Semua Bab แอบรักร้ายนายเพื่อนสนิท: Bab 11 - Bab 20

บทที่12:ทริปเที่ยวทะเล2 หลังจากที่ฉันกับไต้ฝุ่นเล่นเจสกีเสร็จพวกเราก็พากันลงเล่นน้ำทะเล เล่นจนแดดเริ่มจะร้อนก็พากันขึ้น ไปเปลี่ยนชุดเพื่อหาทานข้าว"อืม! ข้าวผัดปูอร่อยนะ""เธอชอบหรอ "เสียงของเจไดถามหนามเตย ซึ่งฉันก็เหล่ตามองไปที่คนทั้งสอง"อืม!!!ก็อร่อยดี ""สองคนนี้ยังไงกันนั่งรถมาด้วยกันวันเดียวหยุดกัดกันแล้วหรอ ""กูไม่ใช่หมาไอ้เชี้ย ธันย์" " แล้วฝุ่นไปไหนละ ไม่กินข้าวหรอ หรือแต่งตัวยังไม่เสร็จ ""ไอ้ฝุ่น มันคุยโทรศัพท์อยู่โน้นนะไม่รู้คุยอยู่กับใครเห็นคุยอยู่นานละกินรอมันก่อนเดี๋ยวมันก็มา"ฉันฟังที่ธันย์พูดก็คิดถึงเรื่องที่ไต้ฝุ่นพูดเมื่อตอนสายหรือเขาจะมีคนคุยด้วยแล้วนะ ก็ดีแล้วนิถ้าเขามีจริงฉันต้องยินดีกับเขาถึงจะถูกแต่ใจมันกับรู้สึกเจ็บจี๊ดๆยังไงไม่รู้หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จก็ถึงเวลาเดินเที่ยวชมวิว ถ่ายรูปสวยๆ"เฮ้!!!!พวกนายมาทางนี้ ถ่ายรูปฉันกับวาวาให้หน่อยเอาสวยๆนะใครถ่ายรูปสวยก็เอาคนนั้นยกมือขึ้น อ่าว!!!ทำไมเงียบละ งั้นฉันเลือกเลยละกัน ฝุ่น ช่วยหน่อย เอาสวยๆนะ โอเค ""ได้ๆ เอาตรงไหน""ตรงนี้ วิวสวยมากเห็นน้ำทะเลด้วย ""เอานะ 1 2 3 แชะ เเชะ

บทที่14:ตกอยู่ในอันตรายตึกวิศวะ"ฮัลโหล ไต้ฝุ่น นายอยู่ไหน ตอนนี้ฉันอยู่ผับพี่ปกรณ์ ยัยวาหายตัวไปกับพี่โฬม โทรศัพท์ก็ไม่พก ฉันติดต่อยัยวาไม่ได้ นายรีบมาด่วนๆเลย"หลังจากเรียนเสร็จผมก็นั่งคุยสัพเพเหระกับเพื่อนยังไม่ได้กลับห้อง เพราะวาวา เธอก็กลับห้องไปก่อนแล้วผมก็เลยไม่รีบเหมือนวันอื่นๆแต่อยู่ๆ หนามเตยก็โทรมาบอกว่า วาวา หายตัวไปหาตัวเธอไม่เจอ แล้วเธอก็ไปผับกับไอ้เหี้ยโฬม ทั้งที่ผมบอกแล้วว่าอย่ายุ่งกับมัน ไอ้เหี้ยนั้นมันไม่ใช่คนดี เธอก็ยังไม่ฟังผมเสียงหนามเตยดูกังวล ยิ่งทำให้ผมใจคอไม่ดี"เธอว่าไงนะ!!! วา หายตัวไป ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับไอ้เหี้ยนั้นพวกเธอก็ยังไม่ฟังฉัน เดี๋ยวฉันรีบไป"หลังจากที่ได้รับโทรศัพท์จากหนามเตยไต้ฝุ่นก็รีบไปที่รถและขับรถออกไปทันทีโดยที่ไม่รอให้เพื่อนถามบรึ้น!เอี๊ยดดดด!!!!ในขณะที่กำลังจะขับรถออกไปต้องเบรครถกระทันหัน เพราะตอนนี้มีคนยืนบังหน้ารถผม"ใครว่ะ!!!ไอ้เจได มึงจะมายืนบังหน้ารถกูทำไมหลบไปกูกำลังรีบ""ไอ้ฝุ่นมึงจะรีบไปไหน ไอ้สัสกูไปด้วย""มึงจะไปด้วยก็รีบขึ้นมาอย่าพร่ามมาก"ระหว่างที่เจไดไปเข้าห้องน้ำ ทำธุระเสร็จเข

