คุณหนูครับผมเป็นผู้ชายนะครับอย่ามายั่ว!!! のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 37

ตอนที่ 24 ว่าที่ลูกเขยที่มิโปรดปรานหลังจากที่ทั้งสองนั้นกลับมาจากห้าง บรรยากาศในคฤหาสน์ของเสี่ยเทวทัตก็เย็นเยียบเงียบผิดปกติ ตั้งแต่ที่เขาจอดรถเค้กส้มก็ถูกผู้เป็นพ่อสั่งให้กลับขึ้นไปที่ห้องของตัวเองทันที ส่วนทรัมป์นั้นถูกสั่งให้กลับไปอยู่ที่เรือนพักหลังเล็กท้ายสวน โดยมีคนคุ้มกันชุดดำนับสิบคนยืนล้อมไว้อย่างแทบกระดิกตัวไม่ได้“ว่าจะมาสมัครเป็นคนขับรถเล่น ๆ ไหงตอนนี้เป็นผู้ต้องขังไปได้นะไอ้ทรัมป์” ดวงตาคมกริบมองออกไปนอกหน้าต่างห้องพักแคบ ๆ แล้วได้แต่พึมพำถอนหายใจเมื่อเห็นว่ามีบอดี้การ์ดหน้าเข้มเดินตรวจตราเข้มงวดแล้วก็ได้แต่ยกยิ้มมุมปาก เดิมทีเรื่องราวเหล่านี้แทบจะไม่มีอะไรเลยก็ว่าได้ เรื่องราวทุกอย่างเป็นเหมือนสิ่งที่มาถูกที่แต่ผิดเวลาเป็นเสียหน่อย และถ้าหากว่าเขารู้จักนิสัยใจคอของเค้กส้มมาก่อน มีหรือที่จะปฏิเสธงานแต่งในครั้งนี้ได้“ถึงเวลาต้องจบเรื่องโกหกนี้เสียที” ริมฝีปากหนาบ่นพึมพำก่อนจะล้วงกระเป๋าหยิบสมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุดออกมา ปลายนิ้วแกร่งกดเบอร์ที่จำได้ดีก่อนจะโทรออก“ครับพ่อ ผมเอง” ทันทีที่ไ

ตอนที่ 26 คนของผมมัจจุราชก็เอาไปไม่ได้ทรัมป์ไม่เสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว เขาวิ่งกระโจนสุดตัวเพื่อผลักร่างของเค้กส้มให้พ้นจากวิถีมรณะทว่าร่างของเขากลับหลบไม่พ้น เสียงเบรกดังสนั่นพร้อมกับแรงปะทะที่รุนแรงจนร่างของทั้งคู่กระเด็นออกไปคนละทิศละทาง กล่องสร้อยเพชรที่เขาตั้งใจจะมอบให้เธอกระเด็นตกลงกลางถนนและถูกล้อรถทับจนแหลกละเอียด เช่นเดียวกับหัวใจของคนทั้งคู่ที่แตกสลายไม่ต่างกันเสียงเบรกดังสนั่นยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทของหญิงสาว แต่สิ่งที่เค้กส้มเห็นกลับพร่าเลือนไปหมด ร่างของเธอถูกแรงผลักมหาศาลจนกระเด็นไถลไปกับพงหญ้าริมทาง ผิวเนื้อนวลมีเพียงรอยถลอกและรอยช้ำจาง ๆ ทว่าเมื่อเธอหันกลับไปมองที่ตรงนั้น หัวใจของเธอกลับเหมือนถูกกระชากหลุดออกจากอกร่างของทรัมป์นอนนิ่งสนิทอยู่กลางถนน เลือดสีแดงฉานค่อย ๆ ไหลซึมออกมาจากศีรษะและร่างกายที่บิดเบี้ยวผิดรูป แรงปะทะเมื่อครู่มันรุนแรงจนร่างแกร่งลอยละลิ่วก่อนจะตกกระแทกพื้นอย่างจัง กล่องสร้อยเพชรที่เขาพยายามจะมอบให้เธอบัดนี้แหลกละเอียดอยู่ไม่ไกลนัก"ทรัมป์.. ไม่นะ.. ทรัมป์!" เค้กส้มพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น แข้

