Todos os capítulos de After My Ex Fiancé Betrayed Me, I Married His Uncle: Capítulo 121 - Capítulo 130

Hinawakan ko ang kamay ni Bianca. Carefully. As if I were afraid that if I let go, she might suddenly disappear again. She looked at me. And at that moment, I didn’t need to say anything. She was here. She was awake. She was breathing. And that was enough.“Narinig mo ang sinabi ng doctor. Kailangan mo daw magpahinga.” Maingat kong inayos ang unan sa likod niya para mas maging komportable siya.“Rest now para bumalik ang lakas mo. I’m here, okay?”“Later. Hindi pa ako inaantok. I want to ask you something.”Tumingin ako sa kanya.“Go ahead. What is it?”“Simula ng aksidente, hindi ka umalis sa tabi ko? Hindi mo ako iniwan?”Tipid akong ngumiti saka dahan dahang tumango at nagsalita.“Yeah. I’m scared na umalis dahil baka pagbalik ko, ibang balita ang sumalubong sa akin.”Bahagya siyang tumango.“I see. That’s why ayan pa rin ang suot mo.”Napatingin naman ako sa aking suot. Nakasuot pa rin ako ng puting long-sleeve shirt, may bakas pa rin ng dugo at dumi mula sa aksidente. May ilang b

MAKALIPAS ANG ILANG ARAWKahit na sinikap kong ilihim ang nangyari, wala pa ring nakaligtas sa mga reporter. Kumalat sa buong bansa ang balita tungkol sa nangyari kay Bianca.“Montemayor CEO’s Wife Survives Assassination Attempt.”Sunod-sunod ang mga headline. May mga video. Mga larawan mula sa labas ng hospital. Mga report tungkol sa aksidente.As more details about the attempted murder came to light, public attention grew even more. Victor’s death also made headlines. There were reports about his involvement in a series of illegal activities, as well as the attempted murder of Bianca.I didn’t pay attention to any of it. I didn’t care about the headlines. I didn’t care about people’s opinions. The only thing that mattered to me was that Bianca was getting better.But despite everything that had happened, anger and blame were not the public’s main reaction. Instead, many people admired her courage. A woman who had nearly lost her life, yet still chose to protect the person she loved

SEBASTIAN POV (continuation)Napangiti rin si Giovanna. “So that's why you're asking us.”“Yeah,” mabilis kong sagot habang may ngiti rin sa labi.Isipin pa lang na pakakasalan ko ulit si Bianca, may kakaibang saya na agad sa aking puso.Hindi na ako nagdalawang-isip na humingi ng tulong sa kanila. Silang dalawa ang mas nakakakilala sa asawa ko. Mas matagal nila itong nakasama kaysa sa panahong naging asawa ko siya. Kahit na maliliit na detalye tungkol sa kanya, siguradong alam nilang dalawa.And I knew Bianca.Kapag ako ang nagtanong sa kanya tungkol sa mga bagay na iyon, malamang makakahalata siya. Pero kung sila ang magtatanong…She wouldn't suspect a thing.Hindi na ako mahihirapang isipin kung anong klaseng mga bulaklak ang paborito niya. Kung anong kulay ang gusto niya. Kung anong klaseng dekorasyon ang gusto niya ng hindi siya magdududa o makakahalata.I want this wedding to be memorable for her, lalo't na ang unang wedding niya ay hindi naging maganda. This time, our weddin

Bianca’s point of view After a few minutes, the airplane finally began its descent and landed safely. Nang tuluyan kaming makababa sa airport, sinalubong agad kami ng mainit na tropical breeze.Napapikit ako sandali habang humihinga ng malalim.The air smelled different.Fresh.Clean.Free.I slowly opened my eyes and looked around.The blue sky.The warm sunlight.The endless ocean.Everything felt so different from the life I had left behind. For a moment, I simply stood there. I didn't care about the heat. I didn't care about the long journey. I didn't even care that I was probably still tired.All I could think about was how beautiful everything looked.Sebastian stood beside me, watching my reaction.“Welcome to Maldives, wife.”Napangiti ako.“It's beautiful here.”“It is.”Napatingin ako sa kanya.Pero somehow, the way he was looking at me made me smile even more. Hindi ko alam kung alin ang mas nakapagpapasaya sa akin— the beautiful view in front of me or the fact that Sebas

Bianca’s Point of ViewNaging mabilis ang takbo ng oras.Pagkatapos naming mag-ayos ng mga gamit at kumain ng tanghalian na dinala mismo rito sa villa, nagpasya kaming magpahinga muna para makabawi sa jet lag.Kahit sabihin na nakatulog ako sa eroplano, iba pa rin kapag nagpahinga sa sariling kwarto. At alam kong pagod din si Sebastian. Knowing him, hindi naman talaga siya nakatulog nang maayos puro idlip lang ata ang ginawa ng lalaking 'yon dahil grabe ang pagbabantay na ginawa sa akin. Akala mo mawawala ako.Pero bandang alas-kwatro ng hapon nang magising kami. Akala ko nga gabi na kami magigising, pero ang katawang lupa ko kusang gumising. Habang nakaupo ako sa tapat ng salamin para mag-ayos ng buhok, napansin ko si Sebastian sa gilid ng kama.He was staring intensely at his phone.Ang seryoso ng mukha niya, at mabilis na gumagalaw ang mga daliri niya dahil sa pagtatype.Napakunot ang noo ko.Lumapit ako sa kanya ng walang ingay at mabilis na inagaw ang cellphone mula sa kamay n