All Chapters of Not friend ในความลับของใจ: Chapter 1 - Chapter 10

2:เพื่อนใหม่ที่น่าคุ้น วันรับน้องใหม่เปิดเทอมวันแรก ตึ่งโป๊ะ ตึ่ง ตึ่ง โป๊ะ " นี่ นี่! เธอ เธอชื่ออะไร เราชื่อปลาวาฬนะ " เสียงกองของรุ่นพี่ตีแข่งกับเสียงพูดคุยกระซิบกระซาบของเหล่ารุ่นน้องเฟรชชี่ " เอ๊ะ เธอถาม...เราหรอ? " " อืม! ก็เธอนั้นแหละคนสวย " " เรา....? " " อืม! เข้าใจยากจัง ตกลงเธออะไร " " เราชื่อชีสเค้ก หรือเรียกเค้กเฉยๆ ก็ได้ " " ชื่อเค้กเฉยๆ หรอ " " เฮ้อ! " เสียงพ่นลมหายใจของชีสเค้กบ่งบอกถึงอาการเหนื่อยทั้งเธอและเพื่อนใหม่ต่างก็สื่อสารกันเข้าใจยากถ้ามัวแต่ถามกันอยู่แบบนี้คงไม่มีวันรู้เรื่อง " เรียกเค้กก็ได้ ชื่อเค้ก " " อ๋อ! " " เธอเรียนคณะไหน " " บริหารธุรกิจ " " เหมือนกันเลยเราก็เรียนบริหารมาเป็นเพื่อนกันนะ" " ได้สิ " " ฮัลโหลเทสๆ สวัสดีครับรุ่นน้องปีหนึ่งทุกคน พี่ชื่ออิคคิวนะครับเป็นรุ่นพี่ปีสามส่วนป้ายที่รุ่นพี่แจกไปให้ทุกคนเขียนชื่อห้อยคอใว้นะครับเราจะมาเริ่มรับน้องทำความรู้จักทุกคนกันครับ " ตึงโป๊ะ! กรี๊ด!!! เสียงกรี๊ดร้องของเหล่าเด็กสาวต่างส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดให้กับรุ่นพี่ " เธอไม่มีเพื่อนหรอชีสเค้ก " " เรามาเรียนที่นี้ตัวคนเดียวเราไม

4 :ความรู้สึกที่คุ้นเคย " เอ่อ ขอบใจที่เลี้ยงข้าวเรานะเอาใว้วันหลังเราจะเลี้ยงนายคืน " ชีสเค้กเอ่ยพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้แต่อีกคนกับได้แต่มองและตอบรับด้วยการทำหน้านิ่ง " อืม " คำตอบง่ายๆ เอ่ยออกมาจากริมฝีปากหยักอีกครั้งทั้งที่ก่อนหน้านี้เเทนไทยังพูดคุยเจื้อยแจ้วกวนประสาทกับชีสเค้กอยู่เลยทำให้ความเงียบเริ่มเข้ามาปกคลุมทั้งสองคนอีกครั้ง " งั้น! แทนไทกลับเข้าบ้านไปก่อนได้เลยนะเดี๋ยวฉันจะขอแวะซื้อขนมไปตุนก่อนเอาใว้เวลาหิว "พูดจบชีสเค้กก็รีบเดินหายเข้าไปในห้างสรรพสินค้าแต่แทนที่แทนไทจะกลับไปตามคำขอชีสเค้กเขากับยืนรอเธออยู่หน้าร้านเงียบๆ " อ่าว ชีสเค้กใช่ไหมมาซื้อไรอะ " เพื่อนชายในคณะเอ่ยถามจนชีสเค้กต้องหยุดยืนหันมาตามคำทักท้วง "อ่าวเขตแดนนายก็พักอยู่แถวนี้เหมือนกันหรอเราออกมากินข้าวก็เลยแวะซื้อขนมไปตุนใว้เราชอบหิวบ่อยนะ"ชีสเค้กพูดพร้อมกับยิ้มอายๆ กับคำหลังที่บอกว่าหิวบ่อยเธอชอบกินจุกจิกแต่ก็ไม่อ้วนสักที " งั้นหรอให้เราถือของช่วยนะว่างพอดีจะเอาไรมั้งเลือกได้เลย " เขตเเดนอาสาถือตะกร้าเดินตามหลังชีสเค้กส่วนเจ้าของตะกร้าก็ออกปากปฏิเสธไม่ทันก่อนจะปล่อยให้มันเลยตามเลย เมื่อชีสเค้กได้

