Todos os capítulos de After My Ex Fiancé Betrayed Me, I Married His Uncle: Capítulo 111 - Capítulo 120

“You’ll go to prison, and every bit of your wealth will be taken away.” Bahagyang yumuko si Sebastian. “Your family will suffer too.” Nawala na ang nakakairitang ngisi sa mukha ni Vincente. “They’ll be left with nothing, forced to scrape by on the streets, because I’ll make sure not a single cent is left to you.”Tumigil siya sa kanyang sinasabi pero hindi niya inalis ang malamig na tingin kay Vicente. “So choose.” Bahagya niyang nilingon ang tatlong iba pa. “Dahil para sa inyong apat ang sinabi ko. You know me.”Napalunok siya nang sunod-sunod. Maging ang iba ay kapansin-pansing natakot dahil kilala nila ang asawa ko, once na magbigay siya ng salita siguradong gagawin niya.“Sebastian, listen—”“Who?” Putol agad ni Sebastian sa sasabihin ni Nathaniel.“I don’t need an explanation.” Bahagyang tumalim ang kanyang mga mata. “I want an fvcking answer. Straight to the point.”Napalunok si Vincente, Dahan-dahan siyang tumingin kela Richard. Wala ni isa sa kanila ang nagsalita. At mar

Hindi muna kami pumasok sa Montemayor Corporation.Maging ang kumpanya ay pansamantala munang isinara para sa kaligtasan ng mga regular employees. Pinauwi ni Sebastian ang mga empleyado.Napakaraming media ang naghihintay sa ibaba ng Montemayor building, kaya napagpasyahan ni Sebastian na hangga't mainit pa ang balita, hindi muna papapasukin ang lahat. Of course, bayad pa rin naman sila. Ayaw lang niyang malagay sa panganib ang mga empleyadong walang kinalaman sa nangyayari.Nagiging agresibo na kasi ang lahat. Pati ang mga taong walang anumang kinalaman sa iskandalo ay nadadamay. May mga reporter din dito sa Montemayor Grand Hotel, sa labas mismo ng main entrance. May mga camera sa sidewalk. May mga news van na halos magkakatabi sa kalsada.At maging sa paligid ng Blackwood International Holdings ay ganoon din ang sitwasyon. Ipinakita pa sa balita na hindi na rin makapasok ng maayos ang ilang empleyado dahil sa dami ng media at protesters na nagtipon sa labas ng gusali.Nakaupo ako s

BIANCA’S POVKatulad nga ng napag-usapan namin, pagsapit ng Lunes, muli na kaming pumasok sa Montemayor Corporation.Hindi na kasing gulo ng mga nakaraang araw ang paligid. Wala na ang nag-uunahang reporters sa lobby. Unti-unti nang bumalik sa normal ang lahat. Pero kahit tapos na ang pinakamalaking problema ng kumpanya, hindi ibig sabihin ay wala na kaming trabaho.In fact, mas naging abala kami. Kailangan naming habulin ang mga trabahong naantala dahil sa nangyari. Kailangan ding ayusin ang mga bagong investment deals, mga kontrata, meetings, at iba pang bagay na naiwan habang abala kami sa paglilinis ng pangalan ng Montemayor Corporation.Kaya sa loob ng apat na araw, subsob talaga kami sa trabaho. Halos wala nang oras para sa ibang bagay. Si Sebastian ay naging abala sa sunod-sunod na meetings kasama ang mga bagong investors at malalaking clients na muling nagpakita ng interes sa kumpanya.May mga meeting siya sa umaga. May mga presentation sa tanghali. At may mga dinner meetings

BIANCA’S POV Tuluyan nang natapos ang charity gala.Isa-isa nang nagsialis ang mga bisita, at ang dating maingay na ballroom ay unti-unting nauubusan ng tao.Matapos magpaalam sa mga organizers at ilang business associates, magkasabay kaming lumabas ni Sebastian ng venue. Sinalubong kami ng malamig na hangin paglabas namin.Sa labas, naghihintay na ang aming sasakyan. Agad na umayos ng tayo ang driver nang makita kami, bago hinawakan ang hawakan ng pinto saka binuksan bago magalang na yumuko.Marahang hinawakan ni Sebastian ang kamay ko. Ramdam ko ang init ng kanyang palad habang inaalalayan niya akong makapasok sa loob ng sasakyan upang hindi sumabit ang mahaba at pulang eleganteng gown ko, bago siya mabilis na sumunod sa loob.Pagkapasok niya, agad niyang hinawakan ang aking kamay kaya napatingin ako sa kanya. Bumaling naman siya ng tingin sa akin.“You’re tired,” masuyo niyang sabi.Bahagya akong ngumiti, isinasandal ang aking ulo sa malambot na sandalan ng upuan.“A little,” sa

SEBASTIAN’s POVPagdampi ng antiseptic sa sugat ko, agad kong naramdaman ang matinding hapdi. Bahagya akong napangiwi. Ngunit hindi ako umimik.This is fucking nothing compared to what happened to my wife.Walang-wala ang lahat ng sugat ko sa mga tinamo niya. If I could trade the pain I’m feeling for the pain she’s going through right now, I would. No matter how painful it is. No matter how many wounds I would have to endure. As long as she wouldn’t have to suffer.Nilinis ng doktor ang sugat sa aking noo bago ito maingat na tinahi. I felt every pull of the needle against my skin, but I remained silent. They were supposed to give me anesthesia, but I chose not to have it.Pagkatapos ay lumipat siya sa aking braso, kung saan may mas malalim na hiwa mula sa nabasag na salamin. Isa-isa rin niyang nilinis ang mga gasgas sa aking mga kamay at iba pang sugat sa katawan.May ilang bahagi na masakit kapag nilalagyan ng antiseptic, habang ang iba naman ay nagsisimula ng mamaga.“Try not to mo