คุณหนูครับผมเป็นผู้ชายนะครับอย่ามายั่ว!!!

ถึงแม้เค้กส้มจะพยายามใช้เสียงดังเข้าข่มคนเป็นพ่อ แต่เทวทัตเองก็ดูเหมือนว่าจะฟิวส์ขาดไม่ต่างกัน และนี่คงเป็นครั้งแรกที่สองพ่อลูกจะคุยกันเกินสามประโยค และเป็นการคุยที่รุนแรงที่สุดตั้งแต่ที่คนรับใช้ในบ้านเข้ามาอยู่ที่นี่เลยก็ว่าได้“นี่มันชีวิตฉันทั้งชีวิตเลยนะ!” เค้กส้มที่โกรธจนลมออกหูชี้นิ้วไปใส่หน้าเขาลน ๆ“ชีวิตฉันทั้งชีวิตนะพ่อ ไม่ใช่โครงการอสังหาฯ ของพ่อที่จะจับฉันไปเชื่อมสัมพันธ์เจ้านั้นเจ้านี่ตามใจได้!” เทวทัตกัดฟันกรอดที่เห็นท่าทางไม่เชื่อฟังของลูกสาว“แต่แกต้องแต่ง! และต้องแต่งกับลูกชายเพื่อนพ่อเท่านั้น! ชีวิตแกฉันเป็นคนผลิตมา แกก็ต้องฟังฉัน!”เป็นครั้งแรกที่เธอเข้าใจคำว่าโมโหจนเลือดขึ้นหน้าลมออกหูเป็นยังไง และจากนิสัยของพ่อแล้ว ถ้าเขาพูดแบบนี้นั่นหมายความว่าต่อให้ทะเลาะหรือปาข้าวของไปก็ไม่เป็นผล เมื่อคิดได้แบบนั้นเธอจึงเป็นฝ่ายที่จะเดินหนีออกไปจากตรงนี้ก่อน“ไม่แต่ง!!”หลังจากที่ตะโกนออกไปแบบนั้น สองเท้าก็เดินไปคว้ากระเป๋าถือ

 หลังจากที่เขาพูดจบบรรยากาศในห้องก็กลับมาเงียบเชียบอีกครั้ง ทรัมป์จ้องหน้าเพื่อนนิ่งโดยไม่พูดอะไรออกมา และมันนิ่งเสียจนเบสบอลเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังแปลก ๆ ก่อนที่วินาทีถัดมามือหนาจะคว้าปากกาบนโต๊ะขึ้นมาถือ“มึงนี่เก่งเนาะ ใช้สมองส่วนไหนคิดกันนะ” ทรัมป์พูดด้วยน้ำเสียงต่ำกดดัน ก่อนจะปรายตาไปมองที่ปากกาด้ามแพงในมือนิ่ง ๆ“กูเป็นประธานบริษัทอยู่ดี ๆ มึงจะให้กูไปเป็นคนขับรถเนี่ยนะ ไอ้เพื่อนเวร!!” และทันทีที่เขากระแทกเสียงออกมาปลายประโยค ปากกาด้ามนั้นเองก็ถูกเงื้อขึ้นสูง และทำท่าว่าจะขว้างมันไปใส่เพื่อนที่ยืนอยู่“เฮ้ย ๆ ๆ!”เบสบอลที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งหลบแทบไม่ทัน แต่ก็ยังส่งเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นไปทั่วห้อง ทำให้ทรัมป์เองต้องลุกขึ้นแล้วทำท่าจะไล่ต้อนเพื่อน“ใจเย็นเว้ย! กูล้อเล่น! แต่เอาจริง ๆ ก็ไม่เชิงเล่นนะ!” เบสบอลรีบวิ่งไปกระชากไอแพดกลับมากอดไว้ ก่อนจะวิ่งตรงไปยังประตูบานใหญ่อย่างเร่งรีบ แต่ก็ยังไม่วายหันหน้ามาพูดกับเขาอีกครั้ง“มึงก็แอบ ๆ ไปสมัครให้เป็นพิธีก็ได้ ใครจะรู้เผื่

และเพราะว่าชายหนุ่มนั้นตกใจกับการกระทำของเธอ ทำให้เขาเอ่ยเรียกชื่อของหญิงสาวมาดื้อ ๆ จนตัวเองก็ตกใจที่เอ่ยออกไปแบบนั้นกับเธอแล้วดูเหมือนว่าเค้กส้มเองก็จะรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้านั้นดูไม่ค่อยโอเคกับการกระทำนี้สักเท่าไหร่ เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเขาพร้อมกับกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะดึงชายเสื้อของเขาลงช้า ๆ แล้วดันตัวเองให้ไปนั่งที่เบาะข้างคนขับนิ่ง“ฉันก็แค่อยากรู้อยากเห็นนิดหน่อย ก็ไม่เห็นว่านายจะต้องตะคอกเสียงดังแบบนี้เลยนิ” เธอพูดออกมาพร้อมกับทำแก้มป่อง ถึงแม้จะรู้ตัวเองดีว่าเรื่องนี้ตัวเองนั้นผิดเต็มประตู แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับเธอแล้วก็ไม่เคยที่จะต้องขอโทษใครมาก่อน และอีกอย่างผู้ชายคนนี้เองก็เป็นแค่คนขับรถ เธอเลยไม่รู้สึกว่าจะต้องเอ่ยคำขอโทษออกไป“ยังไงคุณหนูเองก็เป็นผู้หญิง กำลังเป็นสาวเป็นแซ่จะทำอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นไปเรื่อยไม่ได้นะครับ” ทรัมป์สะกดความร้อนรุ่มในกายและในใจของตัวเองเอาไว้อย่างหนัก ก่อนจะเอ่ยออกไปราวกับว่ากำลังสั่งสอนหญิงสาวหลังจากที่เขาพูดออกไปเค้กส้มเองก็เงียบโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา ใบหน้าของเธอดูออกเลยว่ากำลังงอ