6:ยิ่งใกล้ยิ่งกลั้นใจ บนรถไฟฟ้าที่มีผู้คนนับร้อยต่างพากันเข้ามาใช้บริการยืนเบียดเสียดกันเพื่อกลับที่พัก ความหนาแน่นที่ไม่เคยลดน้อยลงพร้อมกับความเงียบได้ยินเพียงเสียงเครื่องจักรของรถที่วิ่งไปตามลู่ทางและเสียงบริการสถานีที่ดังตลอดสาย "ทำไมวันนี้คนมันแน่นกว่าปกติ ยัยเค้กตรงนี้อึดอัดหายใจไม่ออกฉันว่าไปตรงมุมนั้นดีกว่า" ปลาวาฬพยายามเดินแทรกผ่านข้างหลังชีสเค้กจนเผลอใช้แขนกระทุ้งเข้ากลางหลังเธอจนเซถลาเข้าไปหาร่างกำยำของแทนไทที่ยืนอยู่ข้างหน้าเธอ " อ๊ะ " พรึ่บ! " คะ....คือขอโทษนะ "ร่างสูงโปรงอ้าแขนรับร่างเล็กจนหน้าเธอกระแทกเข้ากลางอกท่ามกลางผู้คนที่ไม่มีใครสนใจจะมาซุบซิบนินทามีเพียงสายตาที่เหล่หันมองเพียงนิดแล้วก็หันกับไปสนใจโทรศัพท์ในมือตามเดิม " ระวังหน่อยสิ "เสียงทุ่มต่ำเอ่ยบอกเบาๆ "มายืนตรงนี้ "แทนไทดันตัวชีสเค้กให้มายืนพิงตรงกลางเสาแล้วเอาตัวเองมาเป็นกำบังเพื่อไม่ให้ใครได้เข้าใกล้ตัวเธอ ความสูงที่ห่างกันมากของเขาและเธอทำให้ชีสเค้กไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองทำได้เพียงหลบตาก้มหน้ามองพื้นมีเพียงกลิ่นน้ำหอมจางๆ จากตัวเเทนไทที่ยังคงคุ้นเคยความใกล้ชิดที่เกินพอดีและรอบๆ ตัวทำให้ชีสเค้กขยับออ

8:หลบสายตา ในโรงอาหารที่มีเหล่านิสิตมากมายต่างพากันมาต่อแถวซื้อข้าวกลุ่มของชีสเค้กก็เช่นกันแต่เพราะเรียนคนละคณะทำให้ออกมากินข้าวด้วยกันช้านิดหน่อย " ชีสเค้กเธอชอบกินน้ำอะไร เดี๋ยวเราไปซื้อมาให้เอาชานมไข่มุกไหม "เขตแดนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มกริ่มเหมือนกำลังรุกจีบแบบจริงจัง " ไม่เป็นไรเราเกรงใจนะ เดี๋ยวเราไปซื้อเองก็ได้ " ชีสเค้กเอ่ยตอบด้วยความเป็นมิตรพร้อมกับความไสซื่อโดยไม่รู้ว่าเพื่อนชายกำลังจงใจที่จะจีบเธออยู่ " เราเต็มใจ งั้นแปปนึ่งนะเดี๋ยวเราตามไปที่โต๊ะ " ด้านฝั่งของกลุ่มแทนไทสามหนุ่มหล่อคณะวิศวะทันทีที่พักเที่ยงพวกเขาก็ตรงดิ่งเข้ามากินข้าวที่ฝั่งคณะบริหารเช่นกัน " ฝั่งบริหารคนเยอะชิบหาย แต่ให้อภัยได้สาวๆ เยอะดี "กาฟิวส์พูดพร้อมกับกอกสายตาไปมาเผยรอยยิ้มอันพราวเสน่ห์ " ชิ! นายกาฟิวส์หยุดทำหน้าหื่นกามแบบนั้นสักทีได้ไหม " " ทำไมหรอ หึงฉันหรือไงยัยปลาเน่า " " หึงบ้าอะไร ทำหน้าอย่างกะโรคจิต... " ปลาวาฬตั้งท่าจะเถียงกลับอีกแต่ก็ถูกบอมตัดพูดขึ้นสะก่อน " หยุดเลยสองผัวเมียเนี่ยเถียงกันได้ทุกที่ เห้อสุดท้ายได้กันกูจะหัวเราะให้ " ไม่มีทาง/ ไม่มีทาง เสียงปฏิเสธตอบขึ้นพร้อมกันของกาฟิว

10:สองต่อสอง ทาวเฮ้าส์ " อยากขี่อย่างอื่นนอกจากจักรยานไหม? "ทันทีที่ถึงบ้านแทนไทก็เปิดคำถามทันที " ห๊ะ ขะ ขี่อะไรแทนไท นายนี่มัน " "เราหมายถึงรถมอไซส์หรือไม่งั้นก็รถยนต์ที่มันสะดวกสบายเวลาไปเรียนดีกว่าปั่นจักรยานคันเก่าแบบนี้ นี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่หรอ " ใบหน้าหล่อเผลอยกยิ้มกับท่าทางตื่นกลัวของชีสเค้กที่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชักเเทนไทคิดว่าเธอคงกำลังนึกถึงเรื่องไม่ดีอยู่แน่ๆ " เอ่อ งะ งั้นหรอ "ใบหน้าหวานเริ่มเห่อแดงลิ้นเริ่มพันกันพูดติดๆ ขัดๆ จนแทนไทที่เห็นก็อดที่จะขำและเข้าไปหาเรื่องแกล้งเธอไม่ได้ " หรือเธอหมายถึงอย่างอื่นนอกเหนือจากนี้กันล่ะ " เมื่อเห็นว่าชีสเค้กเริ่มทำตัวไม่ถูกและตอนนี้ก็อยู่ในบ้านสองต่อสองอีกด้วย ใบหน้าหวานเริ่มทำสีหน้ากังวลแต่สำหรับเขามันดูน่ารักจนอยากจะแกล้งเสียมากกว่าก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ส่วนชีสเค้กก็กำมือใว้แน่นแล้วค่อยๆ เดินถอยหลังอย่างกล้าๆ กลัว " จะ...ทำอะไร หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ " พรึ่บ! " อ๊ะ อื้อ " ชีสเค้กที่ไม่ทันได้มองข้างหลังก็สะดุดเข้ากับพรมเช็ดเท้าจนเกือบล้มหงายหลังแต่ก็ถูกแทนไทคว้าเอากิ่วเอาใว้ก่อนจะพากันล้มกองลงไปยังโซฟาพอดิบพอดี "