะ เสียว อ้าา อ่าา..." ร่างสูงขยับโยกเอวหนาขึ้นลงดึงแกนกายอวบเข้าออกช้าๆแล้วค่อยเร็วขึ้นเพื่อให้เธอรับจังหวะที่เขาส่งแกนกายอวบใส่เธออย่างดุดัน เขาเด้งสะโพกหนาเร่งจังหวะส่งแกนกายอวบโหมกระหน่ำเข้าใส่ทางรักเธออย่างหนักหน่วง ปลายฝันแอ่นสะโพกขึ้นรับแรงตอกอัดหนักแน่นของเขา ซอยเอวหนาถี่ๆแรงๆรัวเร็วๆใส่ไม่ยั้งและทางรักเธอก็ตอดดูดรัดเขาทุกครั้งที่ส่งแกนกายลงลึกสุดทางรัก"พั้บบๆๆ พั้บบๆๆ..""ซี้ดดส์ อ้าา อ้ะะส์..." เสียงครวญครางดังประสานกันและเสียงเนื้อกระทบดังลั่นห้อง เขาเร่งจังหวะซอยเอวหนาใส่เธอเพื่อจะส่งเธอถึงฝั่งก่อน"พั้บบๆๆ พับบบๆๆ...." เขาเพิ่มแรงโยกเอวหนาถี่ๆส่งแกนกายอวบเข้าใส่อย่างหนักหน่วงไม่ยั้งจนร่างเล็กบีบรัดเขาถี่กระ

"ไม่หรอกหนูฝัน พี่เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าหนูฝันตั้งเยอะถ้าไม่ใช่ลูกชายของลุงนะป่านนี้หัวแตกไปแล้วล่ะ หนูรู้ใช่ไหมว่าลุงกับป้าพริสซี่รักหนูเหมือนลูกคนหนึ่ง ลุงไม่ยอมให้พี่เขามาทำเล่นๆกับหนูได้หรอกนะ" คุณภพพูดกับปลายฝันอย่างเมตตา"ใช่ลูก หนูฝันไม่ต้องเป็นกังวลไปนะเดี๋ยวป้ากับคุณลุงจะจัดการให้นะลูก" คุณพริสซี่บอกฝันอย่างจริงใจเพราะเธอไม่รู้ว่าลูกชายตัวดีไปแอบกินลูกสาวเพื่อนสามีของเธอแล้ว เธอคิดว่าแค่คุยแค่ชอบคิดไม่ถึงว่ามันจะเลยเถิดไปขนาดนี้ แล้วสาวน้อยปลายฝันจะทันเกมลูกชายเจ้าเล่ห์เธอได้อย่างไรล่ะ"พัฒน์ไปส่งหนูฝันด้วยนะแล้วก็ไปขอขมาครูแป๋วท่านด้วยนะลูก" คุณพริสซี่บอกลูกชาย"ครับคุณแม่ งั้นผมไปทำงานช้าหน่อยนะครับ""ได้ลูกเดี๋ยวแม่จะช่วยดูให้จ้ะ""เดี๋ยวลุงจะคุยกับครูแป๋วเองนะหนูฝัน ทำใจให้สบายถ้าพี่เขาบิดพริ้วลุงจะจัดการให้เองนะลูก" คุณภพพูดโดยไม่ให้เธอปฏิเสธได้เลยฝันจึงได้แต่ก้มหน้ารับปากอย่างเดียวเมื่อคุยกันเรียบร้อยแล้วคุณภพกับคุณพริสซี่ก็แยกตัวไปทำงาน ส่วนพัฒน์ก็ไปส่งปลายฝันที่บ้านเพื่อไปคุยกับครูแป๋วและขอขมาท่านที่เขาได้ล่วงเกินลูกสาวท่าน"ยิ้มแก้มแตกเลยนะคุณภพ" คุณพริสซี่แซวสามีท่าน"

"น้อยๆหน่อยนะตาพัฒน์ เรื่องเก่ายังไม่ได้ชำระความเลยนะ" คุณภพว่าลูกชายตัวเองมองปลายฝันนั่งเงียบข้างพัฒน์ที่ยิ้มๆอย่างสมใจ"งั้นเดี๋ยวอาทิตย์นี้เราไปหาหลวงพ่อกันนะครูแป๋ว" คุณพริสซี่ชวน"ได้ค่ะคุณพริสซี่" ครูแป๋วรับนัดคุณพริสซี่"ขอบใจมากนะครูแป๋ว ที่ไม่ถือโทษโกรธพวกเราน่ะ" คุณหญิงย่าพูดกับครูแป๋วอย่างเห็นใจ"ดิฉันก็ต้องขอบคุณทุกคนด้วยที่รักและเอ็นดูหนูฝันค่ะ""ต่อไปเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะครูแป๋ว เมตตาลูกชายฉันด้วยถึงแม้มันจะข้ามขั้นตอนมากไปหน่อยน่ะ" คุณภพพูดกับครูแป๋วกึ่งหยอกเหย้า "ฉันขอแค่อย่าทำให้หนูฝันเสียใจก็พอแล้วล่ะคุณภพ""ผมสัญญาครับแม่แป๋ว" พัฒน์สัญญากับครูแป๋วทำให้ทุกคนพอใจจากนั้นก็คุยกันเรื่องจะไปหาฤกษ์งามยามดีให้สองหนุ่มสาวแเมื่อตกลงนัดกันแล้วครูแป๋วก็ขอตัวกลับบ้าน"งั้นดิฉันขอตัวก่อนนะคะคุณหญิง สวัสดีค่ะ ฉันกลับก่อนนะคุณภพคุณพริสซี่" ครูแป๋วกล่าวลาคุณหญิงแล้วบอกคุณภพกับคุณพริสซี่ด้วย"เชิญเถอะจ้ะครูแป๋ว" คุณหญิงรับไหว้แม่ของหลานสะใภ้แล้วยิ้มให้"ฝันจะกลับพร้อมแม่เลยมั้ยลูก" ครูแป๋วไหว้ลาคุณหญิงแล้วหันไปถามลูกสาว"ค่ะแม่" ปลายฝันเตรียมจะลาคุณหญิงย่า"ผมขอพาฝันไปทำธ