All Chapters of เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499: Chapter 31 - Chapter 40

เรื่องราวของต้นกล้วยประหลาดดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งมีผู้คนมากมายกล่าวขวัญกันถึงความแม่นของการให้เลขเป็นอย่างยิ่ง นับวันจึงมีผู้คนจำนวนไม่น้อยพากันมากราบไหว้ต้นกล้วยที่ว่าไม่ขาดสายแต่แล้วใครจะคาดคิดว่าต้นกล้วยที่ได้กลายเป็นที่กราบไหว้ตอนนี้ได้ถูกเจ้าของฟันทิ้งราวของไร้ค่าภายในชั

ในระหว่างที่พวกเขากำลังอ้าปากหาวด้วยความง่วง ชายคนหนึ่งในกลุ่มของทั้งห้าคนเริ่มอดรนทนไม่ไหว “ข้าว่าพวกเราวิ่งฝ่าฝนกลับเรือนกันเถอะ หากรออยู่อย่างนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กลับ” คนพูดตั้งท่าจะเตรียมลุกจากที่นั่ง “มันจะดีเหรอเอ็งก็เห็นฟ้าแรงขนาดไหน เอ็งไม่กลัวหรือไง” ชายคนหนึ่ง

“เจ้าคำ ใช่เอ็งหรือไม่” ทองคำเงยหน้าขึ้นตามต้นเสียงและเมื่อเห็นชายวัยเดียวกันคนนี้ส่งยิ้มมาให้อย่างเป็นมิตร ทองคำจึงเพ่งมองคนตรงหน้าอย่างพิจารณาก่อนที่จะแย้มยิ้มยามเมื่อใบหน้าของสหายครั้งอดีตลอยซ้อนทับใบหน้าของเขา “พี่ฐา” “อืม ข้าเองว่าแต่เอ็งมาขายผักกับใคร” ฐาปนาจับมือของทอง

“มะขาม น้องล้างมือให้สะอาดไปตักน้ำฝนในตุ่มนำไปให้ลุงฐาทีเขานั่งอยู่บนแคร่” “จ้ะพี่” เด็กชายนำมือมาเช็ดกับกางเกง ก่อนจะไปล้างตามที่พี่สาวสั่ง เด็กชายเดินยิ้มร่าพร้อมกับถือขันน้ำสีเงินลอยด้วยดอกมะลิจากต้นข้างเรือน หลังจากวางขันน้ำลงเรียบร้อยเจ้าตัวจึงกระพุ่มมือไหว้ชายหนุ่มผู้ซึ

เพื่อตรวจสอบว่ามีคนแปลกหน้ามาป้วนเปี้ยนหรือไม่หากมีให้รีบเข้าไปพูดคุยอย่างเป็นธรรมชาติห้ามถามซอกแซกจนคนนั้นรู้สึกสงสัยเด็ดขาดและจะต้องไม่ลืมสังเกตรูปร่างถามชื่อพวกมันด้วยว่ามีหน้าตาเป็นอย่างไรมาจากไหนแม้ว่าข้อมูลที่ได้อาจจะเป็เรื่องไม่จริงก็ตาม ‘ท่านยมอยู่ไหน หากท่านพอมีเวลาก็ช่วยเรียกวิ