All Chapters of เมื่อฉันต้องกลายเป็นสาวชาวนายุค 2499: Chapter 21 - Chapter 30

ย่างเข้าเดือนหกฝนก็ตกพรำ ๆ นี่ไม่ใช่เรื่องโกหกใช่ไหม พรำ ๆ ก็น่าจะไม่หนักสิแต่นี่ตกอย่างกับฟ้ารั่ว ชะอมคิดในขณะหาถ้วยชามภายในเรือนรองน้ำฝนที่รั่วลงจากหลังคา “ปู่จ๋า หนูว่าเราสร้างเรือนใหม่กันดีไหม” ชะอมตะโกนแข่งกับเสียงฟ้าที่กำลังส่งเสียงกัมปนาทกึกก้องจนน้องชายยกมือขึ้นอุดหูด้วยความกลัว

เช้าวันต่อมาไข้ของสองพี่น้องเริ่มลดอีกทั้งฝนที่ตกลงมาก็หยุดลงด้วยคงเหลือทิ้งไว้แค่สภาพความเสียหายของต้นไม้กิ่งไม้ล้มระเนระนาดตามรายทาง บุญมีพาลูกชายทั้งสองคนมายังเรือนหลังเดิมที่อยู่มาหลายสิบปีเมื่อเห็นสภาพความเสียหายของตัวเรือนเอียงไปด้านหนึ่งจะล้มมิล้มแหล่ชายวัยห้าสิบก็อดใจหายไม่ได้

“เอ็งมองข้าแบบนี้หมายความว่ายังไงเจ้าแดง” เสียงแหวของคนพี่เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจ “ก็ไม่อะไร ทำไมพี่ถึงไม่เป็นเหมือนพี่ชะอมบ้างหล่อนอายุน้อยกว่าพี่ตั้งเยอะแต่เก่งตั้งหลายอย่างไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือเรื่องงานบ้านงานเรือน” ถ้อยคำอันเกินวัยของน้องชายย่างเข้าเจ็ดปียิ่งทำให้คนเป็นพี่โมโหมากกว่าเ

“เด็กหายตั้งแต่เมื่อไหร่แล้วทำไมพวกเอ็งถึงต้องมาหมู่บ้านข้าด้วยล่ะ” บุญมีถามขึ้นอย่างสงสัย “เมื่อวาน พวกเรากลัวว่ามันจะตกลงไปในน้ำและลอยมาถึงที่นี่ก็เลยต้องพากันมาหาผู้ใหญ่นี่แหละ” คำตอบนี้ทำให้คนฟังทุกคนใจหายโดยเฉพาะคนเป็นตาที่ยังหวังว่าหลานของตนจะปลอดภัย บุญมีกับสองทองเริ่ม

“พี่จ๋า กลับมาเร็วจัง” คนเป็นน้องรีบวิ่งมาหาคนเป็นพี่กล่าวเสียงหวานเช่นเดียวกับเกลอทั้งสองคนยามเมื่อเห็นชะอม “พี่ชะอม เหนื่อยไหมหิวน้ำไหมจ๊ะ หนูจะไปเอามาให้” เจ้ากลั่นทำตัวราวเจ้าบ้าน “เอ็งไม่ถามข้าบ้างเหรอ” เด็กชายผอมสูงเอ่ยเย้า “พี่โมกหิวไหมจ๊ะ” เจ้าแดงถามออกมาแ