Not friend ในความลับของใจ의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

12:กลืนไม่เข้าคลายไม่ออกเมื่อชีสเค้กรู้สึกถึงความห่างเหินและเว้นระยะของแทนไททั้งที่เมื่อวานเข้าคอยเข้าหาเธอแต่พอมาวันนี้เขากับทำท่าทีเฉยชาหรือว่าเขากำลังลังจะเล่นกับใจเธอกันแน่นะฉับพลันความสับสนก็เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครัั้ง เขตแดนก็เอาแต่ตามติดเธอแจทั้งที่เธอก็ไม่ได้คิดเกินสถานะเพื่อนกับเขตแดนเลยสักนิด"ให้เราเลี้ยงข้าวได้ยัง "เขตแดนท้าวคางคลี่ยิ้มหวานโปรยเสน่ห์" เอ่อ คือ...." ชีสเค้กอ้ำอึ้งกลืนไม่เข้าคลายไม่ออก ใจจริงก็อยากจะปฏิเสธแต่ก็กลัวเพื่อนจะเสียความรู้สึกจึงได้แต่พยักหน้าตอบรับคำชวน" เย้! ขอบคุณนะครับ " เขตแดนคลี่ยิ้มดีใจจนออกนอกหน้า ชีสเค้กเธอแค่รักษาน้ำใจไมตรีเพื่อนแต่เขตแดนอาจจะไม่ได้คิดอย่างที่เธอเข้าใจในระยะของโต๊ะที่ไม่ได้ห่างกันมากนักไม่มีทางที่แทนไทจะไม่ได้ยินที่ทั้งสองพูดคุยสนทนากันเขาเงยหน้ามองไปยังหน้ากระดานไม่ได้มีท่าทีที่จะสนใจชีสเค้กเลยสักนิดนั้นยิ่งทำให้คนขี้น้อยใจยิ่งรู้สึกคิดมากเข้าไปอีก" ชวนเพื่อนๆ ไปด้วยได้ไหม ไปกันเยอะๆ จะได้คุ้มเราว่าไปกินปิ้งย่างกันดีกว่าเดี๋ยวช่วยกันแชร์เขตแดนไม่ต้องเลี้ยงหรอก " ชีสเค้กยื่นข้อเสนอทำให้เขตเเดนนั่งยิ่งเงียบอยู่สักพักก่

14:สัมผัสแผ่วเบาร่างกายสั่งการรวดเร็วยิ่งกว่าสมองเมื่อริมฝีปากถูกฉกฉวยเข้าหาอีกคนโดยที่ไม่ทันตั้งตัวและก็ไม่ต้องรอให้อนุญาติเมื่อลิ้นร้อนไล่ต้อนส่งผ่านเข้าหาอีกคนอย่างช่ำชองมีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาที่ดังออกมาเป็นระยะพร้อมกับเสียงเฉอะแฉะของน้ำลาย" อื้อ "มือที่พยายามพลักไสดันร่างกำยำออกเปลี่ยนเป็นจับชายเสื้อของแทนไทเอาใว้แทน ร่างบางเผลอเกร็งเล็กน้อยเมื่อความวาบหวามเริ่มแล่นผ่าน จูบที่เนิบนาบชวนให้เคลิบเคลิ้มจากที่ขัดขืนชีสเค้กก็เริ่มที่จะคล้อยตาม ใบหน้าหวานถูกปรับให้เอียงองศาพร้อมกับรสจูบอ้อยอิ่งที่เริ่มร้อนแรงขึ้นไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ทั้งสองจูบแลกลิ้นส่งผ่านความรู้สึก มารู้ตัวเองอีกทีก็ตอนที่ชีสเค้กเริ่มจะหายใจไม่ทันจนต้องทุบเข้าที่อกแกร่งเพื่อให้แทนไทหยุด" อึก อื้อๆ "เสียงอู้อี้ของชีสเค้กทำให้แทนไทตื่นจากภวังค์ก่อนจะกดจูบหนักๆ ส่งท้ายเพื่อนถอนริมฝีปากออกจ๊วบ!เพียงแค่ริมฝีปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระความรู้สึกต่างๆ ก็เหมือนกลับเข้ามายังร่างทันที" เอ่อ คือว่า.... "ชีสเค้กอ้ำอึ้งทำอะไรไม่ถูกได้แต่เงียบและเช็ดคราบน้ำลายออกจากริมฝีปากตัวเอง" นี่คือจูบเเรกของเธอใช่ไหม "เเทนเอ่ยเบา

