บททั้งหมดของ คุณลุงขา...เมตตาหนูหน่อย: บทที่ 1 - บทที่ 10

ดอกหญ้ารู้สึกถึงความร้อนของพวงแก้มก่อนที่อีกฝ่ายจะหันกลับไปสนทนากับคนในกลุ่ม แววตาลึกลับคู่นั้น สบตากันแค่แวบ สั้น ๆ เอง แต่ทำไมถึงมีพลังพอที่จะทำให้เธอเขินอายจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ก้มมองตัวเอง ถ้ารู้ว่าต้องมาเจอคนหล่อระดับนี้ รับรองได้เลยว่าเธอจะไม่คว้าเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ ชายเสื้อยาวรุ่มร่ามผสมรุ่งริ่งจนต้องมัดมันด้วยหนังยาง กางเกงยีนขาสั้นขาด ๆ รวมรองเท้าแตะเก่า ๆ เข้าไปด้วย“เฮ้อ…ขอทานดี ๆ นี่เอง”แต่งตัวเซอร์เน้นความเรียบง่ายสบาย ๆ เป็นตัวของตัวเองกับโกโรโกโสนั้นมีแค่เส้นบาง ๆ ขวางกั้นไว้จริง ๆ“หยิบเสื้อผ้าผิดชีวิตเปลี่ยนจริง ๆ” ปากกระจับบ่นอุบอิบ“พ่อเลี้ยงเขาไม่ชอบเด็กหรอกหนูป้าบอกไว้ก่อนนะ มีแต่สาว ๆ สวย ๆ เข้าหาเขาทั้งนั้นแหละ” เสียงหนึ่งดังมาจากในกลุ่ม‘สาว ๆ สวย ๆ หมายความว่าไง? คนคนนั้นยื่นตัวเบ้อเร่ออยู่นี่!’ เกิดควันไฟตรงปลายจมูกโด่งเชิดเล็กน้อยบอกถึงความดื้อรั้น‘เชอะ! ดับฝันใครไม่ดับมาดับฝันหญ้า’ ความคิดมาพร้อมกับการมองค้อนวงเล็ก นัยน์ตาดำขลับจ้องเขม็งไปยังกลุ่มคน ปากกระจับพยายามฉีกยิ้ม “ถ้าสาวสวยแบบป้าว่าเขาไม่สน บางทีเด็กหน้าแปลก ๆ แบบหนูพ่อเลี้ยงอาจจะชอบก็ได้นะ…

สังคมในหมู่บ้านนี้ยังแคบนัก ยิ่งชาวบ้านเคารพนับถือยิ่งต้องระวังตัว การออกไปกินข้างนอกจึงเป็นทางออกที่ดี จะเอาสวยเอาสดแค่ไหนไม่ใช่ปัญหา แต่กับเด็กยั่วคนนี้เขากลับรู้สึกพิเศษ กดจมูกตรงไหนก็ห้อมหอม กัดกินตรงไหนก็หวาน ฉ่ำใจ จับตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด โดยเฉพาะตรงนั้นของเธอมันสุดยอดจริง ๆฝ่ามือหนาของอาทิตย์ดันท้ายทอยเล็กให้เงยหน้าขึ้นเพื่อมอบจูบเร่าร้อน ยิ่งถูกปฏิเสธยิ่งทำให้เขาอยากเอาชนะ จึงดูดกลีบปากหวานแทบหลุดเข้าไปในปาก แรงจนอีกฝ่ายร้องอื้ออึงในลำคอ ตามด้วยการใช้ลิ้นดัน ทว่าปากเล็กยังพยศ อาทิตย์จึงบีบกรามเล็กเบา ๆ จนเจ้าของกลีบปากนุ่มยอมเผยอปากให้เขาเข้าไปตักตวงความหอมหวาน ส่วนเบื้องล่างของเขานั้นยังคงกระแทกไม่หยุด“อ๊า…ลุงขา…หนูไม่ไหว…”คนร้องครางเผลอขบกัดไหล่กว้างระบายอาการปั่นป่วน สุขแต่ไม่สุด หรือว่าเขาต้องกระแทกให้แรงกว่านี้ลึก ๆ แบบนั้นแหละอีกสักครั้งแค่ครั้งเดียวเท่านั้นฝั่งฝันที่เธอปรารถนา…คว้าได้แล้วดอกหญ้ากระตุกสั่นราวกับโดนไฟฟ้าช็อต น้ำตาคลอเบ้าไหลรินอาบแก้ม แววตาหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยความสุขอาทิตย์ลูบหัวทุยอ่อนโยน ตัดสินใจอุ้มเด็กยั่วในท่าลิงอุ้มแตงกลับเข้าบ้าน หูเขา