ตอนที่ 27 เปิดใจ1 เดือนต่อมาบรรยากาศในห้องแต่งตัวที่ตกแต่งหรูหรา อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้และ เครื่องสำอางราคาแพง พร้อมกับร่างบอบบางของเค้กส้มที่นั่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ภาพในกระจกนั้นสะท้อนให้เห็นว่าคนที่นั่งอยู่นั่นคือเจ้าสาวที่งดงามราวกับนางฟ้าในเทพนิยาย รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้านั้นช่างสดใสและเปี่ยมไปด้วยความสุข จนเธอเองยังแทบไม่เชื่อสายตาเธอหวนนึกถึงวันที่ไปลองชุดครั้งแรก วันที่ใบหน้าหมองเศร้าและดวงตาคู่นี้มีแต่ร่องรอยของความทุกข์ระทม ชีวิตเธอในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมาเหมือนอยู่บนรถไฟเหาะ จากความเกลียดชังเข้าไส้สู่ความรักที่ยอมแลกได้แม้แต่ชีวิตในขณะที่เธอกำลังตกอยู่ในภวังค์นั้น เสียงประตูบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกเบา ๆ พร้อมกับร่างของป้าอุ่น แม่นมที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่จำความได้เดินเข้ามาในห้อง ป้าอุ่นหยุดชะงักพลางยกมือขึ้นทาบอกทันทีที่เห็นใบหน้าของหญิงสาว แววตาที่มองคุณหนูของเธอนั้นเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและตื้นตันจนหน้าบานเป็นกระด้ง“คุณหนูของป้า.. สวยที่สุดเท่าที่ป้าเคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดเจ้าสาวมาเลยค่ะ สวยมากจริง ๆ สวยจนป

ตอนที่ 28 งานแต่งงานของเราหลังจากที่สองพ่อลูกนั้นได้ปรับความเข้าใจกันแล้ว ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะดีขึ้นทันตาเห็น จนเมื่อถึงเวลาอันสมควร ประตูบานยักษ์ของห้องจัดเลี้ยงได้เปิดออกอย่างช้า ๆ ท่ามกลางเสียงดนตรีบรรเลงที่ขับกล่อมให้บรรยากาศอบอวลราวกับว่ากำลังอยู่ในเทพนิยายก็ไม่ปาน แขกเหรื่อนับร้อยต่างลุกขึ้นยืนพลางจับจ้องไปยังเจ้าสาวผู้เลอโฉมที่ค่อย ๆ ก้าวเดินเข้ามาเค้กส้มในชุดวิวาห์สีขาวบริสุทธิ์ดูสง่างามราวกับพญาหงส์ มือบางคล้องแขนเสี่ยเทวทัต ไว้แน่น ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ ใบหน้าของเสี่ยเทวทัตในวันนี้ไม่ได้ดูดุดันเหมือนเก่า แต่กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจและแววตาที่รื้นด้วยน้ำตาแห่งความปีติที่ปลายทางของผืนพรมแดงนั้นมีทรัมป์ในชุดสูทเจ้าบ่าวเนี้ยบกริบ นั่งยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงหูอยู่บนรถเข็นที่ประดับประดาด้วยดอกไม้สีขาวสะอาดตา แม้ร่างกายช่วงล่างจะยังไร้เรี่ยวแรง แต่แววตาของเขากลับเปี่ยมไปด้วยพลังและรักแท้ ทันทีที่เขาสบตาเจ้าสาวที่กำลังเดินตรงมา หัวใจของชายหนุ่มก็พองโตจนลืมความเจ็บปวดจากอาการบาดเจ็บไปหมดสิ้น