《ถ้าจะเป็นผัวหนูคิดดูให้ดีนะ》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

มหกรรมการแข่งรถอันดุเดือดที่รวบรวมนักแข่งมีชื่อเสียงจากทั่วทุกมุมโลกเข้าไว้ด้วยกัน ถูกจับตามองจากสำนักสื่อชั้นนำของแต่ละประเทศ ผู้คนหลากหลายเชื้อชาติต่างแย่งกันจับจองตั๋วเพื่อร่วมชมการแข่งขันที่อัดแน่นไปด้วยคุณภาพและความตื่นเต้น เสียงตะโกนกู่ก้องดังกระหึ่มไม่แพ้เสียงล้อรถที่บดเบียดพื้นถนน นำพายานพาหนะเร็วแรงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอันตรายขับเคลื่อนไปตามเส้นทางคดเคี้ยวของสนามแข่งที่ได้รับการสถาปนาจากผู้ชมทั่วโลกว่าเป็นสนามแข่งรถที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมาบนหน้าประวัติศาสตร์เมืองไทย เมื่อการแข่งขันจบลง ชายหนุ่มผู้ที่ได้รับเสียงปรบมือไม่แพ้นักแข่งมีชื่อก็คือ เจ้าของสนามแข่งยอดเยี่ยมที่มาพร้อมเครื่องหน้าหล่อเหลา หุ่นสูงกำยำ รอยยิ้มพิฆาตใจ จมูกโด่งรับกับริมฝีปากสีแดงเข้มจัดหยักลึก ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวมองกล้องของนักข่าวจากหลากหลายสำนัก ทั้งในและต่างประเทศยื้อแย่งกันเก็บภาพหนุ่มหล่อสายเลือดไทย-อังกฤษ กระทิง มิลเลอร์ ทายาทมาเฟียร้ายแห่งเกาะอังกฤษ อีธาน มิลเลอร์ ประธานบริหารบริษัทฯ MLG Group ผู้ผลิตเครื่องดื่มแอลกอฮอล์รายใหญ่แห่งเอเชีย เขาคือว่าที่ผู้

คฤหาสน์หรูหลังนี้เป็นสมบัติตกทอดกันมานานหลายชั่วอายุคน เป็นความภาคภูมิใจของตระกูลคีตะเดชาพัฒน์ ตระกูลที่มีทรัพย์สมบัติมากมายไว้ให้ลูกหลานได้จัดการดูแลต่อในอนาคต และแน่นอนว่าทุกอย่างย่อมขึ้นอยู่กับประมุขของบ้าน ว่าจะกำหนดให้ใครอยู่ตำแหน่งไหน ขึ้นชื่อว่าเป็นสายเลือดของตระกูลนี้ไม่ว่าจะมีมารดาคนเดียวกันหรือไม่ก็ตาม ทุกคนจะต้องเชื่อฟังทุกคำพูดของเจ้าสัวอัคร ผู้เป็นบิดาที่กุมอำนาจสูงสุด รถหรูของกระทิงขับเคลื่อนเข้ามาภายในรั้วคฤหาสน์กว้างใหญ่ ชายหนุ่มเปิดประตูลงรถก่อนเป็นคนแรก จากนั้นก็เดินอ้อมมาเปิดให้อิงดาว แสดงความเป็นสุภาพบุรุษ วินาทีที่เห็นคุณหนูใจดีกลับมา บรรดาคนงานต่างดีใจกันถ้วนหน้า กรูเข้ามาต้อนรับด้วยความตื่นเต้น “คุณหนูของพวกเรากลับมาแล้ว” เสียงของน้อยเรียกความสนใจจากทุกคน หล่อนคือพี่เลี้ยงที่อยู่กับอิงดาวมาตั้งแต่เกิด “กระเป๋าคุณหนูไปไหนหรือคะ” กวาดสายตามองหาสัมภาระของหญิงสาวแต่ก็ไม่พบ ตายละ! กระเป๋าเดินทางของเธออยู่บนรถศรุต “เรื่องมันยาวค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้กระเป๋าจะเดินทางมาถึงนะคะ” อิงดาวตั้งใจจะโทร. บอกให้ศรุตนำกระเป๋ามา