เกิดการขัดขืนเล็กน้อย ทว่าอาทิตย์ก็มีวิธีกำราบเด็กดื้อ สิ่งกีดขวางบนตัวของเธอถูกอาทิตย์ปลดอย่างคนชำนาญมือ  ก่อนจะปาลอยละล่องกระทบกับฝาบ้าน ดอกหญ้าเขินอายรีบเอามือปิดสองเต้า ทว่าความอวบอิ่มใหญ่เกินกว่าปกปิด กลายเป็นภาพเซ็กซี่ต่อสายตาของคนมอง เพราะอยากเห็นให้ชัดกว่านึ้ อาทิตย์จึงจับข้อมือเล็กทั้งสองขึ้นไปวางไว้เหนือศีรษะ เจ้าของความเซ็กซี่เขินอายเกินกว่าสบตา ได้แต่เม้มริมฝีปากแน่น อาทิตย์ไม่แน่ใจว่าคนนอนรวยรินอยู่นี้หมดแรงจริง ๆ หรือแค่อยากจะอ่อย ดูท่าทางของเธอแล้วเขาเอนเอียงไปที่ข้อหลังมากกว่าริมฝีปากหยักได้รูปยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะก้มลงดูดปลายถันชูช่อสวยงาม ดอกหญ้าแอ่นอกบิดตัวไปมาด้วยความเสียวส่งเสียงครางในลำคอได้ไม่นานก็ต้องกัดฟันแน่นเมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไปในแกนกายของเธอ ขยับเชื่องช้าแต่ลึกซึ้งทุกช่วงจังหวะ ขาแรกเริ่มหนีบแน่นค่อย ๆ คลายออก สะโพกอุตส่าห์ตั้งใจแปะกาวให้อยู่ติดกับโซฟา ทว่าตอนนี้กลับทำตรงกันข้ามตามอารมณ์ดิบส่วนลึกของตัวเอง“แฉะขนาดนี้ให้ฉันหยุด แน่ใจ?”ไม่มีคำตอบนอกจากดวงตาพร่าสวาท คนถามไม่จำเป็นต้องถามซ้ำให้เสียเวลา รีบจ

แววตากลมออดอ้อนกับเสียงร้องประท้วงในกระเพาะของเด็กผู้หิวโหยทำให้คนฟังอมยิ้ม“ได้ เดี๋ยวฉันทำของง่าย ๆ ให้กิน”“ทำเป็นด้วยเหรอ”“เธอเห็นฉันเป็นคนยังไง?”‘ตาแก่ บ้ากาม ขี้หื่น หูตึง’ คำตอบเขียนชัดอยู่ในดวงตากลม แน่นอนว่าคนมองไม่รู้อะไรนอกจากความน่ารักของเธอนั้นทำให้เขามีความสุขจนเผลอยิ้มมุมปาก แต่ก็รีบกลบอาการด้วยการจ้องบนเนินมะปรางอันแดงเถือก “บวมขนาดนี้ใจฉันไม่ดำหรอกน่า”“ตาลุงบ้า! ทะลึ่ง! ใครล่ะแกล้งมัน ชิ!”เกิดการค้อนควักวงใหญ่ รีบดึงผ้าห่มผืนบางขึ้นมาปิดเพราะ ไม่อาจทนแววตาของเขาได้ ดูเจ้าชู้ ดุก็ไม่เชิง คนบ้าอะไรขนาดพูดเล่นยังดูสยองอาทิตย์อมยิ้มในแววตาเอี๊ยด!“เอ๊ย!” เสียงอุทานดังขึ้นพร้อมกัน“ลุงขยับเบา ๆ เดี๋ยวมันหัก”ดอกหญ้าจับแขนแกร่งทันทีที่เตียงโยกไปข้างหน้า แววตามีความหมายสองคู่สบกัน ดอกหญ้าได้แต่หัวเราะในลำคอ    ขำแรงเดี๋ยวเตียงหักไม่ต่างจากอาทิตย์ค่อย ๆ โ

อาทิตย์คลุมผ้าขนหนูผืนใหญ่ให้แขกคนพิเศษหลังจากรีบเร่งเดินไปหยิบมาจากตู้เสื้อผ้า ประทับจูบบนหน้าผากเล็ก ก็ได้ยิ้มหวานแทนคำขอบคุณเขาหย่อนก้นนั่งข้าง เพิ่มความอบอุ่นด้วยการวาดแขนโอบเรือนร่างเล็ก ดันเบา ๆ เพื่อให้เธอเอาหลังมาพิงบนตัวเขาแทน“เสื้อกับผ้าขนหนูลุงอุ่นไหม”คนถามไม่ได้สนใจคำตอบมากไปกว่าการซุกซนปลายจมูกโด่งบนแก้มใส“อุ่น…แต่ของลุงอุ่นกว่า”คนตอบเองฟังเองยังรู้สึกอายจนแทบบ้า ยังต้องมาเจอสายตาร้อนแรงของเขาอีก ตาย ๆ ๆ ดอกหญ้ารีบมุดหน้าลงตักเค้กใส่ปาก“เค้กลุงหวานมันอร่อยไหม”คนถามยิ่งเห็นอีกฝ่ายหน้าแดงก่ำก็ยิ่งอยากแกล้ง อาทิตย์ส่งสายตาร้อนแรงมองเมียเด็ก ช่างเป็นเด็กสาวที่มีเสน่ห์ทางเพศสูงมาก ไม่ว่าเธอจะอยู่ท่วงท่าไหนก็สามารถกระตุ้นความปรารถนา ของเขาได้เสมอ ความรู้สึกหวงและอยากซ่อนเธอไว้มองแค่คนเดียวผุดขึ้นในหัว“ของลุงหวานไหมไม่รู้ แต่…”ดอกหญ้าหยุดพูด มองหน้าชายในฝัน…ที่ไม่ใช่ความฝันอีกต่อไปอย่าคาดหวัง…เสียงเตือนนี้เป็นเหมือนว่าเธอกำลังพยายามถักทอเกราะแกร่งกุมหัวใจที่กำลังหวั่นไหวให้กับตัวเอ