15:ปฎิเสธสิถ้าคิดไม่เหมือนเดิม" แทนไทปล่อยเราได้แล้ว "แทนไทกอดชีสเค้กเอาใว้เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหลังจากกอดกันอยู่นานแทนไทก็ยอมปล่อยเธอตามคำร้องขอ" รังเกียจเราหรือไง "" ปะ เปล่านะเราไม่เคยรังเกียจแทนไท "เสียงหวานเอ่ยบอกแผ่วเบาพลางก้มหน้ามองพื้นชีสเค้กไม่ได้รังเกลียดแทนไทแต่เธอกำลังรู้สึกอายมากกว่าอายที่จูบตอบเขาไปโดยไม่ได้ยับยั้งชั่งใจ" หิวไหมเดี๋ยวเราจะสั่งข้าว "" อืม! หิวสิ หิวมากด้วย "" หึ! ตามน้ำดีจริงๆ เราสั่งแล้วอีกสักพักข้าวจะมาส่งรอรับด้วยนะจะไปอาบน้ำ นี้เงินเอาใว้จ่ายหรืออยากได้อะไรเพิ่มก็สั่งได้"" เดี๋ยวเราจ่ายให้ก็ได้ "" เก็บเอาใว้เถอะเราเลี้ยงเธอได้ แล้วนี่ก็โทรศัพท์เรารหัสเดิมจะเช็คดูก็ได้นะเราไม่มีสาวๆ "ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำแทนไทก็ยกยิ้มไปหนึ่งกรุบเหมือนกำลังบอกว่าเขาไม่ได้คุยกับใครจริงๆชีสเค้กเม้มรืมฝีปากเข้าหากันแน่นนี่เขากำลังอ่อยเธออยู่ใช่ไหมจะมีสาวๆ หรือไม่มีมันไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเธอเลย แต่ในเมื่อเอามาให้เช็คงั้นขอค้นสักหน่อยคงไม่เป็นไรภายในแอพพิเคชั่นต่างๆ ของแทนไทมันยังคงเหมือนเดิมเเทนไทไม่ค่อยชอบถ่ายรูปตัวเองลง แต่จะชอบถ่ายรูปธรรมชาติหรือเอ

18:โรมรัน อึก! น้ำลายก้อนใหญ่ถูกกลืนลงไปบนคอเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ชีสเค้กตาเบิกกว้างเม้มริมฝีปากแน่นเธอจ้องมองไปยังเเท่งร้อนที่ผงาดท้าทายมันขยายใหญ่จนเธอรู้สึกกลัว " เราไม่อยากทำแล้ว "ชีสเค้กมีสีหน้าเป็นกังวลเธอเริ่มไม่แน่ใจว่าตรงนั้นของเธอมันจะรับส่วนนั้นของเขาเข้ามาได้ยังไง " มันจะเข้าได้จริงๆ หรอ " " หึ! " แทนไทหัวเราะในท่าทีที่งอแงดูเหมือนเด็กน้อยเขาไม่อยากให้ครั้งแรกของเขาและชีสเค้กไม่เป็นที่น่าจดจำแทนไทจึงไม่รีบเร่งเขาค่อยๆ โน้นน้าวเธอให้คล้อยตามส่งความวาบหวามเข้าหาเธอทีละนิด " เข้าได้สิไม่ต้องเป็นห่วงเจ็บแค่นิดเดียว เราจะทำเบาๆ มีความสุขไปพร้อมกันนะ เราจะเล้าโลมก่อนจะได้ไม่เจ็บ " คำพูดหลอกล่อชวนให้ใจสั่นเเทนไทส่งมอบรสจูบร้อนแรงให้เธอครั้งแล้วครั้งเล่า ส่วนช่วงล่างก็ค่อยๆ โรมเล้าส่งปลายนิ้วเข้าออกช้าๆ สลับหนักเบาเสียงน้ำหวานเฉอะแฉะสาดกระเซ็นจากนิ้วเดียวลองเพิ่มเป็นสองนิ้วจนชีสเค้กที่เริ่มรู้สึกแปลกๆ เปล่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ " อึก แทนระ เราอื้อ หยุดก่อนได้ไหม " " ปล่อยมันออกมา " เมื่อได้ยินดังนั้นแทนไทก็ยิ่งเพิ่มจังหวะของนิ้วระรัวเร็วขึ้นจนในที่สุดชีสเค้

20:หวง" อึก โอ๊ย ปวดตัวไปหมด "ชีสเค้กตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงสายพร้อมกับร่างกายที่ดูอ่อนเพลียเธอควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียงก่อนจะพบว่ามันไม่ได้วางอยู่ที่เดิม" โทรศัพท์? "ตอนนี้แทนไทไม่ได้อยู่ในห้องของเธอแล้วทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาโกรธและลงโทษเธอจนร่างกายเกือบช้ำ ดูเหมือนว่าเสียง กุกกัก จะดังมาจากห้องครัวเขากำลังทำอะไรบางอย่างอยู่กุกกักๆ" เอ๊ะ กลิ่นอะไรหอมจัง "ฟุตฟิตๆชีสเค้กเดินตามกลิ่นเข้าไปยังห้องครัวเธอได้กลิ่นของกระเทียมเจียวลอยเตะเข้ามาที่จมูกก่อนจะชะเง้อหน้ามองแต่ยังไม่กล้าเดินเข้าไป" เข้ามาสิจะแอบยืนมองตรงนั้นอีกนานไหม "เสียงเอ่ยทักทั้งที่เขายังไม่ได้หันหน้ากลับมามอง นี้แทนไทเขามีตาหลังหรือยังไงกันรู้ดีไปหมดทุกอย่าง" เอ่อ ทำไรอยู่หรอให้เราช่วยไหม ""ไม่ต้องหรอกทำเสร็จพอดีหิวหรือยัง "" หืม! น่ากินจัง "ข้าวต้มกุ้งถูกยกเข้ามาเสิร์ฟดวงตาชีสเค้กเป็นประกายเธอไม่ได้กินฝีมือทำกับข้าวของแทนไทมานานมากถ้าหากเป็นแต่ก่อนทุกครั้งที่เป็นวันหยุดเธอจะไปกินข้าวเช้าที่บ้านเขาเป็นประจำอยากบอกว่าพ่อครัวหัวป่าคนนี้เขาทำกับข้าวอร่อยมาก" อร่อยเหมือนเดิมเลย ฝีมือยังดีอยู่ "" งั้น ก็กินเยอะๆ "