บทที่16:สุขสมอารมณ์หมาย "อะ....อร๊ายยย!!!" วาวาเธอเสร็จไปแล้วรอบหนึ่งแต่ผมยังไม่ถึงฝั่งฝันผมเปลี่ยนท่าใหม่ให้เธอหันหลังโน้มตัวเธอไปข้างหน้าแล้วจับเธอกระแทกอีกครั้งผมจับเอวคลอดเธอและกระหน่ำรัวใส่ไม่ยั้ง ปึก ปึก ปึก "อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ" "อือ!!! จะ...จุก ของนายมันใหญ่ เราจุก" เสียงเธอพูดติดขัด แต่ร่างกายกลับตองสนองผมไม่หยุดนี้คือครั้งแรกของเธอแต่อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่ทำให้เธอไม่พลักไสหรือบอกให้ผมหยุด "ยังเจ็บอยู่ไหม บอกเราได้เราจะเบาให้" "มะ...ไม่ สะ...เสียว อือ!" แค่เธอพูด ผมก็ไม่ยั้งมือเพราะตอนนี้เครื่องติดแล้วหยุดไม่ได้ ผมยกขาอีกข้างเธอขึ้น และกระหน่ำสวนแทงเข้าไปสุดลำ และรัวเร็วจนเกิดเสียงดังลามกทั่วห้องน้ำ ตับ ตับ ตับ เธอส่ายหน้าระรัวไปมาเพราะความเสียวผมปล่อยขาเธอลง ใช้มือขย้ำเข้าที่ทรวงอกทั้งสองข้างบีบคลึง และบี้จุดอ่อนไหวตรงปลายถันและสวนแทงตอกอัดเข้าไม่ออมแรง เสียงครางไม่ได้ศัพท์ ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ผมขึ้นไปอีก นี้คือครั้งแรกของผมและผมมอบให้เธอเปิดเป็นคนแรกและเราเป็นครัั้งแรกของกันและกันจากนี้ผมจะให้เธอเพียงคนเดียว ไม่รู้เราทำกันไปนานเท่าไหร่แต่ทำไมผมถึงยังอยากกินเธอไปเรื่อยๆเ

บทที่18:ยังเป็นเพื่อนกันได้ "แต่แก โอเครใช่ไหม ยังเจ็บมากไหมตรงนั้นของแก! มันรู้สึกดีไหมอ่ะตอนที่.....กัน ได้ยินมาว่าครั้งแรกมันเจ็บมากเลยนะ>ยัยเตยยย! เอ่อน่ายังไงเราก็โตๆกันแล้ว อีกอย่างอายุสิบเก้าปีแล้วด้วย บรรลุนิติภาวะ ยังไงพอมีแฟนไปแกก็ต้องทำกันอยู่ดี แต่ดีที่ทำกับฝุ่น คนที่แอบชอบ ไม่ใช่ไอ้พี่เหี้ยนั้นไม่งั้น คงเจ็บใจไปจนตาย พูดมาแล้วฉันก็ยิ่งรู้สึกผิด""("-")""เรื่องมันผ่านมาแล้วช่างมันเถอะ อย่าพูดถึงมันอีกเลย""พรุ่งนี้ไปเรียนได้ใช่ไหม?""ได้สิ พอถึงพรุ่งนี้มันคงจะไม่เจ็บแล้วแหละ""อืม"ขอกอดหน่อย เพื่อนรัก ฉันก็มีแค่แกคนเดียวนะ เพื่อนที่สนิทที่สุด ถ้าวันหนึ่งแกมีแฟน ฉันคงเหงาแย่เลย ใครจะมาทนฟังเสียงแว๊ดๆของฉันที่พูดไม่หยุด รักแกมากเลยนะ “"โอ๊ยย!!!!เจ็บ! กอดแน่นไปแล้วฉันยังเจ็บอยู่ยัยเตย""เอ่อๆลืมไป ขอโทษๆ""ถ้าจะรักขนาดนี้มาเป็นแฟนกันเลยไหมล่ะ คริคริ""ยัยวา ขนลุก ฉันชอบผู้ชายย๊ะ ฉันไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน เนื้อคู่ฉันอาจอยู่แถวนี้ หรืออาจจะยังไม่เกิดก็เป็นได้ ""อาจจะเกิดแล้ว และอยู่ใกล้ๆใครจะไปรู้ เนื้อคู่ฉันอาจจะยังไม่เกิดพร้อมของแกก็เป็นได้""เกิดแ

บทที่20: ขอนอนด้วยคน "ก่อนจะกลับห้อง วา จะซื้ออะไรก่อนไหม""อืม!เดี๋ยวเราไปซื้อ ข้าวกล่องไปกินที่ห้อง ฝุ่น เอาด้วยไหม เอาที่นายชอบกิน กระเพรากุ้ง เราอยากกินเค้กด้วยเดี๋ยวสั่งมาเผื่อ""อยากกินกับข้าวฝีมือ วา ทำให้กินไม่ได้หรอ""วันนี้เราเหนื่อยแล้วเอาใว้พรุ่งนี้แล้วกันนะ""อืม!!!งั้นก็ได้ ""เดี๋ยวระหว่างรอข้าว เราขอแวะไปเซเว่น แปปนึ่งนะ เดี๋ยวเรามา""อืม!! ได้เดี๋ยวรออยู่ร้านข้าวนะ""โอเค "หลังจากที่บอกหนามเตยว่าจะมาซื้อของที่เซเว่นผมก็เดินไปหน้าเคาเตอร์ยืนจดๆจ้องๆ รอให้คนเริ่มน้อยจึงเดินไปจับมันขึ้นมา ซึ่งแต่ก่อนผมไม่เคยคิดจะซื้อมันใว้เลยแต่หลังจากตอนนั้นผมก็คิดว่าน่าจะได้ใช้ ส่วนมากจะมีคนชอบบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องน่าอายสักนิดที่จะป้องกัน แต่ถ้าพนักงานไม่พูดขึ้นมาผมคงไม่ทำหน้าเลิกลั่กแบบนี้"คุณลูกค้ารับถุงยางแบบบางไซส์58นะคะ รับอะไรเพิ่มเติมอีกไหมคะ""เอ่อ!!!ไม่ละครับ""ทัั้งหมด....บาทคะ"ไซส์58ผมว่าหาซื้อยากมากเลยนะ ผมยืนจ้องดูตั้งนานเหลือกล่องหนึ่งพอดี ผมรีบจ่ายตังค์แล้วก็รีบเดินออกมา ตอนนี้ผมอายุ19ปีแล้วถึงจะไม่ใช่เรื่องแปลกของผู้ชายแต่ผมก็ยังรู้ส