ใบหน้าหวานสดใสรับอรุณยามเช้า อิงดาวสวมใส่ชุดนักศึกษาสุดเรียบร้อยเดินลงบันไดมาจากชั้นสอง หล่อนเดินตามกลิ่นหอมเข้าไปในครัว เห็นน้อยกำลังง่วนอยู่กับการคนข้าวต้มกุ้งในหม้อก็ยิ้มกว้างออกมา สองเท้าย่องเบาเข้าไปใกล้ร่างท้วมของพี่เลี้ยง จ่อนิ้วชี้สองข้างจิ้มเข้าที่เอวแม่ครัวคนเก่ง “ตาเถรตกกระได!” เสียงอุทานดังลั่นแต่เช้า เจ้าสัวอัครกับลูกชายสองคนที่เดินลงบันไดมาพร้อมกัน สบตาแล้วยิ้มออกมา “แกล้งอะไรพี่น้อยอีกล่ะหนูอิง” อาชย์ยืนกอดอกพิงร่างสูงใหญ่แนบกับขอบประตูห้องครัว เอียงคอมองน้องสาวอย่างแสนรัก อิงดาวหันมาส่งยิ้มให้พี่ชาย “จี้เอวพี่น้อยค่ะ สะดุ้งโหยงเลย” ว่าแล้วก็ยกมือป้องปากหัวเราะชอบใจ “คุณหนูคะ พี่ตกใจหมดเลย” น้อยกุมอกซ้าย หัวใจเต้นรัว “เกิดพี่หัวใจวายตายขึ้นมาจะทำยังไงคะ” แสร้งว่าไปอย่างนั้นเอง ทว่าอิงดาวที่รักน้อยเหมือนคนในครอบครัวเริ่มรู้สึกผิด “งื้อ หนูอิงขอโทษ พี่น้อยอย่าพูดเรื่องตายเลยน้า”หญิงสาวโผเข้ากอดพี่เลี้ยง เจอลูกอ้อนพร้อมน้ำเสียงขอโทษหงิง ๆ เป็นแมวน้อยเข้าไป น้อยก็โกรธดวงใจของบ้านไม่ลง “พี่ไม่พูดก็ได้ค่ะ แต่คุณห

“กรี๊ด!!!” เสียงกรีดร้องตามมาด้วยเสียงโหวกเหวกโวยวายที่ดังกระหึ่มดุจคลื่นพายุลูกใหญ่ โต๊ะเก้าอี้ถูกเตะกระจายไปทั่วสารทิศ กลุ่มลูกค้าชายหญิงแตกตื่นเป็นวงกว้าง เสียงดนตรีบีตหนักราวกับเสียงซาวน์ประกอบเหตุการณ์อันดุเดือด กระทิงกระชากคอเสื้อไอ้เวรนรกที่กล้ามาแตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงของเขาเหวี่ยงกระเด็นล้มกับพื้น อิงดาวเบิกตาโพลง หัวใจดวงน้อยเต้นรัว “คะ คุณกระทิง” การปรากฏตัวของเขาเป็นสิ่งที่หญิงสาวไม่คาดคิด สายตาคู่นั้นจ้องมองเธอด้วยความเยือกเย็น เจือปนไปด้วยแรงโทสะที่คนมองถึงกับขนกายลุกซู่ “กลับบ้าน!!!” มือหนากระชากแขนเรียวสุดแรง อิงดาวรีบเอื้อมมือคว้ากระเป๋าสะพายมาถือไว้ก่อนที่ร่างกายจะลอยละลิ่วไปตามแรงฉุดกระชากของเขา “คุณกระทิงปล่อยอิงนะ อิงเจ็บ” น้ำหนักที่เขากดลงมาบนต้นแขนนุ่มไม่ออมแรงแม้แต่น้อย กระทิงไม่สนใจเสียงหวานปานน้ำผึ้งของหญิงสาวที่ทำให้เขาเดือดจัดแทบฆ่าคนได้ “ปล่อยอิงนะ โอ๊ย” แรงฉุดแรงรั้งที่เขาสาดเทความโกรธลงมาทำให้อิงดาวสะดุดล้ม หัวเข่าบอบบางกระแทกพื้นสากจนถลอกเกิดรอยแดง อิงดาวร้องไห้สะอึกสะอื้น น้ำตาริน

อิงดาวเริ่มดิ้นรนหนักขึ้นเมื่อเห็นการกระทำเร่าร้อน ทว่าเต็มไปด้วยความหยาบโลนของเขา กำปั้นน้อยระดมทุบบนหน้าอกกว้างไม่ยั้ง แต่เรียวแรงอันน้อยนิดเหมือนลูกแมวที่พยายามขู่ฟ่อน่ะหรือจะริอ่านต่อกรกับราชสีห์ได้ กระทิงรวบข้อมือบางทั้งสองข้างจับไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา เท่านี้หล่อนก็ไม่สามารถปะทุษร้ายร่างกายเขาได้อีกต่อไป “ทำไม ไม่ชอบเหรอ” ใบหน้าหล่อเหลายิ้มยียวน ถามพลางขยิบตาให้เธอหนึ่งที “ฉันเกลียดคุณ คุณมันเลว ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง” เสียงหวานตะโกนใส่ กระทิงหัวเราะร่วน คำด่าทอของเธอไม่ได้แทรกซึมเข้าไปในหัวใจแกร่งที่สวมเสื้อเกราะป้องกันชั้นดี เขารู้ว่าอิงดาวกำลังโกรธและเสียขวัญจึงพูดแบบนี้ออกมา ทว่าลึกลงไปนั้นเธออ่อนไหวไปกับสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่มีโอกาสได้ยินน้ำเสียงใสหวานหูครางกระเส่าออกมาให้ชื่นใจหรอก อิงดาวยังเป็นเด็กน้อยอ่อนเดียงสา เก็บความรู้สึกส่วนลึกไม่เก่งและไม่แนบเนียนพอ ปากว่าแต่ร่างกายสมยอม ไม่มีทางที่น้องจะหลอกสายตาของคนที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนอย่างเขาได้ “ถ้าฉันเลว เธอตกเป็นเมียฉันตั้งแต่เมื่อกี้แล้วอิงดาว