ตอนที่ 5 ยกเลิกงานการหมั้นเรียวแขนสวยของเค้กส้มกระชากแขนของชายหนุ่ม มาหยุดอยู่หน้าประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยง พนักงานในชุดสูทสีดำที่ยืนประจำอยู่ทั้งสองฝั่งโค้งศีรษะให้ทั้งคู่เล็กน้อย ก่อนที่จะพักประตูบานนั้นให้แง้มออกช้า ๆและทันทีที่บานประตูเปิดออก ทั้งสองก็ได้ยินเสียงดนตรีคลาสสิกที่กำลังบรรเลงอย่างแผ่วเบา แสงไฟโทนอุ่นสะท้อนคริสตัลแชนเดอเลียร์กลางเพดานระยิบระยับ ก่อนที่ทุกสายตาของคนที่อยู่ในห้องจัดเลี้ยงนั้นจะหันขวับมามองที่ทั้งสองเสียงพูดคุยที่ดังจอแจเมื่อครู่ตอนเปิดประตูเข้ามาค่อย ๆ เบาลงจนแทบจะเงียบสนิท และเมื่อเห็นดังนั้นหญิงสาวจึงเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นอย่างพอใจพร้อมกับขยับแขนเรียวกระชับรอบต้นแขนของชายหนุ่มเอาไว้แน่นกว่าเดิม และท่าทางนั้นของเธอสำหรับทรัมป์แล้วไม่ต้องบอกเขาก็พอเดาออกแล้วว่าเธอกำลังมีความสุขกับเหตุการณ์ ณ ตอนนี้เค้กส้มไม่สนใจสายตาของคนอื่นหรือแม้แต่เสียงที่เริ่มซุบซิบดังขึ้น เธอทำเพียงแค่กอดแขนของเขาเอาไว้แน่นราวกับว่ากลัวมันจะหายไป พร้อมกับเดินเข้าไปในงานด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจเต็มที่“มองกันให้เยอะ ๆ มองกันให้เต็มตา แล้วเอาไปบอกต่อกันด้วยว

ถึงแม้คำถามนั้นดูเหมือนว่าจะถามเค้กส้ม แต่สายตาของชายวัยกลางคนกลับจ้องที่ผู้ชายด้านข้างอย่างโจ่งแจ้ง ราวกับว่าเขากำลังคาดคั้นกดดันชายหนุ่มทางสายตา“แน่นอนอยู่แล้วค่ะผู้ชายคนนี้เป็นคนของหนูเอง เป็นคนที่จะเป็นสามีหนูในอนาคตแล้วก็จะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น เพราะฉะนั้นคุณลุงช่วยยกเลิกงานหมั้นกับลูกชายคุณลุงให้หน่อยได้ไหมคะ”หญิงสาวพูดออกไปด้วยความตั้งใจแรก แต่ในตอนนั้นเธอกลับรู้สึกถึงสีหน้าและแววตาของเจ้าสัวทินกรที่ดูจะแตกต่างจากที่เธอคิด แววตาของเขาที่มองทรัมป์ปี้นั้นไม่ใช่แววตาของคนที่เพิ่งเจอกัน แต่มันดูเหมือนเป็นแววตาของคนที่เคยเจอกันมาก่อน และเหมือนว่าจะรู้จักดีเสียด้วยแต่ในเมื่อเธอหน้าด้านหน้าทนมาถึงขั้นนี้แล้วมีหรือที่เค้กส้มจะยอมหยุด เธอจะต้องยกเลิกงานนี้ให้สำเร็จให้ได้ แต่ถึงอย่างนั้นใบหน้าของลุงทินกรเองก็ยังทำให้หญิงสาวติดใจอยู่ดี เพราะการที่เธอขอยกเลิกงานหมั้นต่อหน้าแขกเหรื่อมากมายขนาดนี้ เดิมทีคนอย่างเจ้าสัวทินกรที่ไม่ชอบการถูกหักหน้า ในความคิดของเธอแล้วเขาจะต้องระเบิดอารมณ์หรือมีแรงกดดันต่อเธอที่มากกว่านี้หลายเท่า แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนว่าเขากำลังสนุกกับ