Lahat ng Kabanata ng A Crippled Wife in a Cold Marriage: Kabanata 371 - Kabanata 380

Natigilan si Norman. May agad siyang naaalala—ang huling text message ni Tanya na nagsasabing kailangan siya nito sa ospital dahil masama ang lagay ng ina nito... Pero hindi niya ito pinansin.Nanlaki ang mga mata ni Barry. “Honey, totoo ba 'yan? Hindi magandang biro yan….Bakit hindi mo sinabi sa akin?""Para saan pa? Para masabihan mo rin si Norman? Sila ba ang klase ng mga kaibigan na apektado sa ganitong balita?" Inis na tiningnan ni Helena ang paligid.Hindi na nakapagsalita si Norman. Parang binuhusan ng malamig na tubig ang katawan niya."Tanya..." bulong niya sa sarili."Oo, namatay ang nanay niya nang walang kalinga mula sa asawa niya! At habang inilalagay sa hukay ang ina niya, mag-isa lang siyang umuwi ng probinsya para ihatid ito sa huling hantungan," galit na sabi ni Helena. "Kaya kayong tatlo nina Vincent, Norman, at ikaw, Barry—mga wala kayong kwenta!"Hindi na nagtagal pa si Helena. Hinila na niya si Barry papasok ng elevator para umuwi na. Naiwan sina Norman at Mitch sa

Pero isang simpleng "Sige" lang ang isinagot ni Vincent bago ito tumalikod at pumasok muli sa kanyang opisina.Nanigas si Mitch sa kinatatayuan niya. Ilang hakbang pa ang ginawa niya para sundan ito, pero BAM! Isang malakas na sarado ng pinto ang sumalubong sa mukha niya.Hindi siya makapaniwala. Ito ba si Vincent? Ito ba ang lalaking sunud-sunuran sa kanya noong una siyang bumalik ng bansa? Halos maiyak na siya sa inis, pero hindi man lang ito lumingon para tingnan siya! Unti-unting nawala ang lambing sa mga mata niya, napalitan ng malamig na ngiti. Mga lalaki nga naman, laging hinahabol ang mga bagay na hindi nila makuha.Samantala, pag-uwi ni Norman sa kanilang bahay, ang unang sumalubong sa kanya ay ang dalawang malalaking maleta sa may pinto.Akala niya ay mga gamit pa ito mula sa pag-uwi ni Tanya galing probinsya. Tinawag niya ang anak, "Angelo?"Lumabas si Angelo habang hila-hila ang isang maliit na cute luggage, kasunod si Tanya na may dalang malaking travel backpack. Hawak-haw

Tumigil si Kate sa paglakad, malamig at blangko ang mga mata habang nakatingin kay Vincent. "Vincent, labindalawang taon na tayong magkakilala. Siguro sa paningin mo, puro na lang depekto ang meron ako, pero may gusto akong ipaalala sa'yo, meron pa akong isang ugali na hindi mo siguro nagustuhan: maarte ako, may 'germaphobe' o labis na pagiging malinis sa katawan."Namutla nang husto ang mukha ni Vincent. "Ang ibig mong sabihin... nadidiri ka sa akin? Sinasabi mo bang dumi ko?""Oo, bakit, hindi ko ba sinabi sayo noon?" Tanda na ni Kate ang bawat detalye; malinaw niyang sinabi sa lalaking 'to na nadidiri siya sa kadumihan nito.Hindi mo ba alam sa sarili mo kung madumi ka o hindi? Biglang nakaramdam si Vincent ng matinding kawalan ng lakas. Wala na siyang mukhang maihaharap para idepensa ang sarili na malinis siya..."Kate..." Hinawakan nito ang pulsuhan niya, pero nang makitang lumingon si Kate at tinitigan ang kamay nitong nakahawak sa kanya, mabilis niya itong binawi dahil natatakot

“Oo nga, bakit ka ba nadedepress nang ganyan? Hiwalay kung hiwalay! At least ngayon, pwede na kayo maging magkasama ni Mitch,” sabi rin ni Norman. “At huwag mong sasabihin sa akin na kailanman ay hindi mo naisipang pakasalan si Mitch. Pare-pareho tayong lalaki at kilala natin ang isa’t isa. Kung hindi muling nagliyab 'yang damdamin mo para sa kanya, tatalon na lang ako mula rito sa building!”“Iyon na nga ang pinakamalaking pagkakamali ko...” Sa harap ng dalawa niyang matalik na kaibigan, inamin ni Vincent ang katotohanan. “Ilang araw ko na ring pinag-iisipang mabuti 'to. Hindi nagkamali si Helena sa mga pambabara niya sa akin. Totoong kailanman ay hindi pumasok sa isip ko ang makipag-annulment kay Kate, pero totoo ring hinayaan ko ang sarili kong masiyahan sa muling paglitaw ng lumang damdamin ko para kay Mitch...”Yumuko si Vincent at mahigpit na piniga ang tulay ng kanyang ilong sa matinding sakit ng ulo. “Lagi kong sinasabi sa sarili ko na kaya kong kontrolin ito. Kahit na may pagt

Bumuntong-hininga si Vincent. "Ikaw, pare, mas mabuting tawagan mo muna si Tanya para alamin kung nasaan siya, bago ka magsisi sa huli gaya ko.""Imposible!" pagmamalaki ni Norman. "Kung ayaw mo, edi ako na lang ang gagawa!"Mag-isang nag-gimik si Norman sa isang sikat na bar sa Maynila, uminom hanggang malasing, at may kasama pang magandang babae paglabas. Pero habang papasok siya sa kotse, nakatanggap siya ng napakaraming missed calls mula sa kanyang ina. Nang sagutin niya ito, sinabi ng ina na masama ang pakiramdam nito at gusto nitong bumaba ng Maynila kinabukasan para magpatingin sa doktor.Dahil lasing na lasing, tumango na lang si Norman nang walang pag-i-isip. Kinabukasan, doon na niya naaalalang wala pala si Tanya sa bahay.Kailangang pauwiin si Tanya. Walang pasubali niyang dinial ang numero ng asawa. Sumagot naman ito agad, pero malamig ang boses. "Hello?""Pupunta rito sina Mama ngayon, masama raw ang pakiramdam. Nasaan ka ba? Umuwi ka na agad para samahan siyang magpatingi