สิ่งที่พึ่งได้ยินทำให้หูของคนที่แอบฟังเหมือนจะฟุบลงทั้งที่ก่อนหน้านั้นมันกางออก เข่าอ่อนปวกเปียกจนต้องทรุดตัวลงนั่งยอง เขานี่เองที่โค่นต้นไม้ใหญ่จนนกน้อยอย่างเธอไร้ที่พักพิง แล้วทำไมเขาต้องเข้ามาในชีวิตให้เธอต้องรู้สึกสับสนด้วยอาทิตย์พยายามรักษาน้ำใจด้วยการแกะมือปลาหมึกของใครบางคนออกอย่างเบามือ สุดท้ายเขาก็ไม่อาจฝืนทนกับความรู้สึกขยะแขยงนั้นได้อีกต่อไป จึงสะบัดแขนอย่างแรง ร่างบางเซถลารีบตะครุบผนังตึกเอาไว้ เม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น อุตส่าห์ทำใจไว้ล่วงหน้าแล้วว่าเขาไม่ใช่กล้วยที่เธอจะปอกกินง่าย ๆ เหมือนเก่า เพียงแต่คิดไม่ถึงว่ามันจะยากขนาดนี้เงินคือเป้าหมายสูงสุดที่เธอต้องการ ส่วนเรื่องอย่างว่าเขาก็แซ่บเหนือกว่าบุรุษทั่วไปมาก แค่คิดส่วนล่างเธอก็เร่าร้อนเกินจะควบคุมแล้ว เอาไว้เธอกับเขาคืนดีกันก่อนค่อยวางแผนกำจัดมัน คิดมาถึงตรงนี้ปลายนิ้วที่จิกลงบนผนังตึกซึ่งเป็นเสมือนหน้าของอีเด็กเปรตนั่นก็ค่อย ๆ คลายออก ดาหลายืนตัวตรง เชิดใบหน้างดงามขึ้น เดินกลับไปยังจุดเดิม พรายยิ้มหวานสู้กับใบหน้าเย็นชาอีกครั้ง“พี่อาทิตย์คะเรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ&
Read more